ตอนที่ 26 – “โรงเรียนหมอหญิงหลวง กับทูตผู้ท้าทาย”
ฤดูร้อนมาถึง—ดอกบัวขาวเบ่งบานเต็มสระน้ำหน้า โรงเรียนหมอหญิงหลวง แห่งแรกในประวัติศาสตร์ราชวงศ์เฉวียน
อวี้หลาน—ในชุดหมอหญิงหลวงสีขาวปักลายดอกบัว—ยืนต้อนรับนักเรียนหญิงรุ่นแรกจำนวน 12 คน
“ที่นี่… ไม่มีคำว่า ‘ผู้หญิงไม่ควร’…
แต่มีแค่ ‘เราจะเรียนรู้—เพื่อรักษา’”
เสียงปรบมือดังก้อง—ทั้งจากนักเรียน ชาววัง และแม้แต่จักรพรรดิที่ทรงเสด็จมาเป็องค์ประธาน
แต่ความสงบไม่ได้อยู่นาน
ทันใดนั้น—เสียงแตรดังก้องจากประตูวัง
ทูตจากแคว้น “หนานเยว่”—ดินแดนร่ำรวยทางใต้—เดินเข้ามา นำโดยชายหนุ่มรูปงามนาม หยวนซี
เขาคือหลานชายของหมอหลวงใหญ่แห่งหนานเยว่—และผู้ถือท่าทีเยือกเย็นต่อ “การแพทย์สตรี”
“ข้าได้ยินว่าท่านหญิงอวี้หลานรักษาได้ทุกโรค…
งั้น… ข้ามี ‘คนไข้’ มาให้ท่านทดสอบ”
เขาเปิดผ้าคลุม—เผยให้เห็นหญิงสาวร่างบาง—ผิวคล้ำ—นอนขดตัวด้วยความเ็ป
“เธอป่วยมา 3 ปี…
ไม่มีหมอใดรักษาได้…
ถ้าท่านรักษาเธอหาย—ข้าจะยอมรับ ‘โรงเรียนหมอหญิง’ นี้
แต่ถ้าไม่—ข้าจะรายงานจักรพรรดิว่า…
นี่คือการหลอกลวงประชาชนด้วยชื่อเสียงของลินเจี๋ย”
อวี้หลานไม่โกรธ—แต่เข้าไปััข้อมือหญิงป่วยทันที
“ชีพจรเบา… หายใจตื้น… ผิวเย็นผิดปกติ…
นี่ไม่ใช่โรคทั่วไป…”
เธอหันไปถาม “ท่านหญิงคนนี้—มาจากเมืองริมทะเลหรือเปล่า?”
หยวนซีชะงัก “…ใช่”
อวี้หลานยิ้มบาง “แล้วเธอทำงานในโรงเกลือใช่ไหม?”
หยวนซีตาเบิก “ท่านรู้ได้อย่างไร!?”
“เพราะอาการนี้… เรียกว่า ‘โรคเกลือเรื้อรัง’—
เกิดจากการััเกลือบริสุทธิ์นานเกินไปโดยไม่ล้างผิว
ทำให้เกลือซึมเข้าผิว—ค่อยๆ ดูดความชื้นจากร่าง—
จนร่างแห้ง—ปวดข้อ—หายใจติดขัด”
ฮั่วหลงที่ยืนอยู่ไม่ไกล—พึมพำ “นี่คือสิ่งที่บันทึกแม่ท่านเขียนไว้ในหน้า ‘โรคจากอาชีพ’…”
อวี้หลานสั่งให้เตรียมอ่างน้ำอุ่นผสมน้ำส้มสายชูและน้ำมันงา
“แช่ทุกวัน—3 วัน—แล้วขัดผิวด้วยผ้านุ่ม…
ร่างจะค่อยๆ ขับเกลือออก…
และ… หยุดทำงานในโรงเกลือจนกว่าจะฟื้น”
หญิงป่วยลืมตา—มองเธออย่างขอบคุณ
แต่หยวนซี—กลับยิ้มเยาะ
“ท่านพูดเก่ง… แต่คำพูดไม่รักษาโรคได้หรอก”
อวี้หลานไม่ตอบ—แต่เดินไปหยิบ บันทึกของลินเจี๋ย
“แม่ข้าไม่ได้สอนให้ข้า ‘พูดเก่ง’…
แต่สอนให้ข้า ‘รับผิดชอบทุกคำที่พูด’”
สามวันผ่านไป—หญิงป่วยลุกเดินได้
ชาววังต่างประหลาดใจ—แม้แต่ทูตหนานเยว่ก็ต้องยอมรับ
แต่หยวนซี—ยังไม่ยอมแพ้
เขาเดินมาหาอวี้หลาน—เสียงเบาแต่คม
“ท่านเก่งจริง…
แต่ข้าสงสัยว่า—
ท่านรักษาได้ด้วย ‘ความรู้’…
หรือด้วย ‘พลังลึกลับ’ ที่สืบทอดจากแม่ท่าน?”
อวี้หลานมองตาเขา—ไม่หลบ
“ถ้าท่านคิดว่า ‘ความรู้’ คือสิ่งลึกลับ—
งั้นท่านก็ยังไม่พร้อมเรียนรู้”
เย็นวันนั้น—อวี้หลานนั่งเขียนบันทึกเล่มใหม่ในห้องเรียน
“วันนี้… ข้าเรียนรู้ว่า
การเปลี่ยนโลก—ไม่ได้ยากที่สุด…
แต่การเปลี่ยน ‘ความคิด’ ของคนที่คิดว่าตัวเองถูก—
นั่น才是สิ่งที่ยากที่สุด
แต่ข้าจะไม่หยุด…
เพราะแม่ข้าไม่เคยหยุด—
แม้ทั้งโลกจะหัวเราะใส่ท่าน”
ฮั่วหลงเดินมา—ยื่นถ้วยน้ำสมุนไพร
“ท่านหญิง… ท่านไม่ต้องพิสูจน์อะไรกับเขาอีกแล้ว”
อวี้หลานยิ้ม “ข้าไม่ได้พิสูจน์กับเขา…
ข้าพิสูจน์กับ ตัวเอง—
ว่าข้ายังคงเดินบนทางที่แม่วางไว้”
แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้คือ—
หยวนซีแอบสังเกตอวี้หลานมาตลอด…
และในใจเขา—ความรู้สึกเริ่มเปลี่ยน
“ลินเจี๋ย… ท่านส่งลูกสาวท่านมา—
เพื่อเปลี่ยนไม่ใช่แค่วังเฉวียน…
แต่เปลี่ยนทั้งโลกของเราจริงๆ สินะ…”
— ตอนที่ 26 จบ —
(ต่อไป: หยวนซีจะกลายเป็ “คู่หูลับ” ของอวี้หลาน! แต่เมื่อโรคระบาดจากแคว้นหนานเยว่ลามมาถึง—อวี้หลานจะต้องเดินทางไกลครั้งแรก… โดยมีฮั่วหลงและหยวนซีร่วมทาง!)
5K
