ตอนที่ 17 ราชสีห์กับั
สายตาเ็าคู่หนึ่งกำลังจ้องมองไปยังที่สนาม หมัดของเขากำแน่นขึ้นมา เืในกายพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง เด็กชายคนนี้คือ ฮุ่ยเว่ย ศิษย์สายในอัจฉริยะ ที่กำลังอันดับหนึ่งในเวลานี้
ประสบการณ์ซูเวยเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
เขาและคู่ต่อสู้ต่างได้รับประโยชน์ด้วยกัน
ซูเวยได้พัฒนาศักยภาพขึ้นเข้าไปในระดับที่ยากจะหยั่งถึง ในขณะที่คู่ต่อสู้ก็ได้รับคำชี้แนะที่มีประโยชน์จากซูเวยด้วยเช่นกัน
เมื่อท้าทายศิษย์ร้อยอันดับแรกจนครบยี่สิบคนแล้ว ซูเวยหยุดการท้าทายลง
ศิษย์ร้อยอันดับแรกเหลืออีกเพียงสี่สิบคนเท่านั้นที่ยังไม่ได้รับการท้าทายของซูเวย
จากนั้นเขาะโออกมาด้วยประโยคเดิมให้ทุกคนรับรู้ พร้อมหันหลังเดินจากไป
เช้าวันใหม่
ผู้คนต่างรีบจับจองที่นั่งเพื่อจะได้รับชมการประลองอย่างชัดเจน บางคนมาดูเทคนิคพื้นฐานการต่อสู้เพื่อนำไปปรับปรุง
แม้แต่ศิษย์เก่าบางคนก็ยอมรับว่าเทคนิคพื้นฐานของซูเวยนั้นสมบูรณ์แบบมาก
ศิษย์ร้อยอันดับแรกที่ยังไม่ได้รับการท้าทาย มองซูเวยเป็เหมือนกับฝันร้าย
ทุกคนอยากตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายนี้โดยเร็ว
ชื่อเสียงศิษย์ร้อยอันดับแรกลดลง
ชื่อเสียงศิษย์ใหม่โด่งดังกระฉ่อนมาแทนที่
ตอนนี้เริ่มมีศิษย์เก่าบางคนคิดว่าซูเวยได้เข้าสู่ดินแดนแห่งดาบไปเรียบร้อยเเล้ว
ดินแดนแห่งดาบคือจุดสูงสุดของผู้ใช้ดาบ
ในความเป็จริงซูเวยไม่คิดจะซ่อนความแข็งแกร่งของตัวเองเอาไว้ แต่เนื่องจากคู่ต่อสู้ของเขาแต่ละคนไม่มีใครสามารถบังคับให้เขาต้องเอาจริงได้เลย ทำให้เขาใช้แค่เทคนิคดาบขั้นพื้นฐานก็ชนะแล้ว
ทุกคนต่างคิดว่ามีเพียงศิษย์สิบอันดับแรกเท่านั้นที่จะหยุดสถิติอันน่าทึ่งนี้ได้เท่านั้น
การเผชิญหน้ากับซูเวยที่ก่อให้เกิดปรากฏการณ์น่าเหลือเชื่อกลายเป็กระแสกดดันของคู่ต่อสู้ ทำให้ศิษย์แต่ละคนต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อถูกท้าทายขึ้นมา
ศิษย์อันดับสามสิบห้าพ่ายแพ้
ศิษย์อันดับสามสิบพ่ายแพ้
ศิษย์อันดับยี่สิบเอ็ดพ่ายแพ้
ศิษย์ร้อยอันดับแรกแต่ละคนต่างพ่ายแพ้ด้วยเทคนิคดาบขั้นพื้นฐาน
เหลือเพียงศิษย์อันดับยี่คนแรกเท่านั้นที่ยังไม่ได้รับการท้าทายจากซูเวย
