เ้าก้อนแสงตัวน้อยลอยหนีออกมาจากอสูรที่มีจิตใจหยาบกระด้างด้วยท่าทีเศร้าซึมแล้วตัวมันจะไปรายงานท่านาาอย่างไรหนอในเมื่อผู้พิทักษ์อย่างมันกลับทำอะไรไม่ได้แม้แต่อย่างเดียว
มันลอยผ่านป่าทึบไปพลางสำรวจสถานที่ด้วยดวงตาอันเล็กจิ๋วเมื่อลอยมาถึงชายป่าสายตามันก็ไปสะดุดเข้ากับคนกลุ่มหนึ่งที่ถือเสียมและพลั่วเข้ามาในระยะหลังมานี้ตัวมันเองก็พอจะรู้ว่ามนุษย์ที่มีความโลภอย่างไม่สิ้นสุดนั้น้าทรัพยากรจากหุบเขามารแห่งนี้
มนุษย์ใช้ทรัพยากรอย่างสิ้นเปลืองจนสุดท้ายต้องมาแย่งของเหล่าสัตว์อสูรไปหิ่งห้อยน้อยมองกลุ่มคนด้วยสายตาโกรธเกรี้ยวเพราะพวกมนุษย์ทำให้สัตว์อสูรบางเผ่าพันธุ์ลดน้อยลงจนเกือบจะจางหายไปจากโลกใบนี้
เผ่าพันธุ์ที่พูดถึงนั้นรวมถึงตัวของมันเองด้วยเช่นกันจิติญญาแห่งผู้พิทักษ์สามารถดำรงอยู่ได้จากิญญาอันกล้าแกร่งของเหล่าสัตว์อสูรจนก่อกำเนิดกลุ่มก้อนพลังงานขึ้นมาเป็ร่างกายที่อัดแน่นไปด้วยพลังเช่นนี้
เดิมทีแล้วเผ่าพันธุ์ของมันมีรูปร่างเป็นกสีทองแต่เพราะพวกมนุษย์รุกล้ำอาณาเขตความเข้มข้นของพลังิญญาเหล่าอสูรจึงลดน้อยลงตามเช่นกันทำให้ขนาดตัวของเผ่าพันธุ์ของมันในตอนนี้เท่ากับหิ่งห้อยตัวหนึ่งเท่านั้น
หลังจากมองสำรวจพวกมนุษย์จนมั่นใจว่าไม่มีใครที่สามารถสู้กับมันได้เ้าก้อนแสงตัวน้อยก็ลอยต่ำลงไปก่อนจะแปลงกายเป็เสือโคร่งสีทองตัวใหญ่มันก้าวเดินเข้าไปหามนุษย์ด้วยท่าทีหยิ่งผยอง ลำตัวที่เรืองแสงออกมาทำให้มันดูราวกับว่าไม่มีตัวตนอยู่จริงๆ
“เห้ยมารดามันสิ!ข้าต้องมาตายเพราะขุดมันเนี่ยนะ”เสียงคนหนึ่งในกลุ่มคนนั้นะโออกมาเมื่อเห็นเสือตัวใหญ่เดินมาทางฝั่งที่ตนเองยืนอยู่
“มันมีเพียงหนึ่งเรามีตั้งสิบจะกลัวทำไม!”คนที่ดูคล้ายจะเป็หัวหน้ากลุ่มเอ่ยขึ้นก่อนมนุษย์จะชูเครื่องมือที่ถืออยู่ขึ้นมาแล้วหันมันไปทางเ้าเสือโคร่งตัวนั้น
เ้าก้อนแสงน้อยเหงื่อตกที่มันกลายร่างเป็เสือได้ไม่ได้แปลว่ามันจะมีพละกำลังดังเช่นเสือเสียหน่อยมันแค่ใช้แสงของตัวมันสร้างร่างปลอมขึ้นมา เพียงมนุษย์ตรงหน้าโยนหินใส่มันคนละก้อนก็ไม่รู้ว่าตัวมันเองจะยังมีชีวิตรอดอยู่หรือไม่แต่ถึงอย่างนั้นก้อนแสงตัวน้อยก็ยังคงยืนนิ่งไม่หนีไปไหน
