บทนำ
สายฝนที่ตกกระหน่ำสร้างความชุ่มฉ่ำไปทั่วทุกพื้นที่หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งสวมเสื้อคลุมทรงโอเวอร์ไซซ์กำลังเดินกางร่มมืออีกข้างหิ้วของพะรุงพะรัง ผมยาวดำขลับชุ่มน้ำเรียบติดไปกับใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางค์แต่งแต้มแต่ยังคงมีความสวยให้เห็น
“ให้ตายสิ จะมาตกอะไรตอนนี้ ฝนตกรถเสีย อะไรมันจะโชคดีขนาดนี้นะ”เธอบ่นพึมพำอย่างหัวเสียเร่งฝีเท้าเดินให้เร็วยิ่งขึ้น
สภาพอากาศแบบนี้ทำให้เพชรพันปีส่งของได้ล่าช้ากว่าที่คิดไว้มากหญิงสาวเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีกเนื่องจากฝนตกหนักมากขึ้นร่มที่กางอยู่ก็ต้องเอามาบังของที่ถือไว้เพื่อไม่ให้เสียหาย
ในขณะนั้นเธอไม่ได้สังเกตว่า ด้านหลังมีรถเก๋งบีเอ็มดับเบิลยูสุดหรูรุ่นล่าสุดกำลังแล่นมาด้วยความเร็วสูงและตรงที่เพชรพันปีเดินอยู่เป็แอ่งน้ำเมื่อรถวิ่งผ่านน้ำในแอ่งกระเด็นใส่ตัวเต็มๆ
“รีบไปหาพ่อหรือไงวะ”เสียงหวานะโด้วยความโมโห ตัวเองเปียกไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าทำให้ของที่อยู่เปียกด้วยล่ะก็น่าดูเพชรพันปีรีบก้มดูความเสียหายโชคดีที่มันยังปกติ
“อย่าให้รู้ว่าเป็ใครนะแม่จะด่าให้ลืมทางกลับบ้านเลย”เพชรพันปีบ่นตามประสาคนกำลังรีบแล้วเร่งฝีเท้าเดินให้ทันเวลาต่อไป
“ว้าย น้องเพชรเกิดอะไรขึ้นคะ” หญิงร่างท้วมซึ่งเป็แม่ครัวประจำกองถ่ายของค่ายละครดังร้องออกมาด้วยความใเพชรพันปีเปียกปอนไปทั้งตัวริมฝีปากบางสั่นระริกเพราะความหนาว
“เกิดเื่นิดหน่อยแต่ไม่ต้องห่วงนะคะของที่สั่งไม่เปียกเหมือนตัวของเพชรแน่” เพชรพันปีพูดด้วยความมั่นใจ
“แล้วทำไมถึงเป็แบบนี้คะ ปกติน้องเพชรจะขับรถมานี่นา”แม่ครัวเอ่ยถามพร้อมรีบรับของในมือมาถือไว้ เพชรพันปีถอนหายใจดังๆ แล้วบอกว่า
“รถเพชรเสียอยู่ที่ปากทางค่ะป่านนี้คงลากไปถึงที่อู่แล้ว และที่เปียกจนมีสภาพเหมือนผีพรายแบบนี้ก็เพราะเจอไอ้พวกเฮงซวยขับรถไม่มีมารยาทค่ะ” เพชรพันปีว่าเป็ฉากๆแล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นรถซึ่งจำได้แม่นยำไม่มีวันลืม
“ป้าพริ้งคะ นั่นรถใครคะ”
“รถคุณธามค่ะ” แม่ครัวร่างท้วมตอบ
“ธามไหนคะ”
“ก็คุณธาม ยศวรรังสรรค์ ไงคะ”
“อ๋อ รถพวกตัวร้าย”เพชรพันปีพยักหน้า
