ตอนที่17แผนการล้ม
โพรทาเลียจ้องไปที่เกราะใหญ่เธอเอาแต่คิดบางอย่างอยู่เธอกำลังคิดว่าในเมื่อมาร์โคออกมาได้อย่างปลอดภัยแปลว่าพวกเขาน่าจะเข้าไปช่วยคนอื่นๆ ที่ล้มอยู่ออกมาได้มาร์โคมองพี่สาวที่กำลังคิดบางอย่างอยู่ เขาสงสัยเลยว่าพี่สาวคิดอะไรอยู่แต่ก่อนหน้าที่เขาได้ยินประโยคที่พี่สาวพูดออกมา เขารู้เลยว่าพี่สาวคนโกรธมากแน่ๆเพราะเหตุการณ์ครั้งนี้คงทำให้หลายคนระแวงระหว่างเดินไปไหนมาไหนแน่ๆระหว่างที่ทั้งสองคนยืนอยู่ข้างๆ กัน เพอร์ซีย์คุยกับลูกๆ เสร็จเขาเดินไปหาคีย์ทันที
“วันเดอร์เลอร์...”เพอร์ซีย์เรียกคีย์ทันที
“ครับ...” โพรทาเลียหันไปทางพ่อทันที
“เอ่อ...พอดีเราจะจัดตั้งทีมเข้าไปพาตัวคนอื่นๆออกมาจากเกราะใหญ่...” เพอร์ซีย์อ้ำอึ้งอยู่สักแป๊บเขาคิดว่าแผนเมื่อกี้อีกฝ่ายจะไม่ได้ผล แต่ก็ได้ผลแล้วนำลูกๆของเขาออกมาอย่างปลอดภัย เขาทำใจสักแป๊บก่อนจะพูดออกไป “คือ...นอกจากมาร์โคที่มีเกราะที่เธอบอกว่าเธอสร้างขึ้นยังมีใครทำได้อีกไหม?”
“เอ่อ...มีผม พี่สาวผมพี่โอราอุสและมาร์โค แค่สี่คนนะครับ”
“อืม...แล้วไม่มีของที่ว่าเพิ่มเหรอ?”
“ขอโทษครับผมมีแค่สี่อันตามจำนวนคนที่ผมพูดนะครับ”
“งั้นเหรอ...” เพอร์ซีย์เอามือลูบคางอย่างครุ่นคิดเพอร์ซีย์หันไปข้างหลัง “โอราอุส ลิซ่า เชิญทางนี้!!”
โอราอุสกับลิซ่ามองหน้ากันก่อนจะเดินไปตามที่อีกฝ่ายเรียกพวกเขาพอทั้ง 4คนมายืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกันเพอร์ซีย์หายใจเข้าหนึ่งครั้งก่อนจะพูดออกมา
“เอาล่ะ ทั้ง 4 คนในครั้งนี้อาจจะขออะไรที่เสี่ยงต่อพวกเธอ แต่ถ้าเธอเสี่ยง เธอจะช่วยคนได้เยอะฉันจะขอแค่ขอให้พวกเธอทั้งสองและลูกสองคนเข้าไปช่วยพาคนในเกราะนั้นออกมา จะได้ไหม?”
“เอ่อ...” โพรทาเลียคิดเลยว่าควรตอบยังไงดี
ลิซ่ามองโพรทาเลียที่ยังยืนนิ่งอยู่เธอก็เลยพูดขึ้นทันที “ถ้าคีย์ตอบรับ ข้าก็จะทำด้วยค่ะ”
“ท่านพี่...” โพรทาเลียมองอย่างอึ้งๆ
“ใช่อย่างที่ลิซ่าพูดถ้านายตอบรับพวกเราก็จะไปด้วย!” โอราอุสพูดเสริมทันที
“ผมด้วย!!” มาร์โคทำท่าทางดีใจทันที
โพรทาเลียได้ฟังแบบนั้น เธอรู้สึกปลื้มปีติ “ทุกคน...”โพรทาเลียหันไปทางพ่อของเธอทันที“เราจะทำครับ!!”
เพอร์ซีย์อมยิ้มทันทีที่อีกฝ่ายตอบรับ “ขอบใจมากเด็กๆงั้น-”
“เดียวครับ!!” เสียงของฟีนีอุสได้ดังขึ้น เขาเดินมาหาพวกคีย์ทันที “คุณแจ็กสันจะให้พวกเขาไปข้างในนั้น มันอันตรายนะครับ!!”
