ตอนที่ 14 สาวสตรองอย่างเรา
น้องคุณชายหนุ่มได้พาหญิงสาวมาคุยกับตรงในสวนหย่อม ข้าง ๆตึก
“ น้องคุณครับ คุณเป็อะไรไป พี่เคยบอกไปแล้วว่าพี่กับแพนไม่ได้เป็อะไรกันเลยพวกเราเป็เพื่อนกัน พี่ไม่อยากให้คุณเอาเื่แค่นี้มาทำให้ไม่สบายใจนะครับ”
คุณานันท์มองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่นิ่งเฉย
“ คุณขอถามหน่อยค่ะ”
“พี่อายบ้างมั้ยคะ?”
ที่แก้ตัวได้น้ำขุ่นๆแบบนี้
“ น้องคุณครับ พี่ไม่ได้โกหกอะไรน้องเลยนะครับพี่ก็ยังรักน้องคุณเหมือนเดิมนะ”
“ พี่นนท์ ไม่ต้องพูดแล้วค่ะคุณรู้ทุกอย่างที่พี่ทำอะไรไว้ลับหลังคุณบ้าง พี่ออกเที่ยวทุกคืนพี่สนิทกับพี่แพนแค่ไหน พี่คิดว่าคุณจะไม่รู้เหรอคะ”
หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มพร้อมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสะอื้นเล็กน้อยแค่รู้สึกเจ็บใจที่คนที่ตัวเองเปิดใจและไว้ใจ และเคยสัญญาไว้กับตนว่าจะมีตนเพียงคนเดียวแต่ตอนนี้กลับทำไม่ได้ตามที่สัญญาไว้เลย
แต่เป็ตัวเองที่ยอมปรับเข้าหาชายหนุ่มคนข้างหน้าทุกอย่างไม่เที่ยว ไม่นอนดึกตามที่ชายหนุ่ม้า แต่ชายหนุ่มคนนี้กลับตอบแทนตนแบบนี้หญิงสาวรู้สึกผิดหวังเป็อย่างมาก
ชานนท์รู้สึกอึ้งที่ คุณานันท์รับรู้เื่ทุกอย่าง แต่พยายามแก้ตัวไปให้ได้มากที่สุด
“ มันไม่มีอะไรเลยน้องคุณที่พี่ไม่บอกแค่ไม่อยากให้คุณเป็ห่วงพี่ก็เท่านั้น ส่วนพี่กับแพนก็ไม่มีอะไรเกินเลยจริงๆ พวกเราเป็เพื่อนกันก็แค่เท่านั้น”
ผัวะ! มือที่เรียวเล็กและนุ่มกลับตบเข้าไปที่หน้าชายหนุ่มเสียงดังสนั่น
“ พี่ชานนท์ เลิกโกหกได้แล้วค่ะคุณเห็นทุกอย่างกับตาตัวเองมาแล้ว เพื่อนๆ ของคุณเตือน คุณก็ไม่ยอมเชื่อ”
“เพราะอะไรเหรอคะ?”
“ เพราะคุณไว้ใจพี่ไงคุณถึงไม่ยอมเชื่อเพื่อน ๆของคุณ แต่สุดท้ายคุณก็ได้เห็นมัน ด้วยสองตาของคุณเองแล้วพี่จะมาแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ ไปเพื่ออะไรอีกงั้นเหรอ?”
ชานนท์เบือนหน้ามองออกไปรอบๆ บริเวณสวนหย่อม เพื่อพยายามระงับอารมย์ทั้งหมดที่มีอยู่
“ พี่ว่า คุณ อย่ามางี่เง้าดีกว่านะ ก็พี่เคยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าคุย ๆพี่ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าคบเป็แฟนกัน !”
เหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางหน้าหญิงสาว
“ แค่คุย ไม่ได้คบกัน... อย่างนั้นเหรอคะ?”
