ตอนที่ 26 ไปกันไปยึดอณาจักรเทพอสูรัแดงคืน
"เรียนท่านประมุของค์จักรพรรดิอสูรและคนของท่านยังไม่ออกมาจากการบ่มเพาะขอรับ "
" อื้อ ! ถ้าอย่างนั้นไม่เป็ไรให้พวกท่านบ่มเพาะไปก่อนข้านั้นจะพาภรรยาข้าไปบ่มเพาะเพิ่มเติมก่อนเ้าก็พาคนของชนเผ่าอสูรพฤษาไปพักผ่อนก่อน"
" รับทราบท่านประมุข พวกท่านทุกคนตามข้ามา "
" ภรรยาของข้าข้าจะพาเ้าไปบ่มเพาะคู่ต่อเ้าพร้อมหรือไม่ "
" ซิ ท่านพาน้องอวี้หรันไปบ่มเพาะคู่กันสองคนเถิดข้ากับท่านพี่หญิงจะอยู่ในตระกูลหยางนี้ทำการปรับพลังลมปราณกันก่อนข้ายังไม่อยากเพิ่มขั้นยุทธไปมากกว่านี้ "
" ทางด้านเยี่ยนเอ๋อก็มีความคิดเช่นเดียวกันกับอวี้หรันด้วยขั้นยุทธที่เพิ่มขึ้นแบบก้าวะโทำให้พลังลมปราณไม่มั่นคงสักเท่าไร "
" ใช่ สามีข้า ข้าก็มีความคิดเช่นเดียวกับเสวี่ยเอ๋อ และน้องหญิงอวี้หรันยังมีพลังลมปราณอยู่เพียงจักรพรรดิยุทธขั้นต้นเท่านั้นท่านควรบ่มเพาะคู่กับนางเพียงสองคนเท่านั้น โชคดีนะน้องสาวอวี้หรัน "
" ด้านอวี้หรันก็ไม่เข้าใจทำไมพี่หญิงทั้งสองจึงให้ไปบ่มเพาะคู่กันสองคน " สามีข้าทำไมต้องบ่มเพาะคู่กันละเ้าคะน้องนั้นแปลกใจยิ่งนัก "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้าไม่ต้องแปลกใจไปหลอกพอไปถึงเ้าก้จะรู้เอง ภรรยาข้าทั้งสองข้าจะบ่มเพาะคู่ครั้งนี้แค่สองวันหรือยี่สิบปีเท่านั้นหลังจากนั้นเ้าจงแจ้งเสด็จพ่อของเ้าและคนของเ้าเตรียมพร้อมกลับไปยึดคืนอณาจักรเทพอสูรัแดง "
" สามีข้าท่านไปเถิด แต่ท่านอย่ารุนแรงกับน้องอวี้หรันมากนะ ฮิ ฮิ "
.........................................................
" เมื่อหยางโจวเข้ามาภายในจุดศูนย์กลางเอกภพภายในดวงใจมหาเทพเทวะ ถึงกับตกตะลึงถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นโดยกิ่งก้านสาขาของต้นราชินีแห่งมวลพฤษาได้ขยายเข้าไปครอบคุมไปทั่วทั้งสุริยะดวงดาวทั้งเอกภพ โดยที่ใครไม่สามารมองเห็นได้นอกจากหยางโจวคนเดียวเท่านั้น ไม่เพียงแค่นั้นกิ่งก้านของต้นราชินีแห่งมวลพฤกษาได้เกิดพลิดอกออกผลเป็เป็ดวงดาวและสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ มากมายหลายเผ่าพันธ์ ทั้งพืชพันธ์พฤกษาทุกชนิดและบางชนิดที่หายสาบสูญไปแล้วได้เกิดเติบโตขึ้น โดยเฉพาะผลร่างแยกของหยางโจวเองที่อยู่ใจกลางต้นราชินีแห่งมวลพฤษาที่มีนับล้านผลเพื่อรอให้หยางโจวนำไปใช้เป็ร่างแยกเพื่อกระจายไปดูแลยังดวงดาวต่าง ๆ "
