ฉันโดนไอ้บ้ากามนี่ทำระยำซ้ำแล้วซ้ำอีกจนฉันหมดแรงจะต่อกร เลยจำใจนอนเป็ตุ๊กตายาง ปล่อยให้เขาทำตามใจอยาก
...เพราะหลังจากนี้มันจะไม่มีวันได้แตะต้องฉันอีกแล้ว
จนเกือบรุ่งเช้าไอ้บ้าดัสตินถึงล้มตัวลงนอนข้างๆ ฉันหุบขาหนี นอนคุดใต้ผ้าห่มร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำอีก ทั้งเหนื่อยจากการร้องไห้ ทั้งเหนื่อยจากการโดนยำ
พอได้ยินเสียงเสียงไก่ขันฉันก็รีบไปจัดแจงใส่เสื้อผ้า ฉันเห็นสภาพตัวเองในกระจก ก็แทบเข่าทรุด
คอและหน้าอก แดงช้ำจากการโดนดูดจนแทบหาที่ว่างไม่ได้ ตาบวมแดงเหมือนคนแพ้กุ้ง ทั้งยังคล้ำโทรมเหมือนคนอดนอนมาทั้งคืนซึ่งจริงๆ ก็อดนอนจริงแหละ เพราะั้แ่ครั้งแรก จนไอ้บ้านั่นล้มตัวลงนอนฉันก็ไม่ได้หลับเลยสักวิ
ฉันเช็ดน้ำตา อาบน้ำล้างคราบกามที่สกปรกนี่ออกก่อนจะใส่เสื้อผ้าที่ยังชื้นๆ แล้วออกมานั่งรอที่ปลายเตียง
“อื้มมม”
“…..”
“เช้าแล้วหรอ”
“…”
“หึ..”
ไอ้บ้านั่นพึมพำอยู่คนเดียวบนเตียงหันมาเจอฉันที่นั่งเงียบอยู่ปลายเตียง ก็หัวเราะออกมาเบาๆ
หลังจัดแจงตัวเสร็จฉันและเขาก็เตรียมออกเดินทาง เราต่างคนต่างเงียบจนเข้าเมืองเขาจอดรถที่ร้านยาเล็กๆ ข้างทาง ฉันลงไปซื้อยาทันทีโดยไม่ต้องบอกหรือถามว่าจอดทำไม
“วันนี้หยุดใช่ไหม”
“..ค่ะ”
“เดี๋ยวไปส่งที่บ้าน..”
“ไปออฟฟิศค่ะ”
“ไปทำไม”
เขาหันมาถามพลางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
“ลืมของค่ะ”
“มันต้องเร่งไปเอาขนาดนั้นเลยหรอ”
“ค่ะ”
“…”
แล้วเราก็นั่งเงียบจนมาถึงออฟฟิศฉันรีบไปที่โต๊ะทำงานและจัดการพิมพ์เอกสารสำคัญทันที หันดูไอ้บ้ากามนั่น ก็เห็นเ้าตัวนอนหลับพริ้มอยู่บนโซฟาฉันจัดการเอาเอกสารใส่ซองจดหมายและวางไว้บนโต๊ะของเขา แล้วรีบเดินออกทันที
....ลาก่อนนะ ไอ้ชั่ว
ใช่... ฉันตัดสินใจลาออกทันทีเพราะอยู่ให้ไอ้บ้านี่เหยียบย่ำไม่ไหวแล้ว
ฉันยังไม่บอกเื่นี้กับคุณลุงเพราะจะให้บอกว่าโดนลูกชายเขา ขืนใจมันก็คงไม่ใช่ และด้วยบุญคุณที่คุณลุงดูแลฉัน ฉันเลยไม่แจ้งความและให้เื่มันจบที่ฉันก็พอ
ครืดด ครืดดด
ฉันนอนพักอยู่บนเตียงคว้าโทรศัพท์ดูก็เห็นเบอร์ไอ้ชั่วนั้นขึ้นโชว์
ติ๊ด
ฉันกดตัดสาย และปิดเครื่องใส่ทันที
ดัสติน Said
ผมตื่นขึ้นมาก็เย็นแล้ว หันมองอีกมุม.....เลขาตัวดีไม่อยู่
’หนีกลับบ้านไปแล้วมั้ง’
