ปั้ง!!! เสียงตบโต๊ะของหนึ่งในสมาชิกสภาสูง
ที่สีหน้าโกรธเกรี้ยว “เ้าเด็กหัวหมอ แก!โกงฉันใช่ไหม” สมากชิกสภาสูงพูด “ไม่นะ! จะโกงกันได้ยังไง นี่มันหมากรุกนะ” รูตพูด
“ฉันไม่เชื่อแกหรอก! จับมัน” สมาชิกสภาสูงพูดด้วยสีหน้าที่บ่งบอกถึงความอับอายเพราะโดนเด็กหนุ่ม
ชนะหมากรุกอย่างง่ายดาย ผู้คนต่างมองเขาด้วยสีหน้าเยาะเย้ยและสบประหม่า
ทันใดนั้นทหารสองนายก็พากันกรูเข้าใส่รูต
เด็กหนุ่มผู้ใสซื่อ ดวงตาสีน้ำเงินของเขาเบิกว้าง ความรู้สึกกลัวตายที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนก็เกิดขึ้นกับตัวเขา
เขาวิ่งหนีจนสุดกำลัง ไปทางมุมตึกร้าง
ทหารสองนายวิ่งตามมาอย่างติดๆ
เปรี้ยง!!! เสียงปืนดังขึ้น รูตล้มลงอย่างแรง เขาตกลงไปในช่องลิฟท์เก่า “มันหายไปไหนแล้ว!” ทหารนายหนึ่งพูด “ถึงมันจะหายไปแต่ยังไงมันก็ตายแน่ๆ ฉันยิงเข้ากลางหัวใจมัน ฉันเห็น” ทหารอีกนายพูด “ดีไม่ต้องเปลืองแรงหาศพมันอีก ฮาฮา กลับกันเถอะ เ้านายรอเรานานแล้ว” ทหารนายแรกพูด แล้วทหารทั้งสองนายก็พากันกลับไปหาสมาชิกสภาสูง
“เราจัดการเรียบร้อยแล้วครับท่าน!” ทหารทั้งสอง พูด “ดี ฮาฮา เ้าพวกที่ชอบโกงคนอื่นต้องกำจัดทิ้งให้หมด” สมาชิกสภาสูงพูดพร้อมหัวเราะไปด้วย
“ใครนอนอยู่ตรงนั้น รีบไปดูเร็ว” พนักงานดูแลตึกพูด พร้อมวิ่งเข้าไปดูที่ช่องลิฟท์เก่า
“เด็กนี่ถูกยิงเรียกรถพยาบาลเร็ว!” เหล่าพนักงานดูแลตึกต่างช่วยกันพารูตขึ้นมาจากช่องลิฟ
“นี่มัน เด็กที่ถูกพวกสภาสูงเล่นงานนิ เราจะช่วยกันดีไหม ถ้าขืนช่วยไปจะเป็ปัญหากับพวกเราอีกไหมเนี่ย” เหล่าพนักงานดูแลตึก ต่างก็พากันมีท่าทีไม่กล้าที่จะช่วยรูต “นี่!! พวกนายนั่นเด็กนะจิตใจพวกนายทำด้วยอะไรกันเห็นเด็กกำลังจะตายยังไม่ช่วยกันอีก” พนักงานคนหนึ่งพูด “ถึงแม้ต้องมีปัญหาก็ช่างมันเหอะ พวกเราจะช่วยเด็กคนนี้เอง” เหล่าพนักงานพูด
“ที่ไหนกันเนี่ย” รูตพูดพร้อมค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องสีขาว “อย่าพึ่งขยับนะ เธอพึ่งโดนยิงมานะ”หมอพูด “แหม โชคดีจริงๆเลยนะที่รอดมาได้ ดีนะที่ะุไม่โดนหัวใจ”พยาบาลพูด
รูตได้แต่ลืมตาแต่ไม่ขยับตัว ความแค้นของเขาที่โดนหนึ่งในสมาชิกสภาสูงทำร้ายมามันฝังลึกลงในใจเขา หลายวันผ่านไปเขาได้ออกจากโรงพยาบาลกลับสู่โรงเรียนมัธยมไชน์
