ตอนที่6
กายถอยออกมาจากอิกดราซิลเล็กน้อย จากนั้นก็ยืนหลับตา
“สเตตัส โอเพ้น” กาย้าพูดให้มันดูเท่ แม้เล็กน้อยก็ยังดี จากนั้น แสงก็โผล่มาในความคิดเป็โฮโนแกรม3มิติ
มนุษย์ :กาย อายุ10ปี
อาชีพผู้สร้างโกเลมฝึกหัด เลเวล 1 อัพเกรด 0/10
โกเลม 0/1
พลังโจมตี 15
ความทนทาน 15
ความเร็ว 13
มานา 5
พลังแห่งการสร้าง 5
สกิล
สร้างโกเลม เลเวล 1
ควบคุมโกเลม เลเวล 1
‘แนวเกมRPGสินะ ค่าสถานะโดยทั่วไปก็พอจะรู้อยู่หรอก ที่ต่างก็มีแค่การอัพเกรดและพลังแห่งการสร้างเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าใช้ทำอะไร’ กายดูค่าสถานะของตัวเองและคิดวิเคราะห์เพื่อทำความเข้าใจพลังของตัวเอง
กายเดินไปแตะต้นไม้โลก้าถามเกี่ยวกับค่าสถานะ การอัพเกรดและพลังแห่งการสร้าง
“เฮี…ย” กาย
“เอาละไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก ได้เวลาแล้วข้าจะส่งเ้าออกไปเองเตรียมตัวให้ดี ลาก่อนมนุษย์” ก่อนที่กายจะถาม อิกดราซิลก็ส่งกายออกมาก่อนแล้ว
‘ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้ารู้ว่าเ้าจะถามอะไรข้าอีก ลองหาคำตอบเองเถอะมนุษย์เอ๋ย ทำข้าเสียเวลาตั้งนาน ข้าแค่แกล้งเล่นเพื่อเอาคืนเล็กน้อยเท่านั้น’ อิกดราซิล รู้สึกดีที่ได้แกล้งคืนกาย
โต๊ะอาหารแจ็คและแมรี่กำลังนั่งมองกายอยู่สังเกตกายว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรหลังจากกายได้สติกลับมา
“ลูกรู้สึกเป็ยังไงบ้าง รู้สึกไม่ดีตรงไหนรึเปล่า” แมรี่ถามอาการด้วยความเป็ห่วงและสังเกตกายเรื่อยๆ
“เฮ้ออ ข้าสบายดีแม่ไม่ต้องเป็ห่วง ร่างกายข้ารู้สึกเหมือนแข็งแรงขึ้นด้วยซ้ำ”กายตอบกลับพร้อมยกแขนเบ่งกล้ามให้ดู ถึงจะรู้สึกไม่พอใจอิกดราซิลก็เถอะ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ร่างกายของลูกผู้ชายไม่มีทางเป็อะไรไปได้หรอก กายแกได้ สกิลอะไรมาบ้าง มีอะไรไม่เข้าใจถามพ่อได้เลย การพัฒนาพลังและการใช้พลังจำเป็ต้องฝึกก่อน” แจ็คพูดมองมาที่กายด้วยท่าทางอวดดี
“ก่อนอื่นคือข้ามีเื่จะบอก ข้าไม่ได้เลือกอาชีพนักรบเหมือนกับพ่อ ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีหรืออะไรน่ะ แต่ข้ามีอาชีพที่ข้า้าเป็อยู่และข้าชอบอาชีพนี้มากมันคือความฝันของข้า ข้าหวังว่าพ่อจะเข้าใจ แน่นอนว่าข้าไม่ลืมแนวทางการเป็ลูกผู้ชายที่แท้จริงแน่นอน เป็คำที่พ่อเคยสอนข้าผู้ชายที่มีกล้ามขนาดพกพา(เล็ก)ไม่ใช่ลูกผู้ชายที่แท้จริง และที่สำคัญสาวๆชอบคนกล้ามใหญ่ด้วยข้าจำได้ทุกคำที่พ่อสอนข้า” กายร่ายออกมาเหมือนบทที่เขียนเอาไว้
