บทที่ 2 – การต่อสู้ของหนึ่งกระบวนท่า
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด จ่าวเฟิงเริ่มฟื้นคืนสติ แต่เขาไม่สามารถรู้สึกถึงร่างกายของเขาได้ สิ่งเดียวที่เขารู้สึกคือความเ็ปที่มาจากดวงตาข้างซ้ายของเขา
ตาซ้าย?
จ้าวเฟิงกลายเป็ตัวชา และทันใดนั้นก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่เขาจะหมดสติ ลูกตาประหลาดลูกแก้วแทงเข้าที่ตาซ้ายของเขา หากไม่มีเหตุการ์ใดๆ ตาซ้ายของข้าอาจบอดไปแล้ว และอาจเทียบได้กับ “ัตาเดียว” ที่อัปลักษณ์และบ้าดีเดือดเ่าั้
เมื่อเขาคิดมาถึงตรงนี้ จ้าวเฟิงก็อยากจะร้องไห้ออกมา
ตึก!ตึก!ตึก!......
มีเสียงที่คล้ายกับการเต้นของหัวใจ ให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยและใจดี สะท้อนออกมาจากดวงตาข้างซ้ายซึ่งถูกเจาะ
ชู่ว!
เขาคิดเกี่ยวกับตาซ้ายของเขา และในขณะนั้น สติของเขาก็รวมเข้ากับตาซ้ายของเขา
บูม!
จู่ๆ สมองของเขาก็สั่นไหว และจิตสำนึกของ จ้าวเฟิง ก็เข้าสู่มิติที่มืดสนิท
“ที่นี่คือ.....”
จ่าวเฟิงมีความกลัวต่อสิ่งแปลกปลอม และการได้เห็นสถานที่แปลกประหลาดเช่นนี้เป็สิ่งที่อยู่นอกเหนือความรู้ของเขาอย่างสิ้นเชิง สติของเขาถูกดึงดูดโดยแสงสีเขียวจาง ๆ ที่ส่องออกมาจากใจกลางของสถานที่มืดสนิท
แสงสีเขียวจาง ๆ นั้นดูลึกลับและลึกล้ำมาก มันหมุนอย่างช้าๆ ราวกับว่ามันมีชีวิตรอดมาั้แ่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงทั้งชีวิตและความเป็นิรันดร์
จิตสำนึกของ Zhao Feng ถูกดูดซับอย่างเต็มที่ และถูกดูดซับจนเขาไม่ยอมตื่น จนกว่าท้องฟ้าจะแก่หรือเมื่อมิติถูกทำลาย
“โบราณสถานแตกสลาย และเทพโบราณที่ถูกสังหารจะกลายเป็ฝุ่นนับล้านล้าน.....”
การถอนหายใจที่มาพร้อมกับมันดูโบราณและเศร้ามาก มันดังกึกก้องไปทั่วพื้นที่สีดำสนิทราวกับว่ามันมาจากสมัยโบราณ
"ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ!?"
จิตสำนึกของ จ้าวเฟิง แกว่งไปมา และร่างกายของเขากลายเป็ตัวชา เขาสำรวจบริเวณนั้นแต่ไม่พบใครเลย เสียงนั้นดูเหมือนจะมาจากอวกาศ
“มีดวงิญญาในจักรวาลที่เข้ากับฉันได้อย่างไร? นี่คือโชคชะตา?” เสียงลึกลับพูดกับตัวเอง
“นั้นใครพูด!” จ้าวเฟิงระงับความกลัวของเขาและะโ
“เพื่อสานต่อสายเืแห่งดวงตาของข้า เ้าจะปกครองทุกคน ควบคุมทุกเผ่าพันธุ์ เ้าหนูน้อยผู้โชคดี อย่าทำให้ข้าผิดหวังเลย...”
ทันใดนั้นพื้นที่สีดำสนิทก็หลั่งจิตสำนึกโบราณออกมา ซึ่งจากนั้นก็จางหายไป ทุกอย่างยังคงสงบนิ่ง.......
ฮะ!
จ่าวเฟิงสูดลมหายใจยาว แต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ ความรู้สึกเ็ปก็มาจากดวงตาข้างซ้ายของเขา
ภายในห้องพัก.