(ไชน์เป็โรงเรียนมัธยมของเหล่าลูกขุนนางและผู้มีอำนาจของประเทศ โรงเรียนแห่งนี้ขึ้นชื่อว่าเป็โรงเรียนมัธยมที่ดีที่สุดของประเทศและมีความหรูหราระดับโรงแรม5ดาวเพราะได้รับเงินสนับสนุนจากผู้มีอำนาจและเหล่าขุนนางมาตลอด โรงเรียนแห่งนี้มีระบบป้องกันการก่อนการร้ายแบบเดียวกับกองทัพเพื่อป้องกันการก่อการร้ายของพวกผู้ก่อการร้ายในประเทศ)
“เฮ้รูต! นี่นายหายไปหลายวันเลยนะไปไหนมาหรอ”ไลม์พูดพร้อมวิ่งมากอดคอรูต “ไม่ได้ไปไหนมาหรอก พอดีฉันไม่ค่อยสบายนิดหน่อยน่ะ”
“นี่นายไม่สบายทั้งทีไม่โทรศัพท์มาบอกฉันเลยนะ ฉันเป็เพื่อสนิทนายนะรูต!” ไลม์พูดพร้อมด้วยอาการน้อยใจหน่อยๆ “อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ ฉันไม่สบายน่ะฉันไม่ได้ลืมนายหรอกอย่าคิดมากสิ” รูตพูดพร้อมวิ่งเข้าไปกอดและหยอกล้อกับไลม์
ถึงแม้ว่าภายนอกรูตอาจดูปกติ แต่ภายในจิตใจของเขายังคงหมกมุ่นเื่ความแค้นอยู่ ตลอดหลายวันที่เค้ารักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเขาคิดถึงวิธีการล้างแค้นและเปลี่ยนแปลงประเทศที่เน่าเละนี้
บึ้ม!!! เสียงดังสะนั่น แผ่นดินสั่นไหว หน้าต่างแตกกระเด็น เสียงกรีดร้องของเหล่านักเรียนเริ่มดังขึ้น
“อะไรน่ะ แผ่นดินไหวหรือก่อการร้าย” รูตพูด”หมอบลงเร็วรูต!”ไลม์รีบดึงตัวรูตลงอย่างเร็ว
เสียงปืนเริ่มดังขึ้นและยิ่งดังขึ้น “นี่โรงเรียนของเราโดนผู้ก่อการร้ายโจมตีหรอ”รูตคิด สีหน้าของรูตและไลม์บ่งบอกถึงอาการกลัวอย่างสุดขีด
“เข้าไปเลย แสดงให้มันดูประเทศนี่น่ะ มันเป็ของพวกเราไม่ใช่ของพวกขุนนาง”หนึ่งในผู้ก่อการร้ายชุดดำพูด พวกก่อการร้ายชุดดำต่างก็พากันเข้าไปถล่มโรงเรียน
และปล้นสิ่งของมีค่าทุกสิ่งที่พวกเขาสามารถเอาไปได้
(ไม่นานหลังจากนั้น)
ตู้ม! เสียงดังมาจากด้านหน้าของโรงเรียน “อะไรน่ะ พวกทหารมาแล้วหรอไวจริง รีบหนีเร็วพวกเรา”
“ไม่ไหวถ้าหนีออกไปแบบนึ้เราโดนพวกทหารเก็บหมดแน่ เราต้องหาตัวประกัน”พูดเสร็จพวกผู้ก่อการร้ายชุดดำจับก็ตัวเหล่านักเรียน “อย่านะ! ปล่อยเพื่อนฉันเถอะ”ไลม์พูดพร้อมดึงตัวรูตมาจากผู้ก่อการร้าย “นี่แกกล้ามาขวางฉันหรอ” ผู้ก่อการร้ายพูดพร้อมหันปืนไปทางไลม์
ปั้ง! ไลม์ล้มลง ะุพุ่งเข้าต้นขาของไลน์
“ไม่นะไลม์”รูตพูด “มันไม่เป็ไรหรอกน่ะ ถ้าแกไม่อยากให้มันเืไหลหมดตัวก็รีบมากับฉัน”ผู้ก่อการร้ายพูด