‘ไม่ได้เลือกนักรบก็แสดงว่าเลือกนักลอบสังหารสินะ นักลอบสังหารที่เหมือนกับแมรี่ ว่าแต่คำสอนอะไร ข้าไปสอนคำพวกนี้ตอนไหน ถึงมันจะเป็ความจริงก็เถอะ’ แจ็คถึงจะผิดหวังที่กายไม่ได้เลือกนักรบ แต่อาชีพนักลอบสังหารก็มีบทบาทสำคัญไม่ต่างกัน
“งั้นแกก็เลือกอาชีพนักลอบสังหารสิน่ะ” แจ็คถามกาย
“ไม่ไช่ ข้าไม่ได้เลือกอาชีพนักลอบสังหารเหมือนกัน” กายตอบด้วยท่าทางและสีหน้าที่จริงจัง
แจ็คกับแมรี่ที่ได้ยินคำตอบกายก็ขมวดคิ้วขึ้นมา เนื่องจากที่กายไม่ได้เลือกอาชีพที่ครอบครัวมีอยู่ทำให้ทั้งสองแจ็คและแมรี่อยากรู้และสงสัยว่าทำไม
“ลองอธิบายมาสิ ว่ายังไง เลือกอาชีพอะไร ขอเหตุผลด้วย” น้ำเสียงแจ็คเต็มไปด้วยความจริงจัง เพราะเลือกอาชีพแล้วไม่สามารถเปลี่ยนอาชีพได้ส่วนใหญ่การเลือกอาชีพสำคัญกับชีวิตเป็อย่างมาก อาชีพเป็เส้นทางการใช้ชีวิตทั้งชีวิตเลยก็ว่าได้ ถึงจะไม่ใช่ทั้งหมดก็ตาม
“ข้าเลือกอาชีพผู้สร้างโกเลมฝึกหัด เหตุผลคือข้าชอบโกเลมและข้าอยากลองสร้างโกเลมข้าคิดว่าข้าสามารถสร้างโกเลมที่แข็งแกร่งได้” กายตอบอย่างมั่นใจ
“สร้างโกเลม!!! ผู้สร้างโกเลมรึ!? ทำไมต้องโกเลมด้วยกาย แกรู้เื่อะไรเกี่ยวกับโกเลมไหม ทำไมไม่ถามความเห็นข้ากับแม่เ้าก่อน” แจ็คจ้องมองไปที่กายรู้สึกใและผิดหวังมากที่กายเลือกอาชีพผู้สร้างโกเลม
“แล้วลูกคิดจะทำอะไรต่อล่ะ ต้องบอกก่อนนะว่าโกเลมไม่เป็ที่นิยมแม้แต่นิดเดียว”แมรี่พูดเสร็จแล้วทำหน้าครุ่นคิดอะไรสักอย่าง
“ข้าจะไปเป็นักผจญภัยเหมือนพ่อและแม่”กายใช้น้ำเสียงที่จริงจังตอบออกมา
“นักผจญภัยด้วยโกเลมน่ะรึ กายแกบ้ารึงัย โกเลมไม่ได้แข็งแกร่งอะไรเลย แกจะมีชีวิตรอดได้อย่างไรถ้าเจอกับสัตว์อสูรหรือมอนสเตอร์” แจ็คเริ่มโมโห
“พ่อจ๋า โกเลมไม่ดีเหรอคะ” คริสที่เห็นพ่อโมโหขนาดนั้นก็ถามขึ้นด้วยความอยากรู้และสงสัย
“ใช่จ้าา โกเลมอ่อนแอมากเลย แค่พ่อออกมัดทีหนึ่งก็ไป์แล้วจ้าา แต่กายพี่ชายลูกอยากจะสร้างโกเลมที่อ่อนแอมากๆ แล้วออกไปผจญภัยข้างนอก พ่อกลัวว่าจะมีคนรังแกพี่ชายหนูนะสิ” แจ็คหันไปตอบคริส ด้วนน้ำเสียงนุ่มและเอ็นดูคริสมาก ผิดกับที่พูดกับกาย อย่างกับคนละคน
