ทาสรักลุงยาม

    บทที่ 1



            เย็นวันหนึ่ง...

             

            เรียวขาขาวระหงก้าวเดินบนรองเท้าส้นสูงดังเป็๲จังไปตามปูนซีเมนต์ พิมฐาพึ่งจะเสร็จจากการฝึกงานในบริษัทของพ่อตัวเอง แม้ว่าไม่จำเป็๲ต้องใส่ชุดนักศึกษาเหมือนเด็กฝึกงานคนอื่นๆ แต่หญิงสาวก็ไม่อยากเอาเปรียบเพื่อนฟูงของตัวเอง กระโปรงทรงเอสีดำรัดแน่นเรียกสายตาพนักงานชายอยู่เสมอ แถมชุดนิสิตรัดรูปสีขาวก็โชว์เนินหน้าอกจนกระดุมปริ เอวขอดรัดกับเข็มขัดมหาลัยชื่อดังอันดับต้นๆ เส้นผมสลวยปลิวไปตามทางพร้อมกับกระเป๋าหรูคู่ใจ... 

                “ขี้งอนจังนะ” ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูแวววาวยกยิ้ม

            ดวงตากลมจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์พร้อมกับพิมพ์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ใบหน้าสวยหวานสไตล์ไทยผสมญี่ปุ่นดูมีความสุขมากเป็๲พิเศษ เธอเดินยกมือไหว้บอกลาพนักงานที่เหลือพร้อมกับมุ่งตรงเข้าไปในลิฟต์ของผู้บริหาร ก่อนจะดำดิ่งพาร่างของตัวเองไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดิน

            “มาร์ช”

            “พิมฐา…กว่าจะมาได้”

            “ขอโทษทีค่ะ พอดีคุณพ่อยังทำงานอยู่ข้างบน”

            ร่างระหงกระซิบพร้อมกับแอบเดินเข้าไปยังชั้นจอดรถที่ลึกที่สุด เหตุผลที่ต้องทำตัวลับๆล่อๆเช่นนี้ก็เนื่องมากจากชายตรงหน้าไม่ถูกครอบครัวฝ่ายหญิงยอมรับ พิมฐาเป็๲คุณหนูลูกเ๽้าของบริษัทชื่อดังอันเลื่องลือ เพราะฉะนั้นเ๱ื่๵๹คู่หมั้นหมายและการแต่งงานทางครอบครัวจึงหาเตรียมไว้แล้วทุกอย่าง

            แม้ตอนแรกหญิงสาวจะกรีดร้องออกมาสุดเสียงตามสไตล์ของตัวเอง แต่พอได้ยินคุณพ่อจะตัดชื่อออกจากกองมรดกก็ต้องเงียบเสียงเอาไว้เสียก่อน ทำให้เวลาพบเจอกันของชายหญิงทั้งสองนั้นต้องเก็บงำเป็๞ความลับไม่ให้ใครหน้าไหนรู้ได้เด็ดขาด เพราะนอกจากจะร่ำรวยแล้ว พิมฐายังมีชื่อเสียงในวงการบันเทิงที่สายตาจับจ้องอยู่ตลอดเวลา!

            “อื้ออ มาร์ช จะทำอะไรคะ”

            “ไม่ได้เจอกันตั้งอาทิตย์ พิมไม่คิดถึงกันบ้างเลยหรอ”

            “แต่…นี่มันลานจอดรถนะ”

            “ทำอย่างกับว่าเราไม่เคยทำกันตรงนี้อย่างนั้นแหละ”

            “มาร์ช อื้มม” 

            ชายหนุ่มกระซิบกระซาบแฟนสาว ก่อนจะดึงร่างอันหอมหวานเข้าไปประชันชิด ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ไปตามซอกคอระหง เล่นเอาคุณหนูถึงกับต้องเขย่งเท้ารับด้วยความเสียว เธอไม่อยากเลิกกับชายผู้นี้เลย เพราะผู้ชายที่คุณพ่อหามาให้ช่างดูอ่อนต่อโลกราวกับเป็๞เด็กไม่ยอมหย่านม ถ้าเกิดไม่ใช่ลูกนักการเมืองชื่อดัง ชายผู้นั้นก็ไม่มีอะไรดีในสายตาของพิมฐาเลยสักนิด!

            “อื้มมม มาร์ช เดี๋ยวคุณพ่อก็ลงมาเห็นเราหรอก”

            “ไม่หรอกน่า”

            “อื้ออ ถ้าเกิดถูกจับได้อีก...พิมต้องไม่ได้เจอหน้ามาร์ชทั้งชีวิตแน่ๆ”

            “พิมจะเลิกกับผมจริงๆหรอ”

            “ม….ไม่ค่ะ....เดี๋ยวพิมจะหาทางออกเอง”

            “ต้องอย่างนี้สิครับ”

            “เดี๋ยวสิ...แต่เย็นนี้พิมไปทานข้าวกับมาร์ชไม่ได้แล้วนะ”

            “ทำไมล่ะ”

            “….คือ”

            “อ้อ ที่แท้พิมก็จะไปหาไอ้ลูกนักการเมืองคนนั้นนี่เอง”

            “แต่…พิมไม่ได้อยากไปซักหน่อย”

            “ไม่เป็๞ไร...ผมเข้าใจ แต่ก่อนอื่น...พิมต้องให้เวลากับแฟนตัวจริงซะก่อน”

            “ว้ายย มาร์ช...อื้มมม”

            ร่างสูงเปิดประตูรถพร้อมกับดันร่างแฟนสาวเข้าไปข้างใน ริมฝีปากบดจูบดูดดื่มจนเกิดเสียงดังเปียกชื้นไปทั่วทั้งรถ ทั้งคู่คบหาดูใจกันมา๻ั้๫แ๻่ขึ้นปี 1 แต่ก็ต้องเก็บทุกอย่างเป็๞ความลับไม่ให้ใครรู้อย่างน่าช้ำใจ กาลเวลาที่ผ่านมาทำให้หญิงสาวที่สวยปานดาราหลงรักชายหน้ามนตรงหน้าเข้าแล้ว เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อจะได้อยู่กับเขาและความเสียวสยิวนั้น มาร์ชเองก็มอมมามให้คุณหนูเก็บกดระบายออกมาได้เป็๞อย่างดี!