“เฮ้อ...ฉันรู้ ฟีนีอุสแต่เราไม่มีใครสามารถผ่านควันนั้นไปได้ นอกจากพวกเขา” เพอร์ซีย์หันไปมองทั้ง4 คน
ฟีนีอุสทำหน้าไม่ชอบใจที่พวกคีย์ต้องเข้าไปเสี่ยงอันตรายเขาอยากจะไปเองมากกว่า แต่ถ้าตามคำสั่งของคุณแจ็กสันฟีนีอุสเองก็ต้องยอมไม่เข้าไปยุ่ง เขาเดินไปหาพวกคีย์
“ถ้าเกิดอันตรายต้องรีบออกมานะ” ฟีนีอุสออกคำสั่งแต่สายตาของเขากับมองมาที่คีย์
โพรทาเลียเห็นอีกฝ่ายมองเธอด้วยสายตาเป็ห่วงโพรทาเลียกำลังจะขานรับนั้น โอราอุสก็เข้ามาขั้นกลางระหว่างทั้งสองคนโพรทาเลียมองอย่างอึ้งๆ ทันทีพี่ชายมาขวางระหว่างกลาง
โอราอุสจ้องอีกฝ่ายด้วยสายตาเ็า “พวกเราจะทำฟีนีอุสเอาล่ะขอปล่อยให้พวกเราทำหน้าที่ที่มอบหมายหน่อยละกันนะ”
โอราอุสจับมือโพรทาเลียแล้วเรียกคนอื่นๆเพื่อไปคุยเื่ที่จะเข้าไปข้างใน ฟีนีอุสส่ายหน้าเบาๆที่โอราอุสชอบเขามาขัดจังหวะเขาจริงๆ ทั้ง 4 คนคุยกันเื่ที่ว่าคนที่ล้มอยู่นั้นแค่สลบไปเท่านั้นพวกเขาพอเข้าใจก็ต้องระวังเื่ร่างกายของพวกที่สลบ โพรทาเลียเสนอว่าถ้าควันนั้นแค่ดมไปก็สลบให้เอาผ้ามาปิดจมูกและปากดีที่สุด พวกเขาพอเข้าใจแล้ว พวกเขาก็เตรียมตัวกันใส่หน้าปิดปากและเกราะป้องกันที่พร้อมจะทำงาน
“เอาล่ะพวกเราเตรียมตัวพร้อมนะ” โอราอุสถามทั้ง3 คนทันที
“พร้อม!!” ทั้ง 3 คนก็พูดพร้อมกันทันที
“งั้นไปกันเลย!!”
พอโอราอุสพูดจบพวกเขาก็เข้าไปข้างในเกราะใหญ่ทันทีพอเข้าไปเกราะก็เริ่มทำงาน เกราะเริ่มปกคลุมพวกเขาทั้ง 4 คนพวกเขาจัดแจงว่าใครต้องไปทางไหนมั้ง พวกเขาแบ่งเป็ 4 ทางโพรทาเลียอยู่โซนทางเหนือ ลิซ่าอยู่โซนทางใต้ โอราอุสอยู่โซนตะวันออกมาร์โคโซนตะวันตก พวกเขาเริ่มออกเดินไปตรงโซนพวกเขา แล้วนำพาคนที่เป็ลมไปตอนแรกพวกโอราอุสบอกให้จับคู่กัน เพราะบางคนก็ตัวหนักคนเดียวคงยกไม่ได้ แต่สาวๆกับบอกว่ายกได้อยู่แล้ว ทำเอาสองหนุ่มงงว่าทำไมถึงบอกว่ายกได้ พวกหนุ่มๆกำลังอุ้มคนที่สลบ ก็มีเสียงร้องแปลกใจออกมา
“โอ้!!”
สองหนุ่มหันไปมองทันที ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ถึงกับใทันทีที่เห็นโพรทาเลียอุ้มชายร่างที่ใหญ่ 2 คนที่ตัวใหญ่กว่าตัวเอง2 เท่า กำลังพาออกไปลิซ่าก็ใช้พลังบางอย่างทำให้คนที่สลบไปตัวเบาลงจนลอยแล้วเธอก็จับผูกทุกคนพาไปจนถึงเกราะใหญ่ เธอก็ค่อยๆ ลากคนอื่นๆ ออกไป แล้วคนอื่นๆก็มาดูอาการพวกเขา ทำเอาสองหนุ่มใเลยว่าทำไมสองคนนี้ถึงแปลกประหลาดสุดๆยิ่งแปลกคือโพรทาเลียที่แรงเยอะมากๆ พวกเขาช่วยกันยกออกมาจนครบทุกคนพวกโอราอุสถึงกับเหนื่อยหน่อยๆ แต่ยกเว้นพวกโพรทาเลียที่ไม่เห็นจะเหนื่อยเลยสักนิด
“พวกพี่ๆ ทำไมถึงไม่เหนื่อยอะไรเลย...” มาร์โคถามทั้งที่ยังหอบอยู่
โพรทาเลียมองน้องชายแล้วหันมามองลิซ่าก่อนจะยิ้มออกมา “คนที่โดนฝึกหนักก็ไม่เหนื่อยง่ายๆหรอกนะ”
“โธ่ พี่...” มาร์โคนอนกับพื้นทันที
โพรทาเลียมองมาร์โคที่ดูเหนื่อยเธอมองไปที่เหล่าคนจากสถานพยาบาลตรวจคนที่พวกเธอพาออกมา พอโล่งใจว่าทุกคนน่าจะปลอดภัยแล้วโพรทาเลียก็คิดบางอย่างหันกลับไปมองภายในเกราะใหญ่เธอคิดบางอย่างได้เธอก็เดินเข้าไปข้างในเกราะนั้นทันที ลิซ่าหันไปมองทันที
“คีย์…” ลิซ่าหันไปหาอีกฝ่ายแล้วเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่าย
โอราอุสได้ยินเสียงลิซ่าเขาหันไปมองตามเธอเขาเห็นโพรทาเลียเดินเข้าไปในเกราะใหญ่ เขาก็เดินตามไปทันที
“โพร...” โอราอุสเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเบาๆเขาเข้ามาใกล้ๆ เธอ โพรทาเลียมองพี่ชายของเธอ “เข้ามาในนี้อีกทำไม?”
