ซือเย่พาคนรักขับรถมาคอนโดหรูใจกลางเมืองที่เพิ่งสร้างเสร็จ
“พาพี่มาทำอะไรที่นี่ อย่าบอกนะว่าเราอยากได้รอพี่เก็บเงินก่อนได้มั้ย ตอนนี้พี่มีไม่พอ” แม้ว่าตอนนี้จะโดนตัดขาดแต่ก็ใช่ว่าฉิงิจะไม่มีเงินเก็บเลยโชคดีที่ย้อนมาทันก่อนที่พ่อจะให้ทนายมาจัดการเื่ทรัพย์สินเดิมของมารดาให้ซึ่งความเป็จริงแล้วคือเขาโดนหลอกให้เซ็นยกทั้งหมดให้กับพ่อเมื่อต้องแต่งงานออกไปพอทวงถามกลับโดนด่าโดนไล่หาว่ายักยอกสมบัติของตระกูลครั้งนี้จะเขาจะไม่พลาดอีก
“ไม่ต้องห่วงค่ะ คอนโดนี้เป็ของตระกูลหลิว”เธอยิ้มให้คนรักทำไมจะไม่รู้ว่าพี่ิคิดถึงเื่อะไรอยู่ปีนั้นเธอไม่ได้เข้าไปบ้านตระกูลหลิวด้วยเพราะไปส่งพ่อกับแม่ที่สนามบินทำให้ไม่รู้รายละเอียดนักเพราะเ้าตัวเล่าเพียงว่าโดนคุณพ่อยึดเงินที่คุณแม่เก็บไว้เข้าคลังของตระกูลไปแล้วส่วนตัวฉิงิที่เลือกแต่งงานออกมาก็ทำให้ไม่มีสิทธิตรงนั้นด้วยช่างเป็ข้ออ้างที่เห็นแก่ตัวสิ้นดี
ซือเย่เลิกคิดก่อนจะขับรถเข้าไปยังโถงลิฟต์สำหรับรถยนต์ที่จะพาไปยังชั้นที่35 ซึ่งเป็ชั้นบนสุด ที่เรียกได้ว่าเป็เพนเฮาส์ส่วนตัว
ติ๊งเมื่อประตูเปิดออกซือเย่ก็ขับออกมาจอดตรงหน้าประตูห้องด้านหน้านี้เป็ส่วนจอดรถที่สามารถจอดได้สองคันและยังมีที่ว่างเหลือสำหรับทำอย่างอื่นไม่ว่าจะเป็สวนเล็ก ๆ หรือตั้งโต๊ะไว้นั่งพักก็ดีไม่น้อยวิวที่มองออกไปคือเมืองหลวงที่ในเวลากลางคืนก็สวยงามมาก
“ยินดีต้อนรับค่ะห้องนี้คุณพ่อกับคุณแม่ให้พวกเราเป็ของขวัญ”เธอสแกนลายนิ้วมือเพื่อเปิดประตูก่อนจะพาฉิงิเดินเข้าไป
ด้านในจากประตูทางเข้าจะมีโถงทางเดินที่ด้านหนึ่งเป็ตู้สำหรับเก็บรองเท้าและอีกด้านเป็โซฟาเล็กๆ สำหรับนั่งใส่รองเท้าหรือวางของและประตูที่เปิดไปยังห้องนอนห้องแรกทางเดินมุ่งไปสู่ห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่พร้อมด้วยส่วนรับประทานอาหารที่แม้ว่าพื้นที่ทั้งหมดจะเป็แบบเปิดถึงกันแต่ก็ถูกจัดไว้อย่างลงตัวไม่รกไม่เกะกะเลยแม้แต่น้อยกำแพงด้านหนึ่งเป็กระจกที่สูงจากพื้นจรดเพดานเปิดเป็ช่องแสงให้กับทั้งห้องใน่เวลากลางวันได้อย่างดีและสามารถเปิดออกไปที่ระเบียงขนาดกลางได้ด้วย
“นี่ ๆ ตรงนี้เป็ครัวแบบจริงจังพี่ิต้องทำอาหารให้น้องทานด้วยนะ”ด้านหลังครัวมีประตูบานเลื่อนเชื่อมไปยังห้องครัวและส่วนพื้นที่ของแม่บ้าน
