ตอนที่ 18
คำขอ
“.......”ถึงจะผ่านไปพักใหญ่แล้วหลังจากได้รู้ความจริงแต่สามพี่น้องตระกูลหลี่ผู้ออกมาตามตัวหลี่ซุนกลับยังไม่อยากจะเชื่อภาพที่ได้เห็นตรงหน้าเสียเท่าไหร่น้องห้าของพวกเขาอยู่กับครอบครัวอันแสนสุขราวกับหลุดมาจากภาพวาดหมู่บ้านแสนสุขเลย
“พวกท่านเดินทางมาไกลไม่ทราบว่ามีเื่อะไรงั้นหรือขอรับ”ในที่สุดหลี่ซุนก็เอ่ยถามพวกพี่ชายเื่ที่ออกมาหาตนเองเสียทีตอนนี้พวกเด็กๆออกไปเล่นข้างนอกแล้วเหลือแต่ภรรยาของเขาเท่านั้นที่อยู่ร่วมโต๊ะด้วยเรียกได้ว่าเป็เวลาอันเหมาะสมที่จะเริ่มเื่กันได้แล้ว
“น้องห้า ข้าอยากให้เ้ากลับไปที่บ้านของพวกเรา”หลี่ซือหานผู้เป็พี่ใหญ่สุดเป็ฝ่ายเริ่มพูดเป็คนแรกเป้าหมายของเขาตอนนี้ก็คือพาตัวน้องห้ากลับไปไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม
“ท่านก็น่าจะรู้ว่าทำไมข้ากลับไม่ได้พวกท่านทำเป็เหมือนข้าหายตัวไปเหมือนเดิมไม่ได้หรือ”หลี่ซุนส่ายหน้าพร้อมกล่าวคำปฏิเสธออกมาอย่างช่วยไม่ได้าชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลก็จบไปแล้วแต่หลี่ซุนยังมีอีกหลายเื่ที่ทำให้กลับไปบ้านตระกูลหลี่ไม่ได้ทั้งเื่ความสัมพันธ์กับคนอื่นๆในตระกูลรวมถึงคำหมั้นหมายที่บิดาของตนสัญญาเอาไว้กับตระกูลโจวอีกตอนนี้ตนแต่งงานมีทั้งภรรยาและลูกๆ หากเื่นี้ถึงหูผู้นำตระกูลโจวเข้ารับรองว่าเป็เื่แน่ๆ
“น้องห้า ท่านพ่อกำลังจะตาย...”ทันทีที่หลี่ซือหานบอกเหตุผลที่ต้องพาหลี่ซุนกลับไปให้ได้คำโต้เถียงที่หลี่ซุนเตรียมเอาไว้ก็โดนกลืนหายไปทันที บิดาของพวกเขาเป็ถึงหนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรถึงจะอายุมากแล้วแต่เพราะเป็ผู้ฝึกฝนพลังิญญาอายุท่านน่าจะยืนยาวกว่านี้นี่ทำไมถึงได้.....
“พี่ใหญ่ไม่เอาเื่นี้มาล้อเล่นหรอกนะน้องห้าท่านพ่อถูกพิษที่ร้ายแรงมากน่าจะเหลือชีวิตอยู่ได้ไม่นาน เ้าไม่ต้องสนใจเื่คู่หมั้นของเ้าหรอกพวกเราจะช่วยปิดเป็ความลับกับตระกูลโจวให้เองขอแค่เ้าไปพบหน้าท่านพ่อสักครั้งก่อนท่านจะจากไปเถอะนะ”หลี่เหวินจ้องดวงตาของหลี่ซุนอย่างจริงจังเพื่อยืนยันว่าสิ่งที่ตนพูดเป็ความจริงก่อนท่านจากไปก็อยากให้ท่านได้พบครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตากันสักครั้ง และท่านก็ยังเป็หนึ่งในคนที่เชื่อว่าน้องห้ายังไม่ตายอีกด้วย