ตัวมันอาจจะไม่ได้เก่งกาจอะไรแต่ขอเพียงมันได้ทำหน้าที่ปกป้องป่าแห่งนี้ต่อให้ต้องตายก็ถือเป็การตายที่มีเกียรติ มันเชิดหน้าขึ้นก่อนจะคำรามออกมาคนกลุ่มนั้นถอยไปก้าวหนึ่งก่อนจะพุ่งเข้ามา
มันหลับตาปี๋ก่อนจะได้ยินเสียงขู่ฟ่อดังขึ้นมางูดำตัวั์โผล่ออกมาจากข้างหลังพุ่มไม้ก่อนจะสะบัดลำตัวใส่มนุษย์จนกระเด็นกระดอนไปคนละทางคนพวกนั้นเมื่อเห็นว่าตัวเองสู้ไม่ไหวก็ทิ้งเครื่องมือไว้แล้ววิ่งหนีไปทันที
เสือโคร่งสีทองคืนร่างกลายเป็ก้อนแสงสีทองดังเดิมก่อนจะลอยวนรอบๆตัวแม่งูสีดำอย่างดีอกดีใจ
“เ้าช่วยชีวิตข้าไว้ถ้าหากเ้ามีอะไรให้ข้าช่วยก็พูดมาได้เลย”นทีที่เลื้อยตามมาข้างหลังมองก้อนแสงที่คุยโวโอ้อวดถึงการตอบแทนบุญคุณแล้วก็ทำหน้าเหม็นเบื่อลำพังตัวมันยังรับมืุ์คนเดียวไม่ได้ด้วยซ้ำจะเอาพลังที่ไหนมาตอบแทนแม่งูของเขากัน
นทีเงยหน้าขึ้นไปมองมารดาที่ให้กำเนิดตนมาด้วยสายตาขอบคุณตัวเขาเองแค่อยากแกล้งเ้าหิ่งห้อยก็เท่านั้นถึงความเป็จริงเขาเองจะรู้สึกเสียใจอย่างที่ว่าก็ตาม
ตัวนทีเองพอเห็นว่าเ้าหิ่งห้อยลอยหนีออกไปจากถ้ำก็เลยขอให้แม่งูพาเขาเลื้อยตามมาอย่างเงียบๆไม่คิดว่าจะได้มาเห็นตัวไร้สาระเช่นมันทำท่าขึงขังตอนกำลังปกป้องป่าด้วยชีวิตเช่นนั้นยอมรับว่าตัวเขาเองรู้สึกประทับใจขึ้นมามากพอที่จะทำใจให้ตัวมันมาอยู่เคียงข้างเขาในฐานะผู้พิทักษ์ได้
“ตัวเ้าเองแปลงร่างได้ด้วยรึ”นทีหันไปเอ่ยถามเ้าหิ่งห้อยที่ตอนนี้เกาะอยู่บนหัวของเขาอย่างสบายใจ
“แน่นอนอันที่จริงแล้วต้นกำเนิดเผ่าพันธุ์ข้าคือนกเพลิงมีหลายคราที่าาของข้าต้องไปเจรจากับเผ่ามนุษย์ก็จะใช้อีกร่างในการสื่อสารแต่ในตอนนี้แค่แตะให้ถูกจุดร่างนั้นก็จะสลายกลายเป็ก้อนแสงเช่นข้า แถมยังอ่อนแรงลงจนทำอะไรไม่ได้ไปครู่หนึ่งเลยแต่รู้แล้วอย่าไปบอกใครนะนี่เป็ความลับขั้นสูงสุดของท่านาา”เ้าก้อนแสงพูดจ้อออกมาไม่หยุดก่อนจะชะงักไปเหมือนมันจะพึ่งนึกได้ว่าได้เล่าถึงความลับของเผ่าพันธุ์ให้ทั้งนทีและงูตัวหนึ่งฟังจนหมดเปลือกแล้ว
นทีกลอกตาให้กับความปากสว่างของหิ่งห้อยตรงหน้าเขาถอนคำพูดทันหรือไม่ที่กล่าวว่าจะยอมให้มันมาอยู่ข้างกายเขาเกรงว่าถ้ามันได้รู้เื่ความลับของเขาแล้วคนทั้งเมืองก็คงจะรู้ความลับของเขาตามเช่นกัน