“หนูกำลังหาจุดต้นตอของควันนะ”
“จุดต้นตอ?” โอราอุสมองอย่างสงสัยเขาก็คิดว่าน่าจะหาเหมือนกัน เพราะว่าตอนนี้เหลือแค่จุดต้นตอที่ทำให้คนสลบไป “งั้นพี่จะช่วยหาด้วยนะ”
“งั้นใส่ผ้าปิดปากให้แน่นนะคะเพราะว่าเราต้องเข้าใกล้มันมากๆ เราไม่รู้ว่ามันจะทำให้เราสลบด้วยไหม” โพรทาเลียพูดก็นำผ้ามาปิดปากเหมือนเดิม
“ได้เลย” โอราอุสใช้ผ้าปิดปากตัวเองทันที
ทั้งสองคนเริ่มหาจุดต้นตอของควันนั้นทันทีลิซ่ามองทั้งสองคนอย่างกังวลว่าทั้งสองคนเข้าไปทำไมเธออยากเขาไปแต่เขาไปจะโดนดุนี้สิ เพอร์ซีย์อยากจะไปแสดงคำขอบคุณกับลูกๆและพี่น้องวันเดอร์เลอร์ พอเขากำลังเดินมาเขาเห็นแค่มาร์โคกับลิซ่าอยู่กันแค่สองคน
“วันเดอร์เลอร์กับโอราอุสไปไหนนะ?”
ลิซ่าได้ยินเสียงคุณแจ็กสัน เธอหันไปมองทันที “คุณแจ็กสัน!”
เพอร์ซีย์เห็นอีกฝ่ายหันมาเขาเลยสังเกตว่าทำไมอีกฝ่ายหันไปมองเกราะใหญ่เขาเงยหน้ามองขึ้นมาเห็นวันเดอร์เลอร์และโอราอุสอยู่ข้างในเกราะใหญ่
“ทั้งสองคน! เข้าไปทำอะไรในนั้นกัน!!”
โอราอุสกับโพรทาเลียได้ยินเสียงพ่อก็สะดุ้งหันไปมองทันทีพวกเขาเห็นใบหน้าพ่อดูตื่นใทันที โอราอุสคิดว่าควรพูดกับพ่อ
“พวกเราหาต้นตอของควันอยู่ครับ!!” โอราอุสะโออกไป
“จะบ้าหรือ โอราอุส ออกมาเดียวนี้!!มันอันตรายนะ!!”
“ผมรู้ครับพ่อแต่ถ้าเราไม่ทำควันนั้นก็จะออกไปทำร้ายคนอื่นอีกนะครับ!!”
แอนนาเบ็ธได้ยินเสียงสามีของเธอและลูกะโอยู่เธอเลยเดินมาดูก็เห็นโอราอุสอยู่ข้างในเกราะใหญ่
“ตายแล้ว โอราอุส ลูกเข้าไปทำไมนะ!!” แอนนาเบ็ธเห็นลูกชายของเธออยู่ข้างในก็หน้าซีเรียสทันที
“ลูกๆ กำลังหาต้นตอของควันอยู่นะแอนนี่”
“ว่าไงนะ!!” แอนนาเบ็ธมองลูกชายของเธอ“งั้นให้พวกเขาหา!!”
“อะไรนะ!!” เพอร์ซีย์ใที่ภรรยาของตนตัดสินใจแบบนั้นออกมา
“เพอร์ซีย์ เธอต้องเชื่อในตัวลูกนะ ขอล่ะพวกเขาน่าจะหาเจอ เราจะได้รู้ว่าต้นต่ออยู่ไหนนะ”
เพอร์ซีย์กำหมัดแน่น ก่อนจะยอมที่ภรรยาพูดเขาหันไปทางทั้งสองคน “งั้นหากันดีๆ นะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นรีบวิ่งกันเลยนะทั้งสอง”
“ครับ!!”
