เมืองชิงเฟิงจวนสกุลหวัง
ในฐานะตระกูลใหญ่อันดับสองของเมืองชิงเฟิงจวนสกุลหวังจึงสร้างอย่างโอ่อ่างดงาม
หวังเลี่ยหยาง ประมุขสกุลหวังพร้อมผู้อารักขาชุดดำ มายืนอยู่บริเวณหน้าจวน
เขาเป็ผู้ฝึกตนระดับก่อ์มีอายุมากกว่าแปดสิบปีแล้ว ทว่ายังคงเปี่ยมไปด้วยพลังอันแข็งแกร่ง
ปกติแล้ว อายุขัยของผู้ฝึกตนนั้นยืนยาวกว่าคนทั่วไปมนุษย์ธรรมดามีอายุขัยอย่างมากแค่หนึ่งร้อยห้าสิบปี แต่หากเป็ผู้ฝึกตน จะมีอายุขัยมากกว่าสองร้อยปีอีกทั้งยิ่งมีระดับพลังสูง อายุขัยก็ยิ่งยืนยาว
หวังเสี้ยวเทียน เป็บุตรชายที่หวังเลี่ยหยางได้มาตอนอายุครบหกสิบปีเขาย่อมหวงแหนเด็กคนนี้อย่างยิ่ง
“คารวะท่านประมุข!” ผู้อารักขาคนใหม่เดินเข้าไปในลานหน้าจวนพลางโค้งคำนับ ก่อนทักทายเสียงดัง
“เสี้ยวเทียนอยู่ไหน?” หวังเลี่ยหยางเดินผ่านประตูออกมา
ผู้อารักขาคนนี้ เดิมทีเป็คนของหวังเลี่ยหยางและเป็ยอดฝีมือผู้ฝึกตนในขั้นล้างไขกระดูกตอนปลาย ยามนี้ปฏิบัติหน้าที่ข้างกายหวังเสี้ยวเทียนคอยปกป้องดูแลความปลอดภัยให้เขา
เื่ที่ว่า งานประมูลย่อยที่หอว่านเป่าจัดขึ้นครั้งนี้มีโอสถล้างไขกระดูกชั้นดีด้วย ก็เป็เขาที่กลับมารายงานหวังเลี่ยหยางประมูลสกุลหวังจึงฝากเงินไปให้หวังเสี้ยวเทียนเพิ่มอีกห้าหมื่น เพื่อให้บุตรชายประมูลยาอายุวัฒนะกลับมาให้มากที่สุด
“คุณชายยังอยู่ระหว่างทางกลับบอกให้ข้าน้อยกลับมารายงานท่านประมุขก่อน ว่าเขาประมูลโอสถล้างไขกระดูกชั้นดีมาได้ห้าขวดขอรับ”ผู้อารักขาพูด พลางก้มศีรษะลง
“ดี!”ดวงตาของหวังเลี่ยหยางเปล่งประกายด้วยความยินดี
ได้ยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีมาห้าขวดถือว่าไม่เลว!
เป็ที่รู้กันดี ว่าหอสมบัติสกุลหวังมีโอสถล้างไขกระดูกชั้นดีเพียงสามสิบขวดเท่านั้นครานี้ หวังเสี้ยวเทียนประมูลมาได้ห้าขวด ถือเป็การเพิ่มจำนวนยาอายุวัฒนะให้หอสมบัติถึงได้มาแค่ชุดเดียว ก็นับว่าเป็ผลงานอันยอดเยี่ยม
หวังเลี่ยหยางหวงแหนบุตรชายอย่างหวังเสี้ยวเทียนนักแม้รากฐานการบ่มเพาะของชายหนุ่มจะมิได้ยอดเยี่ยมอันใด อีกทั้งที่ทะลวงไปถึงขั้นล้างไขกระดูกตอนกลางได้ล้วนเป็เพราะมีผู้ชี้แนะที่ดี และได้รับทรัพยากรมากมาย
ด้วยเหตุนี้ ผู้าุโหลายคนจึงคิดไปในทางเดียวกันซ้ำหวังเสี้ยวเทียนยังมีชื่อเสียงเหลวแหลกในเมืองชิงเฟิงต่อให้เห็นแก่หน้าหวังเลี่ยหยาง พวกเขาก็มิใคร่จะพอใจในตัวชายหนุ่มนัก
พอหวังเสี้ยวเทียนได้หน้าครั้งนี้หวังเลี่ยหยางย่อมภาคภูมิใจ แม้จะเป็เพียงการประมูลเพื่อ่ชิงโอสถล้างไขกระดูกก็ตามคนสอนสั่งเช่นบิดา ก็พลอยถูกพูดถึงไปด้วย
“ไปเรียกผู้าุโใหญ่ผู้าุโสาม และผู้าุโสี่มา ส่วนเสี้ยวเทียน หากเขากลับมาแล้ว บอกให้มาพบข้า”หวังเลี่ยหยางโบกมือสั่งการ
ยามนี้ ผู้าุโใหญ่ผู้าุโสาม ตลอดจนผู้าุโสี่สกุลหวัง ล้วนอยู่ในเรือนส่วนตัว และไม่มีกิจธุระอันใด
เมื่อหวังเสี้ยวเทียนมีผลงานแน่นอนว่าหวังเลี่ยหยางต้องป่าวประกาศให้ผู้าุโเ่าั้ได้รับทราบ ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าบุตรชายตนถูกตราหน้าว่าไร้ประโยชน์ ตอนนี้มาดูกัน ว่าบุตรชายของเขาทำอะไรได้บ้าง!
