สิรินทราหนีออกมาจากโรงแรมในสภาพที่กระเซอะกระเซิงเต็มที เสื้อผ้าถูกฤทธิเดชกระชากเสียจนขาดวิ่น ใบหน้าบวมช้ำไปด้วยแรงตบหึงหวงของรุ้งร้าย แต่หญิงสาวก็ไม่ได้โกรธรุ้งรายหรอก...เธอเข้าใจหัวอกผู้หญิงคนนั้น
สิรินทราร้องไห้ออกมาด้วยความสมเพชชีวิตตัวเอง เกิดมาปากกัดตีนถีบั้แ่จำความได้จนถึงตอนนี้ พอมีรักก็หวังจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์อย่างใครเขาบ้างแต่ไม่นึกเลยว่าคนที่เธอเรียกว่าคนรักจะหักหลังกันด้วยการเอาตัวเธอมาขายแบบนี้
สิรินทราไม่ได้อยากมาทำงานพริตตี้ั้แ่แรก เธอไม่ได้ชอบอะไรแบบนี้เลย แต่ก็นั่นแหละ...ก็เธอไม่มีทางเลือกไง ที่ผ่านมาเธอได้เข้าๆออกๆบริษัทต่างๆเป็ว่าเล่น หญิงสาวได้เข้าทำงานในตำแหน่งเลขาตามที่ตั้งใจไว้แต่ทว่ากลับถูกเ้านายลวนลาม จะเอาไปเป็อิหนู จะเอาเธอไปเลี้ยงให้สุขสบายบ้างล่ะ แต่สิรินทราไม่ยอมไงล่ะถึงได้ตกงานบ่อยๆแบบนี้
ถึงจะเกิดมาชีวิตไม่ได้สวยหรูเหมือนใครแต่สิ่งหนึ่งที่เธอมีคือศักดิ์ศรีและค่าความเป็คน หญิงสาวจะไม่ยอมขายสิ่งที่มีนี้ให้กับใครเพื่อแลกกับความสุขสบายของตัวเองเด็ดขาด
เหตุการณ์ล่าสุดก่อนที่จะตัดสินใจมารับงานพริตตี้ฝึกหัดนั้นสิรินทราได้งานเป็เลขาในบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง หญิงสาวดีใจมากเพราะที่นี่เป็บริษัทใหญ่มีโบนัสและสวัสดิการดีมากเลยล่ะ อีกทั้งเ้านายของเธอเป็ถึงประธานบริษัทมีอายุรุ่นพ่อท่าทางใจดีเชียวล่ะ
สิรินทราคิดว่าเธอคงจะไม่ต้องเจอเื่ขยะแขยงพวกนั้นอีกแล้ว แต่หญิงสาวกลับคิดผิดเพราะในคืนหนึ่งที่ต้องไปสัมมนากับลูกค้าต่างจังหวัดจู่ๆท่านประธานรุ่นพ่อก็แอบเข้ามาในห้องพักของเธอแล้วพยายามที่จะปลุกปล้ำหญิงสาว สิรินทราจึงใช้แจกันตีหัวตาเฒ่าหื่นจนแตกแล้วหนีออกมา จากนั้นเธอก็ไม่ไปทำงานที่นั่นอีกเลย
สุดท้ายหญิงสาวก็ต้องตระเวณสมัครงานอีกครั้ง สิ่งที่สิรินทราคิดไม่ถึงคือประธานเฒ่าหัวงูได้ใช้อำนาจของตนสร้างประวัติแบล็คลิสเธอไม่ให้บริษัทไหนรับเข้าทำงานอีก
แค่นั้นยังไม่พอยังโทรศัพท์เข้ามากดดันเธอให้ยอมไปเป็เมียน้อยอีกคนสิรินทราจึงต้องเปลี่ยนเบอร์ย้ายที่อยู่หนี พงศกรก็มาขอยืมเงินเธอในยามที่หญิงสาวลำบากอีกด้วยเหตุผลที่ว่ายายของเขาไม่สบาย...ยายของเขาก็คือยายคนเดียวกับคนที่เก็บสิรินทรามาเลี้ยงนั่นแหละ แต่ตอนนี้ท่านได้เสียชีวิตไปแล้วและสุดท้ายเงินทองของเธอก็เริ่มร่อยหรอจนเหลือติดตัวไม่ถึงพันแล้วในตอนนี้
สิรินทราเดินใจลอยอย่างไร้จุดหมายไปตามเส้นถนนในยามค่ำคืน ใครกันนะเป็ผู้กำหนดโชคชะตาของเธอ สิรินทราอยากจะะโถามเหลือเกินว่าเกลียดอะไรเธอนักหนาหรอ ให้ชีวิตของเธอมีความสุขมีชีวิตที่ดีเหมือนคนอื่นบ้างไม่ได้เลยรึไง...
ในขณะที่หญิงสาวกำลังเดินร้องไห้อย่างไร้จุดหมายโดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอได้เดินเลยมากลางถนนแล้วตัดหน้ารถคันหนึ่ง กว่าหญิงสาวจะรู้ตัวอีกทีแสงไฟจากรถก็ส่องสว่างและมาถึงตัวเธอเข้ามาทุกทีแล้ว
กรี๊ดดดดดดดด!!!!