ทั้งสองคนต้นตอของควันทันที พวกเขาหาอยู่นานพอควรโอราอุสยังสงสัยจุดที่มาร์โคบอกว่าตรงไหนที่มันออกมา แต่ก็ไม่เห็นว่าอยู่ไหนกัน โพรทาเลียสงสัยว่ามันอยู่ตรงไหนระหว่างที่ทั้งสองคนหาจุดต้นตอก็มีคนหนึ่งแอบอยู่หลังต้นไม้ห่างๆเขาเหมือนกำลังจะกดปุ่มบางอย่าง พอกดก็มีควันออกมาจากจุดเดิมของครั้งแรกโพรทาเลียกับโอราอุสเห็นใทันที พวกเพอร์ซีย์เห็นใทันที จนฟีนีอุสะโออกไป
“พวกนายออกมา!!”
“เดียวก่อน!!” โพรทาเลียหยุดดูอย่างชะงักเพราะควันนั้นขึ้นมาน้อยมากๆ
โอราอุสก็มองอย่างสงสัยเหมือนกัน “เอาไงคีย์...”
“...” โพรทาเลียมองว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกไหมก็มีควันขึ้นอีก แต่มันเหมือนกับน้อยกว่าเดิม “รู้สึกว่าควันนั้นออกมาน้อยลงแล้วนะ…”
เ้าคนที่กดปุ่มนั้นก็กดปุ่มเท่าไรก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแปลว่ามันหมดแล้ว โพรทาเลียเห็นก็จะเข้าไปใกล้ๆ จุดนั้น
“คีย์ ระวังด้วย!” ฟีนีอุสเตือนอีกฝ่ายทันที
โพรทาเลียหันไปมองพร้อมกับยกนิ้วโอเค ก่อนจะเดินไปใกล้ๆโอราอุสก็เดินตามโพรทาเลียไป พอเข้ามาใกล้ๆ พวกเขาก็ไม่เห็นอะไรโพรทาเลียกับโอราอุสมองหน้ากันอย่างสงสัย โพรทาเลียคิดอย่างสงสัยก่อนที่เธอจะสังเกตบางอย่างข้างในดิน เธอย่อตัวลงมองไปที่ดินมันมีเหมือนรูขนาดเล็กอยู่ โพรทาเลียลองเอามือขุดดินทันที
“ทำอะไรนะ? คีย์”
“ขุดดินออก เพราะว่า...”
โพรทาเลียขุดดินจนเห็นอะไรบางอย่างเป็สีเงินๆพอเธอเห็นก็รีบขุดจนมือของเธอมีดินติดอยู่ที่นิ้ว จนได้เห็นบางอย่างเป็วงกลมๆหนาๆ มีช่องตรงกลาง โพรทาเลียสงสัยว่ามันคืออะไร
“มันคืออะไรนะ? มันคือสิ่งที่พ่นควันออกมาเหรอ!?”โพรทาเลียหยิบมันออกมาโชว์ให้พี่ดู
โอราอุสขมวดคิ้ว เมื่อเห็นตราหนึ่งในอุปกรณ์นั้น “นั้น...เป็สิ่งประดิษฐ์ของบ้านเฮเฟตัส!!”
โอราอุสกำหมัดแน่นทันทีเขาหยิบเครื่องพ่นควันจากมือโพรทาเลีย แล้วเดินออกมาจากเกราะใหญ่เพอร์ซีย์เห็นลูกชายขมวดคิ้วอย่างโกรธ
“ใครประดิษฐ์นี้กัน!!” โอราอุสยกเครื่องพ่นควันขึ้นมาทันทีทุกคนต่างมองด้วยความสงสัย ก่อนที่โอราอุสจะหันไปหาคนคนหนึ่ง “เบ็น!!”
คนที่โอราอุสเรียกชื่อสะดุ้งทันที “ว่า...”
ชายที่ชื่อ เบ็นเขามีรูปลักษณ์ที่สูงผอมแต่ก็มีกล้ามนิดหน่อย เขามีผิวสีแทนเหมือนคนอาบแดดตลอดเขามีผมสีน้ำตาลและดวงตาสีน้ำตาล ตอนนี้เขาระแวงว่าเพื่อนของเขาจะทำอะไรกับเขา
โอราอุสเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที “เด็กบ้านนายคนไหนสร้างสิ่งนี้!!”
โอราอุสส่งเครื่องพ่นควันให้เบ็น เบ็นดูหน้าซีดทันทีเขาอึ้งที่เห็นอุปกรณ์นี้อยู่ในค่ายได้ “นี่...อย่าบอกนะ...”