“ส่วนห้องนอนของเราจะอยู่ทางนี้”เดินตรงผ่านห้องรับแขกจะเป็ส่วนที่มีห้องนอนทั้งสามห้อง
“ห้องนี้คุณแม่ท่านเป็คนตกแต่งเองเลยนะคะ”ห้องนอนใหญ่ที่ดูแล้วโล่ง โปร่งสบายมาพร้อมกับห้องแต่งตัวที่สามารถจุเสื้อผ้าของทั้งคู่ได้แบบเหลือที่แน่นอนถัดไปมีประตูบานเลื่อนสำหรับห้องน้ำที่แบ่งโซนเปียกและโซนแห้งไว้อย่างดีโดยตรงกลางมีอ่างจากุซซี่ที่สามารถลงไปนอนแช่ได้พร้อมกันสองคนตั้งอยู่
“สวยมาก ๆ เดี๋ยวไว้คืนนี้เราโทรไปขอบคุณคุณแม่กัน” ซือเย่พยักหน้ายิ้มเมื่อเห็นว่าคนรักชอบห้องนี้มาก ๆ
“มีอีกสองห้องนอนอยู่ฝั่งนี้หนึ่งห้องกับอีกห้องหนึ่งตรงใกล้ทางเข้าน้องว่าจะเอาห้องหนึ่งข้างหน้านี้ไว้ทำเป็ห้องทำงานหลังจากนี้เราน่าจะต้องอยู่ดูโครงการรีโนเวทห้างทียาว ๆ เลย”
“ได้ ตามใจเราเลย เราอยู่ไหนพี่ก็อยู่นั่น”ถ้าพี่ฉีอยู่ตรงนี้ด้วยเธอจะต้องโดนล้อเลียนทางสายตาแน่ ๆ
“งั้นเดี๋ยวรอพี่ฉีกับพี่เหวินเปามาแล้วเราค่อยออกไปกันนะขอเก็บของก่อน น้องให้พี่ฉีเอาของเราบางส่วนมาไว้ให้แล้วพี่ิไปลองดูห้องทำงานนะคะว่าจะจัดยังไง ขาดเหลืออะไรบ้างเดี๋ยวพรุ่งนี้หลังเสร็จประชุมเราไปซื้อของกัน”
“จุ๊ฟ ของพี่วางไว้ก่อนก็ได้เดี๋ยวพี่มาจัดเอง”ฉิงิจูบลงบนหน้าผากซือเย่ก่อนจะเดินไปสำรวจห้องนอนอีกฝั่งต้องยอมรับคนออกแบบเลยว่าทำได้ดีมาก ๆเพราะตอนแรกที่เดินผ่านโถงทางเดินมองแทบไม่ออกมาว่ามีประตูซ่อนอยู่ถึงสามบานหลังจากที่ดูเสร็จว่าพรุ่งนี้ต้องซื้ออะไรเพิ่มฉิงิก็ได้ยินเสียงออดประตูเมื่อเดินออกมาก็เจอกับพี่ฉีที่พาเหวินเปามาหา
“เข้ามากันก่อน”
“อ้าวมากันแล้วหรอ”ซือเย่ที่เปลี่ยนชุดเป็เสื้อยืดกางเกงขาสั้นสำหรับอยู่บ้านเดินออกมาเจอทั้งสามคนพอดี
“ครับคุณหนู”พี่ฉีกับเหวินเปาเดินตามมายังห้องนั่งเล่น
“พี่เหวินเปาอยู่ได้ใช่มั้ยคะถ้าที่ห้องขาดเหลืออะไรบอกพี่ฉีได้เลยนะคะ”เธอเป็คนให้พี่ฉีช่วยเหวินเปาย้ายของมา
เทียนฉีและเหวินเปาไม่ได้พักที่ห้องนี้แต่เป็ห้องที่อยู่ถัดลงไปอีกหนึ่งชั้นแม้ว่าจะไม่ได้เป็เพนต์เฮาส์แต่ขนาดห้องก็กว้างมากพอที่จะอาศัยอยู่ได้สบาย
