เธอมองภาพประตูบ้านที่เหลือเพียงเอื้อมเท่านั้นหัวใจเรียกร้องหาชายหนุ่มมาช่วย ณ วินาทีที่เธอจะถอดใจเพราะคิดว่าคงไม่รอดแล้ว
ปัง!!
“ลิล..”
อึก!
“ไอ้เหี้x!!”
พลั้ก! แอ้ก !
จู่ๆ ก็มีแสงสาดส่องมาจากประตูชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่เธอโหยหา พังประตูบ้านเข้ามา ก่อนจะวิ่งมาถีบผู้ชายที่คล่อมหญิงสาวอยู่แล้วใส่หมัดรัวไม่ยั้ง จนคนตรงหน้าไม่มีโอกาสตอบโต้
หลังจากที่มันเริ่มแน่นิ่ง เขารีบผละตัวมาดูหญิงสาว เนื้อตัวเธอแดงช้ำ เสื้อผ้าฉีกรุ่ยจนเห็นบราสีเนื้อและคอที่มีรอยแผลยาวเืซิบออกมาเธอร้องไห้ โผลเข้าสวมกอดชายหนุ่มแน่นด้วยตัวสั่นเทาเสียงสะอื้นที่เหมือนจะขาดใจทำให้ชายหนุ่มยิ่งโกธรมากขึ้น
“ไอ้ดัส ไอ้คนเหี้x มึงไล่กูออก!”
เพราะมัวปลอบสาวชายที่โดนชกจนหน้าบวมช้ำ ปูดเบี้ยว ลุกขึ้นมา เอามีดจ่อมาทางเขา ชายหนุ่มเอี้ยวตัวบังสาวไว้ จนมีดเฉี่ยวหลังเขาไปเป็ทางยาว เืสีแดงเข้มไหลออกมาตามรอยขาดของเสื้อนั้น
“หยุดเดี๋ยวนี้”
ปัง!
“อ้ากกกกกกกกก”
ตำรวจหลายสิบนายวิ่งล้อมเข้ามาและยิงที่ขาชายผู้ต้องหาจนมีดหล่นลงพื้นและล้มพับไป ร้องด้วยความเ็ป
ชายหนุ่มกอดร่างสาวที่สั่นเทาไว้แน่น รีบถอดเสื้อสูทออกแล้วห่มปิดสรีระของเธอ เขาอุ้มเธอออกมาโดยไม่สนความเ็ปจากแผลใหญ่
ที่แผ่นหลัง
หญิงสาวพอเริ่มตั้งสติได้เห็นเสื้อสูท ที่มีรอยขาดเป็ทางยาวและคราบเืที่เปื้อนอยู่
“ท่านประธาน!!!”
“รอนี่ก่อนนะ ..ไม่ต้องลงมามันอันตราย”
ชายหนุ่มวางเธอลงในรถก่อนจะหันหลังไปจัดการเื่ในบ้านต่อหญิงสาวเห็นแผ่นหลังชายหนุ่มที่ชุ่มไปด้วยเื เธอมือไม้อ่อน ขาสั่นจน
แทบไม่มีแรงเดิน
หลังจากที่เขาเดินหายไปในบ้านเธอก็มีเสียงหว่อจากรถพยาบาล ไม่นานตำรวจรวบชายต้องหาไว้แล้วพาขึ้นรถขังทันที
ชายหนุ่มเดินออกมาด้วยใบหน้าซีดเธอรีบเปิดประตูรถวิ่งเท้าเปล่าเข้าไปหาเขา
“ฮึก ..คะ คุณ าเ็ที่หลัง ฮืออ”
“อ่อ ...ถากๆ น่ะ”
“ฮือออ ถากอะไรคะเืชุ่มขนาดนั้น…ฮึก”
หญิงสาวพูดไปร้องไห้ไป ก่อนจะรีบจูงมือเขาไปที่รถพยาบาล ขอให้สาวพยาบาลทำแผลให้ท่านประธาน หลังเสร็จก็มาทำแผลที่คอให้ตัวเองต่อด้วย
“โชคดีนะคะ ที่แค่ถากๆเลยไม่ถึงชั้นต้องเย็บ แต่รอยแผลยาวหน่อยนะคะ”
พี่พยาบาลบอก
“ขอบคุณมากนะคะ..”
“..รบกวนเชิญผู้เสียหายไปให้ปากคำที่โรงพักด้วยนะครับ”
“ค่ะ/ครับ”
พี่ตำรวจบอกก่อนจะเดินกลับขึ้นรถ ท่านประธานหันมามองฉัน ก่อนจะกะแอมออกมา
“อะแฮ่ม!!”
“คะ?”
“ไปใส่เสื้อก่อน”
ฉันก้มลงมองก่อนจะเห็นว่าเสื้อฉันมันขาดหลุดลุ่ยจนเห็นบราสีเนื้อข้างใน ฉันรีบกระชับเสื้อสูทมาปิดนมอันน้อยนิดของตัวเองไว้
“ปะ ไปเพื่อน ในบ้านหน่อยค่ะ”
ฉันที่ยังผวาอยู่ ขอร้องให้ท่านประธานเข้าบ้านไปด้วย
หลังจัดแจงตัวเสร็จ เราขับรถตามพี่ตำรวจมาที่ ส.น. พี่เอ็มกลายเป็ผู้ต้องหาพยายามขืนใจ ฆ่า ทำลายทรัพย์สิน บุกรุกและอีกหลายคดี ฉันให้ปากคำอย่างละเอียด ไม่นานตำรวจก็ปล่อยกลับบ้าน
“ไปอยู่คอนโดผมก่อนเผื่อเกิดอะไรขึ้นอีก..”