บางคนสีหน้าเศร้าสร้อย อยากรีบแข่งให้จบไวๆเพื่อให้หายจากความกดดัน บางคนตื่นเต้นเมื่อใกล้ต่อสู้กับศิษย์ใหม่ที่เก่งกาจ
"พรุ่งนี้ข้าจะมาท้าทายใหม่"
ซูเวยไม่รีบร้อน ทำการท้าทายค่อยเป็ค่อยไปอย่างช้าๆเพื่อให้คู่ต่อสู้ได้เตรียมตัว
วันที่ห้าของการท้าประลอง
วันนี้ซูเวยจะได้ประลองกับศิษย์ยี่สิบอันดับแรก แล้วเผชิญหน้ากับฮุ่ยเว่ยผู้ครองอันดับหนึ่งอยู่บนจุดสูงสุดของศิษย์สายใน
สำหรับศิษย์ใหม่นี้คือเหตุการณ์สุดยิ่งใหญ่
ส่วนศิษย์เก่านี้คือการต่อสู้เพื่อรักษาหน้า
ฮุ่ยเว่ยเป็ตัวแทนศิษย์เก่า ซูเวยเป็ตัวแทนศิษย์ใหม่ ทั้งสองจะได้ต่อสู้ในวันนี้
ซูเวยไม่สนใจเื่การต่อสู้กับฮุ่ยเว่ย แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็ศิษย์อัจฉริยะก็ตาม
สิ่งที่ซูเวยสนใจคือการเป็ศิษย์แท้จริง เป็ผู้นำเหล่าศิษย์ของสำนักอาญา์
การกระทําของซูเวยที่ผ่านมาคือ การสร้างปรากฏการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนให้ดึงดูดเหล่าาุโระดับสูงของสำนักมาชม
หากตนเองเป็ที่สนใจและดึงดูดของเหล่าาุโระดับสูง เป้าหมายของเค้าจะเข้าใกล้มากขึ้นและรวดเร็วยิ่งกว่าวิธีการปกติ
การท้าทายของยี่สิบอันดับแรกเริ่มขึ้น
ศิษย์อันดับที่สิบเก้าพ่ายแพ้
ศิษย์อันดับที่สิบเจ็ดพ่ายแพ้
ศิษย์อันดับที่สิบพ่ายแพ้
ซูเวยไม่ทำให้สาวกและศิษย์ใหม่มาเชียร์ตนเองผิดหวังจัดการคว้าชัยชนะต่อเนื่อง
ส่วนศิษย์เก่ามีสีหน้าบิดเบี้ยวมากขึ้นทุกที แต่พวกเขายังคงมีความหวังอยู่ เมื่อศิษย์สายในที่แข็งแกร่งสุดยังคงอยู่บนบังลังก์
ศิษย์อันดับเก้าพ่ายแพ้
ศิษย์อันดับห้าพ่ายแพ้
ศิษย์อันดับสามพ่ายแพ้
ศิษย์อันดับสองพ่ายแพ้
ในที่สุดราชสีห์กับัก็ได้เผชิญหน้ากัน
ราชสีห์คือฮุ่ยเว่ยผู้ครองอันดับหนึ่ง
ัคือซูเวยคลื่นลูกใหม่มาแรง
"ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง"
"พี่ชายเป็ศิษย์ใหม่ที่ยอดเยี่ยมมากที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นมาก่อน แต่วันนี้พี่ชายต้องพบกับพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของข้าคนนี้"
ฮุ่ยเว่ยเปิดปากทักทายซูเวยก่อนคนแรก
ด้วยการที่ถูกยกย่องว่าเป็อัจฉริยะั้แ่เด็ก มีอายุเพียงสิบสามปี และยังสามารถครองบัลลังก์ศิษย์สายในอันดับหนึ่งเป็เวลาเนิ่นนานที่ไม่มีใครสามารถล้มได้อีก จึงมีมั่นใจในฝีมือและความสามารถมาก