“แกจะบ้าหรอกว่าพวกแกจะเจราตกลงกับพวกทหารเเสร็จเพื่อนฉันก็เืหมดตัวตายกันพอดี แกนะแก!!”รูตพูดพร้อมด้วยความโกรธและพุ่งเข้าใส่ตัวผู้ก่อการร้าย
“ รีบไปจับมันสิ จะรอให้มันบีบคอเพื่อนพวกเราจนตายหรอ”หัวหน้าผู้ก่อการร้ายชุดดำพูด แล้วเขาก็เดินเข้าไปหารูต “นี่เ้าหนูทำใจเถอะนะกว่าเราจะตกลงกับพวกทหารเสร็จเพื่อนนายก็ไม่รอดอยู่ดี มันเป็ยสัจธรรมของโลกน่ะเ้าหนู บางครั้งก็ต้องมีการสละชีวิตผู้บริสุทธิ์กันบ้าง”
“ก็ไม่ต้องไปตกลงกับพวกทหารสิ”รูตพูด
“ไม่ทำอย่างนั้นแล้วจะให้พวกเราออกจากที่นี่ยังไงละเ้าหนู” “ก็หนีไปสิ ฉันน่ะมีทางลับพาพวกแกออกจากที่นี่โดยไม่เจอพวกทหารเลยซักคนแถมพวกแกยังได้ฮอหนีไปอีกด้วย”รูตพูด “ว่าไงนะเ้าหนูถ้าแบบนั้นก็รีบพาฉันไปเลย ยิ่งแกช้าเท่าไหร่เพื่อนแกยิ่งหมดโอกาสรอดขึ้นทุกที” พูดเสร็จพวกผู้ก่อการร้ายก็พาตัวรูตให้นำทางไปยังทางลับเพื่อจะหนีออกจากโรงเรียน เดินไปได้ซักพักนังก็ไปถึงทางออก
“โอ้โหนี่มัน์ชัดๆ”พวกผู้ก่อการร้ายชุดดำพูด
มองออกไปคือลานจอดเฮลิคอปเตอร์ของสำนักข่าว ที่มันเฮลิคอปเตอร์จอดอยู่หลายลำ
“เก่งไม่ใช่เล่นเลยนะเ้าหนู”หัวหน้าผู้ก่อการร้ายพูด
“รึว่าเราจะใช้เ้าพวกนี้ให้เป็หมากของเราในแผนการที่เราคิดไว้ดีนะ แต่ก็ต้องขอดูความสามารถของเ้าพวกนี้อีกหน่อยละกัน บุกเข้ามาโจมตีโรงเรียนของเราได้ถือว่ามีฝีมืออยู่”รูตคิดในใจ แล้วเขาก็หัวเราะออกมาอย่างดัง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ้า ฮา ฮ่ะ ราวกับว่านี้จะเป็การเริ่มต้นแผนการของเขา
พวกผู้ก่อการร้ายก็พากันหันมามอง “หัวเราะอะไรน่ะเ้าหนู มันมีอะไรน่าขำหรือไง” หัวหน้าผู้ก่อการร้ายพูด “พวกนายน่ะ อยากที่จะเปลี่ยนแปลงประเทศนี้ใช่ไหมมาร่วมมือกับฉันสิ สมองของฉันกับกองกำลังของพวกนาย เราจะมาเปลี่ยนแปลงประเทศนี้และกำจัดพวกขุนนางเลวๆให้สิ้นซาก!” รูตพูด
“เด็กอย่างนายจะทำอะไรได้”พวกผู้ก่อการร้ายพูด
“ก็พาให้พวกแกรอดออกมาจากวงล้อมทหารไง!”รูตพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง “ใจเย็นเ้าหนูพวกนั้นแค่หยอกล้อนายเล่นก็เท่านั้นแหละ เรามาดูสิว่านายจะทำอะไรได้บ้างมากับพวกเราสิ” พูดเสร็จผู้นำกลุ่มก่อการร้ายก็ยื่นมือหารูต รูตยิ้มและจับมือตอบ “ได้สิฉันจะแสดงให้ดูพลังของฉันนะ” รูตพูด
2K
