ดวงใจท่านประธาน (จบ)

        ตอนที่5 แรงบันดาลใจ

        วิกกี้เดินมาส่งเพื่อนถึงโต๊ะทำงานใหม่เขาวางกล่องอุปกรณ์ของเขมิกาที่ช่วยถือมาลงบนโต๊ะเลขาด้านหน้าห้องของท่านประธานหนุ่มเรียบร้อย

        "หล่อนโอเคมั้ย"

        "อื้อ...ขอบใจแกมากวิกกี้"

        "จำเอาไว้นะ ถ้าเขาจำหล่อนไม่ได้จริงๆ หล่อนก็ต้องพยายามทำทุกวิถีทางให้เขาจำหล่อนให้ได้"

        "ฉันไม่มั่นใจเลยว่ะ"

        "ไม่ใช่เพื่อหล่อนนะยะ แต่เพื่อหลานของฉันย่ะ"

        "อือๆ...แกกลับไปเถอะ ได้เวลาเข้างานแล้ว"วิกกี้พยักหน้าให้เพื่อนแล้วเดินกลับแผนกของตัวเองไป

        ก๊อก!ก๊อก! ก๊อก!

        “เชิญครับ”

        “สวัสดีค่ะ ท่านประธาน ดิฉันมารายงานตัวค่ะ”เขมิกาเริ่มงานเลขาวันนี้เป็๞วันแรก เธอไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องทำอะไรบ้างงานส่วนมากของเลขาคือทำงานตามที่เขาสั่งและติดตามเข้าประชุมคอยจดบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับงาน เธอเข้าใจว่างานของเลขาน่าจะประมาณนี้

        “เรียกผมว่าคุณธันก็พอ เรียกท่านประธานฟังดูแก๊แก่ยังไงก็ไม่รู้ ส่วนคุณดิฉัน ไม่ต้องก็ได้มั้ง เอาเป็๲ฉันเฉยๆ หรือไม่ก็ชื่อเล่นก็ได้”เขายังคงเป็๲คนง่ายๆเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย

        “ค่ะคุณธัน”

        “คุณมีชื่อเล่นมั้ย ชื่อเขมิกาผมว่ามันยาวไปหน่อย”เธอเงียบไปเหมือนกำลังคิดอะไรในใจอยู่สักครู่ ก่อนที่จะบอกชื่อเล่นของเธอให้เขาได้รู้

        “ฉันชื่อเขมค่ะ” เขาจำฉันไม่ได้จริงๆเหรอเนี่ย

        “โอเค...งั้นผมเรียกคุณว่า คุณเขมก็แล้วกันง่ายดี”เธอก้มหน้าลงไม่กล้าสบตากับเขา ในใจคิดว่าจะพิสูจน์ยังไงดี ว่าเขาความจำเสื่อมจริงหรือว่าสำหรับเขา เธอมันไม่น่าจดจำ

        “ค่ะ”

        “ผมกำลังออกแบบเครื่องประดับที่จะนำไปโชว์ในงานเครื่องเพชรเดือนหน้าที่กำลังจะมาถึงคุณมาช่วยผมดูหน่อยสิ วันนี้ผมว่าจะส่งแบบไปลองผลิตดู”

        “คุณจะให้ฉันดูอะไรคะ”

        “ก็ดูว่ามันสวยหรือยังคุณเป็๲ผู้หญิงอาจจะมีรายละเอียดเพิ่มเติมให้ผมปรับปรุงชิ้นงานอีกก็ได้ลองมาดูแล้วเสนอให้ผมฟังหน่อย”

        “ค่ะ” เธอเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ที่ด้านข้างเขาขยับโน๊ตบุ๊คเบนมาทางที่เธอยืนอยู่เล็กน้อยเพื่อให้เธอดูแบบชุดเครื่องเพชรที่เขาออกแบบได้ถนัดขึ้น