นึกหน้าเ้าของรถออกแล้ว ธามยศวรรังสรรค์ นักแสดงรับบทดาวร้ายจนมีชื่อและชอบมีข่าวฉาวโฉ่เื่เปลี่ยนผู้หญิงเป็ว่าเล่น
“ตายแล้ว ทำไมพูดแบบนี้คะ” หญิงวัยกลางคนรีบหันมองซ้ายขวากลัวว่าจะมีคนมาได้ยิน
“ก็หมอนี่เล่นเป็พวกตัวโกงตัวร้ายนี่คะนอกจากจะร้ายในละครแล้ว ฝีมือการขับรถก็ยังร้ายกาจอีกก็ไอ้รถคันนี้นี่แหละที่มันทำให้เพชรอยู่ในสภาพเหมือนผีพราย”เพชรพันปีพูดด้วยความโมโห ในขณะที่คนฟังใไม่น้อย
“จริงเหรอคะ” นางถามเสียงเบาเพื่อให้แน่ใจ
“จริงสิคะนี่ดีนะที่เพชรเอาถุงซ้อนน้ำพริกมาหลายชั้นไม่อย่างนั้นเสียชื่อน้ำพริกนรกครกทองของแม่แน่เลย” หญิงสาวยังไม่ยอมเลิกบ่นแม้มือจะนับเงินค่าน้ำพริกที่แม่ครัวส่งให้แล้วก็ตาม
“ครบนะคะ”
“ครบค่ะ ไม่ขาดไม่เกินเรียบร้อยแล้วงั้นเพชรไปก่อนนะคะ” เสร็จงานแล้วเพชรพันปีก็ขอตัวกลับ
“อย่าเพิ่งไปเลยฝนยังไม่หยุดน้องเพชรเช็ดเนื้อเช็ดตัวแล้วนั่งพักก่อนดีกว่า มาค่ะมานั่ง”
“แต่...” หญิงสาวทำท่าจะปฏิเสธแต่ป้าพริ้งรีบพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน
“ไม่มีแต่ ป้าไม่อยากให้หนูเป็หวัดดูสิ ฝนยังไม่มีทีท่าจะหยุดตกเลย แล้วเดินจากที่นี่ไปปากซอยก็ไม่ใช่ใกล้ๆ”
“เพชรต้องรีบไปดูรถค่ะ ฮัดชิ่ว”หญิงสาวให้เหตุผล แต่ยังพูดไม่ทันจบดีก็จามออกมาเสียก่อน
“น้องเพชรเช็ดเนื้อเช็ดตัวก่อนนะเดี๋ยวป้าไปหาชุดมาเปลี่ยนให้ ดูสิจามใหญ่เลย” ป้าพริ้งเดินจากไปทันทีเมื่อพูดจบและไม่นานนักนางก็กลับมาอีกครั้งพร้อมกับเสื้อผ้าและผ้าเช็ดตัว
“ขอบคุณค่ะป้าพริ้ง”หญิงสาวเอ่ยคำขอบคุณจากใจจริง
“เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะป้าไปขอพวกคอสตูมมา เสื้อผ้าเก่าหน่อย น้องเพชรคงไม่ถือนะ”
“ไม่หรอกค่ะ แค่นี้ก็ดีแล้ว”เพชรพันปีตอบพร้อมรอยยิ้ม
“ห้องน้ำอยู่ด้านนี้นะคะน้องเพชรเข้าไปเปลี่ยนได้เลย”
หญิงสาวพยักหน้าและเดินไปตามทางที่แม่ครัวบอกทันทีมันคงดีกว่ามานั่งรอให้ฝนหยุด ในสภาพที่เหมือนลูกหมาตกน้ำแบบนี้แล้วจะพลอยเป็หวัดไปด้วย
“คัต คัต คัต”
เสียงผู้กำกับชื่อดังเอ่ยลั่นสีหน้าแสดงถึงความหงุดหงิดไม่พอใจในขณะที่นักแสดงที่เข้าฉากหลายคนก็มีอาการเดียวกันหนึ่งในนั้นคือนักแสดงหนุ่มรูปงามชื่อดังระดับประเทศ และตอนนี้ความดังกระจายไปแทบจะทั่วโซนเอเชียซึ่งรับบทตัวร้ายในเื่