“ใช่ เมื่อกี้คีย์ขุดมันออกมาจากดินแล้วมีตราของบ้านเฮเฟตัสอยู่ นายจะอธิบายยังไง!! เบ็น” โอราอุสพูดด้วยอาการเสียงดัง
ฟีนีอุสรีบเข้ามาห้ามทันที “โอราอุสใจเย็นๆสิ!!”
“จริงด้วยเพื่อน!!” โคลก็เข้ามาช่วยหยุดกัน
“ฉัน...ฉันสร้างมันเอง โอราอุส...”
“ว่าไงนะ!” โอราอุสกำหมัดแน่นทันทีเขามีความคิดหลายอย่างในหัวเลย “นาย!!”
โพรทาเลียออกมาจากเกราะใหญ่ตัวเธอมีแต่ดินติดอยู่ที่ใบหน้า ทำเอาเพอร์ซีย์ที่มองมองอย่างสงสัยว่าเด็กน้อยทำไมออกมามีสภาพแบบนั้น แต่เธอถือถุงบางอย่างมาว่างทันที
“ผมฝากเครื่องพ่นควันด้วยนะครับคุณแจ็กสัน”
เพอร์ซีย์กับแอนนาเบ็ธมองอย่างสงสัยก่อนจะเปิดถุงดูก็เห็นแต่เครื่องพ่นควันอยู่ในถุง มันโดนปิดสวิตช์หมดแล้วเพราะตัวเครื่องมีที่ปิดสวิตช์อยู่แต่พวกเขาสงสัยเลยว่าคีย์ทำไมขุดเอาออกมาเร็วแบบนี้ โพรทาเลียเดินไปหาพี่โอราอุสตัวเธอเข้าไปห้ามระหว่างพวกเขาโดยทันที โอราอุสเห็นอีกฝ่ายก็ใทันที
“คีย์!!”
“ผมว่าพี่ใจเย็นดีกว่านะครับแล้วฟังที่คุณเบ็นพูดก่อนดีกว่านะครับว่าอุปกรณ์ของเขาถึงมาอยู่ที่นี้ได้นะครับ!” โพรทาเลียขอร้องพี่ชายให้ใจเย็นๆ
“แต่ว่า!” โอราอุสตอนนี้มีอารมณ์โกรธอยู่มากๆ
“นะพี่ครับ...” โพรทาเลียส่งสายตาอ้อนวอนอีกฝ่าย
คนอื่นๆ เห็นใบหน้าของคีย์ถึงจะมีดินติดแต่ใบหน้าแบบนั้นทำเอาทุกคนใจเต้นไปหมด
โอราอุสเห็นก็ถึงกับรู้สึกใจอ่อนทันที “ก็ได้...นายช่วยบอกพวกเรามาเบ็นทำไมสิ่งประดิษฐ์นายถึงมาอยู่ที่นี้ได้แล้วทำไมถึงมาเป็อาวุธทำให้คนสลบได้กัน!!”
“ฉันไม่รู้นะ โอราอุส สิ่งประดิษฐ์ของฉันฉันพึ่งเอาออกไปขายในย่านการค้าของมนุษย์กึ่งเทพเป็จำนวนเยอะๆแต่ไม่นึกว่าจะมีคนซื้อแล้วนำมาใช้ในค่ายนะ!!”
“นายพูดจริงใช่ไหม!” โอราอุสถามอีกฝ่ายทันที
“ฉันสาบานเลย!!” เบ็นทำสีหน้ามั่นใจว่าตัวเองพูดจริง
“พอแล้วเด็กๆ!!”
เสียงหนึ่งที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นทุกคนหันไปมองต้นเสียงนั้น ก็มีชายคนหนึ่งเดินมาเพื่อจะห้ามพวกเขาโพรทาเลียเห็นเขามีลักษณะผมสีทองสั้น ดวงตาสีฟ้าเหมือนสีตาของฟีนีอุสแล้วตรงปากของเขามีรอยแผลเป็ที่ปากข้างซ้ายเล็ก แล้วสวมแว่นหนานิดหน่อย
“พ่อ!!” ฟีนีอุสใที่พ่อของเขามาอยู่ที่นี้
“พ่อเหรอ?” โพรทาเลียมองอย่างสงสัยว่าคนนี้นะเหรอพ่อของฟีนีอุส
“คุณเจสัน!” โอราอุสเห็นก็ไม่นึกว่าพ่อของฟีนีอุสจะอยู่ที่นี้ในตอนนี้
“ไง โอราอุส ฉันว่าเลิกทะเลาะกันดีกว่านะ”พอเจสันพูดจบก็มีเหล่าคนชุดสีม่วงเดินกันตามมา"พวกเราค่ายจูปิเตอร์จะตรวจสอบเื่สถานที่ที่คุณวัลเดซนำอุปกรณ์ตัวเองไปขายเองพวกเธอช่วยกันตรวจดูคนที่สลบดีกว่ามาทะเลาะกันดีกว่านะ"
“พวกนาย...ฉันขอโทษ...” เบ็นทำหน้าเศร้าทันทีเขาไม่นึกว่าของเขาจะกลายเป็อาวุธได้
“เฮ้อ!! ฉันก็ขอโทษที่ะโใส่ฉันไม่นึกว่าของที่พวกนายจะสร้างจะเป็อาวุธได้ มันเหมือนกับ...”