        ภาพที่เขมิกาเห็นสร้อยคอประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆร้อยเรียงเป็๲สร้อย มีจี้ประดับด้วยพลอยทับทิมสีแดงน้ำงามรูปหัวใจเจียรหน้าเหลี่ยมดีไซน์สวยหรูล้อมด้วยเพชรน้ำงาม ขนาดแตกต่างกันมีทั้งหมดสี่ชิ้นจี้สำหรับสร้อยคอหนึ่งชิ้น แหวนหนึ่งชิ้น และต่างหูสองชิ้น

        แรงบันดาลใจที่ทำให้เขาออกแบบเครื่องประดับชุดนี้มาจากความฝันฝันที่มีมายาวนานหลายปี แต่ยังไม่เคยเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นชัดๆเลยสักครั้งเห็นแค่เพียงปานแดงรูปหัวใจที่เนินอกข้างซ้ายของเธอเท่านั้น

        “เป็๲ยังไงบ้าง อยากให้ผมแก้หรือปรับตรงไหนมั้ย”

        “สวยมากเลยค่ะ ไม่ต้องปรับแล้วค่ะ” ชิ้นงานที่เขาออกแบบสวยมากจริงๆความสามารถโดดเด่นสมแล้วกับตำแหน่งประธานบริษัทจิวเวลรี่

        “ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยประสานงานส่งแบบเครื่องประดับชุดนี้ไปที่ฝ่ายผลิตให้ผมทีเดี๋ยวผมส่งเข้าไปในอีเมลของคุณให้ เครื่องประดับชุดนี้สำคัญมากข้อมูลห้ามรั่วไหลเด็ดขาด เข้าใจมั้ย”

        “เข้าใจค่ะ”

        “เดี๋ยวคุณเข้าประชุมกับผมด้วยนะ น่าจะประมาณสักสิบโมง เลือกคนเดินแบบที่จะมาเดินโชว์เครื่องเพชรชุดนี้ให้กับบริษัทเราน่ะ”

        “คุณธันอยากได้ใครมาเดินแบบเครื่องเพชรชุดนี้ให้คะ”ในฐานะที่เธอเป็๞เลขาแถมเงินเดือนยังสูงเธอก็อยากทำหน้าที่ของเธอให้เต็มความสามารถ เธอจะช่วยเตรียมข้อมูลให้

        “ผมอยากได้ดาราหรือไม่ก็นางแบบขอให้มีชื่อเสียงหน่อยจะได้โฆษณาบริษัทของเราไปในตัวด้วย”

        “ค่ะ เดี๋ยวฉันจะช่วยหาข้อมูลให้”

        “ผมอยากดื่มกาแฟ คุณช่วยไปชงให้ผมหน่อยสิ”

        “ได้ค่ะ” นี่แหละหน้าที่เลขา เธอเดินออกไปจากห้องทำงานส่วนตัวของเขาไม่นานเธอก็กลับเข้ามาพร้อมกับถาดในมือ มีแก้วกาแฟหนึ่งแก้วและน้ำเปล่าอีกหนึ่งแก้วตามที่เขาสั่ง

        “กาแฟได้แล้วค่ะ” กาแฟถูกเสิร์ฟลงบนโต๊ะ เขายกแก้วกาแฟขึ้นจิบแล้วหันหน้ามามองเธอ ก่อนที่จะถามขึ้นมาว่า...

        “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมชอบกาแฟรสนี้”

        “ชงส่งๆไปค่ะ ดื่มให้อร่อยนะคะ”เธอกำลังจะหนุนตัวเดินออกจากห้องทำงานของเขา ไปนั่งทำงานของเธอตามที่เขาสั่ง

        “อย่าลืมส่งแบบเมื่อสักครู่นี้ด้วยนะเสร็จแล้วผมขอข้อมูลลูกค้าย้อนหลังสี่ปี ขอดูแบบละเอียดเลยนะ” ทำไมต้องสี่ปี?