ธามถอนหายใจเมื่อเห็นว่านางเอกใหม่ไม่สามารถจำบทได้สักทีความจริงวันนี้เขามาสายมากและคิดว่า่เวลาที่รอทางฝ่ายนักแสดงที่จะต้องเล่นร่วมกันคงจะจำบทกันได้หมดแต่ทุกอย่างมันไม่เป็อย่างที่คิดไว้ นอกจากนางเอกใหม่จะจำบทไม่ได้แล้วพระเอกใหม่เองก็เล่นแข็งเสียจนน่าปวดหัวแทนผู้กำกับ
“ใส่อารมณ์มากกว่านี้หน่อยได้ไหมร้องไห้ออกมาแบบรู้สึกเ็ปจริงๆ ทำได้ไหม ร้องออกมาจากข้างในร้องแล้วบทก็ต้องจำให้ได้ด้วย”เสียงผู้กำกับโวยวายใส่นางเอกใหม่ดังลั่นเมื่อเล่นไม่ได้ดั่งใจ นักแสดงสาวทำท่าเหมือนจะร้องไห้จริงๆ
“ขอโทษนะคะ หนูจะพยายามให้มากขึ้น”
“ไปนั่งทำอารมณ์อีกสักพักก็แล้วกัน”ผู้กำกับบอกอีกครั้งเพราะไม่รู้จะทำอย่างไรจะเปลี่ยนนางเอกก็ไม่ได้เพราะทางช่องขอมา เนื่องจากเธอกำลังมีกระแสในโลกโซเชียล
“พี่จะให้เวลาน้องทำสมาธิอีกสิบนาที”นักแสดงหนุ่มตัดบทด้วยความรำคาญ แล้วเดินออกมาเพราะไม่อยากอารมณ์เสียมากไปกว่านี้ธามเดินมาห้องน้ำด้วยสีหน้าเซ็งสุดขีดยกมือเปิดประตูโดยไม่ทันได้สนใจอะไร
“กรี๊ด”
เสียงผู้หญิงที่อยู่ด้านในร้องออกมาสุดเสียงในขณะที่ฝ่ายชายยืนนิ่งด้วยความใ เพราะไม่คิดว่าจะมาเจอคนกำลังแก้ผ้าอยู่ในนี้จะว่าไปผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้ารูปร่างดีมากจนแทบไม่อยากละสายตา
เพชรพันปีใช้ผ้าขนหนูพันตัวด้วยความรวดเร็วในขณะที่อีกฝ่ายก็รีบปิดประตูเมื่อตั้งสติได้เช่นกันหญิงสาวรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เร็วที่สุด แล้วรีบออกมาจากที่นั่น
เพชรพันปีจ้องหน้าคนที่ยืนอยู่ตรงประตูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธวันนี้เธอต้องมาเจอเื่ซวยเพราะผู้ชายคนนี้ถึงสองครั้งสองคราครั้งแรกที่เขาขับรถเร็วจนน้ำกระเด็นใส่ และเมื่อสักครู่ที่เขาเห็นเธอกำลังโป๊ ยิ่งคิดยิ่งแค้น
“ทำไมมองผมแบบนั้น”ธาถามเมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามจ้องหน้าเขม็ง
“จะมองแบบนี้แหละ ไอ้โรคจิตสงสัยจะโรคจิตแค่ในละครไม่พอ ชีวิตจริงก็คงไม่ต่างกันซินะ ทำไมบทละครมันออสโมซิสเข้าสมองไปแล้วใช่ไหม ถึงได้เปิดประตูมาดูผู้หญิงแก้ผ้า”เพชรพันปีต่อว่าฉอดๆ ทั้งอายทั้งโกรธในเวลาเดียวกัน
“อย่ามากล่าวหากันนะคุณ ผมไม่ได้โรคจิตคุณนั่นแหละที่ไม่ล็อกประตูให้ดี”นักแสดงหนุ่มกะพริบตาติดๆ กันสองสามทีที่ถูกด่าแบบไม่ทันตั้งตัว
เพชรพันปีอึ้งไปเล็กน้อยหรือเธอลืมล็อกประตูจริงๆ แต่มันไม่ใช่ข้ออ้างเสียหน่อย