“ที่ห้องมีเกินพอไปเยอะเลยไม่รบกวนคุณหนูหลิวแล้วขอบคุณมากครับ”เหวินเปาขอบคุณจากใจเพราะห้องของตนแม้ว่าจะไม่ใหญ่เท่าห้องนี้แต่ก็เรียกได้ว่าใหญ่กว่าคอนโดที่เคยอยู่ถึงสามเท่าแถมเป็ชั้นที่มีเพียงสองห้องนอนก็คือห้องของเขาและห้องของเทียนฉีหลังจากได้รู้จักหลิวซือเย่เหวินเปาก็ลอบสังเกตและคอยจดจำลักษณะนิสัยไปจนถึงความชอบเพื่อที่จะได้ช่วยเ้านายของตนดูแลเรียกได้ว่าคุณหนูหลิวแทบจะเป็หญิงสาวในอุดมคติของผู้ชายไม่น้อยเพราะความน่ารักเอาใจใส่แถมไม่งี่เง่าเหวี่ยงวีนไร้สาระแถมยังเป็คู่คิดด้านงานและธุรกิจได้อีก
“เดี๋ยวซือเย่จะออกไปตระกูลเกากับพี่ิรบกวนพี่ฉีขับรถให้หน่อย ส่วนพี่เหวินเปาก็พักผ่อนตามสบายนะคะ”
“ให้ผมไปด้วยมั้ยครับ”เหวินเปาหันไปถามฉิงิอย่างเป็ห่วง
“ไม่เป็ไรขอบใจมากหลังจากนี้มีเื่ให้นายต้องเหนื่อยอีกเยอะเลย”ให้พูดขอบคุณอีกกี่ครั้งก็ดูจะไม่พอไม่ว่าจะชาตินี้หรือชาติที่แล้วตัวเขาและซือเย่ก็ได้เหวินเปาช่วยเหลือไว้หลายครั้งจริงๆ
ซือเย่ที่มองอยู่ก็คิดแบบเดียวกันชาติที่แล้วถ้าไม่มีเหวินเปาเกรงว่าทั้งเธอและสามีคงได้เข้าไปใช้ชีวิตคู่ในคุกแน่เพราะโดนคนในบริษัทจัดฉากใส่ร้ายว่ายักยอกเงินซึ่งตอนนั้นไม่สามารถหาหลักฐานว่าใครเป็คนทำยอมรับว่าเธอพลาดเองที่อยากลองใจสามีเลยไม่ยอมบอกเื่ฐานะแถมยังคิดสนุกแอบหนีเทียนฉีและคนที่คุณพ่อส่งมาดูแลจนทุกคนยอมตามใจเว้นระยะห่างให้เธอได้ลองอย่างที่ใจอยากและนั่นก็เป็วาระสุดท้ายของเธอ… คิดแล้วก็ได้จดไว้ในใจมีอะไรให้ต้องทำอีกเยอะ
หลังจากคุยกันไม่นานเหวินเปาก็ลงไปพักที่ห้องของตนเองพร้อมกับทั้งสามคนที่ออกจากคอนโดเพื่อเดินทางไปยังตระกูลเกา
“แน่ใจนะว่าไม่ให้น้องเข้าไปด้วย”
“ไม่ต้องเป็ห่วงเรารออยู่กับพี่ฉีเถอะพี่จะรีบเข้าไปแล้วรีบออกมา” จะไม่ให้ห่วงได้ยังไงกัน ชีวิตที่แล้วก็เพราะคำว่าครอบครัวและความไว้ใจทำให้ทั้งเธอและฉิงิตายถึงจะเก่งขนาดไหนการที่ต้องเข้าไปเผชิญหน้ากับฆาตกรที่ฆ่าตนเองนั้นไม่ง่ายเลย
“กลับมาทำไมล่ะบริษัทเสียหายไปเท่าไหร่รู้หรือเปล่า”น้ำเสียงแหลมสูงของรั่วซีดังขึ้นก่อนที่เท้าของฉิงิจะก้าวพ้นขอบประตูบ้านเสียด้วยซ้ำ
“นั่นสิครับคุณแม่เป็รองประธานบริษัทแต่ไม่ไปต้อนรับคู่ค้าแถมยังไม่อยู่จนเกือบทำให้เสียงานแบบนี้ยังมีหน้ากลับมาอีก”ชีเซินไม่รอช้าเสริมคำผู้เป็แม่ทันทีเพราะรู้ว่าคุณพ่อกำลังเดินออกจากห้องทำงาน
ฉิงิไม่ตอบโต้อะไรพยายามควบคุมอารมณ์แล้วเดินหนีการที่คุณต้องกลับมาเจอหน้าคนที่ฆ่าคุณและคนรักตายด้วยตัวเองแล้วต้องมาทำเหมือนว่าไม่มีอะไรนี่มันเป็ไปไม่ได้!
