Yesterdays dream ฝันวันวาน

" ๻ั้๹แ๻่วันนั้นรินก็หายไป "

๻ั้๫แ๻่วันที่เราเลิกกันทุกอย่างมันกลับพังทลายลง ทุกอย่างกลายเป็๞ความผิดพลาดที่เราไม่อยากจดจำเราอยากได้๰่๭๫เวลานั้นกลับมาแต่ดูเหมือนว่าเขาคงไม่อยากให้โอกาสเรา คงไม่อยาดเจอหน้าเรา ๻ั้๫แ๻่วันที่รินหายตัวไปก็เกือบจะเข้าสามเดือน ไม่มีใครติดต่อรินได้สักคนแม้กระทั่งคนในครอบครัวรินเองจนกระทั่ง......................

เชอร์รี่ : เหมยๆ

เหมย : มีอะไรเชอร์รี่ รีบอะไรนักหนาเหมือนมีเ๱ื่๵๹ใหญ่เกิดขึ้นอย่างนั้นแหละ

เชอร์รี่ : มีคนเจอตัวรินแล้วแก

เหมย : ออแล้วทำไม หรือว่าตายแล้ว

เชอร์รี่ : ไม่ใช่โว้ยแกนี่ รินมันยังไม่ตายแต่มีคนไปเจอที่ประจวบ

เหมย : อืม.....ก็ดีใจนะ

เชอร์รี่ : เหมยแกฟังเรานะ นี่เป็๞โอกาสสุดท้ายแล้วนะที่แกจะได้เจอริน ถ้าแกยังจะดื้อด้านทำตัวหยิ่งทะนงไม่ยอมรับผิดสิ่งที่ทำแล้วปล่อยให้รินจม          กับความทุกข์ที่ตัวเองไม่ได้ก่อระวังแกจะเจอรินในสภาพที่ไม่ใช่คนก็ได้ ฉันตามที่อยู่ของรินไว้ให้แล้วฉันวางไว้ตรงนี้นะถ้าแกจะไปก็รีบไปนะ

ในที่สุดรินก้ปรากฎตัวสักที วันรุ่งขึ้นเราไปที่ประจวบเพื่อนไปตามหารินตามที่ได้ข่าวมาจากเชอร์รี่ เราไปถึงชายหาดหนึ่งตามข้อมูลแต่เราก้ไม่เจอรินแต่เรายังจำได้ว่าเราเคยมาที่นี้กับรินเมื่อสองปีที่แล้วและยังมีสถานที่ลับของเราสองคนรินอาจจะอยู่นั้นซึ่ง......มันก็เป็๞ไปตามที่เราคิด

เหมย : ริน.........

ริน : ในที่สุดเหมยก็หาเราจนได้สินะ

เหมย : รินหายไปไหนมาทำไมไม่บอกกล่าวกันก่อน

ริน : เราบอกนะ ป้าไม่ได้เอาจดหมายให้หรอ

เหมย : เราไม่ได้อ่าน

ริน : ก็ยังเหมือนเดิมเลยนะละเลยสิ่งรอบข้าง แต่เราดีใจนะที่เหมยหาเราเจอ

เหมย : ริน

ริน : มีอะไรหรอ

เหมย : รินรู้ไหม๻ั้๫แ๻่วันนั้นเราพยายามที่จะปรับตัวเอง เราอยากจะขอโทษรินนะ รินรู้ไหม

ริน : เรารู้ แต่เราไม่อยากจะจำวันนั้นเราเห็นเหมยทีไรความทรงจำวันนั้นมันทำให้เราเจ็บ เหมยรู้ไหมวันที่เราคิดฆ่าตัวตายเราน้อยใจที่เหมยไม่มาหาเราเราคิดว่าเหมยอยากให้เราตาย

เหมย : ไม่ใช่นะริน เหมยไม่อยากให้มันเป็๞แบบนั้น

ริน : เรารู้แต่เราก็ทำ เราก็อยากจะขอโทษเหมยที่เราทำแบบนั้นลงไป

เหมย : รินไม่ต้องขอโทษ เราผิดเองที่เราทำลงไปแบบนั้น รินไม่ต้องนะ

ริน : เหมยเราขอโทษ........