คุณานันท์เมื่อได้ยินคำตอบจากชานนท์กลับรู้สึกหน้าชาเสียใจที่ได้ยินคำพูดแบบนี้ออกมาจากปากชายหนุ่มที่ตนไว้ใจ และเปิดใจให้
น้ำตาหญิงสาวไหลอยู่ในเบ้าตาเต็มที่พร้อมที่จะรดลงมาอาบแก้มขาวนวล ตาที่แดงกล้ำปลายจมูกแดงปลั่งด้วยอาการที่เสียใจเป็ที่สุด มือหญิงสาวทั้งสองกำหมัดแน่น
“ พี่ก็พอจะรู้สึกดีกับคุณหรอกนะแต่ยังไงเราก็ยังไม่ได้เป็แฟนกัน เพราะฉะนั้นพี่จะคุยกับใครก็ได้ มันก็ยังเป็สิทธิ์ของพี่ ”
“ แปลว่าสิ่งที่พี่พูดมา คือพี่ไม่ผิดเลยใช่มั้ยคะ?”
“ แล้วถ้าคุณจะคุยกับผู้ชายคนอื่นบ้าง ก็คงไม่ผิดสินะคะ”
หญิงสาวได้หยิบโทรศัพท์ออกมา
“ ณภัทร อยู่ไหน เดี๋ยวเจอกันที่โรงอาหารนะ “
ชานนท์มองหน้าหญิงสาวอย่างไม่พอใจ
“ คุณ! น้องคุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ”
“ ทำไมจะทำไม่ได้ เมื่อพี่ยังทำได้เลยแล้วจะมาห้ามไม่ให้คนอื่นทำ”
“มันเห็นแก่ตัวไปหรือเปล่าคะ!!”
“ มันไม่เหมือนกันนะ พี่เป็ผู้ชาย ”
“ มันไม่เหมือนกันยังไงเหรอคะเราไม่ได้เป็อะไรกันแปลว่า คุณก็มีสิทธิ์ที่จะคุยกับใครได้เหมือนกันมันเป็สิทธิ์ของน้อง ที่จะตัดสินใจด้วยตัวเองเอามือของพี่ออกไปจากแขนของคุณเดี๋ยวนี้!”
หญิงสาวได้สะบัดมือชายหนุ่มอย่างแรงแล้วเดินออกไปทันที
ชานนท์รู้สึกโมโหและไม่พอใจรู้สึกสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“ คุณ โอเคมั้ยครับ?”
หญิงสาวเมื่อได้ยินเสียงจึงหันไปหาชายหนุ่ม
“ณภัทร ”
คุณานันท์เมื่อได้เห็นหน้าณภัทร กลับร้องไห้ไม่หยุด
“คุณขอโทษนะที่ลากณภัทรเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเื่นี้อีกแล้ว”
“ ไม่เป็ไรหรอก อย่าคิดมากนะครับ”
ชายหนุ่มผู้แสนดีได้เดินเข้ามาเช็ดน้ำตาให้หญิงสาว
“ ไม่ร้องนะเราไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันดีกว่าครับ จะได้ไม่เครียดไงครับ ”
คุณานันท์ได้พยักหน้ารับพร้อมทั้งเอามือเช็ดน้ำตาตัวเอง แล้วเดินไปกับชายหนุ่มผู้แสนดีคนนี้
ชานนท์ได้มาเฝ้ารอหญิงสาวตรงประตูบ้านดูจากเวลา 3ทุ่มแล้ว คุณานันท์ก็ยังไม่ถึงบ้าน ชายหนุ่มได้เดินกระสับกระส่ายไปมาเพื่อรอเจอ
พลันสายตาชายหนุ่มได้หันไปเห็นหญิงสาวกำลังเดินมา และรีบเปิดประตูเพื่อที่จะเข้าบ้านทันที
ชานนท์ได้จับแขนหญิงสาวให้หันกลับมาหาตน
“ นี่คุณ ทำไมผมโทรหาถึงไม่รับสาย คุณเห็นหรือเปล่าว่ากี่สายแล้วที่โทรไป ทำไมไม่รับสายพี่”
ห๊ะ!
หญิงสาวพยายามสะบัดมือชายหนุ่มออกแต่ไม่เห็นผลเพราะชายหนุ่มได้จับแขนหญิงสาวไว้อย่างแน่น
“ ไหนบอกมาสิ ว่าไปไหนกับ ไอ้ณภัทรมาถึงได้กลับกันมาดึกดื่นแบบนี้”
“ ขอโทษนะคะ เราเป็อะไรกันเหรอ?”
