บทที่ 21 เวรเอ๊ย นี่มันดวงอะไรกัน?
"นายทำบ้าอะไรลงไป? ฉันนึกว่านายจะเป็คนรู้ความเสียอีก ทำไมถึงไปมีเื่กับคนญี่ปุ่นกลางถนนแบบนั้น? แถมยังจับคนญี่ปุ่นแก้ผ้าล่อนจ้อนอีก นี่มันเป็ปัญหาระดับการทูตครั้งใหญ่เลยนะ เื่นี้เกือบจะลามไปถึงจินหลิงแล้ว กลับมาอธิบายเื่นี้ให้ชัดเจนเดี๋ยวนี้ ฉันจะให้คนอื่นมารับ่ต่อ"
เซี่ยเยี่ยนไหลเพิ่งจะยกหูโทรศัพท์ เสียงของผู้อำนวยการสถานีสาขาก็ดังลั่นทะลุโทรศัพท์ออกมา พวกพี่น้องรอบข้างต่างก็ได้ยินกันหมด และในใจต่างก็เริ่มรู้สึกหวาดหวั่น เพราะเมื่อครู่พวกเขาอาจจะรู้สึกสะใจ แต่พอมาคิดดูดี ๆ ตอนนี้ เื่นี้ไม่ใช่เื่เล็กเลยจริง ๆ
การถูกสั่งพักงานยังถือว่าเบา ถ้าทางญี่ปุ่นยังคงเอาเื่ไม่เลิก ไม่แน่ว่าอาจจะต้องมีแพะรับบาปถูกส่งตัวออกไปสักสองสามคน เพราะทางญี่ปุ่นมักจะตามจองล้างจองผลาญพวกหัวแข็งที่กล้าล่วงเกินพวกเขาอย่างถึงที่สุด
"ผู้อำนวยการสถานีสาขาครับ สถานการณ์เมื่อกี้ สมาคมฟู่ซิงของเราจะเสียชื่อไม่ได้นะครับ..."
เซี่ยเยี่ยนไหลไม่รู้จะพูดอะไรกับพวกข้าราชการเหล่านี้ดี รู้แต่ว่าเอาแต่ประจบสอพลอคนต่างชาติ แต่ปัญหาคือเขาใส่ใจไหมล่ะ? ต่อให้คุณประจบแค่ไหน เขาจะเห็นคุณเป็ตัวอะไร?
"หน้าบ้าบออะไรกัน นายต้องดูด้วยว่าฝั่งตรงข้ามเป็ใคร นั่นมันคนจากสถานทูตญี่ปุ่น เราล่วงเกินเขาไม่ได้! ไม่ต้องพูดเื่อื่นแล้ว รีบพากันกลับมาเดี๋ยวนี้ แล้วส่งตัวคนคืนให้คนญี่ปุ่นซะ"
วินาทีนั้นผู้อำนวยการสถานีสาขาแทบอยากจะตบหน้าเซี่ยเยี่ยนไหลแรง ๆ สักฉาด เ้าหมอนี่ตอนแรกดูเหมือนจะเป็คนหัวไว ทำงานเป็ ทำไมจู่ ๆ ถึงได้กลายเป็คนหัวแข็งแบบนี้ไปได้? เื่นี้ทางจินหลิงรู้เื่แล้ว แม้จะยังไม่ได้ตำหนิพวกเขา แต่ก็คงหนีไม่พ้นที่จะต้องถูกสั่งสอน
"เดี๋ยวก่อนครับผู้อำนวยการสถานีสาขา คนญี่ปุ่นจับตัวคนคนหนึ่งไว้ และเขาได้รับาเ็อยู่บนรถ เมื่อกี้คนคนนั้นบอกผมว่าเขาชื่อจั่วโยวหราน บอกว่าเขาเป็คนสำคัญอะไรประมาณนั้น แต่ไม่ได้บอกว่าสำคัญยังไง..."
"เดี๋ยวนะ! นายว่าอะไรนะ?? เขาชื่อจั่วอะไรนะ? พูดดัง ๆ หน่อย!"
ั้แ่เซี่ยเยี่ยนไหลมาอยู่ที่สถานีสาขาเป่ยผิง เขายังไม่เคยเห็นผู้อำนวยการสถานีสาขาตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน แม้จะคุยผ่านโทรศัพท์ แต่ก็ััได้ว่าผู้อำนวยการสถานีสาขากำลังะโลั่น
หลังจากที่เซี่ยเยี่ยนไหลจากมา เื่ราวก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เดิมทีทางจินหลิงคิดว่าจั่วโยวหรานสมคบคิดกับคนญี่ปุ่น ใครจะรู้ว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลย จั่วโยวหรานกลับเป็คนขององค์กรใต้ดิน ซึ่งในสายตาของพวกท่านผู้ใหญ่ที่จินหลิง องค์กรใต้ดินนั้นน่ารังเกียจยิ่งกว่าคนญี่ปุ่นเสียอีก
แถมพวกเขายังสืบทราบมาแล้วว่า ในตัวของจั่วโยวหรานมีข้อมูลลับอยู่สามฉบับ ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้แผนกสืบสวนกิจการพรรคต้องเสียหายอย่างหนัก ใครก็ตามที่สามารถจับตัวจั่วโยวหรานได้ ความดีความชอบครั้งนี้จะยิ่งใหญ่จนหาที่เปรียบไม่ได้
"จั่ว... จั่วโยวหราน..."
