บ้านหลังใหญ่สองชั้นสไตล์โมเดิร์นที่เคยเงียบเหงาจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงเข็มนาฬิกาเดิน กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
แทน นักศึกษาหนุ่มชั้นปีที่สองวัย 20 ปี ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้เพียงลำพังมาพักใหญ่แล้ว พ่อและแม่ของเขาต้องเดินทางไปดูแลกิจการที่ต่างจังหวัดและต่างประเทศบ่อยครั้ง ทำให้บ้านที่ควรจะอบอุ่นกลับกลายเป็เพียงสถานที่สำหรับซุกหัวนอน กินข้าว และเล่นเกมฆ่าเวลาของวัยรุ่นคนหนึ่งเท่านั้น ความเงียบเหงาเกาะกินพื้นที่ทุกตารางนิ้ว โซฟาหนังตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นแทบจะไม่มีใครไปนั่งทับ โต๊ะอาหารขนาดหกที่นั่งก็มีเพียงจานข้าวของเขาแค่ใบเดียววางอยู่ตรงมุมโต๊ะ ชีวิตของหนุ่มวัยกลัดมันดำเนินไปอย่างราบเรียบ ไร้สีสัน และไร้ซึ่งแรงกระตุ้นใดๆ
จนกระทั่งบ่ายวันเสาร์ที่แสงแดดข้างนอกกำลังร้อนระอุ เสียงเครื่องยนต์ของรถตู้รับจ้างก็ดังขึ้นที่หน้าประตูรั้วบ้าน ตามมาด้วยเสียงแตรรถสั้นๆ สองครั้งเพื่อเรียกคนข้างใน แทนที่กำลังนอนเล่นเกมอยู่บนเตียงต้องขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เขาลุกขึ้นจากเตียง เดินลงบันไดมาที่หน้าบ้านเพื่อดูว่าใครมาเยือนในยามวิกาลเช่นนี้
เมื่อเขาเลื่อนเปิดประตูรั้วเหล็กบานใหญ่ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ดวงตาของเด็กหนุ่มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
พิม พี่สาวต่างสายเืของเขากำลังยืนอยู่ตรงนั้น
พิมเป็ลูกติดของแม่เลี้ยงที่แต่งงานกับพ่อของเขา พวกเขาไม่มีสายเืเดียวกันแม้แต่หยดเดียว เธออายุ 25 ปี แต่งงานออกเรือนไปั้แ่อายุยังน้อยกับ เมฆ วิศวกรหนุ่มที่ต้องคุมงานก่อสร้างตามต่างจังหวัด การที่พิมหอบกระเป๋าใบใหญ่หลายใบ พร้อมกับอุ้มทารกน้อยวัยกำลังแบเบาะไว้ในอ้อมอก และมีลูกชายคนโตวัยกำลังซนยืนเกาะชายเสื้ออยู่ข้างๆ บ่งบอกได้เป็อย่างดีว่าเธอไม่ได้มาแค่เยี่ยมเยียนชั่วคราว
"ยืนบื้ออยู่ทำไมล่ะไอ้ตัวแสบ มาช่วยพี่ถือของหน่อยสิ! พี่หอบลูกหอบเต้ามาเหนื่อยจะตายอยู่แล้วเนี่ย" เสียงใสๆ ที่ติดจะห้าวและเป็กันเองะโสั่งมาแต่ไกล รอยยิ้มกว้างที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นบนใบหน้าน่ารักของเธอ
"อ้าว เจ๊พิม... ทำไมมาไม่บอกล่วงหน้าเลยเนี่ย แล้วนี่หอบอะไรมาเยอะแยะ" แทนรีบวิ่งเข้าไปช่วยรับกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่จากมือของคนขับรถตู้
"ก็พี่เมฆน่ะสิ ต้องไปคุมไซต์งานที่ภาคเหนือตั้งหลายเดือน พี่อยู่คอนโดคนเดียวกับลูกสองคนไม่ไหวหรอก ทั้งเหนื่อยทั้งเหงา เลยโทรบอกพ่อกับแม่ว่าขอมาพักฟื้นและเลี้ยงลูกที่บ้านนี้สักพัก พ่อกับแม่ก็บอกว่าแกอยู่คนเดียวพอดี จะได้มีคนช่วยพี่เลี้ยงหลานไง" พิมตอบอย่างอารมณ์ดี ขณะที่ใช้มือข้างหนึ่งอุ้มลูกคนเล็กที่กำลังหลับปุ๋ย ส่วนมืออีกข้างก็จูงลูกคนโตให้เดินตามเข้ามาในรั้วบ้าน
