ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่66 "ท่านพี่อย่า..ข้า..เสียวววว~"NC18+

"น้องหญิงทำไม? เจ้าพูดอย่างนั้นเล่าใจพี่มีแต่เจ้าคนเดียวถ้าไม่เป็นเพราะตาเฒ่านั้นข้าคงจะยกกำลังมายึดดินแดนแห่งนี้เทิดทูนเจ้าเป็นพระชายาแล้ว...."

เสียงของชายชุดดำร่างสูงโปร่งพูดบอกหญิงสาว แม้เสียงจะแผ่วเบาแต่กลับกังวานได้ยินไปทั่วทุกส่วนประสาทขององค์หญิงเจ้าเฟิง นางถึงกลับตาตื่น อ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำพูดของชายผู้นั้น

'นี่มันเรื่องใหญ่แล้วมีผู้บุกรุกต้องการยึดดินแดนแห่งนี้มีหนอนบ่อนไส้แฝงตัวอยู่ในอาณาจักรนี้ด้วย...'

เมื่อนางคิดได้เช่นนั้นจึงหยิบเหรียญดอร์ ที่ใช้ไว้สื่อสาร แล้วนางร่ายคาถาขั้นสองพร้อมกับตั้งส่องไปที่คนทั้งสองอัดภาพสามมิติไว้ในเหรียญดอร์ที่ใช้สื่อสารขั้นสูงของนาง

"ท่านพูดดีไปเถอะเดี๋ยวผู้อื่นมาแอบได้ยินเราเข้า ตำแหน่งของท่านก็จะรั้งไว้ไม่อยู่..."

เสียงของนางกล่าวราบเรียบมีขึ้นเสียงสูงนิดหน่อยอย่างแง่งอนกับชายที่อยู่ตรงหน้า

"ดวงใจของข้าเจ้าพูดเยี่ยงนี้ไปไยอย่าแง่งอนพี่เลย เจ้าก็รู้ว่าหัวใจของพี่อยู่กับเจ้าหมดสิ้น"เขาพูดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้หญิงสาวนางสะบัดหน้าหันไปทางอื่น

"เจ้าพี่อย่ามาพูดเลยแต่งตั้งข้าเป็นพระชายาอีกคนกระนั้นรึ..แม้อยู่ในนครของเจ้าพี่ก็ยังไม่อาจทำได้หญิงผู้นั้น เลิกเป็นใหญ่เหนือท่านได้หรอ..ใครก็ย่อมรู้ดีว่ายากยิ่ง"

เสียงของนางงอนไม่เลิกคล้ายกับว่ากำลังน้อยใจชายคนรักที่อยู่ตรงหน้า

"น้องหญิงเจ้าก็รู้ดีว่านางเป็นเชื้อสายของใคร ข้าไม่อาจขัดขืนนางได้ไม่เช่นนั้นนับตั้งแต่วันแรก ที่เราพบกันข้าต้องนำเจ้ากลับไปดินแดนของข้า ไม่ต้องแอบหลบซ่อนมาหากันเยี่ยงนี้ ทั้งที่เจ้าในเวลานั้นก็ยังไม่มีใครครอบครอง น้องหญิงก็รู้ว่าพี่นั้นอึดอัดนางแค่ไหน สาวงามอย่าได้โกรธเคืองพี่เลย"

เขาขยับเข้ามาใกล้หญิงสาวพร้อมกับเอื้อมมือ ไปโอบเอวเธอเข้ามากระชับในอ้อมแขน สาวเจ้าก็สะบัดหน้าหนีเมื่อชายผู้นั้นกำลังหอมแก้มนาง

"ท่านพี่อย่าทำประเจิดประเจ้อแบบนี้เลย ใครมาเห็นเข้ามันจะไม่ดี"

เขาหัวเราะหึๆ ขึ้น

"เจ้าก็รู้ว่าเมื่อข้ามาถึงที่นี่แล้ว ก็สร้างม่านบาเรีย ครอบบริเวณนี้ในรัศมีห้าร้อยวาไว้หมดแล้ว ถ้ากายอสูรใครไม่ถึงขั้นเทพอสูรระดับหกขึ้นไป ไม่อาจจะทะลุผ่านเข้ามา แน่นอนแม้แต่สามีของเจ้า"

เสียงชายหนุ่มพูดกระทบหญิงสาวเหมือนเขาจะไม่พอใจ ที่นางปิดป้องบ่ายเบี่ยง

"เจ้าพี่อย่าพูดแบบนี้เลยท่านก็รู้ว่า ข้าขื่นขมในจิตใจมากเพียงใด ความบริสุทธิ์ของข้าก็มอบให้ท่านหมดสิ้นในวันนั้นแล้ว และยังต้องอุ้มท้องทายาทของท่านถึงสามคน ถ้าไม่ใช่เพราะว่าข้าต้องการให้เชื้อสายของเรา สืบทอดอาณาจักรแห่งนี้ข้าคงไม่ทน หลบหนีไปหาที่ตายเอาดาบหน้าแล้ว.."