แดดแผดเผาเข้ามาทางหน้าต่าง
“อาห์.....ตาฉัน” จ้าวเฟิงกรีดร้องและกำตาซ้ายของเขาซึ่งตอนนี้บวมแดงและปวดแสบปวดร้อน
ในเวลานี้ จ่าวเฟิงก็ตื่นขึ้นสู่ความเป็จริง นี่คือห้องของเขา
จ่าวเฟิงนอนอยู่บนเตียง และร่างกายของเขายังมีชิ้นส่วนที่ไหม้เกรียมจากตอนที่เขาถูกฟ้าผ่า
ในเวลานี้ ความเ็ปที่มาจากดวงตาข้างซ้ายของเขาทำให้เขาเหงื่อออกและหมุนตัวไปมาในห้อง ยังดีที่เมื่อเวลาผ่านไปความเ็ปก็จางหายไปในที่สุด
"ดวงตาของข้า......" จ้าวเฟิง มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล และค่อยๆ คลายที่จับรอบดวงตาซ้ายของเขา
เขาแน่ใจว่าตาซ้ายของเขายังคงมองเห็นแสงสว่างได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อตาซ้ายของเขาเห็นแสงแรกของแสงแดด การเผาไหม้ที่รุนแรงในดวงตาของเขาทำให้เขาหรี่ตา แต่มันก็ยังคงทำให้ จ้าวเฟิง ถอนหายใจ
ในที่สุดตาซ้ายของเขาก็ปรับตัวเข้ากับแสงแดดและสามารถมองเห็นโลกภายนอกได้ในที่สุด
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ตามมาทำให้จ่าวเฟิงตกตะลึง ในขณะนั้น โลกทั้งใบดูเหมือนจะกลายเป็หนึ่งในหมื่นของสีต่างๆ
การมองเห็นของตาซ้ายของเขาทำให้ทุกอย่างชัดเจนและสวยงาม
จ้าวเฟิงยังมองเห็นภาพในอากาศ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่สิ่งที่คนปกติมองเห็น
เขาเห็นมดบนต้นไม้ห่างออกไป 100 เมตรอย่างชัดเจน และเห็นเส้นเืบนใบไม้ด้วย
"เกิดอะไรขึ้น? ตาซ้ายของข้ายังสามารถ......”
จ้าวเฟิงคิดถึงเื่นี้หลังจากความใผ่านไปและเผยให้เห็นความสุขบนใบหน้าของเขา
เขาแน่ใจว่าตาซ้ายของเขาผ่านการเปลี่ยนแปลงหลายครั้งและแข็งแรงกว่าตาเดิมอย่างน้อย 10 เท่าหรือมากกว่านั้น
จ่าวเฟิงหยิบกระจกออกมาดูใกล้ๆ ตาซ้ายมีขนาดเท่าเดิม
ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือตรงกลางตาของเขาเข้มกว่าเดิม
และเมื่อเขาใช้ตาซ้ายอย่างเต็มที่ ลูกตาก็จะเปล่งแสงสีเขียวจางๆ
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้แม้ว่าจะไม่ชัดเจนนัก แต่ก็ทำให้หัวใจของ จ้าวเฟิง เต้นเร็วขึ้น
“คือ.....ดวงตาลึกลับนั่นผสานเข้ากับตาซ้ายของฉันหรือเปล่า”
หัวใจของ Zhao Feng มีความสุข แต่ก็กังวลในเวลาเดียวกัน
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็หายใจเข้าลึก ๆ และเดินออกจากห้องไป
“เฟิงเอ๋อ เ้าไม่ยอมตื่นเลยหนึ่งวันหนึ่งคืน อย่าทำให้ข้ารู้สึกกังวล”
จ้าวซี เห็นว่าลูกชายของเธอไม่เป็ไรและมีความสุขมาก
“ท่านแม่ ข้าไม่เป็ไร! ข้าอาจจะโชคดีจากหายนะครั้งนี้ก็ได้” จ้าวเฟิงหัวเราะ
อย่างไรก็ตาม ไม่นานใบหน้าของเขาก็หันกลับมา
“เดี๋ยวก่อน! ท่านแม่ว่าไงนะ....นี่ข้าหมดสติไปหนึ่งวันหนึ่งคืน”
“ใช่ วันนั้นเ้าโดนฟ้าผ่า แต่ท่านหมอบอกว่าเ้าแค่หมดสติ”
จ้าวซี เช็ดขอบตาของเธอและรู้สึกกลัวกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้น
เมื่อพวกเขาพูดคุยกัน ท้องของจ่าวเฟิงก็ส่งเสียงร้อง จากนั้นเขาก็รู้สึกหิว
"มา! ข้าจะทำอาหารให้เ้ากิน”
จ้าวซีไปที่ห้องครัวและยุ่งวุ่นวาย
ในเวลานี้ จ้าวเฟิง ยังคงใช้ตาซ้ายของเขาเพื่อสังเกตทุกสิ่งและรู้สึกว่าร่างกายของเขาก็มีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเช่นกัน
การเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนที่สุดคือความเร็วในการตอบสนองของเขา
“อืมมมมม.....”
เมื่อพวกเขากำลังรับประทานอาหาร ดวงตาของจ่าวเฟิงก็เหลือบไปเห็นแมลงวันตัวหนึ่ง
ตาซ้ายของเขามองเห็นเส้นทางการบินของแมลงวัน เขาสามารถแยกแยะเพศได้ และยังเห็นแถบบนปีกของมันด้วย
ชู่ว!
เขาโบกตะเกียบตามสัญชาตญาณ ทันใดนั้นเสียงฮัมก็หยุดลง
ฮ่าๆๆ....
จ้าวเฟิง มองไปที่แมลงวันที่ถูกฆ่าด้วยตะเกียบของเขาและหัวเราะในใจลึก ๆ
รู้สึกดี!
รู้สึกดีจัง!