เซี่ยเยี่ยนไหลกลอกตา และแกล้งทำเสียงหวาดหวั่น
"ฮ่า ๆ เ้านี่มันเป็ตัวนำโชคของสถานีสาขาเป่ยผิงเราจริง ๆ สั่งให้ลูกน้องของนายเตรียมอาวุธให้พร้อม ไม่ว่าใครจะมา ต้องพาตัวคนกลับมาให้ฉันให้ได้ ฉันจะให้หัวหน้าหน่วยซุนส่งคนไปสนับสนุนนายเดี๋ยวนี้ นอกจากนี้ให้แจ้งกองทัพที่ 29 ที่อยู่ใกล้ ๆ ให้พวกเขาคุ้มกันพวกนายกลับมา ถ้าใครไม่เต็มใจล่ะก็ ฉันจะไปที่กองบัญชาการกองทัพที่ 29 ด้วยตัวเองเลย"
ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ท่าทีของผู้อำนวยการสถานีสาขาก็เปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้ แม้เซี่ยเยี่ยนไหลจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ในตอนนี้เขาก็ยังอึ้งอยู่ดี พวกนักการเมืองนี่เปลี่ยนสีได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?
"เยี่ยนไหล นายฟังอยู่ไหม? ได้ยินที่ฉันพูดไหม?"
จู่ ๆ ในหูโทรศัพท์ก็เงียบไป ผู้อำนวยการสถานีสาขาก็ใเหมือนกัน ปลาตัวใหญ่ที่เกือบจะคว้าไว้ได้ในมือนี้ห้ามปล่อยให้หลุดลอยไปเด็ดขาด ได้ยินว่าเื่นี้ะเืไปถึงท่านผู้เฒ่าแล้ว คนในแผนกสืบสวนั้แ่ผู้อำนวยการสวีลงมาส่วนใหญ่ถูกด่าระงม ถ้าเราสามารถจับปลาตัวนี้ได้ จะได้สร้างผลงานให้ท่านผู้เฒ่าเห็นเสียที
"ได้ยินครับ ได้ยินแล้ว แต่เมื่อกี้ท่านเพิ่งบอกว่าให้ผมพักงานไม่ใช่เหรอครับ? แล้วผมยังจะสั่งการพี่น้องพวกนี้ได้อีกเหรอ?"
น้ำเสียงของเซี่ยเยี่ยนไหลเจือไปด้วยความประหม่าและขลาดกลัว เขาต้องทำให้เื่นี้ชัดเจนเสียก่อน จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์ที่พอกลับไปแล้วคนญี่ปุ่นหาเื่ แล้วท่านก็โยนเขาออกไปเป็แพะรับบาปอีก
"ใครบอกว่านายถูกพักงาน ฉันไม่เห็นรู้เื่เลย? เลิกทำตัวงี่เง่าได้แล้ว รีบไปจัดการเื่ให้เสร็จซะ"
ผู้อำนวยการสถานีสาขารู้ตัวว่าเมื่อกี้ตัวเองพลาดไป แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเด็กเมื่อวานซืนอย่างเซี่ยเยี่ยนไหล เขาก็ไม่จำเป็ต้องอธิบายอะไรมาก จึงกดวางสายทันที ตอนนี้ยังมีเื่ต้องทำอีกมาก ทั้งต้องให้หัวหน้าหน่วยซุนนำคนไปสนับสนุน และต้องคิดว่าจะขังคนไว้ที่ไหน และที่สำคัญที่สุดคือต้องรีบโทรหาไต้เหลาป่าน
ในขณะเดียวกัน ผู้อำนวยการสถานีสาขาก็ยิ่งรู้สึกผิดหวังในตัวพวกแผนกข่าวกรอง ข้อมูลทุกอย่างอยู่ในมือพวกแก ระดมคนไปตั้งมากมายวุ่นวายอยู่นาน พลิกแผ่นดินเมืองหลวงจนทั่ว แต่ผลคือไม่เจออะไรเลย กลับเป็เซี่ยเยี่ยนไหลที่หาเจอ พวกแกมีสิทธิ์อะไรมาใช้เงินงบประมาณตั้งมากมายขนาดนี้?