“อย่ามาหาข้ออ้างเลยคุณมันนอกจากจะนิสัยห่วยแล้วยังโรคจิตอีก บ้าชะมัด วันนี้มันเป็วันอะไรของฉันทำไมต้องมาเจอคนแบบนี้ด้วย”
“คนแบบนี้มันแบบไหน พูดให้ดีนะ”ธามถามกลับเริ่มไม่พอใจเมื่อผู้หญิงตรงหน้านังหาเื่ต่อว่าตนไม่หยุด
“คนแบบคุณไงนอกจากจะขับรถไร้มารยาทแล้วยังชอบดูผู้หญิงแก้ผ้า คุณนี่มันโรคจิตสมบูรณ์แบบเลยถามจริงๆ เล่นละครแต่ละเื่ไม่ต้องท่องบทเลยใช่ไหม เอาตัวเองเข้าไปใส่เลยล่ะสิมิน่ามันถึงออกมาสมจริงสมจังขนาดนั้น”
ธามเม้มปากแน่นเจ็บใจที่ถูกด่าโดยไม่ทันได้ตอบโต้ แม่ผู้หญิงคนนี้ช่างปากกล้าเสียเหลือเกิน
“คุณเลี้ยงสุนัขไว้ในปากกี่ตัวเป็ร้อยเลยใช่ไหมถึงได้ปากไวขนาดนี้ เป็ผู้หญิงแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ”นักแสดงหนุ่มเริ่มโกรธเลยต้องย้อนเข้าให้บ้าง
“กล้าดียังไง มาว่าฉันปากหมา” คราวนี้เพชรพันปียิ่งโมโหมากขึ้นไปอีก
“ผมไม่ได้ว่าคุณปากหมาแค่บอกว่าเลี้ยงสุนัขไว้ในปาก” เขายียวนหน้าตาเฉย
“ถ้าฉันเลี้ยงหมาไว้ในปากแล้วคุณเลี้ยงอะไรหมาบ้าเหรอไง ถึงได้กัดคนไปทั่ว”
ธามเม้มปากแน่นพยายามระงับความโกรธเอาไว้ เพราะไม่อยากจะมีเื่กับผู้หญิงบ้า
“พอกันทีผมไม่อยากมีเื่กับคนบ้าๆ แล้วจะบอกให้นะถ้าไม่อยากตกงานอย่ามามีเื่กับผมถ้ายังอยากทำงานเป็เด็กเสิร์ฟหรือผู้ช่วยช่างไฟในกองเพื่อหาเงินช่วยเหลือครอบครัวอย่าหาเื่ เพราะผมสามารถทำให้คุณออกจากงานนี้ได้เพียงแค่พูดไม่กี่คำ”
“ฉันไม่ได้ทำงานที่นี่ดังนั้นก็ไม่กลัวตกงานและฉันจะด่า” เพชรพันปีเท้าเอวพร้อมทั้งจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัวตอนนี้คันปากเป็ที่สุด
“งั้นก็คงเป็พวกแฟนคลับที่ตามกรี๊ดดาราใช่ไหมแต่ดูจากสภาพแล้วคงไม่น่าใช่ แต่งตัวแบบนี้เสื้อยืดตัวโคร่งๆ กางเกงขาสั้นขาดๆรองเท้าแตะธรรมดาคงไม่พ้นพวกเด็กใจแตกที่อยากมาเห็นดาราตัวเป็ๆ หรือไม่ก็พวกสก๊อยเอวไวที่มาเหวี่ยงแหเผื่อฟลุกได้ควงนักแสดงสักคนสองคน หรือบางทีอาจจะเป็พวกมาขอข้าวกองถ่ายกินฟรีๆสินะ” ธามยิ้มมุมปาก เพชรพันปีเม้มปากแน่นเมื่อโดนดูถูก
ให้ตายสิั้แ่เกิดมายังไม่เคยถูกใครว่าแรงขนาดนี้มาก่อนเลย
“ฉันไม่ใช่พวกสก๊อยเอวไวอย่างที่คุณพูดฉันอายุยี่สิบเจ็ดแล้ว ทำงานแล้วโว้ย ไม่ได้เป็ผู้หญิงใจแตกหรือเป็พวกบ้าดาราอย่ามาหาเื่นะไอ้ตัวร้ายโรคจิต”หญิงสาวะโใส่หน้าอีกฝ่ายด้วยความโมโหและทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ แต่ทำอะไรไม่ได้เนื่องจากถูกฝ่ายตรงข้ามใช้มือยันที่หน้าผากเอาไว้
