พิเทร่าเกิดอาการหวั่นไหว ใจเต้นตึกตักอย่างรุนแรง เพราะคำว่า “รัก” คำเดียวของซาทูรอส มันได้ทำให้โลกทั้งใบของเธอแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน มันทำให้เธอมองเขาเป็ดั่งบุรุษผู้หนึ่งที่สามารถทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ
ใน่เวลาค่ำคืนที่เงียบสงบ ทั้งคู่กำลังอยู่ในจังหวะโรแมนติกและเตรียมจุมพิตประทับซึ่งกันและกันนั้นเอง ….ทันใดนั้นก็มีเสียงแว่วดังขึ้นมา
“อ๊ะ อ๊ะ อ้า อ้างง”
ซาทูรอสและพิเทร่าพลันรู้สึกตัวก็สะดุ้งตื่นใ แยกออกจากกันในทันที ก่อนจะมองหน้ายิ้มหัวเราะออกมาพร้อมกัน
“ฮิฮิฮิ / คิคิคิ”
“พี่ว่าสิ่งที่พวกเขาทำอาจจะไม่ใช่การทำร้ายร่างกาย” พิเทร่าเอ่ยขึ้น
“ยังไง?” ซาทูรอสยังคงทำเป็สงสัย
“อย่างที่พี่รู้ พ่อและแม่นั้นต่างก็รักกันเป็อย่างมาก เวลาที่พ่อไม่อยู่พี่มักได้ยินแม่บ่นคิดถึงท่านพ่อเป็ประจำ แต่พอท่านพ่อกลับบ้าน ก็มักจะเป็เช่นนี้เสมอ”
ซาทูรอสที่ฟังก็เหมือนจะนึกบางอย่างออก “ที่แท้ช่องลับนั้นก็เป็ฝีมือของพี่?”
พิเทร่ายิ้มรับอย่างเขินอาย “ใช่ พี่สงสัยเลยแอบทำรูนั้นเอาไว้แอบดู แล้วก็...เป็อย่างที่เห็น”
“แต่ที่พี่ก็ไม่เข้าใจว่า ถ้าหากมันเ็ปจริง เหตุใดท่านแม่ถึงได้มีสีหน้าท่าทางสุขใจเช่นนั้น???” พิเทร่ายกมือขึ้นมาลูบคางตนเองด้วยท่าทีครุ่นคิด ก่อนที่ใบหน้าเธอ จะเริ่มแดงเป็ลูกตำลึงสุกอย่างเห็นได้ชัด
จู่ ๆ เธอก็มีท่าทางเหมือนจะนึกอะไรออก พร้อมกับสายตาที่เปลี่ยนมาจ้องมองซาทูรอสอย่างคาดหวัง ก่อนจะคืบคลานร่างมาขึ้นคร่อมอีกฝ่ายแทน
“โอ้ย” ซาทูรอสร้องโอดโอยออกมาด้วยความรู้สึกเ็ปเพราะเผลอเกร็งตัวจนไปกระทบกับหัวไหล่ตัวเอง
“ข้าขอโทษ ข้าทำเ้าเจ็บใช่หรือไม่?” พิเทร่าที่มีความคิดพิเรน พลันหยุดลงในทันที
“ไม่เป็ไร ข้าพักสักหน่อยก็คงหาย”
พิเทร่าแอบทำหน้ามุ้ยอย่างน่าเสียดาย ภายในใจของหญิงสาวลอบกระทืบเท้าอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง แต่มันก็ช่วยไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายดันาเ็ถึงเพียงนั้น ให้มาทำอะไรเช่นนี้ก็อาจจะคงไม่เหมาะนัก
ในเวลาเดียวกัน แสงจันทร์สลัวที่สาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้พิเทร่ามองเห็นเหงื่อใหลออกเต็มใบหน้าของซาทูรอส
