(จบ)พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร

    ตอนที่ 113 สิบแปดราชวงศ์แห่งเผ่าพันธุ์มังกร

            แน่นอนว่าต่อให้จินหมิงและมังกรอัคคีหลังหนามโดนระเบิดลูกไฟผลาญฟ้าไปกว่าห้าสิบลูก ทว่าทั้งสองร่างกลับยังไม่ดับสูญ


            ร่างของจินหมิงสั่นไหวท่ามกลางเปลวเพลิงที่ยังคุกรุ่น เสื้อผ้าไหม้เกรียมจนไม่เหลือเค้าเดิม ผิวหนังแตกเป็นรอยแยกเผยให้เห็นเนื้อแดงฉานที่ถูกเผาไหม้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โลหิตไหลซึมลงตามรอยแผลจนพื้นดินเปรอะเปื้อน


            มังกรอัคคีหลังหนามเองก็ไม่ต่างกัน เกล็ดแข็งแกร่งที่เคยส่องประกายบัดนี้แตกร้าวเป็นริ้ว


            รอยไหม้ดำคล้ำกระจายไปทั่วลำตัว ร่างกายฉีกขาดจนขยับแทบไม่ไหว ทว่าดวงตาของมันยังคงลุกโชนด้วยไฟโทสะ


            หวงเยี่ยยืนมองภาพนั้นด้วยท่าทีอันคึกคัก และไร้แววประมาทแม้เพียงเศษเสี้ยว


            เพราะตัวเขาเข้าใจดีว่าอูฐผอมแห้งยังไงก็ตัวใหญ่กว่าม้า ต่อให้พลังวิญญาณของฝ่ายตรงข้ามจะร่อยหรอหรือแทบสิ้นฤทธิ์


            แต่นักล่ามังกรระดับห้ากับมังกรอัคคีหลังหนามระดับสี่ขั้นสูงสุด ทั้งยังมีสายเลือดระดับสูง ย่อมไม่อาจประเมินต่ำได้ แม้ลมหายใจของทั้งสองฝ่ายจะหนักอึ้งราวกับแบกภูเขา แต่คมเขี้ยวและกรงเล็บยังคงเผยออกมาอย่างต่อเนื่อง ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่ถูกต้อนจนมุม


            มังกรอัคคีหลังหนามยกศีรษะขึ้นอย่างยากลำบาก เสียงหอบหายใจดังราวลมพายุที่ปะทะผนังหุบเขา


            “อะ.. ไอ้เผ่ามนุษย์ชั้นต่ำ!”


            “ตัวของแกกำลังจะถูกหมายหัวโดยหนึ่งในสิบแปดราชวงศ์แห่งเผ่าพันธุ์มังกรที่ยิ่งใหญ่!”


            “แกไม่รู้หรอกว่าถ้าตัวของข้าตายลงแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น”


            “เพราะข้าคือเผ่าพันธุ์ราชวงศ์ เผ่าพันธุ์มังกรราชวงศ์ มังกรหลังหนาม!”


            “หลังจากนี้แกจะต้องตกอยู่ในห้วงนรกทั้งเป็น เพราะพวกเราราชวงศ์เชื่อมต่อกันเป็นหนึ่งเดียว!”


            “ถ้าข้าตาย.. ความทรงจำทั้งหมดจะไหลย้อนกลับผ่านสายเลือดต้นกำเนิด และมุ่งหน้าไปยังมังกรหลังหนามตนอื่นๆ!”


            “แล้วแกก็จะ..”


            ตัวของมันกล่าวจบก็หัวเราะลั่นออกมา เสียงหัวเราะนั้นแหบพร่าแฝงความสะใจอย่างบ้าคลั่ง


            ประโยคดังกล่าวทำให้จินหมิงที่ใกล้สิ้นลมหายใจต้องสั่นสะท้าน หัวใจซึ่งถูกความสูญเสียบีบรัดอยู่แล้วกลับยิ่งหนาวเย็นลงกว่าเดิม


            นี่คือครั้งแรกที่มันได้ยินถึงความลับอันยิ่งใหญ่ของเผ่าพันธุ์มังกรเช่นนี้ ไม่มีผู้ใดในตระกูลจินเคยรับรู้มาก่อนว่าเหล่ามังกรซึ่งเป็นสายเลือดเดียวกันจะเชื่อมต่อความทรงจำทั้งหมดผ่านสายเลือด หมายความว่าทุกการต่อสู้ ทุกแผนการ ทุกกลอุบายที่ใช้สังหารมังกรหลังหนาม