“ตัวเท่าลูกหมาคิดจะมาหาเื่พญาราชสีห์มันไม่ง่ายนะแม่หนูน้อย ผมไม่ใช่คนที่คุณจะมาหาเื่ด้วย ออกไปจากที่นี่ซะแล้วจะไม่เอาเื่”
“ฉันต่างหากที่ควรจะพูดว่าไม่เอาเื่ไอ้บ้า”
“ปากคุณนี่ไม่ใช่สุนัขธรรมดาเสียแล้วสุนัขบ้าด้วยใช่ไหม”
“กล้าดียังไงมาว่าฉันแบบนี้คนอย่างเพชรพันปีไม่ยอมให้ใครมาด่าฟรีๆ นะ”
ธามหลุดหัวเราะเมื่อได้ยินชื่อของฝ่ายตรงข้าม‘เพชรพันปี’ ชื่อนี้แปลกดี
“ชื่อคุณตลกดีนะ แต่เดี๋ยวคุณบอกรายละเอียดตัวเองขนาดนี้แสดงว่าคุณสนใจผมอย่าบอกนะว่ามาที่กองถ่ายเพื่อมาตามผม” ธามชักเริ่มสงสัย
“อย่ามาหลงตัวเองหน่อยเลยคนอย่างฉันไม่สนใจดารา ยิ่งเป็พวกดาราที่ฉาวๆ ด้วยแล้ว ยิ่งไม่สน” เพชรพันปีเงยหน้ามองด้วยความโกรธมากขึ้นไปอีก
“คุณพูดจาย้อนแย้งกันเองนะ ปากบอกว่าไม่สนใจดาราแต่คุณรู้ว่าผมมีข่าวฉาว”ธามยิ้มยั่วรู้สึกเหมือนจับผิดคนได้
“ข่าวคุณมันฉาวไงเลยรู้เอามือออกจากหน้าผากฉันเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวสะบัดหน้าหนีแต่เขากลับจับไว้แน่น
“เอาออกก็ถูกเล่นงานสิผมไม่โง่เชื่อคุณหรอก”
เพชรพันปีเม้มปากพยายามหมุนตัวและในที่สุดก็หลุดออกมาได้หญิงสาวใช้โอกาสที่มีอยู่น้อยนิดเตะไปที่หน้าแข้งของคนที่อยู่ตรงหน้า
“โอ๊ย เจ็บนะ ยัยตัวแสบ”
“ก็อยากให้เจ็บ จำไว้อย่ามาหาเื่ฉันอีก ผู้หญิงแบบเพชรพันปีไม่ยอมให้ใครมารังแกง่ายๆ”เธอสะบัดหน้าเดินหนีไปโดยไม่สนใจทิ้งให้อีกฝ่ายมองตามด้วยแววตาที่โกรธจัดไม่แพ้กัน
ระหว่างที่รอฝนหยุดตกเพชรพันได้มีโอกาสพบกับธามอีกครั้งตอนที่เขาเดินเข้ามารับประทานอาหารกลางวันที่เต็นท์อาหารของทางกองถ่ายสองหนุ่มสาวมองหน้ากันแบบไม่มีใครยอมใครทำเอาคนรอบข้างััได้ถึงรังสีแห่งความอาฆาตจากคนทั้งคู่ได้
“คุณธาม วันนี้มีน้ำพริกนรกครกทองน้ำพริกชื่อดังด้วยนะ เ้าของมาส่งเองเลย” ป้าพริ้งแนะนำเมนูให้นักแสดงชื่อดังฟังพร้อมทั้งชี้ไปทางเพชรพันปีที่ยืนตักข้าวให้กับทีมงานคนอื่นอยู่นักแสดงหนุ่มปรายตามองเธอเล็กน้อย
“ผมไม่กินหรอกครับดูท่าทางไม่น่าจะอร่อยและคงไม่สะอาดด้วย แถมชื่อยี่ห้อก็ดูน่าเกลียด”ธามพูดเสียงดังพอสมควร ทำให้เพชรพันปีวางทัพพีตักข้าวทันทีและหันมาจ้องหน้าคนปากเสียแถมยังทำท่าทางพร้อมจะพุ่งเข้าชนตลอดเวลา
