ทุกอย่างยังคงดำเนินผ่านไปอย่างเดิมทุกวัน แพรไหมทำหน้าที่ภรรยาที่ดีให้กับวชิรวิทย์ แต่ในตอนนี้นาน ๆ ครั้งชายหนุ่มจะโวยวายใส่เธอ นับว่าเป็เื่ที่ดีที่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่แตกต่างจากเมื่อก่อน เขาไม่ได้ใจดีกับเธอแต่ก็ไม่ได้ใจร้ายเหมือนตอนแรก ๆ
ร่างบางรู้สึกตัวตื่นในตอนเช้า เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะบิดตัวเพื่อคลายความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเพราะเมื่อคืนเธอกับคนที่ได้ชื่อว่าสามีหลับนอนด้วยกันอีกแล้ว ครั้งนี้เธอไม่ได้ต่อต้านหรือห้ามปรามเขา วชิรวิทย์เองก็ไม่ได้ทำรุนแรงกับเธอเหมือนแต่ก่อน ถึงแม้จะยังเหลือท่าทีเ็าอยู่ก็ตาม แพรไหมหันหน้าไปมองคนตัวสูงที่ยังคงหลับอยู่ วันนี้เป็วันหยุดทั้งคู่จึงไม่มีใครตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ เธอระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทางที่นอนหลับไม่รู้เื่ของเขา
วชิรวิทย์เวลาที่ไม่ต่อว่าเธอช่างน่ามองเอามาก ๆ เขายังคงเป็ผู้ชายที่หล่อที่สุดในสายตาเธอ นับั้แ่ครั้งแรกที่แพรไหมได้เจอเขา หัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอก็สั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน ยิ่งนึกถึงคำพูดอันแสนอบอุ่นของอีกฝ่ายในวันนั้น ถึงแม้จะอยู่ในความมืดแต่เธอก็รับรู้ความเป็ห่วงจากเขาได้เป็อย่างดี
เธอกับเขาไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่ถ้าไม่ได้ผู้ชายคนนี้เข้ามาช่วยเหลือเอาไว้ป่านนี้ชีวิตเธอคงอยู่แบบตายทั้งเป็ เพราะแบบนี้แพรไหมจึงหลงรักเ้าชายขี่ม้าขาวอย่างเขา เธออยากแต่งงานและอยากใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกันกับเขา รอยยิ้มสวยเผยออกมาก่อนจะเอื้อมมือไปััใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มอย่างแ่เบาเพราะกลัวอีกฝ่ายจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา
“แพรรักพี่นะคะ ได้โปรดอย่าใจร้ายกับแพรได้ไหม” น้ำเสียงหวานเอ่ยออกไปอย่างแ่เบา ก่อนที่หญิงสาวจะพ่นลมหายใจออกมา เธอรู้ว่ามันยากที่จะเข้าไปอยู่ในหัวใจของผู้ชายอย่างวชิรวิทย์ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่คิดจะยอมแพ้ เธอจะทำให้ผู้ชายคนนี้เปิดใจให้กับเธอให้ได้
แพรไหมเอื้อมมือไปหยิบชุดคลุมก่อนจะสวมปกปิดร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเอง แล้วเดินไปยังห้องน้ำ
เมื่อรับรู้ถึงการลุกขึ้นอีกฝ่าย ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เขาตื่นั้แ่ที่เธอบิดตัวไปมาแล้ว คำพูดที่เขาได้ยินก่อนหน้านี้ทำให้เขารู้สึกแปลกใจอย่างบอกไม่ถูก คำว่ารักที่ออกมาจากปากของแพรไหมทำให้เขารู้สึกบางอย่าง ซึ่งไม่เคยคิดว่าจะรู้สึกกับผู้หญิงอย่างเธอได้ขึ้นมา
