“เขาเป็เกย์รึเปล่าคะแม่?” แก้วขวัญโพล่งออกมาและนั่นก็ทำให้ผู้เป็แม่ที่กำลังจิบกาแฟอยู่อีกประเทศหนึ่งเกือบจะสำลักชาที่จิบอยู่
“เขาไม่ได้ชอบผู้หญิงแน่ๆ”
“ไม่หรอก แม่กับพ่อส่งคนไปสืบมาแล้ว” คุณหญิงพรรณรายยืนยันกับลูกสาวและลายสิงห์ก็ค่อนข้างถูกใจตนและสามีอยู่ไม่น้อย .
“คนที่แม่ส่งไปอาจจะดูพลาดก็ได้นะคะ” แก้วขวัญมั่นใจ มันเป็ไปไม่ได้หรอกที่เกิดมาตั้งสามสิบกว่าปีแล้วจะไม่เคยมีแฟนเลย นอกเสียแต่ว่าจะไม่ได้ชอบผู้หญิง
“แก้วมีเพื่อนเป็แกหลายคน แอ๊บแมนเก่งมาก กว่าจะดูออกบางคนก็เป็ปี” แก้วขวัญบอกแม่ แล้วจากประสบการณ์ที่เคยเจอมาหมอชายเกิน60เปอร์เซ็นต์ไม่ได้ชอบผู้หญิง.
“จริงด้วย” ปลายสายทำเป็เห็นด้วยกับลูกสาวตามน้ำ
“แล้วจะทำไงล่ะที่นี้ แม่กับคุณยายก็ตกปากรับคำกับทางฝั่งนั้นไปแล้วด้วยสิ นี่ถ้าจู่ๆ คุณย่าของลูกต้องไปขอยกเลิกมีหวังได้ผิดใจ เสียผู้ใหญ่กับใหญ่โตแน่” ผู้เป็แม่บอกด้วยน้ำเสียงที่เป็กังวลจนคนฟังรู้สึกได้
“ทางธรรมโชติกับตระกูลของคุณตาลูกก็มีความสัมพันธ์กันมาตั้งนาน” นางพูดต่อเพราะรู้ว่าลูกสาวจะต้องนึกถึงหน้าตาของผู้ใหญ่ฝั่งตนเช่นกัน
“แล้วถ้าเกิดว่าทางฝั่งนั้นดันเป็ฝ่ายแต่งกับแก้วไม่ได้เองล่ะคะ แบบนี้คุณยายก็จะไม่เสียผู้ใหญ่แล้วถูกมั้ยคะ?” แก้วขวัญถามแม่
“จ้ะ” ปลายสายตอบรับกลับมา
“เดี๋ยวอีกสองเดือนลูกจะกลับไทย ตอนนั้นยังมีเวลาให้ลูกได้ศึกษานิสัยใจคอของลายสิงห์อยู่”
“แม่ว่าเปิดใจให้เขาดูสักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไรนี่จ้ะ” แม่โน้มน้าวเธอแล้วมันก็ง่ายกว่าที่นางคิดเมื่อลูกสาวดันตกปากรับคำกลับมา .
“ค่ะ แก้วว่ามันก็ยังพอมีเวลาอยู่….” แต่ภายใต้คำตอบนั้นยังมีนัยยะบางอย่างแฝงไว้อยู่
“เดี๋ยวแก้วขอทำงานก่อนนะคะ รักแม่ค่ะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็วางสายไป
“ลายสิงห์ ธรรมโชติงั้นหรอ?” ว่าแล้วหญิงสาวก็รีบเปิด Macbooks ออกมา แล้วค้นหาข้อมูลของลายสิงห์ทันที
.
.