“แหม คุณธามชอบพูดเล่นเรื่อยเลยน้ำพริกเ้านี้อร่อยมากนะคะ น้ำพริกตาแดงปลาย่างนี่อร่อยมาก น้ำพริกนรกก็เหมือนกันใครได้กินก็ชอบทุกคนค่ะ” แม่ครับประจำกองถ่ายละครพยายามจะแก้ไขสถานการณ์
“แต่ผมไม่ชอบแค่ชื่อก็ไม่น่ากินเลยสักนิด น้ำพริกนรกนี่ แล้วคนที่มาส่งมาจากนรกด้วยหรือเปล่าครับ” ธามยังคงยั่วโมโหอีกฝ่ายต่อ
“อุ๊ย” ป้าพริ้งยกมือทาบอกเพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดแรงขนาดนี้
“ถ้าฉันมาจากนรกคุณก็นรกเหมือนกันนั่นแหละ ขุมลึกกว่าฉันด้วย และไอ้หมาบ้าที่ปากถ้าขังมันไว้ไม่ได้ก็ควรสั่งสอนมันว่าอย่าเพ่นพ่านให้มากนัก” เพชรพันปียืนเท้าเอวด่าเพราะทนไม่ไหวบรรดาทีมงานต่างพากันใเมื่อได้ยินแบบนั้นแต่จะเข้าไปห้ามก็เกรงจะโดนคารมของทั้งสองบาดใจ
“เอ่อคุณธามกินอย่างอื่นแทนก็แล้วกันนะคะ อะไรดี” แม่ครัวสาวใหญ่เปลี่ยนเื่เพราะเห็นท่าไม่ดีไม่อยากให้สองคนนี้เถียงกัน
“อะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่น้ำพริกนรกห่าเหวครับ”
“กล้าดียังไงมาว่าน้ำพริกของฉันปากไม่มีระดับถึงไม่รับรู้รสชาติความอร่อย น้ำพริกนี่ได้เป็ของดีประจำตำบลแถมยังส่งออกด้วยไอ้พวกปากไร้รสนิยม” เพชรพันปีไม่ยอมแพ้ ตอนนี้เธอกำลังโกรธมากเพราะเขาไม่ได้ดูถูกแค่ตนเอง แต่กำลังดูถูกสินค้าขึ้นชื่อของครอบครัวด้วยแบบนี้มันหยามกันชัดๆ
ป้าพริ้งและทีมงานมองหน้ากันไปมาาปากะเิอีกครั้ง ไม่มีใครยอมใครเลยและไม่มีใครรู้ว่าสองคนนี้ไม่ถูกกันมาแต่ชาติปางไหนถึงได้ห้ำหั่นกันขนาดนี้
“ขายน้ำพริกไม่ดีใช่ไหมถึงมารับจ้างตักข้าว” ธามยังยั่วโมโหต่อ
“คุณ!” เพชรพันปีทำท่าจะเข้าไปเอาเื่ แต่ป้าพริ้งรีบจับมือของหญิงสาวไว้พร้อมทั้งมองด้วยสายตาขอร้อง
“น้องเพชร ป้าขอนะคะ เห็นแก่ป้านะ” น้ำเสียงและแววตาที่ร้องขอนั้นทำให้เธอต้องพยายามเย็นลง
“ยัยสก๊อยคนนี้ป้าพริ้งไม่ควรให้เข้ากองนะครับเป็อันตรายกับทุกคน หน้าตาก็ดีแต่เลี้ยงหมาบ้าไว้ในปากมากขนาดนี้ผมคิดว่าป้าควรติดต่อครอบครัวของเธอให้จัดการสั่งสอนจะได้พูดกับคนอื่นรู้เื่หน่อย”
“น้องเพชรเป็อะไรเหรอคะ”หญิงวัยกลางคนรับมุกไม่ทันจริงๆ นางไม่รู้ว่าสิ่งที่ธามพูดนั้นหมายถึงอะไร