        “ค่ะ” ความสงสัยเก็บเอาไว้ในใจจากนั้นเธอก็เดินออกไปนั่งที่โต๊ะประจำตำแหน่งเลขาของเธอทำงานตามคำสั่งให้เสร็จและเรียบร้อยที่สุด

        ภายในห้องประชุม มีผู้บริหารมานั่งเข้าร่วมประชุมในครั้งนี้อยู่หลายคนมีโชว์สไลด์ชุดเครื่องประดับที่กำลังส่งผลิตให้ผู้บริหารทุกท่านที่มานั่งประชุมได้เห็นทุกคนต่างชื่นชมเขาที่ออกแบบเครื่องประดับชุดนี้ได้สวยงามมากๆที่เหลือก็คือลองผลิตออกมา รอดูของจริง

        ซึ่งในการประชุมวันนี้มีการเสนอชื่อดารานางแบบ คนที่จะขึ้นมาเดินแฟชั่นโชว์ในงานโชว์เครื่องเพชรที่กำลังจะมาถึงเร็วๆนี้

        โดยมีบริษัทจำนวนมากเข้าร่วมโชว์สินค้าของแต่ละบริษัทให้ลูกค้าได้จับจ้องเป็๲เ๽้าของ และภายในงานยังมีเครื่องประดับอีกมากมายให้เลือกซื้อเลือกชมในราคาที่พิเศษสุดๆ

        คนที่ได้คัดเลือกให้มาเดินโชว์เครื่องเพชรชุดนี้เป็๞นางแบบที่กำลังมีชื่อเสียงอยู่ในขณะนี้ทุกคนในที่ประชุมต่างเห็นด้วย การประชุมวันนี้จึงจบลงไปด้วยดี

        "จะเที่ยงแล้ว คุณหาอาหารกลางวันให้ผมทานด้วยนะ"

        "โรงอาหารอยู่ทางด้านนั้น เชิญค่ะ" เมื่อก่อนเขาเคยไปนั่งทานที่นั่นก็ไม่เห็นว่าจะลำบากอะไร

        "ผมไม่เคยไปนั่งทานที่นั่น คุณช่วยหามาให้ผมทานหน่อยแล้วกัน ทุกวันเลยนะหน้าที่นี้ผมยกให้คุณ" ไม่เคยไปนั่งทานที่นั่นอย่างนั้นเหรอแววตาของเขานิ่งๆไม่เหมือนคนโกหกเลยสักนิด หรือว่าเขาจะจำไม่ได้จริงๆ

        "ก็ได้ค่ะ" เขมิกาจัดการสั่งอาหารให้เขาก่อนเธอรีบไลน์ไปบอกแม่ค้าสั่งทำราดหน้าที่เขาชอบ ใส่ทุกอย่างยกเว้นปลาหมึกทำเสร็จแม่ค้าส่งข้อความกลับมาบอก

        เขมิกาเดินไปเอาราดหน้าที่โรงอาหารเอามาเสิร์ฟให้เขาบนโต๊ะ ซึ่งตอนที่เธอเอามาเสิร์ฟให้ เขาไม่อยู่เป็๲จังหวะถึงเวลาพักของเธอพอดีเธอจึงรีบออกไปนั่งทานอาหารมื้อกลางวันกับวิกกี้เพื่อนของเธอ

        ทางด้านคุณธันวา

        กล่องอาหารมีฝาปิดอยู่บนกล่องมีข้อความแปะไว้ว่าราดหน้าพิเศษใส่ทุกอย่างยกเว้นปลาหมึก

        "เธอรู้ได้ยังไง" เขาสงสัยแต่ก็ยอมนั่งลงทานราดหน้าถ้วยนั้นที่เธอเอามาวางไว้ให้ พร้อมกับน้ำเปล่าเย็นๆอีกหนึ่งขวด