" อ้า ! ที่แท้การสร้างดวงดาวและสิ่งมีชีวิตต่างนั้นเกิดจากการเชื่อมโยงของดวงใจมหาเทพเทวะและต้นราชินิพฤกษานั้นต้องหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวกันเท่านั้นและยังได้ถ่ายทอดความทรงจๆต่าง ๆ นับล้าน ๆ ปีมายังตัวข้าในอดีตนั้นขององค์มหาเทพเทวะองค์ก่อนไม่เคยใช้ผลร่างแยกของตัวเองเลยเนื่องจากองค์มหาเทพเทวะองค์ก่อนเป็ผู้สร้างเอกภพขึ้นมาเองจึงยังไม่มีเหล่าอสูรและจอมปีศาจมารที่ชั่วร้ายในแต่สุริยะดวงดาวเหมือนกับในตอนนี้ที่ภายนอกดวงใจมหาเทพเทวะแห่งนี้ ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่ควรเอาเอกภพและสุริยะดวงดาวนี้ออกไปสู่ภายนอกเพราะสุริยะดวงดาวภายในนี้เพิ่งเริ่มสร้างตัวมันเองและผลร่างแยกของเราถ้าไมจำเป็เราไม่ควรนำมาใช้เพราะร่างแยกของเรานั้นแข็งแกร่งเกินไปและในอนาคตเราไม่รู้ว่าจะควบคุมร่างแยกเหล่านี้ได้หรือไม่ "
" ด้านอวี้หลันเองก็ตกตะลึงเมื่อเข้ามาใจกลางดวงใจมหาเทพเทวะแห่งนี้เช่นกัน สามีข้าทีนี้คือสถานที่แห่งใดกันทำไมจึงมีดวงดาวมากมายล้อมรอบตัวเราเช่นนี้แล้วพลังธรรมชาติทำไมจึงเข้มข้นและบริสุทธเช่นนี้เพียงข้ามาถึงทำไมขั้นยุทธจักพรรดิของข้าถึงพุ่งขึ้นไม่หยุดนี้ก็จะถึงขั้นจักรพพรรดิยุทธขั้นที่ 9 แล้ว สามีข้าแล้วการบ่มเพาะคู่ที่พี่หญิงทั้งสองบอกไว้คือสิ่งใดกัน "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" อวี้หรันภรรยาข้าทีนี้คือสถานที่แห่งใดนั้นเดี๋ยวข้าจะเล่าให้เ้าฟังแต่การบ่มเพาะคู่คือสิ่งใดนั้นข้าจะบอกตอนนี้เลย "
" พรึ๊บบ ! "
" มั๊บบ !! ว๊ายย !! "สามีข้าท่านมาถอดชุดข้าทำไม "
" นี้แหละวิธีการบ่มเพาะคู่ที่ข้าจะบอกเ้า "
" จ๊วบบบ !! "
" อ๊ายยย !! คนบ้าคนลามก "
...........................................
" สามีข้าน้องอวี้หรันพวกท่านกลับมากันแล้ว "
" ใช่ข้ากลับมากันแล้วไหนเ้าทั้งสองมาให้กอดบางสิข้าคิดถึงพวกเ้าทั้งสองมากเลยห่างกันตั้ง 20 ปี ภายในนี้ "
" จุ๊บบ จุ๊บบ "
" อี้ ! ไหนว่ากอดอย่างเดียวท่านเอามือออกไปเลย "
" ใช่สามีข้าคนตั้งมากมายมาทำลุ่มล่ามเช่นนี้ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็ข้าคิดถึงพวกเ้านี้ คาราวะท่านพ่อตา แม่ยาย พวกท่านคงพร้อมกลับไปยึดคืนอณาจักรเทพอสูรัแดงแล้วสินะ ท่านพ่อตาตอนนี้ท่านก็บ่มเพาะพลังลมปราณถึงขั้นเซียนยุทธขั้นที่ 5 แล้ว ท่านแม่ยายก็อยู่ขั้นเซียนยุทธขั้นที 2 และคนในราชวงค์และทหารของพวกท่านหลายร้อยคนเหล่านี้ก็อยู่ขั้นเซียนยุทธกันทั้งหมดแล้วคงพร้อมกันแล้วซินะ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ลูกเขยข้าถ้าไม่ได้เ้าใน่ชีวิตนี้ของข้าและคนของข้าจะไม่มีโอกาศได้เพิ่มขั้นยุทธได้ขนาดนี้หรือแม้แต่ขั้นกึ่งเซียนยุทธพวกข้าก็ไปไม่ถึง "