“แม่คนนี้ควรไปฝึกมารยาทการเข้าสังคมใหม่และไปจัดการเอาหมาบ้าในปากออกซะอ้อ ไม่ต้องไปโรงพยาบาลพ่อผมนะ ที่นั่นไม่รับเคสแบบนี้ ถึงผมจะจบเภสัชมาก็บอกได้เลยว่าไม่มียาแก้โรคปากสุนัขหรอกครับ”ธามเอาคืนอย่างเจ็บแสบเขาไม่ยอมให้แม่เพชรพันปีหรือแม่โสมพันปีคนนี้ด่าฝ่ายเดียวแน่ๆ
“คุณ!” เพชรพันปีเม้มปากแน่นเมื่อถูกฝ่ายตรงข้ามด่าโดยที่เธอไม่ได้ตอบโต้เพราะเห็นแก่แม่ครัว
“น้องเพชร ป้าขอนะคะ”แม่ครัวคนเก่งรีบเบรกเพราะกลัวจะมีเื่ เพชรพันปีจึงได้แต่เม้มปาก
“ป้าพริ้งคะฝนเบาแล้วเพชรขอตัวกลับก่อนนะคะ ถ้าอยู่นานกว่านี้เพชรกลัวว่าจะเกิดคดีะเืขวัญ” หญิงสาวถอดผ้ากันเปื้อนออกหลังจากพูดจบในขณะที่ธามยักคิ้วกวนๆ ส่งให้อย่างเหนือกว่า
“มันไม่จบง่ายๆ แน่”เธอจะไม่ยอมโดนด่าอยู่ฝ่ายเดียวโดยที่ไม่ตอบโต้ ผู้ชายคนนั้นรู้จักเพชรพันปีน้อยไป
เพชรพันปีหยุดมองรถของคู่กรณีด้วยความแค้นใจถ้าไม่เห็นแก่ป้าพริ้งคงจะด่าให้ขาดใจตายไปต่อหน้าต่อตาเลย ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นพร้อมทั้งเกิดความคิดบางอย่าง
หญิงสาวเดินไปยังร้านค้าที่อยู่ไม่ไกลนักและเมื่อเห็นบางอย่างในร้านที่้า เพชรพันปีก็เลยเรียกแม่ค้าทันทีเธอสั่งซื้อน้ำปลาร้ามาทั้งหมดและเดินกลับมายังที่เดิม
“อย่าคิดว่าจะด่าฉันได้ฟรีๆ นะ”
เพชรพันปีหันซ้ายหันขวาพบว่าไม่มีใครอยู่แถวรถเป้าหมายฝ่ายแม่ครัวก็เก็บล้างข้าวของอยู่อีกมุมหนึ่งทีมงานก็เริ่มลงมือถ่ายทำกันต่อที่ในตัวบ้านด้านนอกไม่มีคนอีกทั้งตอนนี้ฝนก็หยุดตกมันถือว่าเป็่เวลาที่ดีที่จะเริ่มปฏิบัติการเอาคืน
แม่ค้าสาวมองถุงพลาสติกที่บรรจุขวดน้ำปลาร้าไว้เธอวางมันลงที่พื้นจากนั้นก็ใส่ถุงมือและสวมเสื้อกันฝนเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองเปื้อนเมื่อสวมเครื่องป้องกันเรียบร้อย ก็เริ่มละเลงน้ำปลาร้าที่หามาได้ลงบนรถเป้าหมายทำทุกอย่างด้วยความรวดเร็วเพื่อป้องกันการถูกจับได้
และเมื่อทำให้รถของคู่กรณีเละเทะสมปรารถนาเพชรพันปีก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายภาพผลงานของตัวเองไว้เป็ที่ระลึกก่อนจะเดินจากไปด้วยความรู้สึกสบายใจที่ได้เอาคืน
--------------------------------------
ขอบคุณที่ติดตามและขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายนะคะ
หากท่านสนใจแบบรูปเล่ม สามารถติดต่อได้ที่ Facebook : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง ได้เลยค่ะ
5K