เธอจึงดึงชายเสื้อนอนของเธอ ขึ้นมาเช็คใบหน้าให้เขาอย่างนุ่มนวล แต่มันก็ทำให้ซาทูรอสได้เห็นวิวทิวทัศน์อันงดงามเช่นกัน จนทำให้เด็กหนุ่มลืมความเ็ปไปชั่วขณะ เพราะภาพหน้าท้องอันแบนราบขาวผ่อง อันเกิดจากแสงจันทร์ส่องกระทบเรือนร่างของเธอ ประกอบกับเอวที่คอดกิ่วเว้าโค้ง ชวนให้บุรุษที่ได้เห็น เป็ต้องสะท้านไปทั้งใจ
ซาทูรอสคิดจะเบี่ยงสายตาออกไม่มองภาพดังกล่าว แต่ดูเหมือนว่าสมองอีกซีกหนึ่ง พยายามบังคับให้สายตาของเขาจับจ้องมันเอาไว้ ทำให้สายตาของเขาไม่อาจละไปจากเรือนร่างของหญิงสาวได้เลย
ในขณะเดียวกันเหมือนดัง์เป็ใจ สายตาของเขาก็เลื่อนขึ้นไปมองบริเวณใต้ราวนมของพิเทร่า เห็นสองเต้าอวบอิ่มและเต่งตึง ผิวขาวเนียนราวกับเนื้อมะพร้าวอ่อน ที่กำลังยั่วยวนชวนให้ััยิ่งนัก
และตัวของซาทูรอสเองก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมในสมองของเขาตอนนี้ ถึงได้นึกแต่ภาพที่ลุงชาร์ลและป้าทีม่าแอบทำกันในห้องจนเกิดเสียงกระเส่าน่าฟัง
มือทั้งสองข้างของเขาจิกเกร็งลึกลงบนที่นอน พยายามข่มใจตนเองไม่ให้พลั้งมือออกไปจับคลึงสองเต้าของเธอได้ จนเหงื่อไหลออกมาเต็มใบหน้าไม่หยุด
ผ่านไปหลายอึดใจ พิเทร่าที่กำลังเช็ดหน้าให้เด็กหนุ่มจนชายเสื้อของเธอเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อหมดแล้ว เธอก็รู้สึกว่าเหงื่อของเขามันหอมรัญจวนใจและกระทบเข้ากับโสทประสาทของเธออย่างจัง อีกทั้งกลิ่นของมันยังกระตุ้นความรู้สึกบางอย่าง ชวนให้รู้สึกกระสันขึ้นมาในทันที
ในขณะนี้ป้าทีม่ายังคงส่งเสียงครางที่ดังแว่วออกมาเป็ระยะ ๆ เช่นกัน จึงทำให้หญิงสาวค่อย ๆ ลดตัวลงไปนั่งบนตักของเขา โดยที่เธอลืมไปว่ากำลังคร่อมตักของอีกฝ่ายอยู่ จนทำให้เธอนั่งทับเข้ากับอะไรบางอย่างจนเธอต้องสะดุ้งขึ้นสุดตัว
“อุ๊ย!!..” หญิงสาวััได้ถึงวัตถุบางอย่างทิ่มสวนขึ้นมา ทำเอาเธอใจหายแว๊บ
เมื่อเธอเด้งตัวขึ้นมา สายตาก็จ้องมองลงไปยังบริเวณดังกล่าว พบว่าภายใต้กางเกงของซาทูรอสมีแท่งบางอย่างตั้งชันขึ้นมา จนมันทำให้เธอนึกไปถึงภาพต้องห้ามที่บิดาและมารดาทำกันอยู่ในห้อง ซึ่งเป็เ้าท่อนเนื้อขนาดยาวใหญ่ ที่บิดาเอาไว้เสียบแทงหว่างขามารดาของตนนั่นเอง
หลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนเป็หันมาสำรวจเป้ากางเกงของเธอแทน เพราะเธอรู้สึกว่าตอนนี้หว่างขาของเธอกำลังอยู่ในสภาพเปียกแฉะ เหมือนมีน้ำบางอย่างกำลังไหลออกมาจากภายในของเธอ
ด้านซาทูรอสนั่งมองดูอย่างงุนงงและสับสน เพราะเขาเองก็ััได้ว่าตรงนั้นของพิเทร่าเปียกชุ่มคล้ายกับเธอฉี่รดกางเกง แต่เมื่อเขาจ้องมองลงไปดี ๆ ก็พบว่ามันเปียกแฉะเฉพาะจุดเท่านั้น อีกทั้งเขายังจำััเมื่อครู่ได้ว่า มันทำให้เ้าน้องชายของเขารู้สึกเย็นหวาบไปทั้งตัว จนภายในใจของเขานั้นก็เรียกร้องราวกับมันอยากจะััตรงนั้นของเธออีกครั้งให้ได้
“อ๊าาาาาาาาาาาาาาา” เสียงร้องของป้าทีม่าดังลั่นขึ้นภายห้อง ทำให้ทั้งคู่ต้องสะดุ้งใอีกครั้ง
ซาทูรอสที่ได้สติจึงรีบขอตัวหลบไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ส่วนพิเทร่าเองก็แอบยิ้มและหัวเราะคิกคักอย่างพอใจ และเดินกลับห้องตนเองไป
เด็กหนุ่มอาบน้ำเสร็จก็กลับมานอน แต่ก็ยังรู้สึกว่าหัวใจของเขานั้นเต้นกระวนกระวายผิดปกติ อีกทั้งจิตใจเขากลับไปจดจ่อกับเรือนร่างของพิเทร่าจนไม่อาจโยนความคิดนี้ทิ้งไปได้เลย
อีกสิ่งที่เขากังวลมาก คือพรุ่งนี้เขายังต้องไปฝึกวิชากับชายชรา ไม่รู้ว่าอาการาเ็นี้จะเป็อุปสรรคมากน้อยเพียงใด เขาอยากแข็งแกร่งให้เร็วขึ้นกว่านี้ จึงไม่อาจทำตัวอ่อนแอได้แม้แต่เสี้ยววินาที
คิดไปคิดมาเขาก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว โดยที่ไม่รู้เลยว่าพิเทร่านั้นได้ตัดสินใจวางแผนการจะทำบางอย่างกับเขาในวันพรุ่งนี้แล้ว....
เช้ามืดวันรุ่งขึ้นเวลาประมาณตี 3 พิเทร่าตื่นเช้ากว่าปกติเพื่อเดินมาดูซาทูรอสด้วยความเป็ห่วง พบว่าเขาตัวร้อนมีไข้สูง เธอจึงรีบนำผ้าชุบน้ำกับกาละมังใส่น้ำเอามาคอยเช็ดตัวให้จนไข้ของเขาลดลง
เธอใช้สายตามองดูซาทูรอสด้วยความเอ็นดูและจุมพิตลงบนแก้มของชายหนุ่ม ซึ่งทำให้ซาทูรอสเริ่มรู้สึกตัวและขยับกาย หญิงสาวจึงแกล้งรีบนำยาและน้ำเปล่ามาให้เขากินทันที
“เอ้า กินยาเสียหน่อย ไข้เธอขึ้นสูงมาก”
