ณ เมืองไทย
ต้นไม้ที่ดูร่มรื่น ดอกไม้สีหวานสดใสโอบล้อม บ้านไม้สีขาวสะอาดตาบ่งบอกได้เป็อย่างดีว่าเ้าของบ้านหลังนี้มีรสนิยมชมชอบดอกไม้และธรรมชาติเป็อย่างดี
มาถึงภายในบ้านยังอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเบเกอรี่ ขนมเค้กที่ใครต่างก็ชื่นชอบรับประทาน
หญิงสาวร่างบอบบางในชุดเดรสสีชมพูหวานแสนสวย เหนือเข่าขึ้นมานิดเข้ากับเรือนร่างของเ้าหล่อนได้เป็อย่างดี ดวงหน้าเรียวรูปใข่ ดวงตาคมกลมโต และจมูกที่โด่งรั้นเล็กน้อย น่ารัก รับกับริมฝีปากกระจับ สีชมพูระเรื่อ โดยไม่ต้องแต่งแต้มแต่อย่างใดดวงหน้างามนั้น แค่ท่าแป้งฝุ่นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น คลับกับผมสีดําล่อนยาวถึงกลางหลัง ผิวขาวผุดผ่องราวหิมะรวม ๆ แล้วออกมาดั่ง์สรรสร้างให้หาใครเปรียบมิได้ เป็ใครที่ต่างได้พบเจอ
ก็ต่างละสายตาไปจากดวงหน้างามนี้เสียไม่ได้ เป็ที่หมายปองของหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่ที่ต่างพากันมาขายขนมจีบให้เธอคนแล้วคนเล่าก็ไม่มีวี่แววที่จะติดซักคน เพราะเธอไม่ได้สนใจในเื่พวกนี้มุ่งทํางานของตนเองเพียงเท่านั้น
ใครมาเป็ต้องโดนปฎิเสธอย่างมีมารยาทอ่อนหวานไปทุกราย เป็ที่น่าเสียดายของเหล่าหนุ่ม ๆ มากหน้าหลายตาที่มากัน จะหาผู้หญิงคนไหนที่เพียบพร้อม เรียบร้อยอ่อนหวานเท่าเธอที่ไหนได้อีก
แถมเธอยังสาวและสวยราวกับนางฟ้านาง์ เป็ใครก็ต้องอยากได้มาครอง จับจองเป็เ้าข้าวเ้าของเป็เื่ธรรมดา แต่ใครละจะสามารถได้หัวใจของเ้าหล่อนมาครอง
“ อืม เสร็จซักที ” ลลิตา หรือตา เธอกําลังยกถาดที่มีขนมเค้ก หน้าตาน่าทานออกมาจากเตาอบขนาดกลาง เพื่อที่จะนํามาจัดใส่กล่องเตรียมนําไปส่งให้กับลูกค้า
เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยตามที่ร่างบาง้าแล้วก็รีบเดินนําขนมที่อยู่ภายในถุงแสนน่ารัก มาจัดวางไว้ภายในรถดูความเรียบร้อยไม่ให้ขนมเกิดความเสียหาย เพราะเป็การสั่งครั้งแรกของลูกค้ารายนี้
ดูจากชื่อเป็บริษัทใหญ่มีชื่อซะด้วยต้องทําให้ดีที่สุด เพื่อความประทับใจเพราะสําหรับเธอการให้สิ่งที่ดี มีคุณภาพแก่ลูกค้าคือหัวใจหลักของเธอ เมื่อลูกค้าตัดสินใจไว้วางใจทางเราแล้ว ต้องไม่ทําให้ผิดหวังเด็ดขาด
ลลิตา หลังจากจัดของเสร็จแล้ว ก็ได้ปิดประตูรถลง เดินอ้อมมาอีกฝังด้านประตูรถเปิดออก นําร่างงามบอบบางเข้ามานังประจําด้านคนขับเตรียมออกรถ มุ่งตรงสู่จุดหมายปลายทางที่ลูกค้าได้ให้ไว้