3
ผู้จัดการแห่งเหล่าสุดยอดุ์
ยุคสมัยนี้มีผู้ใช้งานแพลตฟอร์มวิดีโอบนอินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้นทุกวันถือเป็สิ่งคุกคามรายการโทรทัศน์กระแสหลักอย่างร้ายแรง
พอเห็นแพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์จำนวนมากพากันเข็นรายการประกวดความสามารถหลากหลายรูปแบบออกมาทั้งยังประสบความสำเร็จกันพอควร ในฐานะอดีตสถานีโทรทัศน์อันดับหนึ่งของประเทศปีนี้สถานีโทรทัศน์ตงเฉิงเลยไม่ยอมน้อยหน้าแพลนรายการประกวดความสามารถมารายการหนึ่ง
เพื่อโปรโมตรายการ ‘กำเนิดใหม่ไอดอล’ ทางสถานีถึงกับทุ่มเม็ดเงินจำนวนมหาศาลในการเชิญศิลปินชื่อดังมาเป็เมนเทอร์ประจำรายการ
ยังไม่ต้องพูดถึงคนอื่นแค่ชื่อของจี้ซิวเหนียนก็เรียกความสนใจจากทุกคนได้มากเกินพอแล้ว
จี้ซิวเหนียนเข้าวงการมาแล้วสิบปีตั้งอกตั้งใจถ่ายภาพยนตร์ ทำงานด้วยความละเอียดรอบคอบ เรียกได้ว่าเข้าร่วมรายการแนวๆ วาไรตี้น้อยครั้งมาก แต่มีข่าวลือว่าเพราะโปรดิวเซอร์ของรายการนี้เป็เพื่อนเก่าเพื่อนแก่จึงอาศัยความสัมพันธ์ส่วนตัวอัญเชิญเขามาร่วมรายการได้
แต่เขามาเป็เมนเทอร์ด้วยเหตุผลอะไรไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือนี่เป็โอกาสอันดียิ่งของลู่ซวี่
ลู่ซวี่กำลังนึกหาหนทางเข้าใกล้จี้ซิวเหนียนพอดี เขาพลันได้ไอเดียแล้ว—
ถ้าเขาเซ็นสัญญาเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะเด็กฝึกขอแค่เข้าร่วมรายการสำเร็จ ต้องได้ใกล้ชิดกับจี้ซิวเหนียนแน่นอน
แต่ถึงอย่างนั้น ปัญหาตอนนี้คือจะสมัครเข้าไปอย่างไรดีบรีฟรายการระบุว่า้าเฟ้นหาเด็กฝึกจากทั้งประเทศ ถ้าเขาอยากเข้าร่วม อย่างน้อยๆ ต้องมีบริษัทโมเดลลิงช่วยดำเนินการให้
พอนึกมาถึงตรงนี้ ลู่ซวี่ก็โทร.หาสำนักยมทูตประจำนครตงเฉิงสังกัดกรมยมทูตทันที “สวัสดีครับผู้อำนวยการ ผมรับงานนี้นะครับ แต่ติดปัญหานิดหน่อยเลย้าการสนับสนุนจากทางกรม”
คนที่เขาเรียกว่าผู้อำนวยการก็คือผู้อำนวยการสำนักยมทูตประจำนครตงเฉิงเวลาพูดจาหรือทำงานล้วนรวดเร็วเฉียบขาด พอได้ยินก็เอ่ยทันที “ว่ามา”
ลู่ซวี่สรุปแผนของตนเองอย่างรวบรัด ขณะเดียวกันก็ใช้นิ้วเลื่อนอ่านข้อมูลของจี้ซิวเหนียนไม่หยุด"ผม้าบริษัทโมเดลลิงสักแห่งช่วยดำเนินการติดต่อทางสถานีตงเฉิงให้หน่อยครับ"
"ได้" อีกฝ่ายตอบกลับมาแค่คำเดียวก่อนวางสายไป
ลู่ซวี่ที่รู้นิสัยของผู้อำนวยการดียกมือลูบคางพลางยิ้มงั้นเื่นี้ก็ถือว่าเรียบร้อยแล้ว