เขาไม่อยากหวั่นไหว ไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มีบทบาทในชีวิตของเขา เพราะแบบนี้จึงพยายามบอกตัวเองอยู่เสมอว่าสำหรับเขา แพรไหมก็เป็ได้แค่ที่ระบายเท่านั้น ผู้หญิงที่ทำให้เขาต้องเลิกรากับคนรักไปไม่มีค่าพอให้เขามาสนใจเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงจะบอกตัวเองไปแบบนั้น แต่ในวินาทีนี้คำพูดของเธอก็เริ่มทำให้เขาสับสนพอสมควร
หลังจากที่แพรไหมอาบน้ำเสร็จ ร่างเล็กก็เดินมานั่งทาครีมบำรุงผิวตามสไตล์ผู้หญิงรักสวยรักงาม เธอไม่ได้พูดอะไรออกมาเมื่อเห็นว่าวชิรวิทย์ตื่นแล้ว เขาเองก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ
ร่างสูงของวชิรวิทย์เดินออกมาจากห้องน้ำในชุดลำลองสบาย ๆ แต่ก็ยังทำให้ชายหนุ่มดูดีอยู่เหมือนเดิม จนแพรไหมอดที่จะแอบมองไม่ได้ และดูเหมือนสายตาของเธอจะทำให้อีกฝ่ายรับรู้เขาจึงหันหน้ามามอง เพียงสบสายตากันแพรไหมก็สะดุ้งใทันที ก่อนที่เธอจะหันหน้าไปอีกทางเหมือนว่าก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ท่าทางของเธอทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ั้แ่แต่งงานและมีอะไรกันอยู่หลายครั้ง เขาก็ไม่เคยรู้เลยว่าผู้หญิงคนนี้แท้จริงแล้วนิสัยยังไง นอกจากเื่ที่เธอไม่ยอมยกเลิกงานแต่งตามที่เขาสั่ง แถมยังยืนยันที่จะแต่งงานกับเขา เขาก็ไม่เห็นข้อเสียของเธอเลย
แพรไหมไม่ใช่คนเซ้าซี้อะไรมาก เธอไม่เคยมาซักถามว่าเขาไปไหน ทำอะไร อยู่กับใคร ทำไมกลับบ้านเอาเวลานี้ ถึงแม้ในตอนแรกจะมีสีหน้าเป็คำถามมองมาที่เขาบ้าง แต่ในตอนนี้เธอไม่เคยทำอย่างนั้นเลย
ในความคิดของแพรไหม แม้ว่าเธอจะอยากรู้และอยากถามมากแค่ไหน แต่เพราะไม่้าทำให้สามีไม่พอใจในเื่นี้เธอจึงไม่ทำตัวงี่เง่า เธออยากอยู่กับวชิรวิทย์อย่างสันติ เื่ไหนที่ลืมได้บ้างก็จะลืม อีกอย่างเธอคิดว่าพื้นฐานของสามีภรรยาคือความซื่อสัตย์และเชื่อใจกัน เธอจึงอยากลองเชื่อใจเขา
“พี่วัฒน์ วันนี้วันหยุดเราไปทานข้าวข้างนอกกันนะคะ” แพรไหมพูดพลางเดินไปหาเขา วันนี้เธอก็ไม่ได้มีธุระที่ไหนเลยอยากออกไปกินข้าวข้างนอกกับเขาบ้าง
“ไม่ไปอะ เธออยากไปก็ไปคนเดียวสิ” ชายหนุ่มปฏิเสธเสียงแข็ง เขาจะไม่ยอมใจอ่อนให้กับผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด
“ไม่ไปก็ได้ค่ะ แพรอยู่บ้านก็ได้” ถึงจะรู้สึกน้อยใจแต่แพรไหมก็ไม่ได้ตอแยให้อีกฝ่ายรำคาญ
“อย่าฝืนใจตัวเองเลยแพรไหม การที่เธอยอมฉันทุกอย่างมันทำให้เธอมีความสุขงั้นเหรอ” เขารู้ว่าเธอพยายามเอาใจเขาทุกอย่าง แต่เขาไม่เชื่อว่าผู้หญิงคนนี้จะมีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่
“มันก็ไม่ได้มีความสุขทั้งหมดหรอกค่ะ แต่แพรอยากอยู่กับพี่ ต่อให้อยู่เฉย ๆ ไม่ได้ออกไปไหนเหมือนคู่สามีภรรยาคู่อื่นก็ไม่เป็ไรค่ะ”
คำพูดนั้นทำให้วชิรวิทย์เงียบไป เขาจ้องหน้าเธอด้วยความรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก เขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้ยิ้มแย้มแค่เปลือกนอกเพราะั์ตาของเธอเศร้าอย่างเห็นได้ชัด
