อินทรา สีไล กำลังกระพริบตาปริบๆ ทบทวนหลายๆสิ่งหลายๆอย่างในชีวิต..
/นี่เขามาเกิดใหม่จริงๆใช่มั้ย?/เขากำลังพยายามรวบรวมสติอีกครั้ง หลังจากตื่นจากความฝันอันยาวนานเขาไม่แน่ใจว่าตัวเองสลบไปนานแค่ไหน ถ้าจะเดา น่าจะประมาณ 3-4วันล่ะมั้ง.. นี่คาดการณ์จากร่องรอยาแที่ได้รับจากสิงโตอัคคีระดับ2ที่เขาต่อสู้กับมันอย่างสุดชีวิต ก่อนจะสลบไป
ร่างกายในขณะนี้มีชื่อตัวว่า “อินทรา” และชื่อตระกูล สีไล เพศชาย อายุ18ปี ตอนนี้เป็.ผู้รับใช้.ของตระกูล”ตงฟาง” อันเป็ตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงพอสมควรของแคว้นฉิ่งอันเป็1ใน8แคว้นของภูมิภาคนี้ที่นิยมเรียกกันว่า “8แคว้นโซเซ” ซึ่งตระกูลนี้พื้นทีู่เาเล็กๆ7 ลูก (ควรเรียกว่า 7เนินเขาจะเหมาะกว่านะ) มีพื้นที่ประมาณ 3,000ไร่ ซึ่งแทบจะเป็เมืองเล็กๆเมืองหนึ่งได้เลย อยู่ใกล้กับเมือง”เฟิงหัว”ที่ถือว่าว่าเป็เมืองชั้นในของแคว้น (เมืองชั้นนอกคือเมืองที่มีบริเวณปกครองอยู่ชายแดน) ตระกูลนี้มีคนอาศัยอยู่ในการปกครองประมาณ3พันกว่าคน โดยเขาเป็นักสู้ ขั้น1 (อาจเรียกว่าจอมยุทธ์อัศวิน หรืออื่นๆ ในโลกนี้มีชื่อเรียกหลายแบบต่างไปตามชาติพันธุ์ต่างๆ) และผู้ใช้ปราณเกษตรขั้น1ของตระกูลอีกด้วย และตอนนี้เขากำลังนอนอยู่ในโลง! .. ใจเย็นๆ ไม่ใช่โลงศพหรอกนะ แต่เป็เตียงสำหรับการรักษาระดับมาตรฐานสูง(ระดับคนมีตังค์เยอะง่ะ) ของแคว้นฉิ่ง
อินทราค่อยสังเกตรอบๆตัวอีกครั้งในโลง(เตียงรักษา)หลังจากเริ่มมองเห็นและได้กลิ่นหอมของตัวยาอ่อนๆ ชัดเจนขึ้นแล้ว ใช่แล้ว! เขานอนอยู่บนเตียงรักษาไม้เบณจพรรณปราณฟื้นฟูชนิดมีครอบแก้วประกอบค่ายกลเตียงนี้ถูกประกอบขึ้นด้วยไม้อายุหลายร้อยปี อย่างน้อย 5 ชนิดใช้ผลึกปราณจำนวนมากวางค่ายกลกระแสปราณเพื่อฟื้นฟูสิ่งมีชีวิตตามการตั้งโปรแกรมที่ตั้งไว้เพื่อให้มีการวางกระแสปราณหลายกระแสให้หมุนวนก่อเกิดปราณธรรมชาติที่จะช่วยฟื้นฟูร่างกายผู้เจ็บป่วยพร้อมมีครอบแก้วเป็คอลโทรลเลอร์ (ตัวควบคุม) และเป็มอนิเตอร์ (จอภาพแสดงผล)สำหรับการส่งคำสั่ง ส่วนบังคับทิศทางกระแสปราณให้หมุนเวียนเข้าออกในร่างผู้ป่วย และจอภาพแสดงผลหากเพียงแค่ตามองผ่านก็ถือว่ามันจะดูคล้ายๆโลงศพเกรดดีแต่มันก็เป็เตียงรักษาที่มีราคาแพงมาก การใช้จ่ายต่อครั้งอย่างน้อยๆก็ 5,000 เจนีต่อ13ชั่วโมง ซึ่งเงิน 5,000นี้เพียงพอให้ครอบครัวระดับกลางใช้จ่ายได้1เดือนทีเดียว