“ไม่เป็ไรค่ะ”
“จะกลับไปอยู่บ้านสภาพนั้นหรอถ้าโดนคนทำร้ายขึ้นมาอีกทำไง”
ท่านประธานติฉัน..ใช่สิ ทั้งกลิ่นคาวเื ข้าวของแตกกระจายเต็มบ้านและท่านประธานถีบประตูบ้านฉันพังไปแล้ว
“ลิล..ไปนอนโรงแรมก่อนก็ได้ค่ะแล้วค่อยกลับไปจัดการบ้าน”
“ไม่ต้อง นอนโรงแรมก็ไม่ปลอดภัยผมตามช่วยทุกครั้งไม่ได้หรอก”
“....”
“เฮ้อออ ลิล..”
ท่านประธานดึงฉันเข้าไปกอดอย่างแ่เบาและอบอุ่นฉันก้มหน้าตัวสั่นเทา ซ่อนน้ำตาไว้ มีหรือที่เขาจะดูไม่ออก
“ไปอยู่คอนโดผมแหละ คำสุดท้าย... เลิกเถียง”
ชายหนุ่มจูงมือสาวขึ้นรถและไปตามจุดหมายทันที
------------------------------------------------------------------------------------------
ดัสติน said
ณ คอนโดหรูกลางเมือง
ผมพาคนตัวเล็กมาอยู่ด้วย เพราะทั้งหวงและห่วงเธอ ผ้าพันแผลที่พันรอบคอเธอไว้เป็การบ่งบอกว่าเธอผ่านเื่ที่โคตรร้ายมาแล้ว
ผมไม่กล้าปล่อยให้เธอกลับไปอยู่ในสถานการณ์นั้น ยิ่งเป็สาวตัวเล็กๆ น่าฟัดอยู่คนเดียว ยิ่งอันตราย …อีกอย่างผมมีเื่ตะหงิดใจ ว่าอัญญ่าน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง
เพราะตอนมันสารภาพ มันบอกว่ามีผู้หญิงที่เหมือนฝรั่ง ให้เงินมาก้อนนึง แล้วบอกให้มาขืนใจลิล มันที่คิดว่าจะได้ทั้งเงิน จะได้ทั้งตัวลิล บวกความโมโหที่โดนไล่ออก เลยยอมรับงาน
ถ้าถามว่าผมไปช่วยได้ไง ..คงเป็ความบังเอิญ ที่เธอลืมกระเป๋าไว้บนรถ ผมเลยวนกลับเอาไปให้ ตอนอยู่หน้าบ้านเห็นประตูปิดอยู่ ผมก็ไม่กล้าผีผามบุกเข้าไปเอง แต่โทรเป็สิบสายเธอก็ไม่รับ ผมกลัวว่าเธอจะคิดสั้น เลยถือวิสาสาะเปิดรั้วไป และ
“กรี้ดดดดดดดดดดดดดด”
เพล้ง!!
ผมถีบประตูเข้าไปทันที ก็เห็นไอ้ชั่วเอ็มกำลังคล่อมเธอโดยมีมีดจ่อคออยู่
..ส่วนตำรวจ คงเป็ความโชคดีที่ป้าข้างบ้านแจ้งให้เพราะเห็นผู้ชายด้อมๆ มองๆ รอบบ้าน ก่อนลิลกลับมาไม่นาน
ผมพาคนตัวเล็กมานั่งที่โซฟารับแขกและเอาน้ำมาให้เธอดื่มสงบสติอารมณ์เธอยังนั่งนิ่งตาดูเหม่อลอยไปนอกระเบียงกระจก
“เป็อะไร…ยังกลัวอยู่หรอครับ”
“ฮึก ลิล…”
“...”
“ ฮึก... ทิ้งแม่ ไว้คนเดียวที่บ้านค่ะ”
“..!!!..”
ไหนว่าแม่ตายไปแล้ว ทิ้งไว้คนเดียว ...หมายถึงอะไร
“ระ รูปแม่ อยู่ห้องข้างล่างติดกับบันไดค่ะ”
เธอหันมามองผม ด้วยน้ำตานองหน้า ให้ตายเถอะ สถานการณ์นี้เธอยังเป็ห่วงกระดูกแม่ตัวเอง ผมถอนหายใจด้วยความเอ็นดู
“เดี๋ยวกลับไปเอาให้ครับ”
“ลิลไปดะ…”
“อยู่นี่ครับ อาบน้ำ แล้วนอนพักผ่อน ให้หายเครียดผมไปแป๊บเดียว”
เธอนิ่งไปครู่นึง มองร่างกายตัวเองก่อนจะพยักหน้าผมเอื้อมมือไปลูบหัวเธอเบาๆ เป็การให้รางวัล
“เด็กดีมากครับ”
ว่าแล้ว ผมก็คว้ากุญแจขับรถกลับไปที่บ้านเธอทันที
1K