แทนพยักหน้ารับรู้ พลางหิ้วกระเป๋าเดินตามแผ่นหลังของพี่สาวเข้าบ้าน ทว่าในจังหวะที่เดินตามหลังเธอนั้นเอง สายตาของเด็กหนุ่มวัยยี่สิบปีที่ฮอร์โมนกำลังพลุ่งพล่านก็ไม่อาจละไปจากรูปร่างของหญิงสาวตรงหน้าได้เลย
พิมเพิ่งคลอดลูกคนที่สองได้ไม่นาน แต่รูปร่างของเธอกลับไม่ได้ดูเผละหรือทรุดโทรมเหมือนที่เขาเคยจินตนาการไว้ ในทางกลับกัน การผ่านการตั้งครรภ์มาถึงสองครั้งกลับทำให้เรือนร่างของหญิงสาววัย 25 ปีดู "อวบอิ่ม" และเต็มไม้เต็มมือขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เธออยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวคอกลมตัวเล็กที่ดูจะรัดรูปเกินไปสำหรับสรีระในปัจจุบัน และกางเกงขาสั้นสีอ่อนที่โชว์เรียวขาขาวเนียน สิ่งที่ดึงดูดสายตาของแทนมากที่สุดคือส่วนโค้งเว้าที่ชัดเจนราวกับนาฬิกาทราย แม้จะเพิ่งคลอดลูก แต่พิมกลับไม่มีหน้าท้องยื่นออกมาให้เห็น เอวของเธอยังคงคอดกิ่ว ทว่าส่วนสะโพกกลับผายกว้างและดูหนานุ่มขึ้น ผิวพรรณของเธอขาวอมชมพูดูสุขภาพดีเปล่งปลั่ง ผมที่ย้อมสีน้ำตาลชานมถูกมัดเป็หางม้าลวกๆ ปล่อยให้ผมหน้าม้าแบบสไลด์ปัดไปด้านข้าง และมีปอยหวานร่วงหล่นลงมาเคลียข้างแก้มและลำคอระหง ดูน่ารักปนเซ็กซี่อย่างเป็ธรรมชาติโดยที่เ้าตัวไม่ได้ตั้งใจปรุงแต่ง
เมื่อเข้ามาถึงห้องนั่งเล่นที่แอร์เย็นฉ่ำ พิมก็วางลูกคนเล็กลงบนเบาะนอนที่เธอนำมาด้วยอย่างทะนุถนอม ลูกชายคนโตวิ่งไปเปิดทีวีดูการ์ตูนอย่างรู้หน้าที่ ส่วนพิมก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เธอทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังตัวใหญ่ ยืดแขนบิดี้เีเพื่อคลายความเมื่อยล้า
จังหวะที่เธอยืดตัวนั้นเอง เสื้อยืดสีขาวที่รัดรูปอยู่แล้วก็ยิ่งถูกดึงรั้งจนตึงเปรี๊ยะ แทนที่เพิ่งวางกระเป๋าลงบนพื้นถึงกับชะงัก ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ
หน้าอกหน้าใจของพี่สาวต่างสายเืที่เขาเคยเห็นว่าขนาดพอดีตัวในอดีต บัดนี้มันขยายใหญ่ขึ้นจนน่าใ ขนาด 38 นิ้ว ที่คัดเต่งตึงและอัดแน่นไปด้วยน้ำนมแม่ดันเนื้อผ้าจนเห็นเป็รูปทรงกลมกลึงชัดเจน ความอวบอิ่มนั้นทะลักล้นจนดูเหมือนเสื้อยืดตัวเล็กแทบจะปริแตกออกมารับน้ำหนักไม่ไหว ยอดถันที่ดุนดันผ้าออกมาเป็รอยนูนจางๆ ทำให้แทนต้องรีบกลืนน้ำลายลงคอและเบือนหน้าหนีด้วยความรู้สึกร้อนผ่าวที่เริ่มก่อตัวขึ้นบริเวณใบหน้า
"เฮ้อ... ถึงบ้านสักที เมื่อยไปหมดทั้งตัวเลย" พิมบ่นพึมพำ ก่อนจะหันมามองหน้าน้องชาย "ขอบใจมากนะแทนที่ช่วยยกของ เดี๋ยวพี่ขอจัดของเข้าห้องก่อน แล้วตอนเย็นพี่จะทำกับข้าวเลี้ยงตอบแทนแล้วกัน"