“เื่นั้น.......”หลี่ซุนไม่ทราบจะตอบไปอย่างไรดีเื่ครอบครัวของเขาก็สำคัญ แต่ท่านพ่อเองก็เป็เื่สำคัญไม่ต่างกันหากไม่กลับไปดูอาการท่านก่อนตายแล้วเอาแต่นั่งสุขสบายอยู่ที่นี่ แล้วตนจะยังกล้าสู้หน้าฟ้าดินอยู่อีกหรือ
“ข้า....ขอคิดดูสักครู่”หลี่ซุนถอนหายใจออกมาอย่างยากลำบากก่อนจะก้มหน้าลงครุ่นคิดเื่นี้อย่างจริงจังแต่เดิมหลี่ซุนคิดจะเร้นกายออกจากยุทธจักรตลอดกาล แก่ชราไปพร้อมกับครอบครัวแล้วตายไปไม่คิดจะกลับไปตระกูลหลี่อีกแล้วแต่ถึงอย่างนั้นหลี่ซุนก็ไม่ได้เปลี่ยนชื่อสกุลแต่อย่างไรราวกับจะบอกว่าตนไม่ได้ตัดขาดตระกูลหลี่ของตนอย่างแท้จริง แถมเมื่อพี่ชายทั้งสามเอาเื่ใกล้ตายของบิดามาตบหน้าความหนักแน่นของหลี่ซุนก็สั่นคลอนอย่างเห็นได้ชัด
“ท่านพี่.....”หลี่เอ้อหลางภรรยาของหลี่ซุนเห็นสามีทำสีหน้าหดหู่ออกมาก็ยื่นมือเข้าไปจับมือของสามีทันทีก่อนจะ.....หยิกมือของสามีเต็มแรงจนหลี่ซุนต้องร้องเจ็บออกมาเสียอย่างนั้น
“เื่คู่หมั้นของท่านนี่หมายความว่าอย่างไรกันเ้าคะ”อยู่ๆเอ้อหลางก็ทำเสียงดุก่อนจะถามเื่คู่หมั้นของหลี่ซุนขึ้นมาเสียเฉยๆสามีนางไม่อยากพูดเื่ตระกูลนางก็ไม่เค้นถาม แต่ถึงขั้นมีคู่หมั้นก่อนแล้วนี่มันอะไรกัน
“โอ๊ย น้องเอ้อหลางนั่นมันเื่ที่ท่านพ่อเป็คนจัดการข้าไม่เกี่ยวสักหน่อย”หลี่ซุนโอดครวญออกมาด้วยท่าทีเ็ปก่อนจะพยายามเจรจากับภรรยาสุดที่รักอย่างอ่อนน้อมเต็มที่
“แล้วถ้ามันไม่มีอะไรทำไมท่านไม่ยอมเล่าให้ข้าฟังแต่แรกล่ะ”หลี่เอ้อหลางทำหน้ามุ่ยด้วยท่าทีไม่พอใจเล่นเอาเหล่าแขกที่มาพากันมองกันไปมองกันมาเหมือนทำอะไรไม่ถูกงานนี้คงต้องโทษหลี่เหวินแล้วที่หลุดพูดเื่นั้นออกมา
“ข้าขอโทษข้ากลัวว่าเ้าจะโกรธก็เลยไม่ได้เล่าให้เ้าฟัง”หลี่ซุนตอบพลางยิ้มเจื่อนๆออกมา ไม่บ่อยนักหรอกที่ภรรยาของเขาจะโกรธปกตินางเป็คนใจดีมาก
“ข้าไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นสักหน่อยเื่แค่นี้ข้าไม่โกรธท่านหรอก”เอ้อหลางตอบพลางเพิ่มแรงหยิกที่มือของหลี่ซุนเข้าไปอีกเล่นเอาหลี่ซุนที่ไม่ได้ใช้พลังิญญาป้องกันตัวเองร้องโอดโอยไม่หยุด
“เอาไว้พวกเราไปบ้านของท่านแล้วเจอคู่หมั้นของท่านข้าจะอธิบายกับนางเอง”ได้ยินน้องสะใภ้พูดเช่นนั้นดวงตาของพี่ๆทั้งสามก็เบิกกว้างด้วยท่าทีประหลาดใจทันทีที่นางพูดเช่นนี้ก็หมายความว่า....