“ คุณจะไปไหนมันก็เื่ของคุณนะคะพี่ไม่มีสิทธิ์มายุ่ง เราไม่ได้เป็อะไรกันนี่คะ แล้วพี่ชานนท์จะมาวุ่นวายกับชีวิตคุณทำไมไม่ทราบ ”
หญิงสาวพูดใส่หน้าชายหนุ่มอย่างดุดัน โดยที่ไม่ลดละสายตาเลยแม้แต่น้อย
“ บอกให้ปล่อยไงคะพี่มีสิทธิ์อะไรมาจับมือถือแขนคุณแบบนี้ อีกอย่างคุณรีบจะเข้าไปเก็บของค่ะ”
“ เก็บของงั้นเหรอ เก็บไปไหน?”
“ คุณจะรีบไปต่างจังหวัด กับ ณภัทร พอใจหรือยังคะ ”หญิงสาวพูดด้วยหน้าตาที่เชิด ไม่สนใจชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย
“ พี่ไม่ให้ไป ไม่ให้คุณไปไหนทั้งนั้น ”
“ สิทธิ์อะไรที่จะไม่ให้ไปคะ?”
“ เราไม่ได้เป็ไรกันเพราะฉะนั้นนี้มันชีวิตคุณค่ะ ”
“ อย่ามาประชดกันแบบนี้ได้มั้ยครับ พี่ขอร้องล่ะเรามาคุยกันดี ๆ ดีว่านะ คุณ”
“ ทำไมคะ ทีพี่ยังไม่ชอบให้คนอื่นทำแบบนี้กับพี่แต่พี่ทำแบบนี้กับคุณได้อย่างนั้นเหรอคะ ”
“อย่ามาดื้อกับพี่นะ คุณ !”
“น้องจะไปค่ะ”
หญิงสาวไม่สนใจคำพูดของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อยยิ่งทำให้ชานนท์โมโห
ชานนท์ได้ดึงร่างหญิงสาวเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดอย่างแน่นและบรรจงจูบหญิงสาวตรงหน้าอย่างดุดัน
ผัวะหญิงสาวได้ตบชายหนุ่มเข้าไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาในทันทีจนทำให้ชายหนุ่มหน้าหันไปอีกฝั่งรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าน้ำตาหญิงสาวหยดแหมะลงที่แก้ม
“ เราไม่ได้เป็อะไรกันแปลว่าน้อง โสดเหมือนกับที่พี่คิดว่าพี่โสดเพราะฉะนั้นอย่าเอานิสัยแบบนี้มาใช้กับคุณเด็ดขาดคุณไม่ใช้ผู้หญิงใจง่ายที่จะต้อมยอมไปเสียทุกอย่าง คุณมีพ่อ มีแม่พวกท่านไม่เคยทำให้คุณเสียใจเลยแม้แต่น้อย แล้วพี่เป็ใครกัน แค่ผู้ชายคนนึงอย่ามาคิดที่จะหลอกลวงคุณเด็ดขาด คุณไม่ได้โง่ที่จะให้หลอกได้ง่าย ๆ นะ”
พูดเสร็จหญิงสาวได้เปิดประตูเข้าไปในบ้านทันที
“น้องคุณ! น้องคุณ!
