แอ้ด....!
จู่ๆ ประตูหน้าห้องของเขาก็ปิดเองเวยฟางหันไปมองด้วยความใ
“ข้าสั่งคนเอาไว้แล้วห้ามรบกวนจนกว่าข้าจะตื่น”ชายหนุ่มหลับตาและกอดนางเอาไว้
ยามนี้ก็เย็นย่ำแล้วเวยฟางสบายใจเล็กน้อยหวังว่าจะไม่มีคนเรียกหานางจึงปล่อยให้เขานอนกอดอยู่บนเตียงสักพักก็ได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนที่นอนกอดนางไว้ดูเหมือนเขาจะเหน็ดเหนื่อยจริงอย่างที่บอก นางค่อยๆ แกะมือของเขาออกแล้วลงจากเตียงห่มผ้าให้ชายหนุ่มแล้วย่องกลับเรือนของตน
“ฟางเอ๋อร์! ฟางเอ๋อร์!”
เสียงเรียกนั้นทำให้นางใรีบเดินไปที่นางต่าง“ท่านคือ?”
“พี่ซีฮันของเ้าไงล่ะ?รีบเปิดหน้าต่างเร็วเข้า”
ไฉซีฮันะโเข้ามาในห้องของนางเวยฟางรีบถามข่าวด้วยความตื่นเต้น
“ข้าไปสืบเื่จวนสกุลหยุนมาแล้วพวกเขาเคยทำงานกับท่านพ่อของเ้าและใต้เท้าโซว่จริงดูเหมือนครั้งนั้นพวกเขาก็น่าจะรู้เห็นแต่กลับไม่ยอมให้ปากคำใดๆ กับสำนักมือปราบ”
“ที่ใต้เท้าโซว่ยอมจ่ายเงินให้ตาเฒ่าเวยอยู่บ่อยๆมิใช่ว่าเพราะกลัวถูกเปิดโปงหรอกหรือ? หากเราหาหลักฐานเอาผิดเจอก็น่าจะตามหาท่านพ่อท่านแม่ข้าพบเสียที”
“ครั้งนั้นพวกเขาเผาบ้านเ้าจนวอดวายเพราะอยากจะทำลายหลักฐานทั้งยังจับท่านพ่อท่านแม่ของเ้าไปคง้ารีดเค้นความลับบางอย่างป่านนี้คงไม่มีเหลือสิ่งใดให้เราเอาผิดเขาได้แล้ว”
“หากเราใช้เล่ห์หลอกให้โซว่เจี้ยนกั๋วพูดออกมาเองล่ะเ้าคะ?”
“เ้าหมายถึง?”
“คนอาจทำให้เขาพูดไม่ได้แต่ผีอาจทำให้เขายอมพูดเ้าค่ะเราคงต้องหาวิธีหลอกให้ใต้เท้าโซว่ไปในที่ที่เราจัดเอาไว้”
“เช่นนั้นข้าจะไปสืบมาว่าเราพอจะลงมือได้เมื่อใด?”
ไฉซีฮันพูดคุยกับเวยฟางเสร็จก็ลอบออกจากจวนสกุลเหมาไปฉางเหมยที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องส้วมพลันมองเห็นคนชุดดำกระโจนออกจากหน้าต่างห้องนอนก็เวยฟางก็รีบวิ่งไปเคาะประตูเมื่อเห็นเ้าของห้องสบายและไม่ได้แสดงทีท่าในางก็เก็บงำคำถามเอาไว้
เหมาฮ่าวที่พักผ่อนไปหนึ่งชั่วยามก็ตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวรับประทานอาหารเขาออกไปช่วยมือปราบจั๋วสืบเื่ของใต้เท้าโซว่กับใต้เท้าหยุนอยู่สองวันจากนั้นก็ไปเจอเื่วุ่นวายที่โรงเตี๊ยมร่ำสุขอีกร่างกายจึงทนไม่ไหวพอสดชื่นดีแล้วก็ให้บ่าวเรือนตนไปเรียกฉางเหมยมาสอบถามครั้นเขาได้ยินเื่ที่เฉียวต๋ามาเยี่ยมเวยฟางถึงจวนซ้ำหม่าฮูหยินยังเปิดทางก็ยิ่งหงุดหงิด
“คนผู้นี้กล้ายุ่งกับคนของข้า เห็นทีคงจะปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว”
“คุณชายเฉียวยังบอกอีกว่าจะกลับมาเยี่ยมแม่นางเวยอีกนะเ้าคะ”
ปัง!
เขาทุบโต๊ะเสียงดังจนฉางเหมยสะดุ้งแม้แต่บ่าวรับใช้ที่ยืนรออยู่หน้าห้องยังพลอยใ
“นี่มันยังคิดจะกลับมาอีกหรือ?”