เสียงของหญิงสาวเบาลงสะอื้นอย่างน้อยใจ

"โอ๋น้องหญิงเจ้าอย่าพูดเยี่ยงนี้เลย..พี่รักเจ้า และพวกเราวางแผนการกันไว้เนิ่นนาน นี่ก็ใกล้จะสำเร็จแล้วเมื่อใดพาทายาทของเรา ขึ้นเป็นผู้ครอบครองอาณาจักรแห่งนี้ ข้านี่แหละจะเด็ดหัวกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด ให้หมดเสี้ยนหนามหัวใจไปเสีย พวกเราจะได้ครองรักกันอย่างสบายใจ"

เสียงของเขาแฝงด้วยอำนาจและความอำมหิต ในขณะพูดถึงการเข่นฆ่าครอบครองสิทธิ์ของผู้อื่น

"ข้าละเกลียดนักไม่ต้องมาพูดแบบนี้เลย แม้ว่าบุตรของเราจะขึ้นเป็นผู้ครอบครองอาณาจักรแห่งนี้ แต่ท่านก็ยังมีหญิงผู้นั้นกดหัวกันอยู่ ท่านจะขัดขืนบิดาของนางได้อย่างไร"เสียงของหญิงสาวพูดตัดพ้อไม่เลิก

"ก็เพราะเหตุนี้ไงเล่าในระยะร้อยปีที่ผ่านมา ข้าจึงด้นดั้นแสวงหากล่องเทพอสูรจอมราชันย์ ผู้ที่เสียสละดวงจิตแก่นแท้ปิดผนึกโลกใบนี้ ให้พ้นจากภัยพิบัติพวกสัตว์ต่างดาว ที่มารุกรานพวกเราถ้าข้าได้สมบัตินั้นมาเมื่อใด แม้แต่จอมจักรพรรดิอสูรวารีหรือ เทพอสูรจอมราชันย์คนปัจจุบัน ก็ไม่อยู่ในสายตาข้า"

แต่เขาก็พูดด้วยเสียงแผ่วเบาพอได้ยินกันในบริเวณนั้น คงจะหวั่นเกรงเทพอสูรจอมราชันย์

"จนขนาดนี้ท่านพี่ยังไม่สามารถเค้นเอาความลับจากไอ้เฒ่านั้นได้อีกเหรอ ท่านจองจำมันมานับร้อยปีแล้วไม่มีวิธีใดเค้นความลับ จากปากของมันเลยรึว่ากล่องของนายเหนือมันเก็บไว้ที่ใด"

หญิงสาวพูดพร้อมกับเงยหน้ามองตาเขาตอนนี้ เมื่อพูดเรื่องสำคัญทำให้นางลืม กริยาที่แง่งอนไปหมดสิ้น

"ข้าคิดว่ามันก็ไม่รู้เพราะมันส่งให้ลูกศิษย์ของมัน เอากล่องหนีไปหลังจากขโมยมา ข้ารู้เพียงอย่างเดียวว่ากุญแจสำคัญที่อยู่ในกล่องนั้น มันต้องอยู่ในอาณาจักรรอบบริเวณอสูรวารีของพวกเราแน่นอน

ระยะเวลาที่ผ่านมาข้าก็สิ้นเปลืองกำลัง และผู้คนออกตามหากลับไม่พบ ในทั่วราชอาณาจักรนี้ บางครั้งข้าก็คิดว่ามันอาจจะหลุดไปอาณาจักรอื่น ที่ไม่ใช่อาณาจักรอสูรวารีเสียแล้ว

ข้าส่งคนไปสืบหาแต่ก็ทำได้เป็นการลับไม่อาจแพร่งพราย เรื่องราวออกไปได้ไม่เช่นนั้น สิ่งที่ข้าพากเพียรค้นหามาต้องตกเป็นของผู้อื่น นางงามของข้าเจ้าอดทนอีกนิดเถอะ หลังจากที่ข้าได้ครอบครองโลกอสูรแห่งนี้ ใครก็ไม่อาจจะมาขัดขวางความรักของเราทั้งสองได้ ข้าจะป่นพวกมันให้เป็นผุยผง"