เป็ไปดังคาด เพิ่งวางสายไม่ถึงหนึ่งนาทีผู้อำนวยการก็ส่งข้อความและโลเคชันมา [ติดต่อหน่วยกำกับดูแลุ์และนัดบริษัทโมเดลลิงให้แล้วพรุ่งนี้เธอไปที่นั่นได้เลย]
[เย่าไกวเอนเตอร์เทนเมนต์]
น่าสนใจ
**********
ไม่ทันถึงแปดโมงเช้าลู่ซวี่ก็จัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อย เขาสวมหมวกแก๊ปบนศีรษะก่อนออกจากบ้าน
เพื่อความสะดวกต่อการทำงานเขตฮวาหยวนที่ลู่ซวี่เช่าอาศัยจึงอยู่ในเขตวงแหวนรอบที่สองการสัญจรสะดวกสบายเชื่อมต่อได้ทุกเส้นทางเมื่อลงชั้นล่างจะเป็สถานีรถไฟใต้ดินซึ่งอยู่ติดกับป้ายรถประจำทางท่ามกลางวันที่แสงแดดแผดเผาแรงกล้า ต้นไม้ซึ่งปลูกเรียงรายข้างทางนั้นร้อนแห้งจนเปลี่ยนสีอย่างรวดเร็วผู้คนรอบด้านต่างรีบร้อนก้าวเดินด้วยความหงุดหงิด
ปีนี้อากาศร้อนระอุกว่าปกติจริง ๆ
ลู่ซวี่เงยหน้ามองฟ้าแวบหนึ่งคิดในใจอย่างอดไม่ได้
เขารีบเดินลงบันไดพอเข้ามาในสถานีรถไฟใต้ดินจึงค่อยรู้สึกเย็นสบายขึ้นมาหน่อย
ทางเดินทุก่ระยะหนึ่งจะมีป้ายโฆษณาติดบนผนังหนึ่งในบรรดาป้ายโฆษณาเ่าั้มีแฟนคลับสองคนยืนกรี๊ดกร๊าดอยู่ใกล้ ๆ ลู่ซวี่กวาดตามองไปเห็นใบหน้าหนึ่งซึ่งตัวเขาไม่คุ้นท่าทางคงเป็ศิลปินเพิ่งเดบิวต์
สิ่งที่ตงเฉิงไม่เคยขาดแคลนที่สุดก็คืุ์
ตอนนี้เป็เวลารัชฮาวร์เข้าทำงานพอดี จึงมีคนยืนออรอรถไฟเต็มไปหมดลู่ซวี่สวมหูฟังต่อแถวท่ามกลางฝูงชน ยืนเว้นระยะจากคนอื่น ๆ อย่างสงบ
เขามีใบหน้าอันโดดเด่นทั้งยังผิวพรรณขาวนวลกระจ่าง ดังนั้นแม้จะแค่ยืนอยู่เฉย ๆก็ทำให้คนจำนวนไม่น้อยต้องลอบเมียงมอง
“มา หนึ่ง สอง สาม”
ห่างออกไปไม่ไกลมีเด็กสาวสองคนคนหนึ่งหันหลังให้ลู่ซวี่ ยืนทำท่าจับจีบกระโปรงส่ายไปมาส่วนอีกคนเอามือถือออกมาถ่ายรูป ทำทีเป็ถ่ายเพื่อน แต่แท้จริงแล้วแอบจับภาพไปยังลู่ซวี่
“โอเค!” พอเห็นรถไฟกำลังเข้าเทียบชานชาลาเด็กสาวคนถ่ายพลันส่งสัญญาณมือให้เพื่อน จากนั้นทั้งสองก็เบียดขึ้นรถไฟแล้วสุมหัวกันไถดูภาพพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม
ชายหนุ่มในคลิปหน้าตาอย่างกับหลุดออกมาจากการ์ตูนเขาสวมเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่รับกับกางเกงคาร์โกสีเทา ขาเรียวยาวจนน่าเหลือเชื่อกำลังยืนรอรถไฟอย่างจดจ่อ เสี้ยวหน้าด้านข้างดูดีเลอค่าเหลือเกินไม่รู้ว่าจงใจหรือเปล่า แต่่สองวินาทีสุดท้ายในคลิปสั้นเขาคล้ายจะััอะไรได้แล้วหันมาทางพวกเธอ เด็กสาวมือสั่นเล็กน้อยตอนถูกจับได้ว่าแอบถ่ายแต่เขาเพียงยิ้มแล้วเลิกคิ้วให้เท่านั้น น่ารักซะจนพวกเธอใจละลาย
“อ๊าย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !”
“หล่อเป็บ้าเลย ฮือ ๆ ๆ ๆ !”
