ในขณะที่ประตูค่อย ๆ เปิดออกกว้างปิแอร์ก็เห็นทางเดินลงไปคล้ายกับบันไดใต้ดิน แถมแสงสว่างที่ส่องออกมาก็ค่อนข้างสลัว เห็นเงาแค่เลือนรางเท่านั้น ทางเดินคับแคบไม่น้อยจนชวนให้คนที่พบเห็นอึดอัดมากทีเดียว
ทว่านอกจากปิแอร์จะไม่เกิดความรู้สึกเ่าั้แล้ว ั์ตาสีน้ำตาลอ่อนของเขากลับเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น เืลมในกายก็เดือดพล่านจนทั้งร่างร้อนรุ่มไปหมด ซึ่งมันทำให้เขาต้องใช้ความพยายามเป็อย่างมากเพื่อสะกดลมหายใจกระเส่าของตัวเองให้เป็ปกติ แล้วทำสีหน้าเรียบนิ่งอย่างเคย
“คุณหินไม่ต้องกังวลหรือตื่นเต้นเกินไปนะครับ ข้างล่างนี้หากให้พูดว่าเป็สรวง์ก็คงไม่เกินจริง” กระต่ายขาวที่เห็นว่าเขาเงียบไปเลยคิดว่าเขาเกิดอาการหวาดกลัวจึงรีบปลอบประโลมด้วยเสียงนุ่มนวล อีกทั้งยังเดินนำเข้าไปก่อน
ส่วนกระต่ายดำที่ยังคงส่งเสียงหัวเราะชอบใจก็เอ่ยขึ้น
“ขออนุญาตนะครับคุณผู้ชาย” เขาใช้ฝ่ามือดันปีกแผ่นหลังกว้างของปิแอร์ให้เดินตามกระต่ายขาวไปติด ๆ
แน่นอนว่าปิแอร์ไม่ได้ถือสาเื่มารยาท หรือเป็พวกโรครักความสะอาดขั้นรุนแรงอย่างที่คุณชายผู้สูงศักดิ์จอมปลอมทั้งหลายมักเป็
เท้าทั้งสองข้างของปิแอร์ก็เดินลงบันไดตามกระต่ายขาวไปอย่างไม่เร่งรีบ และเดินด้วยจังหวะที่มั่นคง ไม่มีความตื่นเต้นให้เห็นแม้แต่นิด ทว่ากระต่ายทั้งสองก็ยังคิดว่าเขากลัวอยู่
“ว่าแต่คุณชายออกกำลังท่าไหนเหรอครับ ถึงได้มีปีกหลังชัดเจนแบบนี้” กระต่ายดำทำลายความเงียบ พยายามชักชวนให้เขาเลิกคิดฟุ้งซ่าน
“ออกแบบปกติเลย แค่ขยันยกโหนหน่อยก็ได้มันมาง่าย ๆ แล้ว” ปิแอร์ยักไหล่พลางตอบอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก
สิ้นเสียงของเขาได้ไม่ทันไร กระต่ายขาวก็เบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย ซึ่งสิ่งแรกที่ปะทะเข้าสายตาของปิแอร์คือโต๊ะตัวใหญ่รูปวงกลมกลางห้อง ทำให้จิตใต้สำนึกของเขาคิดขึ้นมาทันทีเลยว่านี่คือห้องประชุมงั้นเหรอ
ล้อกันเล่นหรือเปล่า
แต่ความสงสัยของเขาก็ต้องหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นกลุ่มคนมากมายที่นั่งตามโซนต่าง ๆ ในชุดที่ดูหลากหลายเหมือนไม่ได้มางานเดียวกัน บ้างก็เป็ชุดราตรี บ้างก็ชุดทหาร บ้างก็ชุดสูทธรรมดา ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาต้องมองตาค้างมากกว่าคือคนบางกลุ่มไม่ได้สวมใส่อะไรเลยที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่ข้างกายคนใส่ชุดหลากหลายพวกนั้น
ปิแอร์ไล่สายตามองอย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็ทั้งผู้ชายหรือผู้หญิง คนที่นั่งอยู่กับพื้นไม่ได้ใส่อะไรเลยชิ้น แถมบางคนยังมีตะกร้อครอบปากอีกด้วย
ก่อนภาพเหล่านี้ที่ทำให้เขาตาค้างจะถูกมือใครบางคนที่สวมถุงมือสีขาวปิดดวงตาที่เบิกกว้างของเขาเอาไว้ จากนั้นจึงตามด้วยเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างเรียบนิ่ง
“ถึงคุณหินจะเป็ทาสเหมือนกัน แต่การมองทาสคนอื่นตาเขม็งแบบนั้นไม่ดีเลยนะครับ แถมยังอาจทำให้คุณโดนร้องเรียนให้ออกจากบาร์ได้”
ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใครเป็คนพูด ถ้าไม่ใช่กระต่ายขาว
“ผมไม่อยากให้ทาสที่เป็ถึงประธาน แถมยังรูปหล่อแบบนี้ไล่ออกแต่วันแรก ฉะนั้นช่วยจำกฎอีกข้อนี้ให้ขึ้นใจด้วยนะครับ”
“อืม” ปิแอร์เพิ่งรู้ว่ามีกฎแปลกประหลาดข้อนี้เพิ่มมาอีกข้อ แต่เขาก็ไม่ได้แปลกใจหรือต่อต้านเลยขานรับไป เพราะสิ่งที่ควรแปลกใจคือภาพที่เห็นเมื่อกี้ต่างหาก
“งั้นผมจะพาคุณเดินไปถึงส่วนที่ต้องใช้บัตรสีทองที่ให้ไปก่อนหน้านี้นะครับ แล้วพวกเราค่อยแยกกันให้คุณตามหาเ้านาย หวังว่าคุณจะเจอคนที่ชอบและก็เข้ากันได้ดีนะครับ” กระต่ายขาวพูดพร้อมกับขยับมือที่ปิดตาออก