ซาทูรอสลืมตาขึ้นมอง แต่ตนรู้สึกปวดบริเวณบ่าจนลุกขึ้นเองไม่ไหว พิเทร่าเห็นเช่นนั้นก็ช่วยพยุงเขาขึ้นมาทานยา แต่ก็ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะจับขยับไม่ดี ทำให้พิเทร่าทำเม็ดยาหล่นลงไปในร่องอกของเธอแทน
“บ้าจริง!!” พิเทร่าแอบสบถในใจ ก่อนจะรีบใช้นิ้วล้วงมันออกมาอย่างยากลำบาก และหันไปยิ้มอย่างเขินอายให้กับเขา
พิเทร่าล้วงไปมาอยู่พักหนึ่ง จนรู้ว่าเม็ดยามันขยับหล่นไปติดอยู่ระหว่างเต้านม เธอจึงใช้วิธีเขย่าให้มันหล่นออกมา
ซึ่งซาทูรอสเองก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจหรือไม่ แต่ในตอนนี้มันทำให้เขาจ้องมองนมจนตาค้างไปเสียแล้ว
ในขณะที่ซาทูรอสกำลังลุ้นอยู่ว่าเมื่อไหร่เม็ดยาจะหล่นลงมา ไม่นานนักเม็ดยานั้นก็หล่นแหมะลงบนบริเวณเนินสามเหลี่ยมบนตักของหญิงสาว
พิเทร่าหยิบขึ้นมาด้วยท่าทีเขินอาย ก่อนจะหัวเราะแห้งแล้วพูดว่า
“งั้นพี่ไปหยิบยามาให้ใหม่แล้วกัน”
ในขณะที่เธอทำท่าจะลุกขึ้นไปหยิบยามาให้ใหม่ ซาทูรอสก็คว้ามือห้ามเอาไว้แล้วบอกว่า
“ไม่เป็ไร เม็ดนี้ก็ได้”
ที่จริงแล้วซาทูรอสนั้นไม่ได้ถือสาและเพียงคิดแค่ว่ามันไม่ได้สกปรกอะไรเสียหน่อย ซึ่งการกระทำนี้ทำให้พิเทร่ารู้สึกและคิดต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะยื่นเม็ดยาให้แก่เขา พลางคิดในใจไปว่า
“นี่เขาไม่รังเกียจตรงนั้นของเราเลยเหรอ? ระ ระ หรือว่า...”
พิเทร่าคิดไปก็อายจนหน้าขึ้นสี รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งกาย ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ อากาศถึงได้ร้อนนัก
ซาทูรอสรับยาจากมือของพิเทร่ามาก่อนจะนำมันเข้าปากแล้วรีบกระดกน้ำตามกลืนมันลงไป เขารู้สึกกระหายน้ำมาก จึงกระดกลงไปอึกใหญ่
แต่แล้วเขาก็สังเกตุเห็นท่าทางพิเทร่าที่กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ จ้องมาเขาพลางสลับกับก้มลงมองหน้าอกตนเอง
ขณะที่ซาทูรอสกำลังกระดกน้ำต่อนั้นเอง ทันใดนั้นเหมือนว่าเขาก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ
“พรู้ดดด!!!” “แค๊ก ๆ ๆ” ซาทูรอสสำลักน้ำพุ่งออกมาทั้งปากและจมูกจนน้ำตาใหล กระเด็นเต็มหน้าและเสื้อของพิเทร่า จนเปียกเลอะไปทั้งตัว
พิเทร่าไม่ได้ถือสาก่อนจะรีบลุกเข้ามาประคองลูบหลังเขา และถามอย่างใว่า
“เป็อะไรไป?”
