เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่11 พร้อมแล้วผ่านมาเกือบ1สัปดาห์แล้วที่ฉันมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง และคุณเมฆก็ทำให้ฉันมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น ตอนนี้รูปร่างหน้าตาของฉัน บอกได้เลยว่าถ้าผู้ชายเห็นต้องมีหวั่นไหวบ้างแหละ (สงสัยฉันจะได้ความหลงตัวเองมาด้วย555) ในห้องฟิตเนส“ฮืออออ นิชา ไม่ไหวแล้วคุณเมฆ ใจจะขาดแล้ว พอทีเถอะ” ฉันครางเสียงหอบกระเส่าออกมา“ยังไม่ถึงเลย ขออีกหน่อย” คุณเมฆตอบ“นิชาวิ่งไม่หยุดเกือบจะชั่วโมงได้แล้วนะ พอเถอะจะโหดไปไหน” ฉันบ่นให้เทรนเนอร์จอมโหด“แค่นี้ทำเป็นบ่นไปได้ งั้นผมเพิ่มให้อีก10นาที”“ฮ๊ะ! 10 นาที ไม่ไหวละแล้ววววว อ๊ายยยยยยยย!”ผลั่ก! อุ๊บ!ร่างเล็กลงไปนอนกองกับพื้น“โอ๊ยยยยยยย! เอวจะหักไหมเนี่ย” ฉันนอนกลิ้งอยู่ตรงข้างลู่วิ่งด้วยความเจ็บปวด“555555555555” เสียงหัวเราะสะใจอยู่ด้านหลังอีตาคุณเมฆใจร้ายไม่คิดจะช่วยกันสักนิดก็เอาแต่หัวเราะเยาะกันอยู่ได้ เห็นคนเจ็บปวดทรมานแล้วสะใจต้องเป็นคนแบบไหนกันสักพัก“ยื่นมือมาสิ” ร่างใหญ่ยื่นมือเข้ามาช่วยดึงฉันแหมทีอย่างนี้ทำมาเป็นใจดี รู้จักนิชาน้อยไปซะละฉันคว้ามือคุณเมฆแล้วดึงกระชากอย่างแรง กะว่าจะให้เค้าล้มลงกองกับพื้นบ้างจะได้เข้าใจความรู้สึกฉันว่ามันเจ็บแค่ไหนแต่ทว่ากลับไม่เป็นแบบนั้น“เฮ้ยยยย!”ผลั่ก! หมับ!คุณเมฆดันล้มลงมาค้อมตัวฉันนี่สิแถมตอนนี้ฉันกับเขากำลังจูบกันอยู่ด้วยชิxหายแล้วววววววววววว!ตึก ตึก ตึก! เสียงหัวใจเต้นรัวไม่รู้ว่าของใครเป็นของใครฉันตกใจดวงตากลมนอนตัวแข็งทื่อ สติสตางค์หลุดลอยไปไหนแล้วก็ไม่รู้“อื้มมมมม” พอได้สติฉันก็รีบผลักตัวเขาออกร่างใหญ่นั่งนิ่งมองหน้าฉันไม่ละสายตา เขาเองก็ดูเสียอาการไม่น้อย“อยากจูบผมทำไมไม่ขอดีๆล่ะ” คุณเมฆพูด“บ้า ใครอยากจะจูบกับคุณ” ฉันรีบเอามือเช็ดริมฝีปากแก้เขินพร้อมกับลุกเดินหนีเข้าห้องอาบน้ำทันทีถึงอย่างนั้นอีตาคุณเมฆก็ยังคงมองตามฉันไม่ละสายตา แถมยังเล่นหูเล่นตาใส่อีก“คนบ้า ทำเอาใจฉันหล่นวูบเลย” ฉันได้แต่ยืนเอามือกุมอกสงบสติในห้องอาบน้ำ วันต่อมาหลังออกกำลังกายเสร็จ ฉันเปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือเผื่อน้องชายมีเรื่องอยากจะคุยด้วย ไม่นานมีเสียงข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือของฉันพี่มาวิน :นิชาของพี่เป็นไงบ้าง หายเงียบไปเลย ติดต่อก็ไม่ได้ รู้ไหมว่าพี่คิดถึง “คนเลว” ฉันเผลอด่าพี่มาวินต่อหน้าคุณเมฆคุณเมฆที่ได้เห็นสีหน้าของฉันก็รู้ทันทีว่าฉันกำลังด่าใคร“เขาติดต่อมาหรอ” คุณเมฆเอ่ยถาม“อืม” ฉันตอบสั้นๆ“ไหนขอผมดูหน่อย” คุณเมฆยื่นมือขอดูข้อความในมือถือจากฉัน จากนั้นเขาก็นั่งกดอะไรไม่รู้แล้วคืนให้ฉันฉันรีบกดดูข้อความในมือถือทันทีข้อความจากพี่มาวินพี่มาวิน :นิชาของพี่เป็นไงบ้าง หายเงียบไปเลย ติดต่อก็ไม่ได้ รู้ไหมว่าพี่คิดถึงฉัน :ช่วงที่ผ่านมานิชายุ่งๆนิดหน่อยค่ะ ตอนนี้ว่าง คิดถึง อยากเจอพี่มาวินมากค่ะ(คุณเมฆพิมพ์)พี่มาวิน :ช่วงนี้พี่ยุ่งๆกับงาน เดี๋ยวอีกไม่นาน พี่ก็จะกลับไปหานิชานะครับ รอพี่ก่อนนะคนดีฉัน :ค่ะ นิชาจะรอพี่ค่ะ (คุณเมฆพิมพ์)…จบการสนทนา……“คุณเมฆทำไมพิมพ์ไปแบบนั้นล่ะ” ฉันเอ่ยถามเขา “นิชา ผมว่าตอนนี้คุณพร้อมจะเผชิญหน้ากับสองคนนั้นแล้วนะ” คุณพูดด้วยสีหน้าจริงจัง“ฉะ ฉันในตอนนี้ จะทำได้แน่หรอ” ฉันเริ่มไม่มั่นใจในตัวเอง“คุณในตอนนี้ ไม่ใช่ลูกไก่ลูกแมวในวันนั้นแล้วนะ แสดงให้พวกนั้นเห็นว่านิชาคนใหม่เป็นยังไง”คุณเมฆพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันจนจมูกแทบจะชนกัน“ก็ได้ค่ะ ฉันจะทำให้พวกนั้นเห็นตัวฉันเวอร์ชั่นใหม่” ฉันพูดพร้อมกับถอยตัวออกมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่11

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่11

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้