@โรงพยาบาล
สิรินทรารู้สึกตัวขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆมองเพดานเพราะความไม่คุ้นเคยกับสถานที่ ที่นี่คือที่ไหนกันนะ นรกหรือ์กัน แต่ดูจากการที่เธอนอนอยู่นี้มันอาจจะเป็์ก็ได้นะ....
สิรินทราจำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ได้ว่าเธอกำลังจะถูกรถชนและทุกอย่างก็ดับวูบไป
"สิรินทราตื่นแล้วคุณ" เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นทำให้สิรินทราหลุดจากภวังค์
"สิ..." น้ำเสียงอ่อนโยนของสุภาพสตรีที่สิรินทราคุ้นหูดังขึ้นทำให้สิรินทราเริ่มน้ำตาคลอ
"อาจารย์...." สิรินทราเอ่ยเรียกอรวรรณเสียงแ่เบา
"เธอเจออะไรมาสิรินทรา"
อรวรรณถามขึ้น ดูจากสภาพของสิรินทราตอนที่เจอใหม่ๆนั้นลูกศิษย์ของเธอดูแย่มากเลยทีเดียว แม้แต่เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ยังขาดวิ่นจนดูไม่ได้ขนาดนั้น...ขออย่าให้เป็แบบที่เธอกังวลเลยนะ
"หนู...."
สิรินทราปล่อยโฮออกมาทันทีเมื่อถูกถามเช่นนั้น เื่ราวทั้งหมดจึงถูกถ่ายทอดออกมาจากริมฝีปากบางที่สั่นระริกทันที
"โธ่ สิรินทรา..."
อรวรรณสงสารลูกศิษย์สาวคนนี้จับใจ ครั้งหนึ่งเธอเคยไปสอนที่โรงเรียนมัธยมได้เจอกับเด็กผู้หญิงชั้น ม.3 หน้าตามอมแมมคนหนึ่งชื่อสิรินทรา สิรินทราได้มาเรียนบ้างไม่มาเรียนบ้าง
ด้วยความสงสัยและความอยากรู้ว่าทำไมสิรินทราจึงขาดเรียนบ่อยนักจนผลการเรียนออกมาไม่ดี อรวรรณจึงแอบตามไปดูที่บ้านของสิรินทราจนได้พบว่านักเรียนของเธออาศัยอยู่บ้านหลังเก่าๆที่มีอาชีพทำพวงมาลัยขายตามสี่แยก
อรวรรณเฝ้าติดตามพฤติกรรมของสิรินทราจนได้พบว่าก่อนมาโรงเรียนลูกศิษย์ของเธอต้องไปขายพวงมาลัยตามสี่แยกให้หมดก่อนถึงจะมีเงินมาซื้อข้าวสารและกับข้าวแต่ละมื้อให้ตาและยายที่กำลังป่วยนั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมสิรินทราถึงมาโรงเรียนสายจนบางครั้งไม่ได้มาเข้าเรียนเลยเพราะมีคนจ้างให้ไปล้างจานได้รายได้เป็รายวัน
อรวรรณสงสารลูกศิษย์คนนี้จับใจ จิติญญาความเป็ครูทำให้เธอตัดสินใจเข้าไปที่บ้านของสิรินทราในตอนที่ลูกศิษย์ของเธอออกไปขายพวงมาลัย อรวรรณถามถึงชีวิตความเป็อยู่ของลูกศิษย์รวมถึงพ่อแม่แท้ๆจนได้คำตอบมาว่าสิรินทราถูกแม่แท้ๆคลอดทิ้งไว้ใต้สะพานลอย ตากับยายไปพบจึงเก็บมาเลี้ยงจนถึงทุกวันนี้
ตากับยายมีลูกแท้ๆหนึ่งคนทำงานอยู่กรุงเทพส่งเงินมาให้บ้างไม่ส่งบ้างและไม่เคยกลับมาเยี่ยมท่านเลย ชีวิตความเป็อยู่ของทุกคนลำบากมากและข่าวร้ายต่อมาก็คือลูกศิษย์ของเธอได้ทุนเรียนถึงแค่ชั้น ม.3 เท่านั้นถ้ามีเงินก็จะไม่ได้เรียนต่อ อรวรรณถึงได้รู้แล้วว่าทำไมสิรินทราจึงต้องออกไปทำงานแทบจะตลอดเวลาไม่เคยได้ออกไปเที่ยวเล่นเหมือนเด็กคนอื่น
อรวรรณตัดสินใจเรียกสิรินทรามาคุยและจะเป็คนให้ทุนกับเด็กคนนี้เองจนเรียนจบมหาวิทยาลัย นอกจากนั้นเธอก็จะเป็ครูสอนพิเศษให้ลูกศิษย์คนนี้โดยไม่เคยคิดเงินแม้แต่น้อยเพราะอยากให้สิรินทรามีอนาคตและชีวิตที่ดีขึ้น
1K