อินทราคลำไปที่ศีรษะของเขารอยแผลที่หน้าผาก ไม่ยาวมาก เขาจำได้ชัดว่าตอนถูกดาบผู้ที่ขี่สิงโตอัคคีฟันเอานั้น น่าจะเป็าแลึกครึ่งเิเยาวซัก5เิเเห็นจะได้ เขาจำได้ชัดว่าตอนนี้เขาอ่อนแรงมากถ้าขยับหลบดาบช้าอีกนิด ดาบอาจผ่าเข้ากลางหัวเลยก็ได้ถ้าไม่ได้เพื่อนๆ และลูกน้องเขาเข้ามาช่วย เขาก็ต้องหลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น! อย่างแน่นอน
เขาขยับนิ้วมือจากแผลที่กำลังสมานตัวไปที่เขาทั้ง2ที่ขมับ ใช่แล้ว! เขา ตัวเค้ามี.เขา.จริงๆเป็เขาอันเล็กของเค้านั่นเอง ดูแล้วทุกอย่างปกติ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แล้วค่อยๆลูบคลำรอบศีรษะหัวยังดี ไม่มีช่องให้สมองไหลออก ผมสีแดงเพลิงยาวสลวยดูมีน้ำหนักดียังอยู่ติดกับหัวผมปลอยใหญ่กระจายบนใบหน้า ไม่รู้มีหลุดร่วงขาดไปบางไหม แต่ก็ช่างมันเถอะ..และก็ลูบใบหน้า โอเค! ไม่มีร่องรอยาเ็เหลืออยู่เลยคิ้วไม่หายไป รอบตา เปลือกตายังอยู่ดี ตายังเห็นภาพเบลอๆ จมูก แก้ม ปาก คาง และใบหูที่แหลมยาวเล็กน้อยยังอยู่ดีหมายความว่า”ความหล่อเหลา”ระดับแนวหน้าของโลกใหม่นี้ไม่ได้ลดลง ชีวิตใหม่นี้ เขาดูเหมือนพระเอกในอนิเมะที่ไว้ผมยาวลงปกใบหน้าหึหึหึ.. ก็ค่อยๆเลื่อนมือไปจับคอ ไล่ไปที่บ่า ไปที่หัวไหล่ทั้ง2ข้าง ค่อยๆไล่มือลงไปจนถึงหลังมือ อืม.. ยังคงมีร่องรอยเป็รอยถลอกาแหลายจุดก็สมานตัวกันเรียบร้อยแล้ว อาการเจ็บกล้ามเนื้อที่ควงทวนเหล็กเข้าต่อสู้ก็ทุเลาไปมากแต่ก็รู้สึกแปลกๆ ว่ากล้ามเนื้อแขนใหญ่ขึ้น และแข็งแรงกว่าเดิมก่อนหน้าที่จะาเ็เล็กน้อย
ตอนนี้เขาหายใจปกติไม่ติดขัดแต่หายใจแรงไม่ได้ มันเจ็บท้องอยู่.. แล้วเขาก็เลื่อนมือมาลูบ่อกลงไปที่หน้าท้องซึ่งน่าจะเป็แผลใหญ่ที่สุด เขาจำได้ชัดว่ากรงเล็บสิงโตอัคคีตัวนั้นพุ่งเข้ากระแทกท้องเขาอย่างแรงแล้วกระชากออก! ก่อนเขาจะวูบหมดสติไปเขารู้สึกคล้ายๆว่ากระเพาะอาหารทั้ง3ของเขาถูกกระชากไป! แน่นอน มันเป็แค่ความรู้สึก เพราะก่อนหมดสติ เขาไม่เห็นกระเพาะหรืออวัยวะส่วนอื่นหลุดออกจากท้องซักนิด มีก็แค่หลุมเืกว้างบนหน้าท้องเท่านั้น!เฮ้อ.. โชคดีอยู่นะ ตอนนี้เขาััหน้าท้อง ปรากฏว่าแผลสมานตัวไปมากแล้วก็ยังคงมีาแขนาดลูกตระกร้ออยู่ แต่ก็ไม่ได้ลึกมากขอบแผลมีก็แห้งตกสะเก็ดดี เขาลองค่อยหมุนมือแล้วนิ้วมือช้าๆปล่อยลมปราณกระแสเล็กๆจากนิ้วมือััหน้าท้อง และลึกลงไปในท้องปรากกฎว่าอวัยวะภายในของเขายังอยู่ดี กระเพาะอาหารทั้ง3 ตับม้าม ลำไส้ และอื่นๆ ไม่มีอาการบอบช้ำปราณในร่างสามารถไหลผ่านตามทิศทางปกติไม่ติดขัดในจังหวะการหายใจและการเต้นของหัวใจปกติ มีแต่แผลเปิดบนหน้าท้องที่ถูกเ้าสิงโตตัวนั้นกระซวกไปอา.. ยังมีชีวิตดีๆต่อไปได้ซินะ ไม่ได้เจ็บหนัก ไม่ได้พิการถือว่าสามารถดำเนินชีวิต เติบโตต่อไปได้ 555.. หะ โอ้ยหัวเราะแรงไปหน่อย เจ็บอ่ะ TT