“ขอรับ!” ผู้ติดตามเดินออกมาด้วยสีหน้าประหลาด
เขามิใช่คนโง่เขลา ที่จะไม่ทราบความในใจของอีกฝ่ายโดยทั่วไป หวังเลี่ยหยางมักจัดการทุกอย่างได้ดีสมตำแหน่งประมุขสกุล แต่สำหรับเื่นี้แล้วเขายังไม่รู้ว่าหวังเสี้ยวเทียนประมูลยาอายุวัฒนะชุดนี้ไปในราคาสูงถึงเจ็ดหมื่นเหรียญทอง!
ผู้ติดตามถอนหายใจ ส่ายศีรษะอย่างระอาก่อนวิ่งไปแจ้งผู้าุโทั้งหลายตามคำสั่งท่านประมุข
...
“คุณชาย ท่านประมุขเรียกพบขอรับ”
ผู้ติดตามที่ยืนรออยู่นอกประตูเมื่อเห็นหวังเสี้ยวเทียน ก็รีบกล่าวทักทายและแจ้งให้เขาทราบทันที
“ท่าทีของท่านพ่อเป็อย่างไร?” หวังเสี้ยวเทียนหดคอ ถามผู้ติดตามเสียงอ่อน
“ท่านประมุขอารมณ์ดีขอรับ!” ผู้ติดตามตอบ
เขาพูดความจริง เพราะตอนนี้ประมุขสกุลหวังกำลังอารมณ์ดีมากแต่ไม่รู้ว่านายท่านจะอารมณ์ดีอยู่อีกหรือไม่ หากรู้ว่าคุณชายใช้เงินเจ็ดหมื่นเหรียญทองไปประมูลยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีมาแค่ห้าขวด
พอได้ยินว่าหวังเลี่ยหยางอารมณ์ดีหวังเสี้ยวเทียนค่อยโล่งใจ ชายหนุ่มปรับแววตาตัวเอง ก่อนเดินผ่านลานหน้าจวนไปยังเรือนหลักอันเป็ที่พำนักของประมุขสกุล
“คุณชาย มีเื่หนึ่งที่ท่านต้องทราบขอรับ”ผู้ติดตามเดินตามมา หลังขบคิดอยู่หลายตลบ เขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างลังเล
“เื่ใดหรือ?” หวังเสี้ยวเทียนมองไปรอบๆ ก่อนเหลือบมองผู้ติดตาม
“ตอนนี้ท่านประมุขอยู่ในลานหน้าเรือนมิใช่แค่ท่านประมุขเท่านั้น ยังมีผู้าุโใหญ่ ผู้าุโสาม และผู้าุโสี่ด้วย”ผู้ติดตามเหลือบมองหวังเสี้ยวเทียน
“อะไรนะ! แล้วพวกเขามาทำอันใดในเรือนท่านพ่อ?” หวังเสี้ยวเทียนหยุดชะงัก สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เดิมที เขาก็ไม่ถูกกับผู้าุโในสกุลอยู่แล้วคราวนี้ต้องไปรายงานหวังเลี่ยหยางเื่การประมูลยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูก แต่กลับมีผู้าุโหลายคนอยู่ด้วยเห็นได้ชัดว่าไม่ส่งผลดีต่อเขา
หากประมูลโอสถล้างไขกระดูกชั้นดีมาได้ในราคาสมเหตุสมผลก็ว่าไปอย่าง เช่นนั้นเขาย่อมอยากให้ตระกูลรู้เื่นี้
“ช่างเถิด ข้าจะไปหาท่านพ่อหลังจากนี้ก็แล้วกัน”หวังเสี้ยวเทียนพูด พลางโคลงศีรษะ