"ม... ไม่เป็ไรครับเจ๊ ตามสบายเลย" แทนตอบตะกุกตะกัก พยายามบังคับสายตาไม่ให้เลื่อนต่ำลงไปมองความอวบอิ่มที่ขยับกระเพื่อมทุกครั้งที่เธอหายใจ
พิมลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่โถงทางเดินซึ่งมีกระจกบานใหญ่ติดผนังอยู่ เธอหยุดยืนตรงหน้ากระจกเพื่อสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองหลังจากการเดินทาง แทนที่ยืนอยู่ด้านหลังมองภาพสะท้อนในกระจกบานนั้นอย่างเงียบๆ
ในกระจก เขาเห็นภาพของหญิงสาวที่สมบูรณ์แบบในแบบฉบับของผู้หญิงที่โตเต็มวัย พิมใช้มือสองข้างจับที่เอวคอดของตัวเอง ก่อนจะลูบไล้ลงมาที่สะโพกผาย แล้วบ่นอุบอิบกับตัวเองเบาๆ
"อ้วนขึ้นตั้งเยอะแน่ะ ดูสิ สะโพกใหญ่เบ้อเริ่มเลย หน้าอกก็คัดจนเสื้อจะขาดอยู่แล้ว... สงสัยต้องหาเวลาลดน้ำหนักจริงจังแล้วมั้งเนี่ย"
พิมบ่นด้วยความไม่มั่นใจตามประสาผู้หญิง แต่ในความรู้สึกของแทนที่ยืนมองอยู่ด้านหลัง คำว่า 'อ้วน' ไม่ได้ใกล้เคียงกับรูปร่างของเธอเลยสักนิด รูปร่างแบบนี้ต่างหากที่เรียกว่าความเย้ายวนอย่างแท้จริง มันคือความหนานุ่มที่กระตุ้นสัญชาตญาณดิบของเพศผู้ เอวที่คอดรับกับบั้นท้ายที่งอนงาม และก้อนเนื้อขนาด 38 นิ้วที่ดูตึงแน่นราวกับลูกโป่งที่สูบลมจนเต็มกำลังรอวันปลดปล่อย แทนแอบคิดในใจว่ารูปร่างแบบนี้แหละที่ผู้ชายหลายคนปรารถนาจะได้
"เจ๊ไม่ได้อ้วนหรอกครับ..." แทนเผลอพูดออกไปเบาๆ
"หืม? แกพึมพำอะไรนะไอ้แทน?" พิมหันมาเลิกคิ้วถาม
"ป... เปล่าครับ ผมแค่จะบอกว่า เจ๊เพิ่งคลอดมา รูปร่างก็ต้องเปลี่ยนไปบ้างเป็ธรรมดาแหละ ไม่เห็นจะอ้วนตรงไหนเลย หุ่น... หุ่นยังดีอยู่เลยครับ" เด็กหนุ่มพยายามหาคำพูดที่ดูเป็ธรรมชาติที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนความขัดแย้งในใจ
พิมหัวเราะร่วน ดูเหมือนเธอจะไม่ใส่ใจกับท่าทีประหม่าของน้องชายนัก "ปากหวานนะเราเนี่ย สงสัยเอาไว้จีบสาวที่มหาลัยล่ะสิ เอาเถอะๆ พี่ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีกว่า เหนียวตัวจะแย่ ฝากดูหลานแป๊บนะ"
พูดจบเธอก็เดินนวยนาดขึ้นบันไดไป ทิ้งให้แทนยืนนิ่งอยู่กลางห้องโถง กลิ่นหอมบางอย่างที่ลอยวนอยู่ในอากาศยังคงติดจมูกของเขา มันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมราคาแพงเหมือนที่วัยรุ่นสาวๆ นิยมใช้ แต่มันเป็กลิ่นที่ผสมผสานระหว่าง ความหอมละมุนของแป้งเด็ก และกลิ่นหวานอ่อนๆ ของน้ำนมแม่
กลิ่นนี้เป็กลิ่นเฉพาะตัวของหญิงที่เพิ่งคลอดบุตร มันเป็กลิ่นที่บริสุทธิ์และให้ความรู้สึกอบอุ่น แต่สำหรับแทนในเวลานี้ กลิ่นหอมหวานที่ลอยมาจากเรือนร่างอวบอิ่มนั้น กลับทำปฏิกิริยากับฮอร์โมนวัยหนุ่มของเขาอย่างรุนแรง มันกระตุ้นจินตนาการลึกซึ้งและปลุกเร้าความ้าทางกายให้ตื่นตัวขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้