ชายหนุ่มได้แต่เรียกชื่อหญิงสาวผ่านประตูเท่านั้นชานนท์รู้สึกโมโห หงุดหงิด ไม่พอใจ พาลไปหมด ไม่รู้ว่าเป็เพราะอะไรที่แค่ผู้หญิงคนนี้ กลับทำให้ตัวเองไม่เป็ตัวของตัวเองได้ขนาดนี้กัน
อากาศที่ริมทะเลหัวหินในวันที่ ทำให้คุณานันท์มีความสดชื่นขึ้นมาในทันที ลุกขึ้นมาแต่งตัวสวยเซ็กซี่เดินเล่นริมชายหาดกับเพื่อนๆ
คุณานันท์ ณภัทรอาร์ตี้ และเจน ได้มาเที่ยวทะเลกันในวันหยุดสุดสัปดาห์ เพื่อมาพักผ่อน
“ อุ้ย สวยจ้า เพื่อน แบบนั้นแหละ โพสต์แบบนั้นแหละดีแล้ว เพื่อนสาว”
อาร์ตี้และเจนได้มองเพื่อนสาวแต่งตัวสวย โพสต์ท่าเรียกความฮอตของสาวคณะบัญชี อีกครั้ง
เสื้อสีขาวสายเดี่ยวเว้าลึกไปถึง่อกทำให้มองเห็นเนินอกที่อวบอิ่มอย่างชัดเจน กางเกงขาสั้นสีขาว ใส่เสื้อคลุมไหล่บางๆ เพื่อปกปิดนิดหน่อย ทำให้คุณานันท์ดูเซ็กซี่ไม่น้อย อาร์ตี้ได้ถ่ายรูปเพื่อนสาว อย่างสนุกสนาน ส่วนณภัทร ได้มองสาวสวยตรงหน้าอย่างไม่ละสายตาแม้แต่น้อย
“ ไหนชั้นขอดูรูปหน่อยได้มั้ยแก” คุณานันท์ได้เดินมาขอดูรูปกับ อาร์ตี้ เพื่อนสาว
“ เห็นมั้ยแกสวยมากเลยนะ ”
สายตาหญิงสาวพลันได้หันไปเห็น ชานนท์ ที่ไม่ยอมลดละ ได้แอบตามหญิงสาวมา
“ เขาบอกว่ารูปที่สวยที่สุดมักจะเป็รูปที่ยิ้มให้กับคนตรงหน้า ใช่มั้ย ณภัทร”
อาร์ตี้เพื่อนสาวได้ทีเสริมทับ
“ ใช่ๆแก เขาบอกว่ารูปที่สวยที่สุดมันจะเป็รูปที่สบตาให้กับคนตรงหน้า แกสวยทุกรูปเลยนะสงสัยแกจะแอบสบตาให้ ณภัทรใช่มั้ยละ” ฮ่า ฮ่า ฮ่า
อาร์ตี้เล่นใหญ่ไปไม่น้อยจนทำให้คุณานันท์ สะกิดอาร์ตี้ให้เบา ๆ ลงหน่อย
“ ก็ชั้นหมั่นไส้นิแก”อาร์ตี้ได้หันสายตาพิฆาตไปหา ชานนท์ รู้สึกหงุดหงิดแทนเพื่อนสาวของตนขึ้นมาทันที
“ สวยตรงไหนกันครับ”เสียงชานนท์แทรกเข้ามา
“ ดูแต่งตัวเข้าจะโป๊ะไปไหนจะโป๊ะให้ใครดูไม่ทราบครับ รู้อยู่ว่ามากับผู้ชายแทนที่จะแต่งตัวให้มันมิดชิดหน่อย จะโชว์ให้ใครดูกันเหรอ”
ชานนท์รู้สึกเห็นแล้วขัดตา ที่ หญิงสาวแต่งตัวเว้าหน้าลึกได้ขนาดนี้
“ ไม่เห็นจะโป๊ะเลยนี่คะ อาร์ตี้ได้ดูรูปคุณานันท์ที่ถ่ายออกมา เนี่ยดูสิคะ มันดูดีออกจะตายไป ใช่มั้ยคะ คุณณภัทรสุดหล่อ”
สายตาอาร์ตี้น่าจะได้เหยื่อรายใหม่อีกแล้วเป็แน่
“ ทำไมเหรอคะพี่ชานนท์ไม่ชอบเหรอที่มีหญิงสาวแต่งตัวโป๊ะ ยั่วยวนแบบนี้ มันน่าดูออกนะคะ”
“ น่าเกลียด!” ชานนท์ได้มองหน้าคุณานันท์แล้วพูดออกมาแบบไม่ต้องคิด
“ แก ชั้นฝากหน่อย ”
หญิงสาวได้ให้อาร์ตี้และเจนเพื่อนสาว ถือหมวกและโทรศัพท์ของตนไว้ เดินลงไปริมทะเล ถอดเสื้อคลุมไหล่ออกเพื่อให้เห็นเสื้อชั้นในที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้นจนทำให้เห็นเนินอกที่ขาวอวบได้เต็มสองตาโดยที่ไม่ต้องปกปิดใด ๆ