ในขณะเดียวกันอีกซีกโลกหนึ่งตามเวลาในประเทศไทย
“ห้ะ!?” ลายสิงห์ถึงกับร้องห๊ะด้วยความงุนงงเมื่อจู่ๆ ย่าของตนดันโทรมาบอกข่าวดีว่าหาฤกษ์แต่งงานให้ได้แล้วเป็ปลายปีนี้
“เดี๋ยวก่อนนะครับคุณย่า ผมยังไม่มีเ้าสาวเลย”
“แล้วคุณย่าจะให้ผมแต่งงานกับใคร?” ลายสิงห์ถามด้วยความงงอย่างหนัก
“นี่คุณย่าจะให้ผมแต่งกับตัวเองหรอครับ?” ลายสิงห์ถามพร้อมกับหัวเราะเบาๆ หลายปีมานี้ย่าหอมของเขาก็ชราลงไปมาก อาจหลงๆลืมๆ อะไรไปบ้าง แต่เื่เดียวที่ท่านไม่เคยลืมและมุ่งมั่นมาตลอดนั่นคือการหาเมียให้เขา
“ดูพูดเข้า ย่าจะให้แกแต่งงานโดยไม่เ้าสาวได้ไงล่ะ” แล้วก็ถูกย่าหอมเอ็ดกลับมาตามระเบียบ
“ว่าที่เมียของแก่น่ะชื่อหนูลูกแก้ว เกิดหลังแกแค่4ปี ย่าไปสู่ขอจากพ่อแม่เขาให้แล้ว”
“นี่เล่นไปสู่ขอว่าที่เมียมาให้ผมแล้วหรอครับ?”
แต่ลายสิงห์ก็ยังคิดว่าท่านกำลังอำตนอยู่เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ย่ายอมหาผู้หญิงมาให้เขาจนถึงขั้นให้ฝ่ายหญิงมาดูตัวถึงโรงพยาบาลแล้วเพราะชายหนุ่มจะเลี่ยงไม่ได้ มันก็เป็ตามนั้นจริงๆ ชายหนุ่มจึงจำใจต้องพาพวกหล่อนเ่าั้ไปทานข้าวด้วยตามพิธีและปฏิเสธกลับไปอย่างสุภาพโดยไม่ให้ผู้หญิงเสียหน้าด้วยวิธีการของเขา .
“อย่าทำเล่นไปนะตาสิงห์ คนนี้ย่าเอาจริงแล้วนะ” แต่น้ำเสียงของอีกฝ่ายดูจริงจังมาก” .
“คนนี้เป็ลูกสาวท่านทูตที่ฝรั่งเศส ไปเรียนต่างประเทศั้แ่ยังเด็กแล้วก็จบวิศวะคอมพิวเตอร์จากฝรั่งเศสด้วย ตำแหน่งอะไรสักอย่างย่าเรียกไม่ถูก แต่ก็เป็ผู้บริหารระดับสูงแล้ว” นางบรรยายคุณสมบัติของหลานสะใภ้ในอนาคตให้หลานชายฟัง
“ที่สำคัญย่าการันตีเลยว่าหนูลูกแก้วคนนี้ไม่เหมือนผู้หญิงทุกคนที่แกเคยเจอ” นางมั่นใจ แต่หลานชายก็ยังกวนไม่เลิก
“อยู่ต่างประเทศั้แ่เด็ก แสดงว่าตอนนี้หนูลูกแก้วอะไรนั่นของคุณย่าก็อยู่อีกคนละฟากโลกกับผมน่ะสิครับ”
“ว้าาาา แย่เลย แบบนี้ผมจะมีหลานคนแรกให้คุณย่ายังไงล่ะครับทีนี้” ลายสิงห์แสร้งเย้าท่านติดตลกไปตามสไตล์ตัวเอง .
“ตาสิงห์นี่! น้องชื่อแก้วขวัญย่ะ!” ปลายสายเอ็ดเขา
“แก้วขวัญ บุราธร”
“อีกสองเดือนน้องจะถูกย้ายกลับมาอยู่สาขาที่ไทยแล้ว เดี๋ยวแกก็จะได้เจอน้อง”
“หนูลูกแก้วน่ะ ทั้งสวยทั้งเก่ง นิสัยก็น่ารัก การศึกษา หน้าที่การงานก็ดีพร้อมแถมยังมาจากตระกูลผู้ดีเก่าอีก”
“แกจะปล่อยให้คนดีๆ แบบนี้หลุดมือไปไม่ได้นะตาสิงห์ คราวนี้ย่าไม่ยอมแน่ ย่าถูกใจหนูลูกแก้วที่สุดในบรรดาผู้หญิงที่หามาให้แกแล้ว” ย่าหอมกำชับเขา .