เด็กสาวทั้งสองยกมือปิดปากสะกดกลั้นความรู้สึกอยากกรี๊ดเอาไว้
ตอนแรกเห็นว่าข้างหลังหล่อดี เลยกะจะถ่ายไว้สักหน่อยไม่คิดว่าใบหน้าของอีกฝ่ายจะเจิดจ้าประหนึ่งได้รับความเอ็นดูจากพระผู้สร้างขนาดนี้ขนาดแค่ถ่ายลวก ๆ ยังระดับขึ้นปกนิตยสารได้เลย
“ยิ่งดูยิ่งชอบอะ อยากได้ช่องทางติดต่อจัง”
“ฉันก็ด้วย!”
ทั้งคู่เห็นพ้องต้องกันเลยจูงมือกันเตรียมออกตามหาที่ตู้ถัดไป แต่ไม่ว่าจะเดินวนกี่รอบก็หาไม่เจอทั้งที่พวกเธอเห็นว่าเขาขึ้นรถไฟมาด้วยแท้ ๆ
คนหนึ่งทั้งเสียดายและแสนเสียใจ "แปลกจัง ไหงไม่เจอเลยล่ะ?"
อีกคนครุ่นคิด "งั้นเราเอาคลิปนี้โพสต์ลงเน็ตกันไหมเผื่อจะหาเจอ"
ทั้งสองจึงโพสต์คลิปสั้น ๆนี้ลงติ๊กต็อกอย่างรวดเร็ว ทั้งยังเลือกเพลงประกอบที่มีไว้สำหรับสารภาพความในใจด้วย—
[น้องสาวค้อนเหล็ก: เจอสุดหล่อในสถานีรถไฟใต้ดินละเป็สุดหล่อในฝันสุด ๆ แต่ตอนนั้นคนเยอะไปเลยไม่ทันได้ขอช่องทางติดต่อพวกคุณมีใครพอรู้จักบ้างไหม??]
ในฐานะบล็อกเกอร์นักเต้นโคฟเวอร์อนิเมะบัญชีของเด็กสาวจึงมีผู้ติดตามหลายพัน เพียงแต่ปกติไม่ค่อยคุยอะไรมากมายนักคลิปซึ่งได้รับการกดไลก์มากสุดอยู่ที่ราวสองหมื่นไลก์เท่านั้น
ทว่าหลังโพสต์คลิปนี้ด้านล่างก็เริ่มมีคอมเมนต์มา—
[มือกลองอันดับหนึ่งแห่งชาติผู้ถอนตัวแล้ว: ์หนุ่มน้อยคนนี้โคตรหล่อเลย!]
[มาแล้วน้องชาย: จะว่าไงดีล่ะ ตอนอยู่ต่อหน้าไม่ยอมขอแล้วชาวเน็ตจะไปงมเข็มในมหาสมุทรที่ไหนมาให้เธอคะ]
[ฉันไม่ยอมให้แฟนอีกคนเจอนายหรอกน่า: คุณพระออร่าความหล่ออย่างฟุ้ง ขอปักหมุดรอเกาะช่องทางติดตามด้วยคนจ้า]
[สุดยอดไปเลย: ตอนท้ายมีหันมายิ้มให้กล้องด้วยแน่ะแยกย้ายเหอะ จัดฉากชัวร์]
[giaogiao[1]: ถ้าสองคนนี้ไม่ได้เตี๊ยมกัน ฉันจะไลฟ์สดแทะกำแพงให้ดู]
...
เพิ่งผ่านไปไม่กี่นาที ยอดกดไลก์ก็ทะลุร้อย คอมเมนต์เด้งไม่หยุด
[น้องสาวค้อนเหล็ก: ฉันไม่รู้จักจริง ๆ นะไม่ได้คิดจะรบกวนสุดหล่อคนนี้ด้วย ก็แค่ชอบมากเลยอยากบอกเขาเท่านั้นเอง]
แต่พอโพสต์ข้อความนี้ออกไปยอดไลก์ก็อัปเดตกลายเป็หลักพันแล้ว ส่วนยอดเอนเกจเมนต์[2]ของคลิปนั้นปาไปถึงหกหมื่นอย่างไม่น่าเชื่อ
สองสาวหันมองหน้ากัน กะพริบตาปริบ ๆอย่างตื่นเต้น—
คลิปนี้แมส[3]แล้ว!