            หากหนึ่งตนดับสูญ เรื่องราวเหล่านั้นจะถูกส่งต่อไปยังพวกพ้องของมันอย่างครบถ้วน


            ทำให้จินหมิงต้องเบิกตากว้าง ความคิดแล่นผ่านสมองอย่างรวดเร็ว


            ถ้าก่อนหน้านี้ตระกูลจินของเขาสามารถสังหารมังกรเวรนี้ได้สำเร็จ


            นั่นก็เท่ากับว่าพวกเขาจะถูกหมายหัวโดยเผ่าพันธุ์ราชวงศ์มังกรหลังหนามทั้งหมด


            ไม่ใช่เพียงการล้างแค้นธรรมดา หากเป็นการตามล่าที่ไม่มีวันสิ้นสุด


            ภาพของเผ่าพันธุ์มังกรจำนวนมากผุดขึ้นในจินตนาการ ดวงตานับไม่ถ้วนจับจ้องมายังตระกูลจินด้วยความอาฆาต


            ลมหายใจของเขาสั่นระริก


            “เป็นไปไม่ได้..”


            “เรื่องแบบนี้..”


            “ทำไมไม่เคยมีใครรู้.. ”


            มังกรอัคคีหลังหนามพอได้ยินก็แค่นเสียงต่ำในลำคอ


            “พวกแกเป็นเพียงมนุษย์ชั้นต่ำจะเข้าใจสายเลือดของราชวงศ์ได้อย่างไร!”


            ตัวของมันหัวเราะขึ้นอีกครั้ง แม้โลหิตจะไหลทะลักจากมุมปากอยู่ก็ตาม


            “น่ารำคาญ!”

            

            ซึ่งหวงเยี่ยก็ไม่ได้สนใจคำข่มขู่หรือเสียงหัวเราะวิปลาสเลยซักนิด กลับรีบกระโดดถอยหลังออกไปอย่างฉับพลัน ฝ่าเท้าแตะพื้นเพียงเบาๆ ร่างทั้งร่างถอยห่างออกจากรัศมีอันตรายในพริบตา พร้อมกับที่มือข้างหนึ่งได้ถูกสะบัดออกไปยังด้านหน้า


            ระเบิดลูกไฟผลาญฟ้าอีกห้าลูกปรากฏขึ้นในอากาศ


            เปลวแสงสีแดงเข้มลุกวาบอยู่ภายในลูกกลมแต่ละลูก เหมือนมีดวงอาทิตย์ย่อส่วนถูกขังเอาไว้ภายใน


            เขาไม่ลังเลแม้เสี้ยววินาที


            ระเบิดทั้งห้าถูกโยนออกไปอย่างแม่นยำ มุ่งตรงเข้าสู่สองร่างที่กำลังอยู่ในสภาพเจียนตาย


            ชายชราจินหมิงเบิกตากว้าง เมื่อเห็นประกายเพลิงพุ่งตรงเข้ามา


            “ไอ้เด็กเวร—!”


            ในพริบตาเดียว คลื่นพลังทำลายล้างก็ปะทุออกอย่างรุนแรง


            เปลวไฟสีชาดระเบิดขยายตัวเป็นวงกว้าง กลืนกินทุกสิ่งภายในรัศมีโดยไม่เหลือพื้นที่ให้หลบหนี


            พื้นดินแตกกระจาย เศษหินลอยขึ้นก่อนถูกบดขยี้จนกลายเป็นผงเถ้า


            ร่างของจินหมิงถูกคลื่นเพลิงกลืนกินจนแตกสลาย กระดูกและเนื้อหนังที่ถูกแรงระเบิดฉีกกระชากดังแว่วเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะเงียบงัน ไม่มีแม้แต่ซากที่สมบูรณ์หลงเหลืออยู่


            ส่วนมังกรอัคคีหลังหนามกลับไม่ได้แสดงความหวาดหวั่นใดๆ มันเงยศีรษะขึ้นท่ามกลางเปลวเพลิง ดวงตายังคงลุกโชนด้วยความวิปลาส ก่อนที่ร่างมหึมานั้นจะถูกเพลิงผลาญจนแตกกระจาย เกล็ดแตกเป็นเสี่ยง เศษชิ้นส่วนปลิวกระจัดกระจายกลางอากาศ


            แล้วทุกสิ่งก็เงียบลง


            ท่ามกลางควันดำและกลิ่นไหม้ เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอย่างชัดเจน


            【สังหารนักล่ามังกรระดับห้า ได้รับแต้มวิญญาณ 60,000 แต้มค่ะ】


            【สังหารเผ่าพันธุ์มังกรระดับสี่ สายเลือดระดับสูง ได้รับแต้มวิญญาณ 80,000 แต้มค่ะ】


            หวงเยี่ยกระพริบตาช้าๆ


            “เดี๋ยวก่อนคนสวย!”