“อ่าว แล้วถ้าเกิดผมไม่ถูกใจว่าที่หลานสะใภ้คนนี้ของคุณย่าล่ะครับ?” ชายหนุ่มถาม แต่เอาจริงๆ เขาก็ตั้งใจจะอยู่แบบนี้ไปจนแก่เฒ่าอยู่แล้ว ดังนั้นครั้งแรกที่ได้เจอแก้วขวัญเขาก็คงต้องขอโทษ บอกเหตุผลให้เธอเข้าใจและปฏิเสธไปอย่างสุภาพเหมือนกับทุกครั้ง.
“ต่างคนต่างไม่ถูกใจกันแบบนี้อะครับ” เขาถามท่านไป
“แกก็ต้องทำคะแนนสิตาสิงห์” นั่นคือคำตอบที่ได้.
“ย่าไปสู่ขอลูกสาวเขา แล้วทางนั้นเขาก็ตกปากรับคำยกให้มาแล้ว แกกะจะให้ย่าถูกเขาถอนหงอกกลับมารึไง?” ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางใดให้เขาเลือกได้เลยด้วยซ้ำ
“เชื่อย่าสิตาสิงห์ แต่งไปเดี๋ยวก็รักกันไปเอง”
“ตอนย่าแต่งงานกับปู่แกก็ผู้ใหญ่จัดหาให้เหมือนกัน”
“คนแก่อาบน้ำร้อนมาก่อนทั้งนั้น เชื่อย่าแล้วจะดี” ย่าหอมพูดร่ายยาวในขณะที่อีกฝ่ายกำลังกดเปิดลำโพงฟังแล้ววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ทำนั่นทำนี่ไปด้วยอย่างไม่ใส่ใจ อารมณ์เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเพราะถึงอย่างไรลายสิงห์ก็ตั้งใจแล้วว่าจะใช้วิธีเดิมกับแก้วขวัญเหมือนกัน เขาไม่เหมาะจะให้ใครมาเสียเวลาด้วยหรอก
“ตายจริง ย่าลืมของรูปของหนูลูกแก้วได้ไงนะ” นางเพิ่งนึกขึ้นได้ นี่ถ้าส่งรูปให้หลานชายดูความสวยของว่าที่หลานสะใภ้นางก่อนก็ยังดี .
“แต่ช่างเถอะ รออีกแค่สองเดือนแกก็จะได้เจอน้องแล้ว ตอนนั้นก็ศึกษานิสัยใจคอกันให้ดีล่ะ” ย่าหอมทิ้งท้ายไว้
“คร้าบบบบบบ” ชายหนุ่มขานรับเพราะถึงดึงดันปฏิเสธไปก็เท่านั้น .
“ถ้าคุณย่าไม่มีอะไรแล้ว งั้นผมขอตัวไปวิ่งก่อนนะครับ” ลายสิงห์บอกท่าน
“แกก็หาเื่ตัดสายย่าทุกทีแหละ” ก็เหมือนทุกครั้งที่นางรู้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
“ก็คนมันรักสุขภาพนี่ครับ ไม่ดูแลตัวเองแล้วผมจะดูแลคนไข้ได้ไง” มันเป็กิจวัตรประจำวันในตอนเช้าหรือไม่ก็ตอนเย็นแล้วแต่โอกาสของเขาไปแล้ว
“คุณย่าก็ออกกำลังกายเยอะๆ นะครับจะได้มีแรงบ่นผมกับเ้าเสือมันไปนานๆ”
“เ้าหลานคนนี้นี่!”
“แค่นี้ล่ะครับ ผมไปละ” แล้วชายหนุ่มก็รีบตัดสายไปโดยไม่เว้นจังหวะให้อีกฝ่ายได้บ่นต่ออีก
“แก้วขวัญ บุราธร?”
“นามสกุลคุ้นๆ แฮะ”
เหมือนจะเคยได้ยินนามสกุลนี้มาก่อน แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ใส่ใจที่จะหาคำตอบเนื่องจากเขาก็ไม่ได้คิดจะทำความรู้จักกับแก้วขวัญอย่างจริงๆจังๆอยู่แล้ว….
…………..
ฝากกดติดตามและกดถูกใจนิยายใหม่เป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ????????