ก้อนแสงสีทองสั่นไหวไปมาด้วยความกังวลก่อนมันจะรีบเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแหลมสูง
“อันที่จริงแล้วที่ข้าพูดเมื่อกี้แค่เื่โกหกเท่านั้นไม่ใช่เื่จริงอะไรหรอก ฮ่าๆๆ” แม่งูหันมามองด้วยสายตาสนใจ
“ขู่บังคับาาแห่งผู้พิทักษ์งั้นรึน่าสนใจ..” เ้าหิ่งห้อยหันไปมองพร้อมน้ำตาคลอเบ้า ตายแน่..เผ่าพันธุ์มันของจางหายไปจากโลกใบนี้แน่นอน มันรีบลอยไปเกาะลำตัวของแม่งูทันที
“ข้ายอมแล้วอย่าทำอะไรท่านาาของพวกเราเลย บอกมาเลยว่าจะให้ข้าทำอะไร ข้ายอมหมดทุกอย่าง”นทีหันมามองด้วยความสนใจ ยอมทุกอย่างงั้นหรือ..
“เ้าบอกว่าเ้าแปลงกายได้ใช่มั้ย”เขามองมันด้วยสายตาเ้าเล่ห์ หิ่งห้อยตัวน้อยสั่นกลัวขึ้นมาอย่างไร้เหตุผลก่อนจะตอบด้วยท่าทีตะกุกตะกัก
“ชะ..ใช่แล้วเ้าจะให้ข้าทำอะไรงั้นรึ” นทียิ้มให้อย่างอ่อนโยนก่อนจะกล่าวตอบ
“เ้าช่วยแปลงกายเป็คนที่อยู่ในความคิดของข้าสิ”เ้าก้อนแสงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามเสียงสูง
“แค่นั้นรึ?”นทีผงกหัว มันกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะทำตามที่งูตรงหน้าสั่งด้วยความสงสัย มันแปลงกายตามภาพในหัวที่นทีคิดแสงสีทองสว่างขึ้นมาก่อนจะค่อยๆเลือนหายเผยให้เห็นผิวสีน้ำนม ลอนผมยาวสีทองสว่างดวงตาสีแดงสดพร้อมกับชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพู เ้าก้อนแสงชูสองนิ้วขึ้นมาเสมอใบหูตัวเองก่อนจะพูดตามที่นทีขอมา
“ลาล่าจะปัดเป่าความชั่วร้ายเอง”เมื่อทำเสร็จก็ชะงักค้างท่านั้นไว้ก่อนจะถอนหายใจออกมาในร่างสาวน้อยมันก้มมองสำรวจร่างกายตัวเองก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดตา
นี่มันจะเปิดเผยเนื้อหนังมากเกินไปแล้ว! ตัวมันเองเคยพบเจุ์มามากมายยังมิเคยเห็นผู้ใดแต่งตัวล่อแหลมขนาดนี้มาก่อนนทีมองเ้าหิ่งห้อยด้วยสายตาเป็ประกายก่อนจะขยับปากพูดอย่างลืมตัว
“ลาล่าลาล่า ขอหัวใจเธอให้ฉันนะ” เมื่อพูดจบในหัวเขาก็มีพลุขึ้นมารอบตัวสาวน้อยเวทมนต์สุริยันที่เขาขออีกฝ่ายแปลงกายให้แม่งูมองเ้าก้อนแสงสลับกับลูกตัวมันเองอย่างสงสัย
นี่คืุ์งั้นรึ แล้วลาล่า?..คือผู้ใดกัน
9K
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