“เหมือนกับมีคนกำลังจะทำให้คนในค่ายแตกคอกันเอง?”
“!!”
ทุกคนใกับประโยคนั้น พวกเขามองต้นเสียงพวกเขาเห็นคีย์กำลังยืนคิดบางอย่างอยู่เธอพูดออกมาโดยไม่ได้รู้เลยว่าสิ่งที่ตัวเองคิด แล้วตัวเองพูดมันออกมา เจสันได้ยินแบบนั้นเขาสนใจเด็กที่พูดแบบนั้นทันที เขาเลยเดินเข้าไปใกล้ๆระหว่างที่คีย์คิดเขาก็เห็นเงาที่มาบังเขาเขาเลยงงว่าใครมาบังเขาเลยเงยหน้าขึ้นเพื่อมองว่าใครมายืนตรงหน้า
“เอ่อ...มีอะไรเหรอครับ?”
เขาก้มมองเด็กชายตรงหน้า “เมื่อกี้ที่เธอพูดเธอคิดว่ามีคนกำลังทำให้คนในค่ายแตกคอกันเหรอ?”
“อ๊ะ!! ผมพูดเหรอ?” โพรทาเลียใเลยว่าสิ่งที่ตัวเองคิดแล้วตัวเองพูดออกมาซะงั้น “เอ่อ...แบบแค่ความคิดนะครับ...”
“หือ...” เกรซมองเด็กชายอย่างสงสัย“เธอเด็กใหม่ของค่ายฮาล์ฟบลัดเหรอ?”
“ครับ ผม คีย์ วันเดอร์เลอร์ ครับ” โพรทาเลียแนะนำตัวทันที
“คีย์เหรอ?” เกรซได้ยินชื่ออีกฝ่ายเขายิ้มมุมปากทันที“เธอเองสินะ”
“เอ๋! ?” โพรทาเลียงงว่าอีกฝ่ายทำไมยิ้มมุมปากกัน
เกรซยกมืออีกฝ่ายขึ้นมาจุ๊บที่มืออีกฝ่าย “ฉันเจสัน เกรซ ฉันได้ยินเื่ของเธอมาพอสมควรจากฟีนีอุส หวังว่าเราจะได้คุยกันอีกนะวันเดอร์เลอร์”
โพรทาเลียมองอีกฝ่ายทำเอาเธอหน้าแดงขึ้นมาเมื่ออีกฝ่ายเล่นจุ๊บที่มือของเธอและยิ้มให้เธอฟีนีอุสเห็นรีบวิ่งมาทันที แล้วเอามือพ่อออกจากมือคีย์ทันที
“พ่อ แม่เขามองอยู่นะอย่าหว่านเสน่ห์ใส่คนอื่นสิ!”
“หือ อะไรฟีนีอุสหวงหรือไง! ?”
“หวงอะไร!!” ฟีนีอุสหน้าแดงออกมา“ผมแค่ระแวงพ่อต่างหาก!! เดียวก็โดนแม่เขาหึงหรอกนะ!!”
“หึๆ จ้าๆ ไว้เจอกันอีกนะ วันเดอร์เลอร์”
“คะ...ครับ...” โพรทาเลียสงสัยเลยว่าสองพ่อลูกคู่นี้เป็อะไรกัน
ฟีนีอุสจ้องพ่อแบบไม่ชอบใจทันทีโพรทาเลียมองฟีนีอุสที่โกรธอะไรพ่อตัวเองแบบนั้นกัน
“ฟีนีอุสกับพ่อไม่ถูกกันเหรอ?”
