"เจอกันเวลาเดิมนะคะพี่~ หนูเข้าเรียนก่อนหน่า~"หญิงสาวโบกมือลาพี่ชาย
แม้จะเป็ภาพที่น่าเ็ป แต่เขานั้นสาบานกับตัวเองอยู่ในใจ ไม่ว่าโลกใบนี้จะเป็อย่างไร ไม่ว่าอนาคตจะแย่สักแค่ไหน เขาจะไม่ทำให้เธอนั้นต้องโดดเดี่ยวไปตลอดกาล
'เธอจะต้องอยู่กับพี่ตลอดไปนะ'
สีหน้าของเขาเต็มด้วยความจริงจังและไม่มีครั้งไหนอีกแล้วที่จะจริงจังไปมากกว่านี้
"สวัสดีครับ ขออนุญาตตรวจสอบเอสการด้วยนะครับ"
"เรียบร้อยแล้วนะครับ แต่ว่า ด้วยความที่ระดับของประตูนั้นอยู่ระดับสูงของเทียร์ A คุณมีผู้ติดตามหรือผู้ช่วยอีกคนในการเข้าไปข้างในไหมครับ?"
เ้าหน้าที่ถามขึ้นก่อนจะสะดุ้งขึ้น ภาพตรงหน้าทำให้เขาใ
"ขอบคุณที่เป็ห่วงนะครับ อีกคนอยู่ที่นี่แล้ว"
เ้าหน้าที่ใเพียงเวลาสั้น ๆ ก่อนจะกลับไปอยู่ในท่วงท่าเดิม
"ขอโทษที่ทำให้ล่าช้านะครับ เชิญได้เลยครับ"
"ขอบคุณครับ"
ชายหนุ่มเดินเข้าไปยังภายในประตูมิติ ร่างแยกปรากฏขึ้นที่ด้านข้างหลังจากที่เ้าหน้าที่ถามหา แม้ว่าผู้ใช้พลังพิเศษนั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่กฎของทางเสเว่นทีมนั้นแนะนำให้พาผู้ช่วยเข้าไปด้วย แม้ว่าจะมีระดับที่ต่ำกว่า แต่เมื่อเกิดเื่ราวที่ไม่คาดฝัน อย่างน้อยการมีผู้ช่วยนั้นสามารถแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินได้มากมาย
"ผู้ช่วยเหรอนั้น แม้แต่ฉันที่เชี่ยวชาญการสอดแนมยังไม่รู้เลยว่าเขามาปรากฏตัวข้าง ๆ ได้ยังไง"
"ปรากฏตัว? นายพูดบ้าอะไร เขาโผล่ออกมาเฉย ๆ เลยต่างหาก"
ทั้งสองเถียงกันไปมาอยู่นานแต่ก็ยังคงสืบหาข้อเท็จจริงไม่ได้
สภาพภายในนั้นเป็เขตป่าดิบชื้น ตัวไม้สูงใหญ่ โขดหินหลากหลายขนาดวางเรียงรายทั่วบริเวณ ไกลขอบฟ้ามีูเาขนาดย่อม ๆ อยู่ตรงนั้น
ชายหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะส่งสัญญาณให้ร่างแยกเริ่มทำการจู่โจม เข็มสามสีลอยขึ้นไปบนอากาศก่อนจะเริ่มบิดผ่านไปมาตามลำดับที่วางไว้ ต้นไม้ทีก้อนหินที ใจกลางของพวกมันเริ่มก่อตัวเป็รูขนาดเล็ก
ตึ้ม!
