ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

"ณัชชา, นี่ฉันประเมินเธอต่ำเกินไปใช่ไหม เธอเสนอแผนแบบนี้เพราะเธอ..เธอต้องการที่จะตบฉัน?" อารยาพูดด้วยสายตาเกรี้ยวกราด จ้องเขม็งไปที่เด็กสาวที่อยู่ด้านหน้าอารยามีอารมณ์ความโกรธเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าแอนนี่จะพยายามบอกให้เธออดทนให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน แต่เธอจะทนได้อย่างไรเมื่ออีกฝ่ายกำลังจะปีนขึ้นไปเพื่อเหยียบบนหัวของเธอ ทำไมเธอต้องยืนอยู่นิ่งๆ“ทำไมฉันต้องอยากตบหน้าคุณ? ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นเลยสักนิด” ณัชชาเริ่มอธิบายเพิ่มเติม สุดท้ายแล้วเธอแค่เสนอแนะเพื่อให้การถ่ายทำช๊อตนี้ผ่านไปได้ สุดท้ายแล้วก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้กำกับไม่ใช่เธออยู่ดี"เธอ..เธอ..เธอ.." อารยาพูดไม่ออกด้วยความโกรธขั้นสุดขีด เธอยกฝ่ามือขึ้น เป็นสัญญาณว่ากำลังจะตบหน้าณัชชา“ถ้าอย่างงั้น ฉันจะสอนวิธีการตบที่ถูกต้องอย่างมืออาชีพให้เธอก่อน” ริมฝีปากของอารยายกขึ้นเธอเก่งที่สุดในการกลั่นแกล้งผู้อื่น แต่โดยไม่คิดว่าจู่ๆณัชชายกมือขึ้นมา บีบข้อมือของเธอและกดมันไว้ในมือของเธออย่างแน่นหนาจนเกิดรอยแดง“ณัชชา..นี่เธอ?” อารยาไม่สามารถขยับได้ แววตาของเธอสาดประกายอำมหิตณัชชาขยับตัวเข้ามาใกล้กับอารยา ซึ่งมีใบหน้างามชัดเจนอยู่ตรงหน้าเธอณัชชายิ้มแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น “คุณคิดว่าฉัน ไม่รู้จริงๆเหรอ?”"รู้อะไร?" อารยารู้สึกว่าคำพูดและการแสดงออกของณัชชตอนนี้มีความผิดปรกติเล็กน้อย“บาดแผลที่เท้าของฉัน.. มีคนเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น คุณแน่ใจเหรอว่าคุณอยากให้ฉันพูดออกมา?”อารยา: "เป็นไปไม่ได้ คุณไม่มีหลักฐานแน่นอน " ทันทีที่พูดคำนั้นอารยาสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติรอยยิ้มอันสดใสของณัชชา ปลายนิ้วสีชมพูของดอกซากุระที่ช่างทำเล็บทำขึ้นโดยไม่รอให้อารยาสัมผัสผิวนุ่ม“เอาเป็นว่า ปล่อยให้มันเป็นความลับระหว่างเรา”แม้ว่าณัชชาไม่ใช่คนฉลาด แต่เธอก็ไม่โง่เกินไป วิธีการเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ล้วนถูกกำหนดโดยผู้คนในชีวิตก่อนหน้านี้และเธอก็เรียนรู้มันโดยธรรมชาติอย่างไรก็ตามณัชชาไม่ได้คาดหวังว่าอารยาจะโง่ไปกว่าเด็กที่อายุน้อยกว่าในชีวิตที่แล้วของเธอหลังจากออกมาจากห้องน้ำ นิลยาก็รู้สึกกลัวเมื่อเธอได้ยินว่าอารยาไปห้องน้ำแล้ว เธอกำลังจะรีบเข้าไป แต่เธอมองไปเห็นพอดีว่าณัชชาเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ“น้องณัชชา เธอไม่ได้ทำอะไรคุณใช่ไหม?” นิลยาถามขึ้นด้วยสีหน้ากังวลณัชชาบีบโทรศัพท์แน่นและพูดว่า "ไม่"เมื่อทีมงานอยู่ในสถานที่และเริ่มสร้างฉากใหม่ในตอนนี้ณัชชาก็ตบตีอย่างสะใจอาทิตย์รู้สึกพอใจมากและปรบมือของเขารัวๆ "มันเป็นช็อตที่ดีมากๆ อารยา, คุณเข้าถึงบทบาทมากยิ่งขึ้น"อารยากุมแก้มที่ร้อนผ่าวของเธอและต้องยิ้มให้อาทิตย์ "ขอบคุณ ผู้กำกับ"ในตอนท้ายของการถ่ายทำแม้ว่าณัชชาจะตบอารยาและเหมือนตบหน้าเธอต่อหน้าผู้คนในกองถ่าย แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าเธอไม่ได้นับ เธอได้รับบาดแผลและสวมส้นสูงที่แน่นมากเกือบทั้งวัน บาดแผลที่เจ็บปวดอยู่ด้านใน เธอก็ต้องทนทุกข์ทรมานด้วยความอดทนสูงสุดเธอไปที่ห้องเก็บของที่เธอพักผ่อนถอดรองเท้าส้นสูงดึงผ้าที่พันเล็บของเธอออกเพื่อระบายอากาศและรู้สึกเหนื่อยสบายขึ้นมาทันที"น้องณัชชา ให้ฉันพาไปโรงพยาบาลดีไหม?" ณัชชาไม่มีรถส่วนตัวและดูเหมือนนักแสดงหญิงคนอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียง มีผู้ช่วยมากมายอยู่รอบตัวเธอนิลยา ถูกย้ายชั่วคราวเช่นกัน เธอไม่มีรถและทำได้เพียงนั่งแท็กซี่เพื่อพาณัชชาไปโรงพยาบาล“คุณเลิกงานแล้ว เจ็บแค่นี้เองฉันไม่เป็นไร” ณัชชามองไปที่เวลา เธอต้องการให้นิลยากลับไปพักผ่อน เธอไม่สามารถใช้งานพี่เลี้ยงของเธอได้ตลอด 24 ชั่วโมง“แต่...” แน่นอนนิลยารู้ว่ามันดึกแล้ว แต่เธอเป็นห่วงณัชชา ตะปูที่ทำให้เกิดบาดแผลอาจติดเชื้อรุนแรงตามมา “ฉันจะนั่งแท็กซี่ไปเอง” ณัชชาพูดดักคอขึ้นมาทันที เพื่อลดความกังวลของนิลยาทัศนคติของณัชชานี้แข็งแกร่งขึ้น เธอไม่ใช่เด็กสาวที่ไร้เดียงสาอีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันเปลือกตาของเธอก็หนักมากเช่นกันและฉันอยากจะล้มตัวลงนอนในตอนนี้เลย พรุ่งนี้เช้าจะมีการถ่ายอีกรอบและเธอต้องรีบไปหาทีมงานแต่เช้า ณัชชากล่าวอย่างนั้นเธอเก็บของและจากไปณัชชาไม่ได้วางแผนที่จะไปโรงพยาบาล กองถ่ายทำละครอยู่ที่ชานเมือง โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไป 10 กิโลเมตรจากที่นี่ รถประจำทางไม่มีผ่านเส้นทางนี้และเป็นเรื่องยากที่จะหารถแท็กซี่เพื่อไปไกลในช่วงดึกขนาดนี้ ณัชชารู้สึกขี้เกียจและอยากจะไปนอนพักแล้วเธออดทนต่อความเจ็บปวดและมองไปยังทิศทางของโรงแรม เธอกัดฟันและกำลังจะก้าวเดินออกไปจากกองถ่าย มีรถหยุดรถอยู่ในสายตา ตัวถังสีเทาเงินเรียบหรูและกระจกทึบไม่สามารถมองเห็นด้านในณัชชาเงยหน้าขึ้นและชายในรถก็ค่อยๆลดหน้าต่างลงเผยให้เห็นใบหน้าด้านข้างของหนุ่มหล่อ ชายคนนั้นมีบุหรี่อยู่ในมือดวงตาของเขานิ่งสงบและเขามองไปที่เธอด้านข้าง “ขึ้นรถ”“ผู้กำกับ, โรงแรมอยู่ไม่ไกลฉันกลับเองได้” ณัชชาไม่ได้คาดหวังว่าชายคนนี้จะเป็นอาทิตย์ตอนที่เธออยู่ในกองถ่ายเธอได้ยินทีมงานคุยกันว่าผู้กำกับอาทิตย์เป็นคนรวยที่ไม่ค่อยเปิดเผยตัวตน เขาไม่สนใจธุรกิจของครอบครัวและออกไปสร้างธุรกิจด้วยตัวเองหลังจากอยู่ในแวดวงธุรกิจนี้มาหลายปีเขาได้กำกับละครหลายเรื่องและถือว่าเขามีชื่อเสียงในแวดวงนี้เล็กน้อย ณัชชายังถ่ายทำละครเรื่องนี้ก่อนที่จะไปดูผลงานของผู้กำกับ ผลงานของเขามีเรตติ้งค่อนข้างดี“ฉันไม่อยากพูดครั้งที่สอง, ขึ้นมา” อาทิตย์ซึ่งไม่ได้อยู่ที่ทำงานดูสบายๆ เล็กน้อย แต่น้ำเสียงของเขายังคงแข็งกร้าวณัชชายังเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมงานซึ่งคุ้นเคยกับการสอนที่เข้มงวดของอาทิตย์ เขาบอกว่าให้เธอขึ้นรถ เธอก็ต้องขึ้นโดยดีรถสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยเช่นเดียวกับเจ้าของรถตอนแรกณัชชาคิดว่าอาทิตย์ จะขับรถพาเธอไปส่งที่โรงแรม แต่คาดไม่ถึงว่ารถคันดังกล่าววิ่งด้วยความเร็วสูง ณัชชาเริ่มกวาดสายตาไปข้างถนน ซึ่งพบว่าเป็นเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย รถกำลังแล่นไปไกลจากถนนของโรงแรมมากขึ้นเรื่อย ๆ ณัชชาเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาทันทีแม้ว่าเธอจะเพิ่งเข้ามาในแวดวงนี้ แต่เธอก็ได้ยินเรื่องราวลับๆ ที่ไม่ได้เผยแพร่บนอินเทอร์เน็ต มีเรื่องผิดปกติเช่นเดียวกับที่ดาราหญิงได้รับการดูแลอย่างดี มีงานติดต่อเข้ามามากมาย และมีชื่อเสียงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 ความลับระหว่างเรา

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลา พลิกชะตารัก ที่คุณอ่าน

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 ความลับระหว่างเรา

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลา พลิกชะตารัก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้