ซาทูรอสพยายามตั้งสติหอบหายใจให้เข้าที่ แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้า
เนื้อผ้าสีขาวบางที่เปียกโชก ััแนบติดลงบนเนินอกคู่โตของเธอ จนสามารถเห็นยอดปถุมทันสีชมพูระเรื่อชัดเจนเต็มสองตา
พิเทร่ามองเห็นสายตาของซาทูรอสที่กำลังจ้องมองหน้าอกตัวเองอยู่ แต่เธอก็ไม่ได้ปกปิดแต่อย่างใด ทว่ากลับหันไปมองห้องของทีม่าครั้งหนึ่ง
เมื่อเห็นว่ายังคงเงียบสนิทอยู่ เธอก็เริ่มขยับกายโน้มเข้าใกล้ซาทูรอสขึ้นอีก ก่อนจะเอ่ยคำถามสุดน่าอาย จนตัวเองก็อดนึกตะลึงในใจไม่ได้ว่ากล้าถามเช่นนี้ออกไปได้อย่างไร
“น่ามองชมขนาดนั้นเชียว”
ซาทูรอสพยายามใช้สมองทุกส่วนคิดหาคำตอบ แต่ดูเหมือนว่ามันจะใช้การไม่ได้ไปชั่วขณะ ทำเอาคนนิ่งเงียบไร้คำพูด…
พิเทร่าเห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่จ้องมอง อ้ำอึ้งไม่ยอมตอบเสียที จึงลองยื่นตัวเข้าไปใกล้ ทำให้ซาทูรอสตอบสนองไปตามสัญชาตญาณ ยกมือขึ้นมาหวังจะลองจับด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ทันทีที่ซาทูรอสใช้มือตนเองััเข้ากับเนินอกของพิเทร่า เขาก็ได้เผลอบีบมันลงไปอย่างเต็มมือ จนพิเทร่าถึงกับเผลอร้องผ่อนเสียงลมหายใจออกมาอย่างลืมตัว
“ฮ่าาาาร์”
“พี่เจ็บเหรอ?” ซาทูรอสได้ยินเช่นนั้นก็ชักมือออกและถามเธอไปด้วยความเป็ห่วง
เธอส่ายหน้าและตอบกลับไป “เปล่า ไม่เจ็บเลย มันรู้สึก...ดีแปลก ๆ” พร้อมกับขยับกายเข้าหาซาทูรอสอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้พิเทร่าตัดสินใจลุกขึ้นจูงมือพาซาทูรอสไปห้องนอนของตนเองแทน ก่อนจะปิดประตูลงกลอนเป็อย่างดี
ภายในห้องของหญิงสาว ซาทูรอสได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ คาดว่าคงเป็กลิ่นจากเครื่องแป้งและน้ำหอมที่เธอมักจะใช้เป็ประจำ
ตอนนี้ภายในใจทั้งคู่ต่างก็เต้นโครมคราม ทั้งตื่นเต้น ทั้งกลัวว่าจะมีคนจับได้ แต่ว่าความอยากรู้อยากเห็นของทั้งคู่ได้เอาชนะความรู้สึกเ่าั้จนสิ้น และเลือกที่จะเสี่ยงลองดูให้รู้ไปเลยว่ามันจะรู้สึกเป็เช่นไรกันแน่...
พิเทร่านั่งลงบนเตียงพลางจูงมือซาทูรอสลงนั่งข้างกาย แต่เหมือนทั้งคู่จะเอาแต่จ้องมองกันไม่วางตา ไม่รู้ว่าต้องทำสิ่งใดต่อไป
แน่นอนว่าพิเทร่าเป็คนนอนเอนกายลงบนเตียงพร้อมกับพยักหน้าอนุญาตแกมเชิญชวนอีกฝ่ายอย่างเต็มใจ ก่อนที่ซาทูรอสจะขยับขึ้นไปเตียง นั่งลงข้างกายเธอและลงมือััหน้าอกอีกฝ่ายอย่างเบามือที่สุด
พิเทร่าหอบหายใจอย่างตื่นเต้นและใในคราวเดียวกัน แต่ต้องยอมรับว่ามันรู้สึกแปลกประหลาด ที่ตัวเธอเองก็บอกไม่ถูกว่ามันดีหรือไม่ดีกันแน่
ในขณะที่ซาทูรอสกำลังััและลูบไล้เนินอกของหญิงสาวอย่างสนใจ ตัวเขาเองก็รู้สึกร้อนรุ่มและรู้สึกได้ว่าน้องชายของเขานั้นมีการแข็งตัวเกิดขึ้นอีกครั้ง
ซาทูรอสมองไปยังใบหน้าของพิเทร่าที่ตอนนี้กำลังใช้มือข้างหนึ่งปิดปากตัวเองไว้อยู่ เผยให้เห็นเพียงแค่สายตาที่เคลิบเคลิ้มชวนหลงใหลและมีเสน่ห์เป็อย่างมาก จนตัวเขารู้สึกว่าอยากเป็เพียงแค่คนเดียวที่ได้เห็นใบหน้าเช่นนี้ของเธอ
พิเทร่าฝืนชันตัวขึ้นมาใกล้ซาทูรอสด้วยใบหน้าแดงระเรื่อและอาการหายใจเหนื่อยหอบว่า
“ลองจูบดูไหม?”