************
ลู่ซวี่ยังไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองกลายเป็หนุ่มฮอตฮิตจนขึ้นแท่นแนะนำแล้ว
จากบ้านเขาถึงเย่าไกวเอนเตอร์เทนเมนต์ห่างกันสามสถานีลู่ซวี่ผลักประตูเข้าไปยังแผนกต้อนรับส่วนหน้า แล้วทักทายอย่างมีมารยาท “สวัสดีครับ”
ความจริงพนักงานต้อนรับกำลังแอบงีบอยู่พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงลืมตาขึ้นแล้วพลันประสบพบชายหนุ่มผู้ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าแม้การทำงานในบริษัทนี้จะทำให้เธอพบเห็นเหล่าภูตพรายหน้าตาหล่อเหลามามากมายแต่ก็ยังรู้สึกว่าหนุ่มน้อยตรงหน้าช่างงดงามกินขาดให้เทียบกับจิ้งจอกเก้าหางหรือนายเงือกก็เอาอยู่
ที่สำคัญกว่านั้นคือเธอไม่ได้กลิ่นพวกเดียวกันจากร่างของสุดหล่อคนนี้
ยากนักที่จะมีมนุษย์แท้ ๆทรงดีขนาดนี้หลุดมาที่บริษัท พนักงานต้อนรับมองลู่ซวี่ประหนึ่งมองสมบัติแห่งชาติใบหน้าแย้มยิ้มสดใสขณะเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น "สวัสดีค่ะ นัดไว้รึเปล่าคะ?"
ลู่ซวี่พยักหน้า "เพื่อนนัดไว้ให้แล้วครับผมชื่อลู่ซวี่"
"ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ" พนักงานต้อนรับโทร.เข้าไปส่วนในแจ้งชื่อของลู่ซวี่ครู่หนึ่ง ก่อนลุกขึ้นนำทาง"ฉันจะพาคุณไปที่ออฟฟิศของประธานไป๋นะคะ"
"รบกวนด้วยครับ" ลู่ซวี่เดินตามหลังอีกฝ่ายแม้จะเห็นหางด้านหลังของเธอวูบหนึ่งก็ไม่พูดอะไร สีหน้านิ่งสงบ
ตลอดทางที่ลู่ซวี่เดินเข้าไปในบริษัท เขาพบพนักงานทำความสะอาดที่เป็ร่างจำแลงของด้วงมูลสัตว์โอเปอเรเตอร์ที่จำแลงร่างมาจากปีศาจหมึกทั้งยังมีพนักงานหลายคนที่บ้างมีเขาหรือมีหญ้างอกบนศีรษะ
บริษัทเย่าไกว[4]เอนเตอร์เทนเมนต์นับว่าสมชื่อจริงๆ
"ประธานไป๋ พาคุณลู่มาแล้วค่ะ"
"เข้ามาได้"
พนักงานต้อนรับยิ้มให้ลู่ซวี่ก่อนจะกลับไปประจำตำแหน่งตนเองอย่างอ้อยอิ่งเหมือนไม่อยากผละจาก
เมื่อลู่ซวี่ผลักประตูเข้าไปประธานไป๋คนนั้นก็ลุกขึ้นต้อนรับ "สวัสดีครับคุณลู่ซวี่ ผมไป๋เจ๋อ"
ไป๋เจ๋อคนนี้สูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเิเรูปร่างสมส่วนปานนายแบบ องคาพยพทั้งห้าหล่อเหลาคมคาย ถ้าไม่รู้มาก่อนอาจไพล่คิดว่าเขาเป็ศิลปินในสังกัดบริษัทไหนสักแห่งตลอดร่างสวมชุดสูทสั่งตัดเฉพาะใบหน้ามีแว่นตากรอบทองซ่อนสายตาอันเฉียบแหลมชาญฉลาดเอาไว้
ั้แ่ลู่ซวี่เข้าประตูมาไป๋เจ๋อก็มองสำรวจอีกฝ่ายแล้วรอบหนึ่ง ไม่ใช่ผี ไม่ใช่ภูต มองดูแล้วรู้สึกเหมือนเป็แค่มนุษย์ธรรมดา
ตอนทางโน้นโทร.บอกว่า้าฝากคนคนนี้เข้ามาไป๋เจ๋อแอบกังวลเล็กน้อย
การที่แดนไตรภพยังสามารถรักษาความสงบสุขกลมเกลียวบนหน้าฉากของโลกใบนี้ไว้ได้ย่อมเป็เพราะการทำงานของฝ่ายกำกับดูแลที่เกี่ยวข้อง