ชายชุดดำกระชับแขนของเขายกนางขึ้น ปลายเท้าหญิงสาวเขย่งขึ้นสูงรับปากเขาให้ถนัด เขาก้มลงใช้จมูกที่อยู่ในหมวกไอ้โม่งสีดำหอมแก้มหญิงสาว ซุกไซร้ไปตามใบหน้าครั้งนี้นางไม่ปฏิเสธหรือหลบเลี่ยง เขาใช้มืออีกด้านหนึ่งดึงผ้าคลุมหน้าของนาง เลื่อนขึ้นไปไว้บนสันจมูก พร้อมกลับประกบปากจูบนางอย่างดูดดื่มเพื่อให้หายคิดถึง ดุจดังถ่านไฟเก่าที่ลุกโชนขึ้นในหัวใจของทั้งสอง เขาสอดปลายลิ้นที่นุ่มละมุน เสาะแสวงหาน้ำหวานในริมฝีปากของหญิงสาว ที่องค์หญิงเจ้าเฟิงคุ้นเคยน้ำเสียง

นางสอดมือทั้งสองข้าง ขึ้นไปกอดต้นคอของเขา ดันตัวขึ้นรับริมฝีปากที่บดขยี้อย่างร้อนแรงเหมือนโลกทั้งใบ เป็นของนางไปแล้วในตอนนี้ ชายชุดดำลูบไล้ที่สะโพกของหญิงสาว แล้วดึงชายเสื้อที่ปกคลุมต้นขา รั้งขึ้นมาด้านบนจนเห็นเต้าปทุมงามของชู้รัก

องค์หญิงเจ้าเฟิงนั่งตัวชา เพราะการกระทำของคนทั้งสอง ด้วยจิตใจที่หวั่นไหวกระสันอยากขึ้นมาอย่างไม่อาจบังคับตัวเองได้ ต้นขาทั้งสองของนางบีบเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว ปากคอสั่น ภาพที่เห็นตรงหน้ามันทำให้องค์หญิง ผู้เก่งกล้าบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่สนใจเรื่องของชายหญิง กลับต้องหวั่นไหวกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า นางสังเกตเห็นจันทร์เสี้ยวสีแดงเท่าเม็ดถั่ว อยู่ใต้ราวนมซ้าย ของหญิงสาวปริศนาชุดดำนั้น

เฮือก!

จ๊วฟๆ ๆ!

"อ้ารรรรซ์..ซี๊ดดดดส์..ท่านพี่อย่า..ข้า..เสียวววว..อุ๊ยยยส์~"

หญิงสาวร้องครางเบาๆ เมื่อชายชุดดำย่อตัวก้มลงต่ำ ประกบริมฝีปากจุมพิตเม็ดบัวสีชมพูอ่อนเบาๆ เขาดันตัวนางไปติดต้นไม้ใหญ่ด้านข้าง ที่องค์หญิงเจ้าเฟิง และกริชเพชรซ่อนตัวอยู่ด้านล่างที่พวกเขากำลังแอบดูอยู่

ชายหนุ่มฟื้นจากการสลบตื่นขึ้นมา มองเห็นองค์หญิงกำลังแอบดู คนกำลังเริงรักกันด้วยความลืมตัว ร่างกายนางสั่นสะท้าน นั่งหนีบต้นขาตัวเองแน่น เขาไม่รู้จะทำยังไงจึงต้องดู ทั้งสามคนเงียบๆ เพราะอาการบาดเจ็บ ของกริชเพชรยังไม่ทุเลาดี เขาต้องการเข้าไปในกล่องดำเพื่อรักษาตัว แต่เมื่อเห็นองค์หญิงเจ้าเฟิงถ่ายคลิปอยากจดจ่อ

ชายหนุ่มจึงไม่อยากรบกวนนาง เขาคาดคิดว่า หญิงสาวแอบดูคนทั้งสองมานาน พอสมควรจึงไม่อาจ สะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองต่อไปได้ ใบหน้าขององค์หญิงเจ้าเฟิงแดงก่ำใบหูร้อนผ่าวเป็นสีระเรื่อ เม้มริมฝีปากบางๆ ของนาง มือทั้งสองข้างกำแน่นเหงื่อของหญิงสาวเริ่มไหลซึมตามจอนผม กริชเพชรรู้ได้ทันทีว่านางเกิดความกำหนัดสุดๆ

ร่างอวบอั๋นของหญิงสาวที่กำลังสั่นสะท้านอย่างเสียวซ่าน กับภาพที่เห็นจะจะทำให้กริชเพชรคิดลามก เริ่มมีอารมณ์ความรู้สึกขึ้นมาทั้งๆ ที่ แขนและขาทั้งสองข้างหักสะบั้น แต่แก่นกายของชายหนุ่มสิมันไม่ยอม เชื่อฟังตัวตนที่บาดเจ็บ เลือดกำเดาของเขาเริ่มไหลซึมออกมาเมื่อมีความรู้สึกเช่นนี้ ชายหนุ่มเลือกตาขึ้นไปดูไลฟ์สดของคนชุดดำทั้งสองบ้าง

.............................................................................................................................................................................................