ซาทูรอสพยักหน้าตอบก่อนจะโน้มกายลงจุมพิตอีกฝ่ายด้วยความไร้เดียงสา ทั้งคู่นั่งขนาบข้างและเบียดตัวััริมฝีปากของกันและกันเช่นนั้นยาวนาน จนทั้งคู่รู้สึกว่าไม่รู้จะทำเช่นใดต่อไป จึงผละตัวออกจากกันแล้วต่างฝ่ายก็หันหน้าหนีออกจากกันด้วยความอาย
เป็พิเทร่าที่ยอมเอ่ยปากขึ้นพูดกับเขาก่อนว่า “เก็บเื่นี้ไว้เก็บความลับระหว่างเราได้ไหม?”
“อะอืม..” ซาทูรอสตอบคำด้วยความประหม่า จนอีกฝ่ายต้องเป็คนโผเข้ามากอดด้วยความรู้สึกขอบคุณและสุขใจในคราวเดียวกัน
ซาทูรอสถือวิสาสะหอมแก้มของเธอไปฟอดใหญ่ด้วยใจที่ตื่นเต้น กลิ่นกายของหญิงสาว เป็กลิ่นหอมชวนฝัน พัดพาใจของเขาให้ล่องลอยไปไกลและทำให้เขาสูดดมแม้กระทั่งกลิ่นของเส้นผมที่น่าหลงใหลนี้ด้วยเช่นกัน จนหญิงสาวรู้สึกจั๊กกะจี้บิดอายอย่างพอใจ
ทว่าขณะที่ทั้งคู่โผเข้ากอดกัน พิเทร่าก็เสียหลักหมดแรง คว้าดึงร่างชายหนุ่มลงมาทับร่างตนเอง จนเธอรู้สึกได้ว่าหว่างขาของเธอััถูกเข้ากับบางสิ่งที่แข็งตัว กำลังทิ่มตำ่ล่างของเธอเอาไว้
ด้านซาทูรอสเองก็รู้สึกว่าลำตัวของเ้าน้องชายกำลังััเข้ากับร่องน้ำที่เปียกแฉะอยู่ ทำให้เขารู้สึกดีอย่างน่าประหลาด และตัวเขาก็ดันนึกถึงภาพของลุงชาร์ลและป้าทีม่าในคืนนั้นอีกครั้ง จากนั้นก็คิดได้ว่าทั้งคู่รู้สึกมีความสุขเพราะเกิดจากการที่ัักันด้วยวิธีเช่นนี้
เขาสบตากับพิเทร่าที่นอนจ้องตากับเขาตอบ ทั้งไม่เอ่ยสิ่งใด ไม่มีทั้งทีท่าขัดขืนหรือเชิญชวน เขาจึงตัดสินใจขยับกายลงไปแนบชิดขึ้นอีก หวังให้เ้าน้องชายได้ััส่วนนั้นอย่างเต็มที่ แต่ก็พบว่าต่างฝ่ายต่างก็มีเนื้อผ้ากางเกงขวางกั้นเอาไว้อยู่
ชายหนุ่มก้มลงจ้องมองกางเกงของเธอและตัดสินใจใช้สองมือััจับเข้ากับขอบกางเกงของพิเทร่าอย่างช้า ๆ หวังจะถอดมันออกไปจากตัวเธอ
เขาก็เงยหน้าขึ้นไปมองหญิงสาวอีกครั้งหนึ่งราวกับขออนุญาตจากเธอ ทว่าหญิงสาวก็ไม่ได้ห้ามปรามแต่อย่างใด เขาจึงตัดสินใจเลื่อนสายตากลับลงมาจ้องที่เบื้องล่าง พลางค่อย ๆ ดึงมันลงอย่างช้า ๆ
834