" ท่านพ่อตาท่านไม่ต้องกล่าวเช่นนั้นเพื่อเยี่ยนเอ๋อแล้วเื่แค่นี้ไม่ได้ยุ่งยากอะไรสำหรับข้าเลยกลับกันท่านนั้นได้มอบภรรยาที่แสนงดงามให้ข้าต่างหาก "
" ซิ ท่านไม่ต้องมาปากหวานเลยถ้าท่านไม่ขืนใจข้าข้าไม่ยอมท่านเป็อันขาด "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" เยี่ยนเอ๋อภรรยาข้าถ้าเ้าไม่มีใจให้ข้าเ้าก็ไม่ยอมเป็ของข้าเป็อันขาด "
" ซิ เ้าลามกพูดเข้าข้างตัวเอง "
" เอาละ ๆ ภรรยาข้า เสวี่ยเอ๋อ อวี้หรัน ข้าอยากให้พวกเ้ากลับอณาจักรและชนเผ่าของพวกเ้าก่อนแล้วพาท่านพ่อตาแม่ยายและคนของเ้าที่ไวใจได้เข้ามาบ่มเพาะลมปราณและขั้นยุทธที่ภายในตระกูลหยางของพวกเราก่อนและคนของเ้าที่พามานั้นข้าจะให้พวกเขาไปทวีปเทพอสูรัทองพร้อมกับพวกเราเ้าเห็นควรว่าอย่างไรส่วนคนของเยี่ยนเอ๋อเอาไว้หลังจากเรายึดอณาจักรกลับคืนมาแล้วค่อยพากลับเข้ามาที่หลัง "
" ได้สามีข้า ข้านั้นก็คิดถึงเสด็จพ่อ เสด็จแม่เช่นกันแล้วข้าจะพาคนของอณาจักรเทพอสูรัฟ้ากลับเข้ามาบ่มเพาะทีหลัง "
" สามีข้า ข้าก็เช่นกันข้าจะพาท่านพ่อและแม่เฒ่าและคนของข้ามาบ่มเพาะเช่นกันพวกท่านคงใและตกตะลึงกับคนในตระกูลหยางของเราแน่นอน "
" ดี ๆ ข้านั้นได้สร้างประตูมิติขึ้นมาใหม่เพื่อให้เ้านำคนของเ้ามาในตระกูลหยางภายในดวงดาวสีน้ำเงินแล้วถ้าพวกเ้าพร้อมแล้วจะไปเมื่อไหร่หรือกลับมาตอนไหนก้ได้ ข้าคิดว่าเพียงไม่กี่วันเท่านั้นที่จะยึดอณาจักรอสูรกลับคืนมาได้ "
" ข้าทั้งสองคนทราบแล้วสามีข้า "
" หยางโจวฟง หยางอี้ซิน เ้าจงจัดทหารตระกูลหยางรุ่นใหม่ของเราที่มีขั้นเซียนยุทธไว้สักหมื่นคนจัดเตรียมรอไว้ข้าจะพาพวกเขาไปเปิดหูเปิดตายังดวงดาวภายนอกเสียหน่อย และตอนนี้พวกเ้าหลายคนก็อยู่ขั้นเทพยุทธสูงสุดกันหลายคนแล้ว ถ้าคนภายในตระกูลเราคนไหนสามารถบ่มเพาะถึงขั้นจอมเทพยุทธแล้วให้คนเ่าั้นำคนตระกูลย่อยของแต่ละคนไปปกครองในแต่ละสุริยะดวงดาวต่าง ๆ ภายในเอกภพนี้และไม่ต้องห่วงข้านั้นสามารถมองเห็นทุกอย่างภายในเอกภพแห่งนี้ "
" พวกเรารับทราบท่านประมุข "
" ท่านพ่อตาตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เราจะไปยึดอณาจักรของท่านคืนแล้ว เสวี่ยเอ๋อ อวี้หรันภรรยาข้าเดี๋ยวข้ากลับมานะ "
" จุ๊บบ "
" จุ๊บบ "
"ไปกันไปยึดอณาจักรเทพอสูรัแดงคืน "
" กรึ๊ม กรึ๊มมม "
......................................................