“ก็นายหญิงชวนเขาไว้นี่เ้าคะแถมเขายังเอาของมาฝากตั้งเยอะ มีแต่ของดีๆ ทั้งนั้นเลยเ้าค่ะ”
“ท่านแม่นะท่านแม่คิดแต่จะผลักไสคนของข้าไปให้ผู้อื่น เ้าเฉียวต๋าผู้นี้กล้าป่วนโรงเตี๊ยมข้าแล้วยังคิดจะตีท้ายครัวข้าอีก”
ฉางเหมยหน้าเสียนางเป็สาวใช้ที่เติบโตในจวนนี้มาั้แ่เด็กและมีคุณชายใหญ่คอยช่วยเหลือมาตลอดนางจึงพร้อมจะเข้าข้างคุณชายใหญ่อยู่แล้ว หากว่าเขาอยากจะตบแต่งกับแม่นางเวยฉางเหมยก็พร้อมจะช่วยเหลืออย่างเต็มที่
“ฉางเหมยเ้าคอยจับตาดูท่านแม่กับเวยฟางให้ดีอย่าให้บุรุษอื่นมาทำรุ่มร่ามกับนางได้เป็อันขาด”
“เ้าค่ะ”
เหมาฮ่าวหงุดหงิดจนไม่อาจจะทนอยู่ในจวนได้เขาจึงออกไปหาเถียนฮุยที่คฤหาสน์ซิวเชี่ยนสองสามีภรรยากำลังนั่งรับประทานอาหารจึงได้เชิญให้เหมาฮ่าวรับประทานเสียด้วยกันเสร็จแล้วซิวเชี่ยนก็ให้บ่าวรับใช้เอาสุรารสเยี่ยมที่เพิ่งได้มาใหม่จากแคว้นเหลียนออกมาต้อนรับ
“พวกท่านดื่มสุราคุยกันดีหรือไม่?”
“ภรรยาเ้าเอาใจใส่ดีจริงเสี่ยวฮุย”
“ฟางเอ๋อร์ของเ้าก็ดูจะรู้จักเอาใจคนอยู่ไม่น้อยทำไมเ้าถึงไม่รีบแต่งเล่า?”
พอเถียนฮุยถามถึงคู่หมั้นสีหน้าของเหมาฮ่าวก็ทำเอาสองสามีภรรยาเ้าของคฤหาสน์ถึงกับชะงัก“เสี่ยวฮ่าว ท่านแม่ของเ้ายังไม่ยินยอมอีกหรือ?”
“ยอมกับผีอะไรล่ะ!ตอนนี้นางถึงขนาดจัดงานเลี้ยงเรียกบุรุษมาดูตัวฟางเอ๋อร์ถึงจวนซ้ำยังบอกใครต่อใครว่าฟางเอ๋อร์คือญาติผู้น้องของข้า”
“เอ๋?ถ้าเช่นนั้นยามนี้มารดาของเ้าก็เตรียมโซว่ซิ่นมี่ไว้ให้เ้าแล้วก็เตรียมเ้าบ่าวคนใหม่ไว้รอนางแล้วสิ”
เหมาฮ่าวได้ยินเถียนฮุยพูดราวกับล่วงรู้แผนการของหม่าฮูหยินก็ทำตาโต
“เ้าพูดเหมือนเป็พยาธิในท้องท่านแม่ของข้าเลยนะรู้จริงเสียด้วย”
“แผนการแยกบุตรชายกับลูกสะใภ้ที่ไม่ปรารถนาก็คงมีไม่กี่อย่างหรอกหากอีกฝ่ายดูยากไร้ก็เอาเงินให้เพื่อเป็การซื้อทางหรือไม่ก็เสนอผลประโยชนที่ล่อใจท่านแม่เ้าใจป้ำมากแล้วอุตส่าห์อุปโลกน์นางขึ้นเป็ญาติผู้น้องของเ้าไม่แน่ว่าอาจจะคุณชายตระกูลดีมาสู่ขอนางในไม่ช้า”
เถียนฮุยอดีตคุณชายจอมเ้าชู้ยิ่งพูดก็ยิ่งเข้าเค้าทำเอาใบหน้าของเหมาฮ่าวยิ่งอึมครึมลงไปอีกหลายส่วน
“ท่านพี่เ้าคะดูเหมือนท่านจะพูดถูกหมดเลย ดูคุณชายเหมาสิ สีหน้าไม่สู้ดีแล้วเ้าค่ะ”ซิวเชี่ยนรีบตบแขนปรามสามีเบาๆ
“น้องหญิงเ้าอย่าห่วงเสี่ยวฮ่าวไปเลย ข้าไม่เชื่อว่าคนอย่างเขาจะไม่คิดแก้เผ็ดมารดาจริงหรือไม่สหาย? คนอย่างเ้าคงไม่ถูกท่านแม่รังแกง่ายๆ หรอกกระมัง?”
“หึ! ข้าน่ะหรือ? ก็ใช้วิธีข่มขู่นางเอาไว้น่ะสิ”
“ไหนๆเล่าให้ข้ากับเชี่ยนเอ๋อร์ฟังสักหน่อย” เถียนฮุยรินสุราเอาใจสหาย
เหมาฮ่าวยกซดไปหนึ่งจอกก็ยอมเปิดปากเื่ที่ตนเองแอบเข้าไปนอนร่วมเตียงกับนางได้หลายคืนให้คนทั้งสองฟัง
“เ้าสมกับเป็สหายข้าเสียจริง!ต้องแบบนี้ล่ะนางจะได้ไม่กล้าแข็งขืนกับเ้า ว่าแต่หากนางคิดจะหนีไปล่ะก็เ้าก็ความคืบหน้าเื่คดีความยื้อนางเอาไว้ บอกนางทีละนิดนางก็ไม่กล้าจากไปแล้ว”
************************
1K
![[GrimHunt] สมรภูมินักล่า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1586669526_59206856.webp)