“อย่าเสียเวลาเลย ทางที่ดีหย่าให้ฉันดีกว่านะแพรไหม” วชิรวิทย์ยังยืนยันความ้าเดิม ในใจของเขาไม่ได้มีผู้หญิงตรงหน้าอยู่เลยเพราะยังเฝ้ารอผู้หญิงอีกคนอยู่ต่างหาก
“แพรไม่หย่า แพรเป็เมียพี่ ยังไงก็จะไม่หย่า!” หญิงสาวอดที่จะเผยสีหน้าเสียใจออกมาไม่ได้ เมื่อคืนเขายังกอด จูบ และมีอะไรกับเธอ แต่ทำไมตอนนี้ยังพูดเื่หย่าอีก เธอไม่เข้าใจว่าทุกสิ่งที่เธอทำถึงไม่สามารถทำให้ความรู้สึกของเขาเปลี่ยนไปได้บ้าง
พอเห็นสีหน้าของแพรไหมวชิรวิทย์ก็ถอนหายใจออกมา เขาไม่มีคำพูดอะไรออกมาอีกจึงเลือกที่จะหันหลังเดินออกไปจากห้องนอนทันที
แพรไหมที่เห็นอย่างนั้นก็เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น ท้ายที่สุดน้ำตาที่เก็บซ่อนไว้ก็ไหลออกมา เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาก่อนจะเห็นแหวนที่ใส่อยู่
“รักแพรบ้างไม่ได้เหรอคะ ทำไมถึงไม่คิดที่จะเปิดใจให้แพรบ้างเลย” หญิงสาวพร่ำเพ้อออกมาด้วยความเสียใจ
ถ้าหากไม่ใช่เพราะรัก น้ำตาของเธอก็คงไม่ไหลออกมาเองแบบนี้ แต่เพราะเธอรักเขามากจึงรู้สึกเ็ปกับคำพูดของเขา แพรไหมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับวชิรวิทย์ถึงจะเหมือนคู่รักคู่อื่น ๆ สิ่งที่เธอกำลังพยายามดูเหมือนจะยังไม่พอสำหรับเขา
วชิรวิทย์รู้สึกหงุดหงิดจนต้องขับรถออกมาข้างนอก ชายหนุ่มจอดรถที่ข้างทางก่อนจะกำปั้นแน่น เขาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้รู้สึกหงุดหงิดมากขนาดนี้ ยิ่งเห็นแววตาของผู้หญิงคนนั้นเขาก็ยิ่งหงุดหงิด เหมือนว่าเขาไม่ชอบเห็นสายตาเ็ปของเธอ
“โถ่เว้ย มึงจะหวั่นไหวกับผู้หญิงใจร้ายคนนั้นทำไม เพราะเธอไม่ใช่เหรอที่ทำให้มึงเป็แบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนั้นอิงก็คงไม่ทิ้งมึงไป เธอเ็ปก็สมควรแล้ว” วชิรวิทย์กัดฟันแน่นด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดก่อนจะเหยียบคันเร่งขับออกไป
เขาไม่รู้จะไปไหนจึงมานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยที่สวนสาธารณะที่เมื่อก่อนเขาเคยมานั่งเล่นกับแฟนสาว แต่ไม่รู้ทำไมพอมาในตอนนี้นับั้แ่ข้างกายเขามีผู้หญิงอย่างแพรไหมอยู่ในชีวิต เขาถึงได้รู้สึกสับสนมากมายขนาดนี้ มากจนเขาไม่แน่ใจแล้วว่าความรู้สึกที่มีให้กับอิงธารยังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า
คำพูดของเธอที่ตัดเยื่อใยจากเขาอย่างคนไร้ใจ และหายไปจากชีวิตเขาอย่างไร้ร่องรอยทำให้เขาปล่อยวางไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าในตอนนี้เธออยู่ไหน ทำอะไรอยู่ เขาอยากเจอเธออีกครั้ง แต่พยายามหาทางติดต่อก็ไม่สามารถติดต่อได้ เพื่อนของอิงธารที่เขาพอรู้จักก็ไม่รู้ว่าเธอไปไหน บอกแค่ว่าไม่ได้สนิทสนมกันมากและก็ไม่ได้ติดต่อกับอิงธารั้แ่เรียนจบเลย เขาสงสัยว่าทำไมทุกอย่างถึงกลายมาเป็แบบนี้ได้