ยอมรับเลยครับว่าผมพึ่งเคยเหนื่อยจากการมีเซ็กส์ก็ครั้งนี้เป็ครั้งแรกมันทั้งสะใจ ทั้งมีความสุข ทั้งสบายตัว ทั้งอะไรก็ไม่รู้ปะปนกันไปหมด
โดยรวมคือ ผมพอใจกับการมีเซ็กส์ในครั้งนี้มากๆถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เต็มใจก็เถอะ
ผมลุกบิดี้เีเดินไปที่โต๊ะทำงาน ก็เห็นจดหมายซองขาววางอยู่ พอเปิดดู ผมก็กำมันแน่น ขยี้ทิ้งโดยไม่อ่านเนื้อความด้านในให้จบ
‘ใบลาออก’
ผมคว้าโทรศัพท์โทรหาเ้าตัวทันทีแต่เธอกดตัดสายและปิดเครื่องใส่ผม
‘กล้าดีนักนะ ลลิล’
ผมไม่ไปง้อเธอเองให้เสียน้ำหน้าหรอกในเมื่อมีคนช่วยผมตามเธออยู่แล้ว ผมตรงดิ่งลงไปที่ลานจอดรถเพื่อไปหาตาแก่นั่นทันที
“หึ ฉันต้องจัดงานฉลองไหม ที่แกก้าวขาเข้าบ้านครั้งแรกในรอบเกือบ10 ปี”
ทันทีที่ถึงบ้าน ตาแก่นั่นก็ถากถางผมทันที
“...ผมไม่มีอารมณ์จะมาเล่นกับพ่อ”
ผมวางกระดาษจดหมายที่ยับยู่ยี่นั่นต่อหน้าพ่อ เขามองตามและหยิบขึ้นมาอ่านก่อนจะขมวดคิ้วจ้องผมตาเขม็ง
“แกไปทำอะไรหนูลิล เขาถึงลาออกกะทันหันแบบนี้”
“.......”
“ดัส...”
“เอา”
“!!!!”
“ก็แค่โดนเอา จะเล่นใหญ่อะไรขนาดนี้วะอยากเรียกร้องค่าเสียหายเท่าไรก็บอกมาตรงๆ...”
“ไอ้ดัสติน!!”
เพี๊ยะ
หน้าผมหันสะบัดไปตามแรงมือของพ่อ...ครับ ลูกชายคนนี้โดนตบ เพราะเลขานั่นซะแล้ว
“ฉันไม่เคยเลี้ยงแกให้ชั่วแบบนี้”
“หึ ทำไม ..ที่โมโหเพราะผมชิงเอายัยเด็กนั่นก่อนพ่อหรอ”
“นี่แก!!!”
“หวงเมียน้อยรึไงวะ”
เพี๊ยะ
“ชิบ!!”
ผมล้มจากแรงตบ สบถออกมาทันทีเืซิบออกมุมปาก หน้าชาไปไม่กี่วินาที เปลี่ยนมาเป็ปวดแสบปวดร้อนและเจ็บที่กระพุ้งแก้มแทน
“ครั้งนี้มันเกินไปแล้วไอ้ดัส...แกจะเกลียดฉัน จะเหยียบย่ำฉัน จะสาปแช่งฉันยังไงก็ได้ ฉันไม่เคยว่าแต่นี่แกเอาคนอื่นเข้ามารองรับอารมณ์โง่ๆ ของแกได้ไง หนูลิลเขาไม่ได้รู้เื่อะไรด้วยเลย”
“.....”
“ครั้งนี้แกทำพลาดเอง ก็ไปตามแก้เอง”
“.....”
“และถ้าเขาแจ้งความจับแกขึ้นมาฉันจะไม่ช่วยเหลือแกแม้แต่นิด....”
“หึ ใครสนวะ ฟาดเงินไปก็จบ”
“แกคิดว่าหนูลิลเขาฟาดง่ายขนาดนั้นหรอเขาไม่เหมือนผู้หญิงที่แกเคยผ่านมาหรอกนะ”
“มันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ ...มีใครบ้างที่ไม่อยากได้เงิน”
ผมตอบกลับแล้วลุกเดินออกจากบ้านตาแก่ทันที ...ช่างแม่งดิวะ ก็แค่เลขา
“…..แกมันไอ้ลูกโง่”