END เกมหัวใจร้ายรัก [ พู่ไหม ]

    บทที่ 6 [ 3 ]

    หลังจากพาคุณนงพะงาเข้าห้องนอนไปแล้วกงจักรกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเครื่องแต่งกายใหม่ ใส่เสื้อยืดกางเกงวอร์มแบบง่ายๆกลิ่นหอมอ่อนๆของสบู่ ช่วยกลบกลิ่นของแอลกอฮอล์เมื่อหัวค่ำไปได้บ้าง


                เขานั่งลงบนเก้าอี้ทำงานในห้องนอนแล้วหยิบสมุดวาดเขียนเล่มเล็กเปิดออก ขนาดของสมุดไม่ใหญ่นักแต่ละหน้าเป็๞กระดาษขาวสำหรับวาดรูป ในหน้าแรกๆมีการวาดรูปเหมือนคนในอิริยาบถต่างๆด้วยลายเส้นของดินสอเอชบี


                    แต่มันก็เป็๞ภาพวาดที่ไม่สลักสำคัญเท่าใดนักเพราะเขาวาดขึ้นในยามว่างและไม่มีความหมายใดต่อการวาด


                    ชายหนุ่มชอบการวาดรูปเป็๞ชีวิตจิตใจแม้จะไม่ได้ร่ำเรียนโดยตรง แต่มันก็เป็๞งานอดิเรกที่ชอบและมีความสุขเมื่อได้จับดินสอขึ้นมา


                    เขาอาจจะวาดภาพคนเหมือนไม่เก่งนักแต่ก็แรเงาได้ดีทุกภาพ โดยเฉพาะดวงตาของคน เขาวาดออกมาได้เหมือนกับว่าในร่องรอยดวงตานั้นมีความนึกคิดสื่อออกมาได้


                    แล้วคืนนี้เขาก็นอนไม่หลับนึกครึ้มอกครึ้มใจ อยากจะจับดินสอขึ้นมาวาดภาพของใครบางคนเขามองเห็นภาพผู้หญิง๞ั๶๞์ตาหวานกลมโตคู่นั้น มือที่จับดินสอพลิ้วไหวลงบนกระดาษขาวภาพดวงตาสองข้างปรากฏลายเส้น


                    เขาจ้องมองดวงตาสมมติที่นึกถึงในกระดาษแผ่นนั้นเป็๲ดวงตาของชมพูรักเขามองเห็นมันอ่อนหวานในทีและแข็งกร้าวประสมกัน


                    ประหนึ่งดวงตากวางสาวกึ่งเสือร้าย!


                    ผู้หญิงแบบนี้สิที่ทำให้เขานึกสนใจ บางทีการถูกใจก็แยกไม่ออกจากคำอื่น ไม่ว่าจะเป็๞ประทับใจหรือว่าพอใจ แต่โดยรวมก็คือ...ความชอบ


                    น่าแปลกที่เพิ่งเจอชมพูรักไม่กี่ครั้งแต่ใจเขากลับนึกถึงแต่หล่อน ทุกท่วงท่าที่ได้เห็น มันสะกดใจเขาได้อย่างลึกล้ำหล่อนเป็๞ผู้หญิงคนแรกเลยก็ว่าได้ ที่ไม่มองเขาเพียงรูปกายภายนอกเหมือนอย่างที่คิดคราแรก


                    ไม่เห็นท่าทีว่าหล่อนจะเป็๞เช่นคำดูถูก


                    กงจักรแรเงาจนดวงตาในกระดาษสวยงามราวกับมีชีวิตขึ้นมาจริงๆเขาวาดเพียงแค่นั้น แล้วก็จับจ้องภาพตรงหน้า ราวกับว่านั่นคือดวงตามีชีวิต


                    พรุ่งนี้ผมจะลองจีบคุณ


                เขานึกอยู่ในใจ และวางสมุดวาดเขียนเล่มนั้นลงบนโต๊ะทำงานก่อนจะก้าวขึ้นไปนอนบนเตียงขนาดกว้างหกฟุตซึ่งปูผ้าคลุมสีขาวสลับดำคนละข้างเข้ากับชุดผ้านวม รสนิยมโทนสีขาวดำนั้นมิได้มีเพียงแค่ห้องทำงาน แต่ห้องนอนที่เขาใช้พักผ่อนก็ล้วนตกแต่งโทนสีเดียวกัน


                    เฟอร์นิเจอร์รอบห้องที่สั่งทำบิลท์อินน์เพื่อให้เข้าชุดรวมถึงอุปกรณ์วัสดุตกแต่งล้วนเลือกสีไปในโทนเดียวกับห้อง


                    มันอาจดูมืดทึบสำหรับใครหลายคนแต่สำหรับชายหนุ่มผู้ซ่อนซุกหัวใจมานาน กำลังนึกอยากเปิดหัวใจดวงนี้เสียแล้ว


                    หวังเพียงว่าความมืดครึ้มที่ครอบคลุมจิตใจจะมีสีชมพูมาแต่งแต้มเป็๞บางจุดจนสามารถกลืนความมืดดำที่ฝังรากจนลึกนั้นได้จนหมดสิ้น

    .................................................จบตอนที่ 6