จากนั้นเราก็กลับที่พักกัน รินร้องไห้๻ั้๹แ๻่ที่ชายหาดจนมาถึงห้องร้องไห้ไม่หยุดจนเราพึ่งมารู้ทีหลังว่ารินเป็๲โรคซึมเศร้ามาสองปีแล้วเราปลอบรินตลอดเวลาจน...........

ริน : เหมยอย่าทิ้งเราไปได้ไหม

เหมย : เราจะทิ้งคนที่เรารักได้ไง

ริน : สัญญานะ

เหมย : เราสัญญา

รินเข้าจูบเรา........เรามีความสุขที่สุดเราอยากอยู่กับ๰่๭๫เวลานี้จนไม่อยากไปไหน มันคือค่ำคืนแห่งความฝันที่เราอยากให้เป็๞ตลอดเวลา ไม่มีใครรอบข้างนอกจากพวกเราสองคน

ริน : เหมยรู้ไหมนี่เป็๞วันที่รินมีความสุขมากเลยนะ

เหมย : เราก็เหมือนกัน ต่อไปนี้เราอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ

ริน : อืม

///

เหมย : อรุณสวัสดิ์ คุณริน

ริน : อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณเหมย

เหมย : ทำไรกินอ่ะ

ริน : ข้าวผัดน่ะ เหมยกินป่ะ

เหมย : อืมกินสิ

ริน : เหมยเราถามอะไรหน่อยสิ

เหมย : ถามมาเลยเราพร้อมตอบอยู่แล้ว

ริน : เหมยจะอยู่กับเราตลอดไปได้ไหม เหมยจะไม่ทิ้งเราใช่ไหม

เหมย : เราตอบไม่ได้จริงๆริน เราอยากอยู่กับรินนะแต่สักวันเราคงจะต้องจากกันอยู่แล้วแต่เราก็เจอกันได้ตลอดเวลาเรายังเป็๞เพื่อนกันได้นะ

ริน : แต่เราไม่อยากเป็๲แค่เพื่อน เราอยากอยู่ในสถานะเดิมไม่ได้หรอ

เหมย : งั้นเหมยของไปเคลียร์ทุกอย่างให้มันจบก่อนนะ รินจะรอเราได้ไหม

ริน : รินรอได้ เหมยสัญญากับรินนะ

เหมย : อืมเหมยสัญญา

นับจากวันนั้นเรารอเหมยตัดสินใจทุกอย่างเรารอวันแล้ววันเล่า เราเป็๞ห่วงเหมยจนใจจะขาดอยู่ทุกวันจนวันนั้นมาถึง..........

ริน : ค่ามาแล้ว (เปิดประตู)

เหมย : ริน.......

ริน : เหมย เหมยเป็๞อะไร

เหมย : เราขอโทษ เราทำตามสัญญาไม่ได้

ริน : ไม่ต้องร้องนะ ไม่ต้องร้อง

เหมย : เราจะทำยังไงดี เราอยากอยู่กับริน

ริน : เหมย เหมยลองคิดดูนะถ้าเหมยแต่งงานเหมยจะมีความสุขนะ เหมยยังมีคนที่ดูแลได้แต่เราช่วยอะไรเหมยไม่ได้มากแต่เรายังอยู่นะ เรายังอยู่ตรงนี้ถ้าเหมยคิดถึงเรา เรายังอยู่ที่เดิมนะ

เหมย : ริน.......

ริน : เอาล่ะเหมย ไปทำหน้าที่ให้มันจบนะ เราจะยังรอที่เดิมนะ

เหมย : ริน...........

ในเมื่อทุกอย่างมันมาถึงตรงนี้ เราก็คงจะต้องถอยให้เหมยไปมีความสุขแล้วสินะ ลาก่อนนะ

" จนกว่าเราจะไม่พบกันอีก "