อินทราค่อยๆขยับตัวช้าๆ คอ ไหล่ หลัง เอว ขา เข่า เท้า นิ้วเท้า .. แล้วก็ย้อนกลับมาดูส่วนของลับที่แสดงความเป็”ชาย”.. โอเค! 555 อาการครบสามสิบสอง (ไม่รู้32หรือเปล่านะ เพราะนี่มันอีกโลกหนึ่ง..) แผลที่หัว กับที่ท้องถึงจะยังคงอยู่ แต่ก็ได้นอนรักษาตัวในเตียงไม้ปราณฟื้นฟูแบบนี้ อีกสักพักแผลจากค่อยๆฟื้นตัวไปเอง แม้แต่รอยแผลเป็ก็ไม่มี!! อืม ก็ที่ได้มานอนเช่นนี้ ท่านลุง ไม่ซิ! ต้องเรียก .นายท่าน.ไม่รู้นายท่านจะต้องควักกระเป๋าจ่ายค่ารักษาเท่าไรกัน! อินทรารู้สึกซาบซึ้งใจกับนายท่านมากหลายปีมานี้นับแต่ท่านพ่อท่านแม่ได้ .ฝากฝัง.มอบเขาให้เป็ผู้รับใช้ของนายท่านก่อนออกเดินทางจากไป นายท่านก็ดีกับเขามาโดยตลอดเสมอต้นเสมอปลาย เวลาอยู่ต่อหน้าผู้อื่นก็เรียก .นายท่าน. แต่ในเวลาที่อยู่กันตามลำพังท่านก็ให้เรียกว่า.ท่านลุง. และใช้คำแทนตัวเวลาคุยกันส่วนตัวว่า .ลุง. อยู่เสมอ โอสถ อาหารปราณและสิ่งอื่นๆ ที่ตนได้รับแต่ละเดือน แต่ละปี ก็ล้วนเป็ของชั้นดี ชนิดที่คนร่ำรวย อินทราจดจำอารมณ์ท่าทาง การแสดงออกได้อย่างชัดเจน ว่าเปี่ยมไปด้วยความเมตตา จริงจัง และห่วงใย ท่านลุงยังคงเสมอต้นเสมอปลายจากวันแรกล่วงเวลามาถึง6ปี ก็ยังเป็ผู้ใหญ่ใจดีเช่นเดิมมิเปลี่ยนแปลงเฮ้อ... คิดเป็แล้วก็เป็ห่วงท่านลุงจริงๆ ขนาดตัว.อินทราคนเก่า.มันเป็งูพิษชั่วช้าชัดๆจ้องหาโอกาสแต่จะแว้งกัดผู้มีพระคุณ ท่านลุงก็ไม่สะกิดใจระมัดระวังตัวเท่าที่ควรดูเหมือนท่านลุงจะเข้าใจว่าการแสดงออกของ.อินทราคนเก่า.เป็ภาวะต่อต้านสังคมของวัยรุ่นธรรมดาซินะเหมือนกับที่ท่านลุงมองไม่เห็นแววตาชั่วร้ายของท่านป้ารอง ที่กำลังรอจังหวะ... แม้ท่านลุงจะเป็จอมยุทธ์ขั้น3ที่แข็งแกร่ง แต่ก็อาจมีเหตุร้ายได้ถ้าไม่ระวังตน..
ความคิดหลากหลาย หมุนเวียนในสมองอินทราเอาล่ะ! ค่อยๆ “ใช้ชีวิต” ต่อไปแล้วกัน ค่อยๆ “ใช้คุณธรรมนำชีวิต”เหมือนกับชีวิตก่อน ไม่ ไม่ใช่ซิ.. จะต้องดีกว่าชีวิตก่อน และชีวิตนี้ที่ผ่านมา แม้ว่าผมคงเคยเรียบเรียงอัตถชีวประวัติมาหลายครั้งแต่ก็ยังเห็นความผิดพลาดหลายๆอย่างอยู่เลย ขนาดหลายครั้งก็เกือบตาย เกือบทำให้ลูกตาย..เกือบทำลายครอบครัวตัวเอง ฯลฯ.. และที่หนักสุดคือ ตอนที่ภรรยาคนแรกเสียชีวิต..