“เ้าอยากให้ข้าไปงั้นเหรอ”หลี่ซุนเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าตนได้ยินอะไรเหมือนกันหลี่เอ้อหลาง เป็ทายาทของตระกูลหงสานิรันดร์ที่เก็บตัวในดินแดนลึกลับกันมาเนิ่นนานนางไม่ชอบการเปิดเผยตัวตนเท่าไหร่เพราะการเปิดเผยว่านางเป็คนของตระกูลที่มีสายเืหงสานิรันดร์นั้นไม่ใช่เื่ดีเลย
“เื่นี้สำคัญกับท่านนี่เ้าคะ แถมให้ลูกๆได้พบหน้าปู่ของพวกเขาสักครั้งก็เป็เื่ดีไม่ใช่หรือเ้าคะ”หลี่เอ้อหลางพูดออกมาเช่นนี้แสดงว่านางคิดไตร่ตรองมาดีแล้วนางซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านมาได้นานขนาดนี้ก็ถือว่าเหลือเชื่อแล้ว แม้นางจะอ้างกับคนในหมู่บ้านว่านางมาจากต่างแดนแต่ก็คงมีคนไม่เชื่อข้ออ้างของนางหลายคน แต่คนในหมู่บ้านนี้กลับไม่มีใครพูดเื่นั้นออกมาเลยแถมยังช่วยปกป้องในบางครั้งด้วยทำให้ชีวิตรักของนางอยู่อย่างสงบสุขมาถึงสิบปีแค่นี้นางก็พอใจมากแล้ว
“เยี่ยมมาก น้องสะใภ้พูดได้ดีมาก”หลี่เหวินที่โดนคาดโทษไปเมื่อครู่รีบผันตัวเข้าข้างน้องสะใภ้ทันทีเล่นเอาสองพี่น้องที่มาด้วยหันมาจ้องไม่วางตาจนหลี่เหวินต้องกลับไปนั่งกับที่อย่างช่วยไม่ได้
“น้องห้า หากเ้ากังวลเื่สายเืของภรรยาเ้าข้าจะกำชับให้คนในตระกูลเก็บเื่นี้เป็ความลับ รับรองว่าไม่มีใครหลุดปากแนๆ”เห็นสายตาเป็ห่วงของหลี่ซุนหลี่ซือหานก็พอจะเดาออกว่านอกจากเื่คู่หมั้นแล้วหลี่ซุนกลัวอะไรอีกถึงได้ไม่ยอมกลับไปบ้านตระกูลหลี่
“พี่ใหญ่.....”หลี่ซุนมองไปทางพี่ใหญ่ด้วยท่าทีอึ้งๆไม่นึกว่าพี่ใหญ่จะช่วยเหลือถึงขนาดนี้ สมัยก่อนทั้งสองเป็คู่แข่งกันความสัมพันธ์เลยไม่ค่อยดีเท่าไหร่ไม่นึกว่าวันนี้พี่ใหญ่จะสังเกตเห็นท่าทีของตนและเข้าใจความลำบากใจของตนขนาดนี้
“ไม่ต้องห่วงเ้าเป็น้องชายของข้าข้าไม่ทำให้เ้าเดือดร้อนหรอก”หลี่ซือหานตอบด้วยท่าทีอ่อนโยนอย่างที่หลี่ซุนไม่เคยเห็นมาก่อนอาจจะเพราะหลี่ซือหานเองก็เป็พ่อคนแล้วแถมยังรับตำแหน่งหัวหน้าตระกูลมาเกือบสิบปีแล้วก็ได้บรรยากาศของหลี่ซือหานเลยเปลี่ยนไปมาก แม้จะยังทำหน้าบึ้งตึงน่ากลัวเหมือนเดิมแต่ก็อบอุ่นอย่างประหลาด
“ดีแล้วที่ท่านเป็หัวหน้าตระกูล”หลี่ซุนยิ้มออกมาก่อนจะมองไปทางพี่ใหญ่ของตนอย่างนับถือพอมองย้อนกลับไปสมัยแข่งกันสร้างผลงานก็อดไม่ได้ที่จะคิดว่ามันช่างน่าขำเสียเหลือเกิน
“แน่นอน ข้าเป็พี่ใหญ่นี่นา”หลี่ซือหานยืดอกอย่างมั่นใจและรับคำชมอย่างตรงไปตรงมาทำเอาเหล่าพี่น้องอดหัวเราะออกมาไม่ได้ต้องขอบคุณเอ้อหลางจริงๆที่ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงและทำให้เื่มันง่ายขึ้นมาก
.
.
.
ตุบ.....