“ ว้าย ๆ”
อาร์ตี้อุทานออกมาด้วยความกล้าของเพื่อนสาว
ชานนท์เริ่มจะยืนไม่ติด ขยับไปมา ไม่พอใจที่หญิงสาวถอดเสื้อลงมาแบบนี้เพราะ ณภัทรที่ยืนอยู่ตรงนั้น กลับได้เห็นทุกอย่าง สองมือของชายหนุ่มตอนนี้ได้เท่าสะเอวไว้เพื่อกดอารมย์ตัวเองให้เย็นที่สุดสายตาที่ส่งไปให้หญิงสาวมันดุดัน คุกริ่นควันออกหูขึ้นมาทันที
“ เพื่อนสาว จือปากหน่อยลูก จือปากหน่อย อุ้ยสวยจังเลยเซตนี้ดีจังเลย คะแนนเต็มไม่หักเลยค่ะลูกสาว ”
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หลังกล้องไม่สามารถจะทำอะไรหญิงสาวได้เลยตอนนี้ได้แต่ถอนหายใจยาว ๆ ที่หญิงสาวไม่รับฟังสิ่งที่ตนพูดออกไปแม้แต่น้อย
ชานนท์ไม่เคยเหนื่อยกับผู้หญิงคนไหนเท่าคุณานันท์มาก่อน และตนก็ไม่เคยตามตื้อผู้หญิงคนไหนเท่าคุณานันท์เหมือนกัน
ทั้งสี่คนได้มานั่งเลือกรูปถ่ายกันตรงโต๊ะไม้หินอ่อนด้านหน้าห้องพัก
“ แกเดี๋ยวถ้างั้นพวกชั้นสองคนเข้าห้องพักแปปนึงนะพอดีชั้นต้องส่งรายงานให้อาจารย์ก่อน ”
“ ส่วนยายเจนก็จะไปอาบน้ำด้วยแหละเหนื่อยเหนอะกันมาทั้งวันและ”
อาร์ตี้และเจนเลยเข้าไปในห้องพักทำธุระส่วนตัว
เหลือไว้แค่คุณานันท์และ ณภัทร ที่ยังคงเลือกดูรูปกันต่อไป
“ ผมว่ารูปนี้ก็สวยดีนะครับ คุณ เหมือนคนที่กำลังเพิ่งร้องไห้มาเลย”
ณภัทรได้แอบแซวหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ จน คุณานันท์ได้หันมามองหน้าชายหนุ่ม ทันที
“ นี่แอบแซว คุณเหรอ?”
หญิงสาวได้ยิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้าและหัวเราะกันเบา ๆ ออกมา เื่แค่นี้ไม่ทำให้คุณเป็อะไรมากหรอกนะ ณภัทร จิ๊บ ๆสบายมาก
“เราขอโทษนะที่ดึงณภัทรเข้ามาวุ่นวายกับเื่ของเราอีกแล้ว”
“ไม่ต้องเป็ห่วงผมหรอกครับ ผมโอเคดีแล้วแต่ผมเป็ห่วงคุณมากกว่า เพราะผมคิดว่า คุณน่าจะยังไม่ค่อยโอเคใช่มั้ยครับ”
ณภัทรได้ดึงมือหญิงสาวขึ้นมาจับไว้เพื่อเป็กำลังใจให้
“ มีอะไรก็บอกผมได้นะครับ เผื่อผมสามารถช่วย คุณได้บ้าง คุณจะได้สบายใจมากขึ้นไงครับ”
คุณานันท์ได้ยิ้มให้ชายหนุ่มผู้ที่แสนดีคนนี้
“ ขอบคุณมากนะ ”
“ โอเคแล้วจริง ๆนะ”ณภัทรได้ถามย้ำหญิงสาวอีกครั้ง
“ อืม โอเคจริงๆ ”
ทั้งสองต่างยิ้มและส่งกำลังใจให้กัน
“ งั้นเดี๋ยวยังไงคุณขอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ รู้สึกว่าเหนียวเหนอะไปหมดแล้วเหมือนกัน ”
“ได้ครับ”
ณภัทรได้ยิ้มรับหญิงสาวที่กำลังลุกเดินออกไปจากโต๊ะ
66
![เกิดใหม่อีกครั้ง สู่ช่วงวันวานแสนมั่งคั่งในยุค 70 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713150631_26758462.webp)