อินทรากำลังคิดทบทวนไปพลางนิ้วและมือขยับหมุนวนเล็กน้อยให้ปราณฟื้นฟูกระจายไปรอบท้องก็ได้ยินเสียงจากด้านนอกเตียงไม้ฟื้นฟู ... “โอ้.. ฟื้น..แล้ว..ซิ..นะ” ฟังดูเป็เสียงชายวัยกลางคนน้ำเสียงแข็งกระด้างเล็กน้อย .. อืม คงเป็ท่านหมอผู้รักษาซินะ แต่ทำไมพูดช้าจังฟังดูเป็เสียงยานคางด้วย เหมือนเครื่องเล่นแผ่นเสียงชำรุดเลย
จากนั้นฝาครอบเตียงไม้ก็ค่อยๆเปิดออกไอปราณกระจายไปรอบๆ คล้ายๆไอน้ำจากน้ำแข็งแห้งที่ใช้ทำเอฟเฟคในการแสดงในงานต่างๆ
อินทราค่อยๆยกศีรษะขึ้นเล็กน้อย มองไปที่ชายวัยกลางคน สวมชุดคลุมขาวท่าทางสุภาพ เขาอันเล็กทั้ง2บนหน้าผากดูบิดงอผิดธรรมชาติเล็กน้อยแม้การแสดงออกจะวางตัวเป็ผู้ใหญ่ แต่อินทราเห็นชัดเจนถึงความหยิ่งยโส ดูิ่ดูแคลนที่ออกมาจากด้วยตาใบหน้า และท่าทางการยืน
อินทรายิ้มน้อยๆพลางคิดในใจว่า ๐เอ็งจะยะโสอะไรนักหนาวะ ก็แค่หมอธรรมดาๆคนนึง จะมีแสดงตัวโอ้อวดอะไรจรรยาบรรณแพทย์น่ะมีบ้างมั้ย? ไม่มีซินะ ไอ้หมอจองหอง๐ ว่าแล้วก็กล่าววาจาเรียบๆว่า“ต้องขอบพระคุณท่านหมอมากนะขอรับ ที่ช่วยดูแลรักษาข้าจนฟื้นตัวไม่ทราบว่าข้าหลับไปนานเท่าใดรึ?”
ตอนนั้นเองอินทราสังเกตเห็นอะไรแปลก ขณะพูดก่อนจะจบคำดี เ้าหมอเฒ่าก็ทำท่าทางคล้ายจะใแบบ๐สโลโมชัน๐ หืม ค่อยๆ เลิกคิ้ว เบิกตากว้างขึ้น ค่อยๆอ้าปากกว้างขึ้น ?? อะไรหว่าทำท่าทางเหมือนแสดงหนังแบบช้าๆเลย..
แล้วเ้าหมอจอมยะโสก็ค่อยๆเอ่ยปากพูด“เ้า.. เป็.. อะ..ไร... ไหม.. พูด.. ช้า.. ช้า.. ซิ”
หืม?? เริ่มรู้สึกแปลกๆหมอคนนี้ยังไงก็นะ อายุดูจะ40-50ปี ไม่น่าจะแก่ชราเลยนี่??อินทราคิดสักครู่ แล้วเอ่ยปากอีกครั้ง โดยพูดช้าลง น้ำเสียงชัดเจนอีกขึ้น(แต่ไม่พูดดังนะ ยังเจ็บแผลที่ท้องอยู่) “ท่านหมอเมื่อครู่นี้ข้าเอ่ยปากขอขอบพระคุณท่าน ที่ช่วยดูแลรักษาข้าจนฟื้นตัวแล้วถามว่าข้าหลับไปนานแค่ไหนกัน?”