กระบอกใส่จดหมายที่อยู่ในมือหลี่อี้หลินพี่น้องลำดับที่7 ของครอบครัวตระกูลหลี่ตกลงพื้นก่อนจะกลิ้งออกไปเกือบถึงประตูเพราะตัวหลี่อี้หลินที่เพิ่งได้อ่านจดหมายนั้นกำลังอึ้งจนเผลอทำของหลุดมือไปหมด
“น้องหลิน มีอะไรงั้นเหรอ”หลี่ซือเหมยพี่น้องลำดับที่ 4 ของตระกูลหลี่เลิกคิ้วถามด้วยท่าทีสงสัย อยู่ๆน้องสาวคนเล็กที่เพิ่งจะเปิดจดหมายอ่านก็ทำของหล่นเสียอย่างนั้นแถมยังไม่พูดไม่จาอีกต่างหาก แบบนี้จะไม่ให้พวกตนสงสัยได้อย่างไรว่าข้อความในจดหมายมันคืออะไร
“พี่ห้า.....เจอพี่ห้าแล้ว”ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นใบหน้าของเหล่าพี่น้องตระกูลหลี่ที่ยังอยู่ในบ้านก็มีท่าทีแตกตื่นทันทีแม้จะบอกว่าเจอเบาะแสแล้ว แต่ก็เหล่าพี่น้องตระกูลหลี่ก็ยังเผื่อใจเอาไว้ว่าอาจจะไม่เจอก็ได้แต่ก็ราวกับเป็โชคชะตาเสียจริง ราวกับ์ได้มอบโอกาสได้เจอหลี่ซุนก่อนที่บิดาจะจากไปก่อนจนได้
“เจอก็เจอแล้ว ทำไมต้องทำเป็ใขนาดนั้นด้วย”หลี่อิ๋นพี่น้องลำดับ 6 ของตระกูลหลี่ส่ายหน้าช้าๆราวกับจะบอกว่าน้องเจ็ดมีท่าทีแตกตื่นเกินไปหลักฐานครั้งนี้ชัดเจนกว่าครั้งไหนๆจะเจอพี่ห้าก็ไม่ใช่เื่แปลกไม่ใช่หรือ
“เื่ที่ข้าใไม่ใช่เื่ที่เจอพี่ห้าหรอก”หลี่อี้หลินตอบพลางพลิกหน้ากระดาษให้พี่สาวน้องสาวทั้งสองได้ดู
“ภรรยา.......”
“ลูก.........”
ทั้งหลี่ซือเหมยทั้งหลี่อิ๋นต่างก็ใไม่ต่างกันในจดหมายแจ้งมาอย่างชัดเจนว่า หลี่ซุน จะกลับบ้านพร้อม ภรรยา และลูกๆ แถมคำว่าลูกยังมีเครื่องหมายไม้ยมกกำกับเอาไว้อีกด้วยเช่นนั้นลูกของหลี่ซุนก็ไม่ได้มีคนเดียวเสียด้วย.....
“ในจดหมายบอกว่าห้ามแจ้งเื่นี้ให้ตระกูลโจวทราบด้วย”หลี่อี้หลินชี้ไปที่ตรงส่วนท้ายของจดหมายพี่ใหญ่กำชับว่าห้ามบอกเื่หลี่ซุนให้ตระกูลโจวหรือคนภายนอกทราบโดยเด็ดขาด
“ก็ไม่แปลกหรอก คุณหนูโจวรอน้องห้ามาเป็สิบปีหากทราบว่าแต่งงานกับหญิงอื่นไปแล้วแถมยังมีลูกอีก ตระกูลโจวได้ะเิเป็ไฟแน่ๆ”หลี่ซือเหมยว่าพลางลูบแขนตัวเองด้วยท่าทีขนลุกหากมีคนบ้าไปบอกจริงมีหวังบ้านตระกูลหลี่จะลุกเป็ไฟก็งานนี้ล่ะ
.
.
.
“ท่านพี่ ได้ยินว่าพวกท่านพ่อเจอท่านอาห้าแล้วขอรับ”ภายในตระกูลหลี่เหล่าพี่น้องรุ่นเดียวกับหลี่ซุนต่างพูดเื่นี้กันอย่างตื่นเต้นก็จริงแต่ทว่าภายในตระกูลกลับมีอีกกลุ่มที่ตื่นเต้นกับเื่นี้ไม่แพ้กัน นั่นก็คือเหล่าบุตรชายหญิงรุ่นใหม่ของตระกูลนั่นเอง
“ดีแล้วนี่ ท่านปู่อยากเจอหน้าท่านอาห้าจะตาย”เด็กหนุ่มคนหนึ่งน่าจะอายุ15 ปีตอบพลางกำกระบี่ในมือแน่นแล้ววาดออกไปเพื่อฝึกฝนต่ออย่างไม่ใส่ใจ
“แต่ว่า...ท่านอาห้าเหมือนจะมีลูกแล้วอีกสองคนแบบนี้พวกเราก็มีคู่แข่งเพิ่มแล้วนะสิ”ชายที่เอาข่าวมาบอกต่อพูดออกมาด้วยท่าทีไม่พอใจนักน่าเสียดายแม้าชิงตำแหน่งผู้นำของเหล่าพ่อแม่น้าอาจะจบไปแล้ว แต่สำหรับเด็กรุ่นใหม่อย่างลูกชายทั้งสองของเ้าบ้านคนปัจจุบันนั้นกลับเป็าที่เพิ่งจะเริ่มเท่านั้นแถมอยู่ๆก็มีผู้ร่วมชิงเพิ่มมาอีก 2 คนเช่นนี้กระบี่ในมือของชายหนุ่มก็ชะงักไปเหมือนกัน
307
![[จบ] เมื่อข้าเป็นองค์หญิงน้อยของฮ่องเต้ทรราช](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1711348720_78209579.webp)