่เย็นวันนั้น บ้านที่เคยเงียบเหงามีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตาเห็น เสียงเด็กวิ่งเล่น เสียงทีวี และกลิ่นหอมของอาหารเย็นที่พิมเป็คนลงมือทำลอยฟุ้งไปทั่วบ้าน การรับประทานอาหารร่วมกันดำเนินไปอย่างเรียบง่าย พิมยังคงเป็พี่สาวที่ห้าวและคุยเก่งเหมือนเดิม เธอเล่าเื่ลูก เื่สามี และเื่จิปาถะมากมายให้แทนฟัง
ทว่า ปัญหาเดียวของแทนในมื้ออาหารนั้นคือ เขาไม่สามารถมีสมาธิกับสิ่งที่พิมพูดได้เลย เพราะพิมเปลี่ยนมาสวมชุดนอนกระโปรงผ้าฝ้ายบางๆ ที่ดูสบายตัว แต่ความบางของมันกลับทำให้เห็นเรือนร่างของเธอได้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม โดยเฉพาะเวลาที่เธอโน้มตัวตักกับข้าว หน้าอกขนาดใหญ่ที่ปราศจากชุดชั้นในคอยพยุงก็แกว่งไกวไปมาตามแรงโน้มถ่วง ยอดถันสีหวานดันเนื้อผ้าออกมาให้เห็นเป็รอยนูนอย่างเด่นชัด
เธอทำตัวตามสบายเหมือนอยู่กับครอบครัว ไร้ซึ่งความเขินอายหรือระแวดระวังตัวใดๆ เพราะในความคิดของเธอ แทนคือน้องชายตัวเล็กๆ ที่เห็นกันมาั้แ่เด็ก แต่เธอไม่รู้เลยว่า น้องชายคนนั้นได้โตเป็หนุ่มเต็มตัวแล้ว และสายตาที่เขามองเธอก็ไม่ได้มีความเป็ 'พี่น้อง' หลงเหลืออยู่อีกต่อไป
ตกดึก คืนนั้นเป็คืนที่ยาวนานที่สุดสำหรับแทน
เด็กหนุ่มนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงในห้องนอนของตัวเอง แอร์ที่เปิดไว้เย็นเฉียบไม่ได้ช่วยดับความรุ่มร้อนในร่างกายของเขาได้เลย ภาพของพิมั้แ่ก้าวเข้ามาในบ้าน ภาพเรือนร่างทรงนาฬิกาทราย รอยยิ้ม กลิ่นหอมของน้ำนม และหน้าอก 38 นิ้วที่สั่นกระเพื่อมอยู่ภายใต้ร่มผ้า ยังคงวนเวียนฉายซ้ำอยู่ในหัวราวกับแผ่นฟิล์มที่ถูกเปิดวน
เขายกมือขึ้นมาก่ายหน้าผาก พยายามดึงสติตัวเองให้กลับมาอยู่ในร่องในรอย
‘นั่นพี่สาวแกนะเว้ยไอ้แทน... ถึงจะไม่มีสายเืเดียวกันก็เถอะ แต่นั่นก็คือพี่สาว แถมเขาก็มีสามีมีลูกแล้วด้วย แกจะมาคิดอกุศลแบบนี้ไม่ได้’
เขาพยายามเตือนสติตัวเองด้วยเหตุผลและศีลธรรมอันดีงาม แต่ยิ่งพยายามกดทับ ความรู้สึกอยากรู้อยากลองก็ยิ่งตีตื้นขึ้นมา ความขัดแย้งในใจก่อตัวเป็คลื่นพายุ เขารู้ดีว่าพิมมองเขาเป็แค่น้องชาย และการที่เธอแสดงพฤติกรรมสบายๆ ไร้การป้องกันตัว ก็เพราะเธอไว้ใจเขาอย่างสนิทใจ หากเขาเผลอทำอะไรข้ามเส้นไป ความสัมพันธ์ในครอบครัวคงพังทลายไม่เหลือชิ้นดี
แต่ถึงอย่างนั้น... สัญชาตญาณดิบในตัวของเขากลับร่ำร้องบอกว่า เขา้าััความอวบอิ่มนั้น เขาอยากรู้ว่าก้อนเนื้อที่ดูตึงแน่นนั่นจะนุ่มมือแค่ไหน กลิ่นหอมหวานของน้ำนมนั้นหากได้ลิ้มลองด้วยปลายลิ้นจะมีรสชาติเป็อย่างไร
ส่วนอ่อนไหวกลางลำตัวของเขาแข็งขืนและปวดหนึบขึ้นมาเพียงแค่คิดถึงสัดส่วนโค้งเว้าของพี่สาวต่างสายเื แทนต้องกัดฟันแน่น มือหนาเอื้อมลงไปกอบกุมความอึดอัดของตัวเองไว้ใต้ผ้าห่ม เขาจำใจต้องจินตนาการถึงใบหน้าหวานๆ และทรวดทรงของพิม เพื่อช่วยระบายความรุ่มร้อนที่อัดอั้นอยู่ข้างใน
3K