“คุณชาย เกรงว่าท่านจะทำเช่นนั้นมิได้ขอรับท่านประมุขสั่งให้ท่านไปพบทันทีที่กลับมา นอกจากนี้ ผู้าุโทั้งสามเ่าั้ ก็เป็ท่านประมุขที่เรียกพบเช่นกันขอรับ”ผู้ติดตามรีบบอก
“หืม?” หวังเสี้ยวเทียนอึ้ง
“บ้าเอ๊ย!” ชายหนุ่มกระทืบเท้า
ครุ่นคิดครู่หนึ่ง จึงจำใจเดินไปที่ลานหน้าเรือนของประมุขสกุลเขารู้ดีว่าตนคงไม่อาจหลีกเลี่ยงสถานการณ์เช่นนี้ได้ แม้จะหันหลังกลับออกจากเขตสกุลหวังไปซ่อนในที่ที่ไม่มีใครหาเจอ แต่สถานการณ์นี้ก็ยังเป็เหมือนเดิม ซ้ำมีแต่จะแย่ลง
ในลานหน้าเรือนของประมุขสกุลหวัง
“ท่านประมุข เรียกพวกเราสามคนมาพบด้วยเื่ใด?” ผู้าุโใหญ่เครายาวแห่งสกุลหวังนั่งมองผู้าุโสามและผู้าุโสี่ที่เพิ่งมาถึง แล้วหันไปถามหวังเลี่ยหยาง
“ฮ่าๆ! แน่นอนว่ามีเื่ดีที่ต้องแจ้งแก่ทุกท่าน” หวังเลี่ยหยางยิ้ม พลางกวาดตามองไปทั่วใบหน้าอีกฝ่าย
“วันนี้หอว่านเป่าจัดงานประมูลย่อยผู้าุโทุกท่านคงทราบแล้ว ใช่หรือไม่?” หวังเลี่ยหยางหยุดครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดต่อ
“ใช่…!”
“ข้าก็ได้ยินมาเหมือนกัน”
“แต่งานประมูลย่อยของหอว่านเป่าที่จัดขึ้นเดือนละครั้งนี้มีแต่ของสำหรับผู้ฝึกตนในระดับต่ำกว่าก่อ์ ข้าเลยมิได้ใส่ใจนัก”
“ท่านประมุข พูดถึงงานประมูลย่อยของหอว่านเป่าเช่นนี้หรือว่าที่งานประมูล จะมีอะไรดีๆ เกิดขึ้น?” ผู้าุโใหญ่เลิกคิ้วถาม
“ใช่! ข้าได้ยินข่าวว่า มีโอสถล้างไขกระดูกชั้นดีให้ประมูลในงานด้วย”หวังเลี่ยหยางหรี่ตาลง พลางกล่าว
“อะไรนะ! ยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีหรือ?”
“ข่าวดีนี่! แล้วท่านได้ประมูลมาหรือไม่ งานประมูลจบลงแล้วหรือ?”
“อืม...ท่านประมุขรู้ว่ามีโอสถล้างไขกระดูกชั้นดี คงเตรียมการเอาไว้แล้ว”ผู้าุโใหญ่พูด ก่อนเหลือบมองผู้าุโสามและผู้าุโสี่
“ฮ่าๆ... ผู้าุโใหญ่พูดถูกตอนนี้งานประมูลจบลงแล้ว แต่หวังเสี้ยวเทียน ลูกชายข้า ประมูลยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีได้หนึ่งชุดมีด้วยกันห้าขวด” หวังเลี่ยหยางเอ่ยกลั้วหัวเราะ พร้อมสบตาผู้าุโทั้งสามด้วยความยินดี
“หืม?”
เมื่อผู้าุโทั้งสามได้ยินเช่นนั้นก็อดมองหน้ากันอย่างสงสัยมิได้
“ท่านประมุข ผู้าุโ!” เสียงยามที่อยู่ด้านนอกดังขึ้น“คุณชายกลับมาแล้วขอรับ!”
จากนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา
แสงภายในห้องสลัวลง ขณะหวังเสี้ยวเทียนก้าวเข้ามา
“คารวะท่านประมุข และผู้าุโทั้งสามขอรับ!” หวังเสี้ยวเทียนหันไปมองคนทั้งสี่ที่นั่งอยู่ในห้องพลางเอ่ยปากทักทาย แม้จะกังวลใจอยู่ก็ตาม
“เสี้ยวเทียน มานั่งนี่!” หวังเลี่ยหยางมิได้สังเกตสีหน้าผิดปกติของบุตรชายเพียงยิ้มกว้าง และกวักมือเรียกเขาให้มานั่งข้างๆ
“ขอรับ!” หวังเสี้ยวเทียนจึงเดินเข้าไปนั่ง
“เสี้ยวเทียน การประมูลที่หอว่านเป่าในวันนี้เ้าประมูลยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีมาได้ ใช่หรือไม่?” หวังเลี่ยหยางหรี่ตา ถามบุตรชายด้วยรอยยิ้ม
“ขอรับ! ในงานมีโอสถล้างไขกระดูกชั้นดีด้วย ซ่งอวี้หลางแห่งสกุลซ่งได้ไปสองชุดอีกชุดถูกเฉิงจิ่ว หลานชายท่านเ้าเมืองประมูลไป ส่วนชุดสุดท้าย ข้าประมูลมาได้”หวังเสี้ยวเทียนพูด แล้วก้มหน้าลง
“ดีๆ! เ้าทำได้ดี ถึงจะประมูลได้แค่ชุดเดียว ก็ถือว่าดีมากแล้วที่แย่งมาจากซ่งอวี้หลางกับเฉิงจิ่วได้”หวังเลี่ยหยางพยักหน้าหงึกหงัก ขณะมองหวังเสี้ยวเทียนหยิบขวดกระเบื้องสีขาวออกมาวางบนโต๊ะ
“ผู้าุโใหญ่ท่านลองตรวจดูว่ายาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีทั้งห้าขวดนี้ มีปัญหาหรือไม่?” หวังเลี่ยหยางบอกผู้าุโใหญ่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามทันที
ความจริงแล้ว เขารู้ดีว่ายาพวกนี้ไม่น่าจะมีปัญหาด้วยหอว่านเป่ามีชื่อเสียงเป็ที่รู้จักกันดีในเมืองชิงเฟิง หากยาที่พวกเขานำออกมาประมูลมีปัญหาคงเสียชื่อเป็แน่!
การที่หวังเลี่ยหยางขอให้ผู้าุโใหญ่ตรวจสอบเช่นนี้เห็นได้ชัดว่าจงใจ
ผู้าุโใหญ่มุมปากกระตุกสายตาเปลี่ยนไป แต่ก็ยังลุกขึ้นไปตรวจสอบยาทีละขวด
แน่นอนว่าโอสถทั้งห้าขวดไม่มีปัญหาทั้งหมดเป็ยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีจริงๆ
“ท่านประมุข ยาทั้งห้าขวดนี้ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ”หลังตรวจสอบเสร็จ ผู้าุโใหญ่ก็เอ่ยปาก พร้อมประสานมือคารวะ
“ฮ่าๆๆ... ดี!” หวังเลี่ยหยางตบต้นขา ตาเป็ประกายแล้วหันไปมองหวังเสี้ยวเทียนยิ้มๆ
“หืม?”
หวังเลี่ยหยาง เพิ่งสังเกตเห็นกระบี่ที่หวังเสี้ยวเทียนพกอยู่
“เสี้ยวเทียนกระบี่เล่มนี้ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน หรือว่าเ้าก็ประมูลมันมาด้วย?” หวังเลี่ยหยางชี้มือไปยังกระบี่เยือกแข็ง
“กระบี่นี้มีนามว่ากระบี่เยือกแข็งเป็อาวุธระดับหวงจี๋ขอรับ!” หวังเสี้ยวเทียนตอบ
เขาถูกใจกระบี่เล่มนี้ยิ่งนักแต่เพราะต้องเสียเงินไปถึงสองหมื่นหกพันเหรียญทองเพื่อแลกมันมา พอนึกถึงทีไร หวังเสี้ยวเทียนก็ยากจะยินดี
ผู้าุโทั้งสามที่อยู่ในห้องมองไปยังกระบี่เยือกแข็งเมื่อได้ยินหวังเสี้ยวเทียนบอกว่ามันเป็อาวุธระดับหวงจี๋ ทุกคนพลันหน้าดำคล้ำ
เพราะอะไรน่ะหรือ?
ก็เพราะอาวุธระดับหวงจี๋ต้องใช้เงินไม่น้อยในการประมูลน่ะสิ!
ยาอายุวัฒนะล้างไขกระดูกชั้นดีที่หวังเสี้ยวเทียนชนะการประมูลมาจะถูกนำไปเก็บไว้ในหอสมบัติของตระกูล เพื่อเป็ทรัพย์สินส่วนกลางของครอบครัว
แต่กระบี่เยือกแข็งเล่มนั้นเป็ของเขาทั้งๆ ที่เงินในการประมูลของชิ้นนี้ เป็เงินกองกลางของสกุล หาใช่เงินส่วนตัวของประมุขตระกูลอย่างหวังเลี่ยหยาง!
758