“ห๊า...ก็ไม่เชิงนะแค่เขาชอบทำตัวแบบพวกหว่านเสน่ห์สาวๆ แม่เลยชอบระแวงพ่อนะฉันเป็ลูกเลยต้องดูแลน่านะ”
“คิกๆ เป็คนห่วงครอบครัวนี่เองนายนี่...” โพรทาเลียเข้าไปใกล้ๆอีกฝ่ายแล้วยิ้มแล้วขยิบตาให้อีกฝ่าย “เป็คนน่าสนใจจังนะ”
ฟีนีอุสเห็นใบหน้าอีกฝ่ายที่ยิ้มให้เขา เขาก็เขินทันทีเขาหันหน้าหนีไปอีกทาง ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมายื่นให้อีกฝ่าย
“เอ๋?” โพรทาเลียมองอย่างสงสัยว่าอีกฝ่ายยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ทำไม
“ใบหน้านาย...มันเลอะอยู่นะ”
“เอ๋...ตายจริงตรงไหนนะ?” โพรทาเลียสงสัยเลยว่าตรงไหนเพราะเธอไม่เห็น
“เอ่อ...งั้นฉันช่วยเช็ดนะ”
ฟีนีอุสขอช่วยเช็ดใบหน้าอีกฝ่ายโพรทาเลียก็ยอมให้อีกฝ่ายเช็ดให้ ฟีนีอุสช่วยเช็ดให้อย่างเบามือโพรทาเลียรู้สึกจั๊กจี้หน่อยๆ ที่อีกฝ่ายเช็ดใบหน้าให้เธอแต่ไม่รู้ทำไมพอมองอีกฝ่ายเธอรู้สึกเหมือนคุ้นเคยกับอีกฝ่าย วันแรกๆ ที่เจอเธอไม่เคยสนใจเขา แต่พอเขาเข้ามาใกล้มาสนิทกับเธอมั้งเธอก็รู้สึกมีความรู้สึกแปลกๆ ข้างในอกของเธอ ฟีนีอุสที่เช็ดหน้าให้อีกฝ่ายเขามองอีกฝ่ายแล้วยิ้มให้เขา ทำเอาโพรทาเลียหน้าแดงทันทีระหว่างฟีนีอุสเช็ดหน้าให้โพรทาเลียสองพี่น้องบ้านแจ็กสันกำลังมองอย่างไม่ชอบใจสุดๆพวกเขาขมวดคิ้วแบบสุดๆ
“พี่! คิดเหมือนผมไหม?”
“คิดสิ เ้าบ้านั้นแตะอั๋งคีย์ฉันอยากซัดหน้าฟีนีอุส”
“ผมด้วย!!”
ลิซ่ามองทั้งสองคนก็ขำทันทีเธอเดินมาอยู่ระหว่างกลางของทั้งสองคนทันที
“ไม่เอาน่าๆ ใจเย็นๆ เหอะ พวกนายไปทำงานต่อดีกว่านะคุณแจ็กสันเรียกแล้วนะ” ลิซ่าพาทั้งสองคนออกจากตรงนั้นทันที
“แต่ว่า!!” ทั้งสองคนโดนลิซ่าพาไปหาคุณแจ็กสันทันที
หลังจากที่ฟีนีอุสเช็ดใบหน้าของคีย์เสร็จพวกเขาก็ไปรวมตัวกับคนอื่นๆ เพอร์ซีย์แอบมองคีย์อยู่เขาเห็นตอนที่ฟีนีอุสเช็ดใบหน้าให้คีย์ เขารู้สึกไม่ชอบใจที่เห็นแบบนั้นเพอร์ซีย์ส่ายหน้า เขาสงสัยว่าตัวเองทำไมคิดแบบนั้นเขาเหมือนไม่ชอบใจที่เห็นฟีนีอุสแตะต้องคีย์เขาเลิกคิดเื่นี้ก่อนจะหันไปทำหน้าที่ตัวเองต่อเขาสั่งให้พวกเ้าหน้าที่สนามพยาบาลพาคนสลบกลับไปโรงสถานพยาบาล แล้วจะมีอีกกลุ่มจะมีพวกที่เก่งวิทยาศาสตร์จะตรวจสอบเครื่องพ่นควันว่ามีสารหรือยาอะไรที่โดนพ่นออกมาทั้งสองจุดนั้นมีแต่ความวุ่นวายมากๆส่วนคีย์นั้นโดนห้ามไปวุ่นวายกับพวกนั้นเด็ดขาด โพรทาเลียก็เซ็งหน่อยๆ
ระหว่างที่ทุกคนกำลังวุ่นวายอยู่นั้นคนที่แอบอยู่ที่กดปุ่มเครื่องพ่นควันมองพวกคีย์อย่างไม่ชอบใจที่แผนนี้กับเสร็จสิ้นไม่กี่เปอร์เซ็นต์เขาเดินหนีไปในป่าทันที เขาเดินเข้าป่ามาก็มีถ้ำใหญ่หนึ่งถ้ำมีต้นไม้ เถาวัลย์ปกคลุมถ้ำไว้ พอมาถึงปากประตูถ้ำมีก้อนหินบังอยู่ พอมาถึงเขาก็พูดรหัสผ่านพอพูดไปก้อนหินก็ขยับให้เขาผ่าน พอผ่านเข้ามา เขาก็เดินเข้าไปเรื่อยๆก่อนจะเดินมาถึงจุดที่เหล่าอสุรกายทุกตัวกำลังเกาะกลุ่มกันหรือกำลังสังสรรค์กันอย่างมีความสุข
“นูอัส!!” คนที่เข้ามาเรียกนูอัสทันที
“หือ! ?”