เมื่อเห็นรถของเซี่ยเยี่ยนไหลขับเข้ามาในลานกองบัญชาการ ผู้อำนวยการสถานีสาขาและผู้บริหารระดับสูงอีกสองสามคนต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะกลัวว่าจะถูกคนญี่ปุ่นสกัดไว้ระหว่างทาง
แต่คนญี่ปุ่นคงไม่โง่ ด้วยกองกำลังคุ้มกันสถานทูตที่มีเพียงร้อยกว่าคน คงทำอะไรไม่ได้มากนัก แม้กองทัพที่ 29 จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในสมาคมฟู่ซิง แต่การที่ผู้อำนวยการสถานีสาขาโทรศัพท์มาด้วยตัวเอง แถมยังใช้น้ำเสียงนอบน้อมแบบนี้ ซึ่งเป็เื่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ดังนั้นผู้บังคับกองร้อยหวังจึงนำกำลังร้อยกว่านายคุ้มกันมาตลอดทาง
"คนเป็ยังไงบ้าง?"
เมื่อเห็นจั่วโยวหรานถูกหามลงมาจากรถ หัวใจของผู้อำนวยการสถานีสาขาเต้นระรัวด้วยความลุ้นระทึก เพราะจั่วโยวหรานที่ตายแล้วไม่มีประโยชน์อะไรกับพวกเขาเลย
"ไม่เป็อะไรมากครับ เมื่อกี้ผมตรวจดูแล้ว ไม่โดนจุดสำคัญ"
เห็นได้ชัดว่าคำตอบของเซี่ยเยี่ยนไหลไม่ทำให้ผู้อำนวยการสถานีสาขาพอใจ นายมันก็แค่หมอฟัน เื่แบบนี้จะไปทำเป็ได้ยังไง?
"หัวหน้าหมู่เซี่ยพูดถูกครับ ไม่โดนจุดสำคัญ"
หลังจากหมอสวีของสถานีตรวจเสร็จ ก็รีบรายงานต่อผู้อำนวยการสถานีสาขาทันที ผู้อำนวยการสถานีสาขาและคนอื่น ๆ จึงถอนหายใจอย่างโล่งอก และในขณะเดียวกันก็มองเซี่ยเยี่ยนไหลด้วยสายตาที่ชื่นชมมากขึ้น เ้าหมอนี่มีความสามารถหลายอย่างจริง ๆ แม้แต่เื่การปฐมพยาบาลก็ยังรู้
จะโทษก็ต้องโทษว่าการแข่งขันในศตวรรษที่ 21 นั้นรุนแรงเกินไป ขอแค่คุณสวมเสื้อกาวน์สีขาว คุณต้องวนไปทำงานในทุก ๆ แผนกของโรงพยาบาล แม้เซี่ยเยี่ยนไหลจะไม่ใช่ระดับหัวกะทิ แต่ก็เก่งกว่าคนทั่วไปมาก
"นายตามฉันไปที่ห้องทำงาน เล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ห้ามข้ามรายละเอียดแม้แต่นิดเดียว พวกนายสองคนก็มาด้วย"
หลังจากส่งตัวคนไปยังห้องพยาบาล ซึ่งที่นั่นได้เตรียมหมอชื่อดังของเมืองหลวงไว้หลายคน พวกเขาจะไม่มีทางปล่อยให้จั่วโยวหรานเป็อะไรไปเด็ดขาด ทางจินหลิงเองก็มีคนสอบถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ก่อนที่เซี่ยเยี่ยนไหลจะกลับมา ผู้อำนวยการสถานีสาขาก็ยังไม่ทราบรายละเอียดที่ชัดเจน
นอกจากสามผู้ยิ่งใหญ่ของสถานีสาขาเป่ยผิงแล้ว คนอื่นไม่มีสิทธิ์เข้าไปข้างใน เซี่ยเยี่ยนไหลรู้ว่าเื่นี้ปิดบังไม่ได้ หม่าหัวเป็คนของเขา แต่เกาฉิงเป็คนที่จินหลิงส่งมา ดังนั้นเขาจึงเล่าเื่ราวทั้งหมดั้แ่เช้าจนเย็นให้ฟัง
เมื่อเซี่ยเยี่ยนไหลพูดจบ สามผู้ยิ่งใหญ่ในที่นั้นต่างก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี ดวงของหมอนี่มันจะดีเกินไปแล้ว ถึงขนาดที่จั่วโยวหรานเดินมาหาถึงที่แบบนี้เลย เจิ้งมู่เซินในตอนนี้รู้สึกสิ้นหวังเล็กน้อย แพ้เื่อื่นยังพอว่า แต่เื่ดวงเนี่ย จะให้ไปแข่งกับเขายังไงได้?
707