แล้วรูปแบบสถานการณ์เดจาวู (เกิดสถานการณ์ซ้ำแบบเดิม)ก็กลับมาอีกรอบ ท่านหมอผู้นี้ยังทำท่าทางอาการแบบเดิม จากนั้น ซักครู่เขาก็เดินเข้ามาข้างโลงศพ เฮ้ย ไม่ใช่ ข้างเตียงไม้ปราณ.. ครั้งนี้อินทราเห็นชัดเจน ว่าการก้าวเข้ามา2ก้าวของหมอนี่ เลียนแบบแอร์วอค (AirWork “” เดินในอากาศ) เหมือนฉากเดินบนดวงจันทร์ของการแบบที่เขาประทับใจมากเมื่อเขายังเด็ก .. แล้วก็มารูปหลายสิบปีให้หลังว่านั่นเป็แค่การถ่ายทำภาพยนตร์
หมอนี่เดินเข้ามาถ่างเปลือกตาอินทราค่อยๆพิจารณาบน ล่าง ซ้าย ขวา (ไม่มีหน้าหลัง) จากนั้นสังเกตศีรษะค่อยๆจับขมับขยับซ้ายขวาช้าๆ แล้วก็ใช้ปากบีบ่ขากรรไกรเบาๆ แล้วพิจารณาดูในช่องปาก.. สักครู่ต่อมาก็ขยับมือร่ายรำรอบศีรษะ
ซึ่งอินทราเห็นกระบวนท่าอย่างชัดเจนเป็การรวมลมปราณธาตุไม้ผสานกับธาตุน้ำเล็กน้อย แล้วหมุนวนในรูปแบบการนวด 8 จุดสำคัญบนศีรษะบนจากน้ำครู่ใหญ่หมอนี่ก็ถามอีกทีด้วยสายตาวิตกกังวลว่า“ไหน..ตอน..นี้..เ้า..เป็..อย่าง..ไร..บ้าง?”
จากการประมวลความคิดเข้าด้วยกันแม้ผมไม่ใช่คนฉลาดล้ำ แต่ก็ไม่ได้โง่นะครับ ผมก็เลยตอบช้าขยับปากออกเสียงยานคางด้วยจังหวะความเร็วพอๆกับหมอนี่ว่า“ข้า..รู้..สึก..ดี..ขึ้น..มาก..ขอ..รับ”
เท่านั้นเองใบหน้าวิตกกังวลของหมอนี่คลายลงถอนหายใจเล็กน้อย แล้วค่อยๆกลับมายิ้มเชิงเหยียดหยาม เอา..ล่ะ..ไม่..เป็..ไร..ก็..ดี.. แล้ว..หลับ..พัก..อีก..สัก..หน่อย.. ให้..วง..จร.. การ..รัก..ษา.. ครบ..รอบ..เสีย..ก่อน”
อินทรายิ้มน้อยๆแล้วพยักหน้าเบาๆจากนั้นคุณหมอก็ยกครอบแก้วขึ้นปิดขอบเตียงไม้แล้วไอปราณฟื้นฟูก็แผ่กระจายเข้าสู่งร่างกายอย่างเข้มข้นอีกครั้ง
อินทราค่อยๆรวบรวมประมวลเหตุการณ์สักครู่หมอนั้นช้าลง.. หรือว่าตัวเราที่เร็วขึ้น!? ... เอาล่ะคาดเดาได้หลายแบบ แต่เวลานี้รักษาตัวให้หายดีก่อน
ยังไงซะ เราก็มาเกิดใหม่ที่อีกโลกหนึ่งหลังจากใช้ชีวิตมา 94 ปี 2 เดือน อายุยืนกว่าภรรยาทั้ง 2 คนของเขา ที่คนแรกเสียชีวิตเพราะป่วยตอนอายุ 42 ภรรยาคนที่2 เสียชีวิตอย่างธรรมชาติด้วยความชราอายุ 72 อย่างสงบ ซึ่งก็คือเมื่อ 2 ปีก่อนจะเวลาของเขา ตอนนี้เขายังย้อนกลับไปคิดถึงลูกทั้ง 5คน หลานทั้ง 11 คน และเหลนทั้ง 19คน และว่าที่โหลนคนแรกของเขาที่อยู่ในครรภ์เหลนสาวคนโตอายุ 5 เดือน ..
เขาตายแล้วมาที่โลกแฟนตาซีแห่งนี้ทันทีหรือใช้เวลาเวียนว่ายในภพในอวกาศยาวนานแล้วค่อยมาเกิดใหม่กันนะ .. อินทราคิดถึงเหตุการณ์หลายๆเื่ทั้งในชีวิตเก่า และชีวิตใหม่ ก่อนจะผล็อยหลับไป
(รวม9,330ตัวอักษร) ^_^
2K
![[นิยายแปล] ดินแดนลึกลับอันเป็นตำนาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1599018788_87246398.webp)