ต้นไม้เริ่มล้มลงทีละต้น ก้อนหินที่มีออร่าสีฟ้าครามเริ่มจางหายไป ปรากฏว่าทั่วบริเวณนั้นคือศัตรูทั้งหมด พวกมันจำลองสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมแล้วจู่โจมผู้ใช้พลังพิเศษจากทุกสารทิศ
"เป็แบบนี้เอง"
ชายหนุ่มใช้คลื่นพลังสีชาดขึ้นมาที่ฝ่ามือ ก่อนจะชักมีดัออกมาจับเอาไว้ เขาพุ่งตัวออกไปตามทิศทางต่าง ๆ ด้วยความรวดเร็ว
ทั้งสองเริ่มโค่นทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า ทั้งการฟาดฟันโดยตรง ลูกศรที่เจาะลึกถึงแกนกลาง เข็มสามสีที่พุ่งเข้าไปถึงภายใน จำนวนของศัตรูที่มากมายมหาศาลเริ่มลดน้อยลงทีละนิด ๆ
ในไม่ช้า สภาพแวดล้อมโดยรอบก็เริ่มรกร้าง พวกมันเต็มไปด้วยซากต้นไม้และเศษหินกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ
"ต่อไปก็บอสใหญ่สินะ"
เขาเริ่มสแกนพื้นที่ต่าง ๆ ก่อนจะเห็นว่าจุดสีแดงใหญ่ ๆ ที่ห่างออกไปเริ่มกะพริบ พวกมันเริ่มก่อตัวรวมกันแล้วพุ่งจู่โจมเข้ามาด้วยก้อนหินขนาดใหญ่
แม้ว่าทั้งสองจะมีความเร็วดั่งปีศาจ แต่ก็ไม่วายที่จะโดนลูกหลงจากเศษเล็ก ๆ ที่มีความเร็วและการจู่โจมที่ไร้ทิศทาง
ร่างแยกกระเด็นออกไปไกลหลายเมตรพร้อมกับาแที่หน้าท้อง ส่วนทางชายหนุ่มถูกจู่โจมที่แขนขวาและ่คอ ยิ่งเวลาผ่านไปาแก็ยิ่งมีมากขึ้น มากขึ้นเรื่อย ๆ
'โถ่เว้ย ความ้าที่จะเอาชนะของแกหายไปไหน ดวงอย่างงั้นเหรอ? ถ้าแกไม่มีดีแล้วทำไมเบื้องบนจะต้องเล่นตลกกับแกด้วย'
ชายหนุ่มนึกถึงสิ่งที่เหนือยิ่งกว่า ไม่พระเ้าก็ปีศาจไม่คนใดก็คนหนึ่งที่ค่อยฉุดรั้งเขาเอาไว้ แต่ถ้าเขาไม่มีดีอะไรเลย ทำไมพวกเขาเ่าั้จะต้องค่อยกลั่นแกล้งด้วยล่ะแปลว่าฉันต้องมีดีกว่าที่คิด
"ร่างแยก แกรับมือข้างหน้าเอาไว้ ขอเวลาฉันคิดแป๊บหนึ่ง"
ชายหนุ่มมองเห็นโอกาสที่สามารถทำได้ แม้ว่าจุดอ่อนของเขานั้นมักจะเป็อสูรที่มีขนาดตัวที่ใหญ่ และปัจจุบันก็เจอกับั์ที่ใหญ่ราวกับูเาย่อม ๆ พร้อมกันสี่ตัว การจู่โจมด้วยความถี่และรวดเร็วทำให้พวกเขานั้นตั้งหลักได้อย่างยากลำบาก
[สร้อยคอจิติญญาแสดงผล!]
สถานการณ์ที่ไม่คาดฝันนำพาให้สามารถใช้สติปัญหาได้มากยิ่งขึ้น กระบวนการความคิดถูกยกระดับ
ใช้หนุ่มใช้เวลาที่ร่างแยกกำลังตั้งรับอยู่นั้นคิดทบทวนถึงสิ่งต่าง ๆ ที่มีและวิธีจัดการกับอสูรตรงหน้า
จุดอ่อนของคลื่นพลังสีชาดนั้นคือความยาว มันไม่สามารถเจาะอสูรที่มีขนาดลำตัวที่ใหญ่ โดยเฉพาะอสูรที่ไม่มีความรู้สึก พวกมันต้องถูกทำลายจากภายในหรือแก่นพลังของมันเท่านั้น
"ถ้าอย่างนั้นคงต้องหาพลังทำลายรูปแบบใหม่สินะ"
"ยกเลิกร่างแยก!"
ร่างแยกหายไปจากตรงหน้า ความเ็ปที่มันเคยได้รับถาโถมเข้ามายังภายในจิตใจของชายหนุ่ม าแต่าง ๆ เริ่มปรากฏทั่วร่าง
"ใช้หน้ากากหน้าโกรธ!"
พละกำลังของชายหนุ่มเพิ่มมากขึ้น เขาควบคุมความรู้สึกจากสภาวะที่รุนแรงก่อนจะดึงอาวุธออกมาอีกชิ้น
[ความโกรธของยักษา]
อาวุธปรากฏขึ้นที่มือของเขาก่อนจะทำการกวัดแกว่งมันไปมา
ด้วยน้ำหนักของมันนั้นไม่นับว่าอะไรมากนัก แต่พละกำลังที่เพิ่มมากขึ้นสามารถสร้างความเสียหายได้เป็อย่างดี
[P03266344 - ผู้ใช้พลังพิเศษ]
ผู้ใช้พลังพิเศษ LV. 99
พลังกาย 10 (ค่าเฉลี่ยมนุษย์ธรรมดา 0.5)
พลังเวท 15 (ค่าเฉลี่ยของมนุษย์ธรรมดา 0)
ความเร็ว 7+4 (ค่าเฉลี่ยของมนุษย์ธรรมดา 0.5)
ความอดทน 50 (ค่าเฉลี่ยของมนุษย์ธรรมดา (1)
[พลังกายปัจจุบัน 40 (10) (30) ]
"จิติญญาแห่งยักษา!"