" ณ อณาจักรเทพอสูรัแดง "
" รายงานองค์จักรพรรดิพยัคเพลิง "
" มีอะไรว่ามา ถ้าไม่ใช่เื่สำคัญอะไรข้าจะฆ่าเ้าทิ้งที่มาขัดขวางความสุขของข้ากับเหล่าสนม "
" อะ เอ่อ ! ทูลองค์จักรพรรดิ ตอนนี้คนของเราที่ออกไปติดตามองค์หญิงหรานเยี่ยนเอ๋อบริเวณชนเผ่าอสูรพฤกษาหลายร้อยคนขาดการติดต่อไปพระเ้าค่ะ กระม่อมได้ส่งคนของเผ่าพยัคเพลิงไปตรวจสอบแล้วไม่พบร่องลอยใด ๆ คนของเราที่หายไปเลยพระเ้าค่ะ ข้ากระม่อมคิดว่าต้องเป็คนของชนเผ่าอสูรพฤกษาต้องจับกุมตัวหรือสังหารไปแล้วทั้งหมดแล้วพระเ้าค่ะ "
" ตู๊มม ! "
" ด้วยความโกรธจัดของจักรพรรดิพยัคเพลิงได้ทำลายขอบเก้าอี้พระที่นั่งหัวัจนแหลกละเอียด " ชนเผ่าอสูรพฤกษาพวกเ้าช่างบังอาจยิ่งนักที่มายุ่งกับคนของชนเผ่าอสูรพยัคเพลิงของข้า เ้าจงแจ้งไปยังชนเผ่าพยัคเพลิงของเรานำกำลังไปบุกยึดและสังหารคนชนเผ่าอสูรพฤษาให้สิ้นและจับตัวธิดาคนโตของหัวหน้าชนเผ่าอสูรพฤกษามาให้ข้ามีคนบอกว่านางงดงามยิ่งนักมีความงามไม่แพ้กับองค์หญิงหลานเยี่ยนเอ๋อเลยข้าจะจับนางมาเป็นางบำเลอของข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไปได้ "
" กรึ๊ม กรึ๊มม "
" อย่างนั้นเหรอไอ้หมาเพลิง เ้าช่างบังอาจมารบหลู่ฮูหยินของข้าเ้าช่างรนหาที่ตายยิ่งนักไอ้หมาเพลิง "
" เ้าเป็ใครช่างบังอาจยิ่งนัก อ้า ! นั้นองค์หญิงเยี่ยนเอ๋อว่าที่ชายาของข้านี้ และอดีตจักรพรรดิอสูรและอดีตราชินีและเหล่าราชวงค์และทหารไม่กี่ร้อยคนนี้พวกเ้ากลับมามอบตัวแล้วหรือ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดียิ่งนักเยี่ยนเอ๋อข้าจะไม่ถือโทษเ้าที่เ้าหนีงานแต่งของเราไปแต่ ! คนอื่นที่หนีไปข้าจะฆ่าพวกเ้าทิ้งให้หมด "
" ซิ ไอ้หมาเพลิงแม้แต่เส้นผมข้าเ้าอย่าหวังที่จะได้แต๊ะต้องเลยคนชั่วช้าเช่นเ้าไม่สมควรมีชีวิตอยู่เกินวันนี้ "
" ใช่ไอ้หมาเพลิงไอ้ทรราชข้าองค์จักรพรรดิอสูรผู้ที่มีสายเืของเทพอสูรัแดงจะมายึดอณาจักรของข้าคืนคนชั่วช้าเช่นเ้าไม่สมควรนั่งบนบัลลังัอันทรงเกียรติเช่นนี้สายเือันต้อยต่ำของเ้าไม่ควรมาทำให้บัลลังัของข้ามาแปดเปื้อนวันนี้เป็วันตายและเป็วันสูญสิ้นเผ่าพันธ์ชั่วร้ายของเ้า "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ทำมาเป็พูดดีอดีตองค์จักรพรรดิพวกเ้ามีคนไม่กี่ร้อยคนอและเ้ามนุษย์ไรขั้นยุทธใด ๆ จะมาทำอะไรข้าได้ ข้ามีทหารขั้นจักรพรรดิยุทธหลายหมื่นคนอคนของเ้ามีแค่นี้เอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ทหารชนเผ่าอสูรพยัคเพลิงของข้าออกมา "
" บึ๊มม บึ๊มมม "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" เป็อย่างไรอดีตองค์จักรพรรดิ ข้าคาดไว้อยู่แล้วว่าพวกเ้าจะกลับมาข้าเลยได้วางกับดักเอาไว้ให้ทหารขั้นจักรพรรดิยุทธหลายหมื่นคนของข้าซ่อนตัวเอาไว้แม้ว่าพวกเ้ามีปีกบินก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้ "
2K