            “ทำไมเผ่าพันธุ์มังกรระดับสี่ถึงให้แต้มวิญญาณมากกว่าตาแก่คนนี้ที่เป็นนักล่ามังกรระดับห้าอีกละ?”


            ท่าทางของเขาแฝงความสงสัยอย่างแท้จริง ซึ่งระบบกลืนกินมังกรก็ตอบกลับในทันที เสียงใสกังวานดังขึ้นในห้วงสติ


            【ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรค่ะโฮสต์】


            【เผ่าพันธุ์มังกรจะให้คะแนนแตกต่างไปจากปกติ】


            【โดยสายเลือดระดับต่ำจะไม่มีแต้มวิญญาณบวกเพิ่ม】


            【ทว่าเมื่อสังหารเผ่าพันธุ์มังกรสายเลือดระดับกลาง โฮสต์จะได้รับแต้มวิญญาณเพิ่มเป็นสองเท่า】


            【แต่ถ้าเป็นสายเลือดระดับสูงเหมือนมังกรอัคคีหลังหนามตนนี้ แต้มวิญญาณจะบวกเพิ่มไปสี่เท่านั่นเอง】


            คำอธิบายเรียบง่ายชัดเจน


            หวงเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย


            “แบบนี้นี่เอง!”


            ข้อสงสัยคลี่คลายลงในทันที


            จากนั้นเมื่อแรงระเบิดค่อยๆสลาย ควันหนาทึบจางลงเผยให้เห็นซากพื้นที่ที่ถูกกวาดล้างจนไม่เหลือสภาพเดิม


            หวงเยี่ยไม่รอช้าและรีบวิ่งไปยังจุดที่ร่างของจินหมิงแตกสลาย แม้ศพจะไหม้เกรียมจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม แต่สิ่งหนึ่งยังคงอยู่


            แหวนมิติที่สวมอยู่บนนิ้วมือซึ่งถูกเผาจนดำคล้ำ


            หวงเยี่ยก้มลงหยิบมันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว พร้อมพลังวิญญาณที่แผ่ซ่านเข้าไปตรวจสอบภายใน


            ทันทีที่สัมผัสได้ถึงขนาดพื้นที่ เขาก็ถึงกับหัวเราะลั่นออกมา


            “โอ้โฮ..?”


            ภายในแหวนมิติวงนี้มีความกว้างและความสูงกว่า 20 เมตร พื้นที่ภายในกว้างใหญ่เกินกว่าที่เขาเคยครอบครองมาก่อนเป็นสองเท่า


            “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”


            “นี่มันดีจริงๆนะ”


            “งั้นหลังจากนี้ข้าจะใช้แหวนมิติวงนี้เป็นหลักละกัน!”


            เขาไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย แหวนมิติทั้งสองวงเดิมของเขาถูกเรียกออกมา ทรัพยากรทั้งหมดต่างๆถูกถ่ายโอนเข้าไปยังแหวนวงใหม่อย่างรวดเร็ว พลังวิญญาณทำงานอย่างคล่องแคล่ว เคลื่อนย้ายสิ่งของเป็นชุดๆราวกับกระแสน้ำที่ไหลเข้าสู่ทะเล


            ในเวลาไม่นาน


            ทุกสิ่งก็ถูกจัดเก็บเรียบร้อย


            หวงเยี่ยมองแหวนมิติวงใหม่บนฝ่ามือด้วยรอยยิ้มที่เบิกบานเป็นอย่างมาก ถึงขั้นฮัมเพลงออกมา จนระบบยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซว


            【สุดยอดไปเลยนะคะเจ้าชายตัวร้าย ได้ทั้งแต้มวิญญาณที่มหาศาลและแหวนมิติวงใหม่】


            【แถมดูเหมือนทางตระกูลจินจะนำแหวนมิติวงนี้มาเพื่อเคลื่อนย้ายมังกรอัคคีหลังหนามโดยเฉพาะเลยด้วย มันจึงไม่มีอะไรอยู่เลยอะ】


    คล้ายกับเรื่อง(จบ)พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร ที่คุณอ่าน