นูอัสได้ยินคนเรียกชื่อตนเอง เธอลุกขึ้นมาทันทีพอเธอหันมาตัวเธอได้อยู่ในร่างเดิมของเธอ ตอนนี้เธอมีรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์แต่มีผมเป็งูสีฟ้าน้ำเงินแต่ไม่สามารถทำให้ใครเป็หินได้ เธอเดินมาหาอูโร คนที่เธอสั่งให้ไปวางกับดักควัน
“มีอะไรอูโร!!”
อูโรทำหน้าซีดและเหงื่อตก เขาไม่หันมามองนูอัสเลย “แผน...แผนเ้า...ล้ม!!”
นูอัสได้ยินแบบนั้น เธอรีบเดินไปหาอีกฝ่ายทันทีแล้วจะกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายทันที
“แกพูดอะไรนะ!!” นูอัสพูดพร้อมกับถลึงตาใส่อีกฝ่ายอีก
อูโรรู้สึกอึดอัดสุดๆ เขาพยายามจะพูดออกไป “แผน...แผนเ้าล้ม!!”
“เป็งั้นได้ไง!!” นูอัสถามทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น“มันเกิดอะไรขึ้น!? อูโร!!”
“แบบว่า...หลังจากควันทำให้พวกฮาล์ฟบลัดสลบไปแล้วโฟกัสเมซ่ากับวันเดอร์เลอร์ สร้างเกราะปกคลุมเขตที่เ้ากำหนดให้ข้าไปทำแถมเ้าวันเดอร์เลอร์มีสิ่งประดิษฐ์ป้องกันควันนั้นด้วย!!ทำให้ตนเองเข้าไปช่วยพวกที่สลบแล้วจัดการเครื่องพ่นควันนั้น!”
นูอัสได้ยินถึงกับอารมณ์เสียทันที “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก!!ทำไม ทำไม” นูอัสปล่อยคอเสื้ออีกฝ่ายแล้วอาละวาดพังข้าวของทันที “ทำไมต้องเป็เ้านั้นใครก็ได้ฆ่ามันได้ไหม!!”
“หึๆ งั้นหลังจากนี้ถึงตาข้าแล้วสินะ!!” เฟลพูดขึ้นทันที“เ้าอยู่เฉยๆ ดีที่สุดแล้ว นูอัส”
“พูดไปเถอะ!! ถ้าเ้าทำแผนล้มเหมือนกันเฟล อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเ้า!!”
“เฮ้อ...พวกน่ารำคาญ” ชายคนหนึ่งพูดขึ้น
“แกว่าไงนะ!!” เฟลหันไปทางชายคนนั้นทันที“แกพูดกับข้าแบบนั้นหมายความว่าไง โวดูลักซ์”
ชายที่พูดว่าน่ารำคาญ เขามีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่มีเกล็ดปลาตามตัวบางจุดแล้วมีหูเหมือนครีบปลา เขานั่งดื่มเหล้าอยู่ก่อนจะหันไปมองเฟล
“ก็อย่างที่พูด น่ารำคาญมีแต่ปากแต่ก็ไม่เคยทำได้ นูอัสก็ทำมาหลายปี แต่ก็... “โวดูลักซ์ยกเหล้าขึ้นดื่มก่อนจะพูดต่อ” พลาดเพราะเ้าพวกกลุ่มของแจ็กสันมาวุ่นวายตลอด และแก้ปัญหาตลอด”
“เลิกพูดเลย โวดูลักซ์ยังไม่เคยทำอะไรก็อย่าพูด ข้าอุตส่าห์ทำให้พวกแกทุกอย่างแต่พวกแกไม่เห็นช่วยกันสักนิด!!” นูอัสเดินเข้าไปใกล้แล้วชี้หน้าโวดูลักซ์
“แม้ๆ ช่วยก็แย่ไปด้วยสิ” โวดูลักซ์พูดขึ้นแล้วยื่นหน้าเข้าหานูอัส"แต่หลังจากนี้พวกเราคงต้องคิดแผนดีๆได้นั้นล่ะ"
“ใช่ งั้นตอนนี้…” นูอัสพูดขึ้นเธอเดินมาอยู่ใจกลางลานกว้างของถ้ำทุกคนต่างมองเธอทันที “เราต้องกลับค่ายเพื่อไม่ให้เป็ที่น่าสงสัยแล้วค่อยมาคิดแผนต่อไปกัน!!”
จบตอนที่ 17 โปรดติดตามอ่านตอนที่18 ต่อไป
1K