มนุษย์กับุ์ล้วนแตกต่างกัน จึงมีหน่วยงานที่รับผิดชอบแตกต่างกันไปด้วย
มนุษย์ยามเป็มีรัฐคอยบริการดูแลครั้นตายก็มีหน่วยงานของยมโลกคอยจัดการ ส่วนบรรดาุ์ก็มีระบบควบคุมแยกไปอีกขอเพียงเป็ุ์ที่มีร่างแปลงถูกต้องตามกฎหมายและอยู่ภายใต้การควบคุมของหน่วยงานกำกับดูแลุ์ก็จะใช้ใบอนุญาตแปลงกายและมีตัวตนบนโลกมนุษย์ได้ทุกหนแห่งสามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตประจำวันบนโลกนี้ได้สบาย ๆ
เพื่อให้มีชีวิตอยู่รอดุ์ในร่างแปลงทั้งหลายล้วนประกอบอาชีพตามความถนัดและความสนใจจนเป็สุดยอดในวิชาชีพหลายแขนง มีจำนวนไม่น้อยอาศัยรูปร่างหน้าตาอันโดดเด่นเดินเข้าสู่เส้นทางของศิลปินและเพื่อจัดการดูแลพวกเขา บริษัทโมเดลลิงสำหรับุ์จึงถือกำเนิดขึ้น
ในฐานะเ้าของบริษัทสำหรับเหล่าุ์ไป๋เจ๋อที่คุ้นเคยกับลักษณะและความสามารถของุ์ทุกรูปแบบจึงร่างแผนงานขึ้นมาตามความสามารถของแต่ละตน ทำให้ปั้นศิลปินที่โด่งดังออกมาได้ไม่น้อย
เขาให้จิ้งจอกเก้าหางผู้งดงามขายหน้าตาอันสะสวยบนโทรทัศน์ดันนางเงือกเสียงทองคำขึ้นเป็ราชินีเสียงทอง
เพราะความสามารถอันโดดเด่นของไป๋เจ๋อจึงช่วยไม่ได้ที่จะมีคนมากมายอยากให้เขาช่วยผลักดันไม่ขาดสาย ในบรรดานั้นมีเยอะที่หน้าตาดีแต่นิสัยไม่เอาอ่าวไป๋เจ๋อปฏิเสธเด็กประเภทนี้มาตลอด
ดังนั้นเมื่อกรมยมทูตขอให้เขาส่งพนักงานเข้าร่วมการประกวดตัวไป๋เจ๋อเลยประกาศจุดยืนของตนไว้แต่แรกก่อนว่า—เขาทำได้แค่ช่วยให้ได้เข้าแข่งขันแต่จะอยู่รอดในการแข่งแล้วได้เดบิวต์หรือไม่ ล้วนเป็เื่ของตัวบุคคล
เหล่ามนุษย์ไม่ขาดแคลนศิลปินที่โดดเด่นแม้บรรดาุ์คิดสร้างชื่อ ก็ต้องเก่งพอถึงจะทำได้
ก่อนลู่ซวี่จะผลักประตูเข้ามา ไป๋เจ๋อคิดไว้ว่าหากดูไม่เข้าตาก็ต้องอธิบายให้ชัดเจนั้แ่เนิ่นๆ เพราะถึงยังไงก็เกี่ยวพันกับปัญหาด้านความร่วมมือระหว่างสององค์กร เขาย่อมไม่อยากให้เื่นี้กลายเป็ประเด็นความขัดแย้งระหว่างกัน
ทว่าแวบแรกที่เห็นลู่ซวี่ สายตาดุจป๋อเล่อ[5]ของเขาก็พลันกระจ่างวูบ--ยมทูตคนนี้มีของ!
ดังนั้นพอเห็นไป๋เจ๋อส่งมือให้ลู่ซวี่จึงเลิกคิ้วขึ้นแล้วจับมือกับอีกฝ่าย "สวัสดีครับประธานไป๋ผมลู่ซวี่ครับ"
[1] เป็คำติดหูที่คิดค้นโดยเน็ตไอดอลชื่อพี่ giao ดังมากจนคนใช้ไปทั่วไม่มีความหมาย
[2] ยอดการมีส่วนร่วม นับรวมจากยอดไลก์ คอมเมนต์ แชร์ และกดดู
[3] เป็ศัพท์ที่มักใช้กันในเน็ตหรือแฟนด้อมต่าง ๆ หมายถึง เป็ที่รู้จักหรือสนับสนุนในวงกว้าง
[4] ออกเสียงคล้ายกับคำว่าปีศาจ (เยาไกว้)
[5] นักฝึกม้ามือฉมังแห่งยุคชุนชิวปัจจุบันเป็คำเรียกคนที่เก่งด้านการเลือกและเลี้ยงดูคนมีความสามารถหรือก็คือแมวมองขั้นเทพ