“อ่อนแอที่ไหน คริสอย่าไปฟังที่พ่อพูดน่ะ โกเลมที่พี่ชายจะสร้างไม่มีทางอ่อนแออย่างที่พ่อว่ามาหรอก พี่ชายจะสร้างโกเลมที่แข็งแกร่งที่สุดและสุดยอดที่สุดออกมา แน่นอนว่าถ้าน้องจ๋าอยากกินไก่แดงเท่าไรหรือจะกินทุกวันโกเลมของพี่จะจับมาให้น้องกินทุกวันเลย นอกจากไก่แดงก็ได้น่ะ”กายรีบแก้ความต่างทันทีเพื่อใหคริสช่วยอีกแรง
“ได้เหรอ กินได้ทุกวันจริงเหรอพี่กาย พ่อจ๋าให้พี่กายสร้างโกเลม สุดยอดโกเลมออกมาเยอะๆเลยนะะ พ่ออย่าห้ามพี่กายเลยน่ะพ่อจ๋า~” คริสได้ยินว่าได้กินไก่แดงทุกวันก็ดีใจขึ้นมา รีบขอร้องพ่อทันที
“อื..ม อืมพ่อจะไม่ห้ามแล้ว จะไม่ห้ามแล้ว เฮ้ออ!!”แจ็คถอนหายใจ รู้สึกยอมแพ้เพราะลูกสาว ‘ตามใจลูกสาวเกินไปรึเปล่าหน่อ ข้าต้องเป็โรคแพ้ความน่ารักของคริสแน่ๆ’
‘อืม จบไปเื่หนึ่ง เจอไพ่ตาย จบง่ายเกินไปแล้ว เหลือแค่ทางแม่สินะ’ กายมองไปทางแมรี่ ที่กำลังครุ่นคิดอยู่
“ได้ ไปเป็นักผจญภัยได้ แต่มีข้อแม้” แมรี่ที่รู้สึกว่ากายมองมา ก็ได้สติกลับมา แล้วอนุญาตให้เป็นักผจญภัยได้แต่มีข้อแม้ขึ้นมา
“แม่ว่ามาเลย ข้าจะพยายามทำตามที่แม่บอก ข้อแม้ที่ว่าคือ?” กายใช่น้ำเสียงที่จริงจัง
“ต้องฝึกให้หนักขึ้นก่อนออกไปผจญภัย แน่นอนว่าแม่กับพ่อจะฝึกให้เอง และเมื่ออายุ13ปีต้องไปเข้าเรียนที่โรงเรียนนักผจญภัยสองปีก่อนจะออกไปผจญภัยได้ นี้คือข้อแม้ที่แม่้า”แมรี่กล่าวออกมาหลังจากครุ่นคิดมาสักพัก
“ได้ข้าจะทำตามที่แม่ว่ามา” กายเข้าใจที่แมรี่้าจะสื่อ แมรี่้าฝึกกายเพื่อที่สามารถดูแลตัวเองได้ตอนออกไปเป็นักผจญภัย
“ดี เอาละ เริ่มฝึกพรุ่งนี้เลยน่ะ ส่วนเื่ทักษะและสกิลของลูกแม่และพ่อคงช่วยอะไรไม่ได้มาก แม่รู้แค่ว่าการอัพเกรดโกเลมหรืออาชีพต้องใช้เงินเป็จำนวนมาก ใช่เงินซื้อแร่ต่างๆให้โกเลมดูดกลืนเพื่ออัพเกรด” แมรี่หรือโดยปกติจะไม่ได้รู้เื่โกเลมมากมายอะไร เนื่องจากอาชีพเกี่ยวกับโกเลมมีน้อยมาก ทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับโกเลมมีน้อยตามไปด้วย
“อืม อืม พ่อจะฝึกให้แกไม่จำเป็ต้องใช้โกเลมเลยคอยดู เพิ่มการฝึกพิเศษแบบคูณสอง หึหึหึ” แจ็คมองกายด้วยรอยยิ้มที่น่าขนลุก
‘เฮ้อออ เอาแล้วไง’ กายรู้สึกสงสารตัวเองขึ้นมา