[พลังกายปัจจุบัน 70 (10) + (30) + (30) ]
"คลื่นพลังสีชาด!"
ใช้หนุ่มดัดแปลงมันให้เคลือบไปรอบ ๆ กับดาบใหญ่ ตัวดาบเรืองแสงอ่อน ๆ ออกมา พลังของมันถูกยกระดับ อำนาจในการทะลวงเพิ่มมากขึ้น อำนาจในการบดขยี้เพิ่มมากขึ้น
"ถ้าฉันจำไม่ผิด การวัดระดับพลังล่าสุดของระดับ S ในอเมริกาที่เป็ราวกับป้อมปราการเคลื่อนที่ ไออ้อน เขามีพละกำลังอยู่ที่ 74 สินะ งั้นแปลว่าฉันในปัจจุบันก็มีพละกำลังที่จะบดขยีู้เาได้ไม่ต่างกัน"
ชายหนุ่มตั้งท่าเล็กน้อยก่อนจะหายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่ เขาพุ่งขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะฟาดดาบลงมาใส่อสุรกายตัวแรกที่อยู่ด้านหน้า
"ถ้าอย่างงั้นฉันขอวัดหน่อยแล้วกันว่าปัจจุบันฉันจะก้าวข้ามขีดจำกัดครั้งนี้ได้หรือเปล่า ย่าห์!!!"
เกิดเป็เสียงที่ดังก้องไปทั่วทั้งภายในมิติ พื้นที่รอบข้างเกิดรอยแยกที่หนาลึก ฝุ่นควันกระจัดกระจายไปทั่วพื้นที่
"ตรวจเช็คพื้นที่โดยรอบ สัญญาณเตือนว่าประตูมิติกำลังจะเปิดนั้นกำลังจะเริ่มขึ้น"
ทหารมากมายเริ่มล้อมประตูมิติ ผู้ใช้พลังพิเศษระดับ A ของทีมเฝ้าระวังเริ่มเตรียมตัว พวกเขานั้นมีหน้าที่ในการเฝ้าระวังพื้นที่อันตราย แม้ว่าจะไม่ได้เข้าไปยังพื้นที่ภายใน แต่หน้าที่ของพวกเขานั้นก็มีความสำคัญไม่ต่างกัน เหมือนพนักงานรักษาความปลอดภัย ถ้าพวกเขานั้นไม่เฝ้ายามตลอด 12 ชั่วโมง มีโอกาสจะเกิดปัญหาต่าง ๆ ตามมาได้ มันจึงสำคัญไม่แพ้หน้าที่อื่น ๆ
"พื้นที่เคลีย! ไม่ใช่ความผิดปกติของมิติ"
บริเวณโดยรอบเริ่มลดภาวะที่กดดันในทันที นั้นแปลว่าพื้นที่ของประตูมิตินั้นไม่มีปัญหาอะไร แต่สัญญาณที่ส่งมาหมายถึงประตูมิติถูกปิดได้สำเร็จ
"เขาใช้เวลาไปเท่าไหร่?"
" 71 นาทีครับ"
"ประตูเป็ระดับ A ใช่ไหม?"
"ครับผม และยังเป็ระดับสูงด้วยครับ"
ชายวัยกลางคนพยักหน้าตอบรับ เขาอยากจะรู้ว่าใครคือคนที่สามารถจัดการประตูระดับ A ได้ภายในระยะเวลาเพียงแค่ 70 นาที อสูรระดับสูงนั้นมักจะมีร่างกายที่ใหญ่โต และถ้าไม่ใหญ่นั้นก็จะเป็พวกตัวปัญหา พิษ ความเร็ว พละกำลัง ความทนทาน ไม่ว่าจะรูปแบบไหนก็ไม่ใช่ที่ที่ผู้ใช้พลังพิเศษระดับธรรมดา ๆ จะสามารถทำได้
เมื่อประตูมิติกะพริบอีกครั้ง ปรากฏเป็ชายสวมหน้ากากที่ดูดุดันก้าวออกมาจากประตู ดวงตาที่น่าหวาดกลัว เ็าราวกับน้ำแข็ง รอยเขี้ยวที่ปรากฏบนหน้ากาก มันสร้างความกดดันและความหวาดกลัวให้กับผู้คนที่เฝ้ามอง
"สวัสดีครับ ผมทีมเฝ้าระวังจากเสเว่นทีม คุณพอจะมีเวลาคุยกับพวกเราสักครู่ได้ไหมครับ"
ชายหนุ่มเดินมาหยุดอยู่หน้าเขาสักพักก่อนจะพูดขึ้น
"ถ้าพูดถึงการชักชวนให้เข้าทีมเฝ้าระวังผมไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่"
ชายหนุ่มหยิบบัตรและเอกสารต่าง ๆ ออกมาแล้วยื่นให้กับทหาร