“กลับมาทำไม”เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลังทำให้ฉิงิต้องหันกลับไป
“ผมกลับมาเก็บของ”ฉิงิก้มหน้าไม่ยอมให้ใครได้เห็นว่าตนกำลังอดทนขนาดไหน พ่อที่เคยรักมากยอมทุกอย่างที่พ่อบอกหวังว่าสักวันหนึ่งจะได้รอยยิ้มและคำชมกลับไม่เคยเห็นตนเป็แม้กระทั่งลูกชายเสียด้วยซ้ำ
“ดี ปีกกล้าขาแข็งนักก็ไป! ไปจากบ้านฉันซะแล้วไม่ต้องกลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีกแกมันก็เหมือนแม่แกดีแต่หยิ่งยโสแต่ไม่มีประโยชน์อะไรสักอย่าง ไหน ๆจะไปแล้วก็ป้ายิญญาแม่แกออกไปให้พ้นบ้านฉันด้วย ปัง”พูดจบก็เดินเข้าห้องแล้วกระแทกประตูเสียงดังลั่น
ฉิงิโกรธและเสียใจมาก แต่รู้ว่าทำอะไรไม่ได้
“โธ่ น่าสงสารพี่ชายนะคะคุณแม่ โดนคุณพ่อตัดออกจากตระกูลแถมยังโดนไล่ออกจากบริษัทอีกแบบนี้ เราช่วยพี่ชายหน่อยดีมั้ยคะ”อิ๋งอิ๋งเดินเข้ามากอดแขนรั่วซีแล้วพูด
ฉิงิไม่รอให้จบประโยคเ้าตัวก็เดินกลับขึ้นไปยังห้องของตนเองที่แม้ว่าจะได้อยู่บนตึกใหญ่เหมือนกันแต่ขนาดห้องของเขานั้นเล็กกว่าใครเพื่อนแถมยังอยู่ชิดริมในสุดเรียกได้ว่าถ้าไม่รู้มาก่อนก็คงบอกว่าเป็คนมาอาศัยเท่านั้น
ฉิงิไม่้าหยิบอะไรไปอีกนอกจากเอกสารประจำตัวกุญแจเซฟของแม่ที่ธนาคารและป้ายิญญาของผู้เป็แม่ที่ไม่เคยได้ตั้งอยู่ในห้องบรรพบุรุษ
“ยังฉลาดนี่ที่รู้ว่าออกไปได้แต่ตัวอย่าให้ฉันรู้นะว่าแกแอบเอาสมบัติอะไรออกไป”รั่วซียืนมองอยู่หน้าบันไดพูดก่อนจะสั่งให้คนใช้เข้าไปค้นที่ห้องของฉิงิทันทีไม่รอให้เ้าตัวเดินออกจากบ้านด้วยซ้ำ
จบสิ้นกันทีผมจะถือว่าชาติที่แล้วผมได้ชดใช้ให้ตระกูลเกาจนหมดแล้วหลังจากนี้ผมจะเป็คนใหม่ที่จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนก็ตามมาเอาเปรียบและทำร้ายครอบครัวของผมได้อีกต่อไป
ฉิงิเดินออกจากบ้านท่ามกลางสายตาของเหล่าพ่อบ้านแม่บ้านคนเก่าแก่ที่พยายามส่งสายตาเห็นใจมาให้บางคนอยู่มาั้แ่คุณแม่ เมื่อคุณแม่เสียก็คอยดูแลผมเป็อย่างดีหวังว่าสักวันผมจะได้มีโอกาสตอบแทนคนเ่าั้
เหวินเปากับซือเย่เมื่อเห็นว่าฉิงิเดินออกมาก็รีบออกรถไปรับทันที
“พี่ต้องขอเอาป้ายิญญาแม่กลับไปด้วยนะ”เธอมองป้ายไม้ที่อยู่ในอ้อมแขนของคนรักแล้วยิ้มให้
“ได้เลยค่ะเดี๋ยวไว้วันหยุดเราไปทำพิธีเชิญิญญาที่สุสานกันนะคะ”ผมรั้งตัวซือเย่เข้ามากอดมีแค่เธอเท่านั้นที่คอยอยู่ข้าง ๆ ผมเสมอมา
หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันเพิ่มมีเพียงมือของเราเท่านั้นที่จับกันไว้
“พี่ฉีพรุ่งนี้หลังจากประชุมที่ทีฟาเสร็จซือเย่จะไปซื้อของแต่งห้องทำงานกับพี่ินะคะ”
“ได้ครับคุณหนูอยากให้ตามนักออกแบบมาไว้ด้วยมั้ย”
“อืม งั้นขอมาหนึ่งคนแล้วกันค่ะ รบกวนพี่ฉีส่งแปลนห้องให้เค้าด้วยเลย”
ผมยังนั่งหลับตาระหว่างที่ซือเย่คุยกับพี่ฉีเสียงของเธอเหมือนกับเพลงกล่อมที่ทำให้สติการรับรู้ของผมค่อย ๆ ดับลง
“อ่า พี่ฉีขับช้าหน่อยก็ได้ค่ะให้พี่ิได้นอนสักงีบแล้วค่อยกลับบ้าน” พักผ่อนนะคะแล้วมาลุยกันต่อซือเย่จะช่วยพี่เอง เราจะต้องมีความสุขจะไม่มีใครทำร้ายเราได้อีกแล้ว
-------------------------------------
นิยายเื่นี้แต่งจบแล้ว นำมาลงให้อ่านฟรีจนจบก่อนติดเหรียญ
หากไม่อยากรอ สามารถอุดหนุน Ebook ได้บน Meb / Pinto / Dek-D / Naiin / Ookbee
5K
![[จบ] ยอดยุทธ์ทลายฟ้า ท้าลิขิตไร้ขอบเขต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763436491_8008067.webp)