"ผมชอบที่จะกำจัดพวกมันจากภายในมากกว่า และผมจะกำจัดพวกมันให้มากที่สุด พวกคุณไม่ต้องห่วง"
"เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณที่สละเวลา"
เขาโค้งให้กับชายหนุ่มเล็กน้อยก่อนจะมองตามแผ่นหลัง H4RRเคลื่อนที่ออกไปด้วยความเร็วสูง เพียงไม่นานทั้งตัวรถและเสียงก็หายไปจากพื้นที่
"ท่านครับ เราจะไม่ลองชักชวนเขาดูอีกทีเหรอครับ ถ้าได้คนที่มีความสามารถระดับมาช่วยงาน ผมว่าทีมของพวกเราคงจะเฝ้าระวังความปลอดภัยได้ดีขึ้นเลยนะครับ"
"ฉันไม่คิดว่าอย่างนั้น การที่ประชาชนจะปลอดภัยที่สุดนั้นก็มาจากพวกเขาเช่นกัน ถ้าพวกเขาไม่ทำอะไรผิดพลาดจากข้างใน พวกเราก็ไม่จำเป็ที่จะต้องทำอะไรนอกจากควบคุมสถานการณ์ที่เกิดขึ้น"
เรด ช๊อต ฉายาของผู้ใช้พลังพิเศษสายจู่โจมระยะไกล เขามีพลังที่ใกล้เคียงกับระดับ S ผมสีแดงสด ดวงตาสีดำ ชุดสูทดำทอง ประตูมิติที่เกิดปัญหามากมายถูกทีมของพวกเขาหยุดเอาไว้ได้เกือบทุกครั้ง
ถ้าวัดที่ความสามารถเพียงอย่างเดียว เขาคือผู้ใช้พลังพิเศษที่อันตรายเป็อย่างมากเมื่อนับจากพลังทำลายล้างที่สร้างได้
"เตรียมตัวเข้าไปตรวจพื้นที่ภายใน งานนี้เป็งานสุดท้าย บอกทุกคนด้วย วันนี้ฉันเลี้ยงเอง"
"ครับ"
ทีมของพวกเขากำลังก้าวเข้าไปยังภายในประตูมิติ อาร์มเมอร์และพลโล่จำนวน 5 คนเดินนำหน้าเพื่อเฝ้าระวังความปลอดภัย
"เละเทะเป็บ้า ถ้าบอกว่าเป็ S สายพละกำลังฉันก็ไม่แปลกใจหรอกนะ"
เมื่อ เรด ช๊อต มองเห็นสภาพโดยรอบ เขาก็เห็นพื้นที่ทั้งหมดถูกกวาดล้างเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
"รายงานครับหัวหน้า อสูรทั้งหมดเป็พวกจำแลงกายให้กลมกลืนกับพื้นที่ มีทั้งต้นไม้และยักหินครับ"
เขาพยักให้กับผู้รายงานก่อนจะหยิบอาวุธบางอย่างออกมา มันคือปืนสไนเปอร์ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากการผสานเทคโนโลยีสมัยใหม่ พลังเวท และของวิเศษจากต่างมิติเข้าไป
ะุสีเงินปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขาก่อนจะเริ่มตั้งท่า เขาค้างอยู่ประมาณ 3 วินาทีก่อนจะยิงออกไป
ปั้ง!!!
เสียงปืนดังขึ้น มันมากพอที่จะทำให้ผู้คนที่อยู่ไกลออกไปเป็กิโลได้ยินเสียงของมัน ตัวะุพุ่งจนไปถึงร่างของอสุรกายั์
จึก... ตู้ม!!!
ร่างกายของมันถูกเจาะจนเป็รู เล็ก ๆ ในทันที แต่ด้านหลังของมันกลับะเิออก
"เคลียพื้นที่ เรียกทีมเก็บกู้เข้ามาได้"
หลังจากที่พวกเขาออกไปทั้งหมด ด้านหลังของั์หินปรากฏเป็รูขนาดใหญ่ที่มากกว่ารูด้านหน้ามากกว่า 20 เท่า มันะเิออกทันทีที่วิ่งเจาะเข้าไปยังิั ถ้าอสุรกายหินโดนจู่โจมด้วยการโจมตีในครั้งนี้ใจกลางของมัน มันคงจะตกตายด้วยะุเพียงนัดเดียว
ดูจากพลังทำลายล้าง คงจะไม่มีใครมีข้อกังขากับฉายาและอันดับของเขาแน่นอน
เมื่อเขาเข้าสู่การโจมตี คงจะไม่มีใครกล้าหยุดยั้ง