เนื่องจากดวงตาข้างซ้ายของเขา ความเร็วในการตอบสนองและประสาทััของจ่าวเฟิงจึงเหนือกว่าคนปกติมาก
หลังจากรับประทานอาหารแล้ว จ้าวเฟิงรู้สึกมีพละกำลังเต็มเปี่ยม ดังนั้นเขาจึงเดินไปที่ลานฝึกศิลปะการต่อสู้
เขามีความรู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงของตาข้างซ้ายอาจเปลี่ยนชีวิตเขาได้......
ดวงตาซ้ายของเขาส่งความร้อนฉ่าออกมา และหลังจากนั้นก็ส่งเสียง “เพี๊ยะ!เพะ!” เสียงการเต้นของหัวใจ
เขาไม่รู้ว่าเมื่อลูกตาลึกลับผสานเข้ากับเขา เส้นเืและร่างกายของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างช้าๆ
ลานฝึกศิลปะป้องกันตัว.
จ้าวเฟิงเป็เหมือนปกติและเริ่มฝึกฝนศิลปะการต่อสู้หลักกำปั้นของเขา
“ฮ่าฮ่าฮ่า! จ้าวเฟิง ในที่สุดเ้าก็มาถึง ข้านึกว่าเ้าจะเป็เต่าที่ซ่อนตัวอยู่ในกระดอง.....”
เสียงหัวเราะมาจากอีกด้านหนึ่งของสนามศิลปะการต่อสู้
ไอ้บ้า!
จ่าวเฟิงพูดประณามในใจ จากนั้นมองไปที่จ้าวคุนที่มีกล้ามเนื้อกำยำ ซึ่งกำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างก้าวะโ
จากนั้นเขาก็จำ "การต่อสู้ 1 กระบวนท่า" กับ จ้าวคุนได้
ด้วยเสียงหัวเราะของ จ้าวคุณ ศิษย์จำนวนมากในสาขาศิลปะการต่อสู้มารวมตัวกัน
“ดูเหมือนจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้......”
จ้าวเฟิง ทำได้เพียงแค่เดินข้ามไป
“จ่าวเฟิง เตรียมตัวให้พร้อม หนึ่งกระบวนท่า! ข้า้าเพียงหนึ่งกระบวนท่าเพื่อทำให้เ้าล้มลงไป!”
ร่างกายใหญ่โตของ จ้าวคุน ดูเหมือนเสือและกดดันไปที่ จ้าวเฟิง ทันทีที่คำพูดของเขาจบลงใช้ท่าทางแปลก ๆ สองมือและร่างกายของเขาหดตัว จากนั้นเหมือนงูพิษ ให้ความรู้สึกมืดมนและน่าขนลุก
จ่าวเฟิงรู้สึกหนาวสั่น ราวกับว่าเขาถูกงูพิษขังไว้
“โอ้ มันเป็ศิลปะการต่อสู้ระดับสูงสิบสามการเปลี่ยนแปลงของอสรพิษ!”
จากฝูงชนมีเสียงโห่ร้องอย่างตื่นเต้นจากคนที่จำการเคลื่อนไหวของ จ้าวคุน ได้
“ศิลปะการต่อสู้ระดับสูง เป็ไปได้อย่างไร! สาวกอันดับ 2 ส่วนใหญ่ทำได้เพียงไปที่ “หอศิลปะการต่อสู้” และรับศิลปะการต่อสู้ระดับกลาง จ้าวคุน จะได้รับระดับสูงได้อย่างไร”
“เ้าอาจไม่รู้ แต่ปู่ของ จ้าวคุน เป็หนึ่งในผู้าุโของตระกูลหลัก ......”
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ จ้าวคุน มีความมั่นใจในการชนะด้วยกระบวนท่าเดียว เป็เพราะเขาเรียนรู้สิบสามการเปลี่ยนแปลงของอสรพิษ!”
เหล่าสาวกที่อยู่รอบบริเวณล้วนรู้สึกเย็นะเื แม้แต่บางคนที่มีการบ่มเพาะพลังเกินกว่า จ้าวคุน ก็ยังมองเขาอย่างเคร่งขรึม
“มันเป็ทักษะศิลปะการต่อสู้ระดับสูง”
จ้าวเฟิง สูดลมหายใจเย็น
ที่นิกาย จ้าว สาวกที่อยู่ภายใต้ขั้น 4 ของเส้นทางการต่อสู้สามารถเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ระดับต่ำหรือกลางเท่านั้น
สำหรับ จ้าวเฟิง เนื่องจากเขายังไม่บรรลุขั้น 2 ของเส้นทางการต่อสู้ เขาจึงไม่สามารถเข้าสู่ "หอศิลปะการต่อสู้" ของนิกายได้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ระดับต่ำได้
สิบสามการเปลี่ยนแปลงของอสรพิษเป็ทักษะศิลปะการต่อสู้ระดับสูง และความเสียหายที่ทำได้นั้นสูงกว่ามากเมื่อเทียบกับศิลปะการต่อสู้ระดับต่ำและระดับกลาง ไม่ต้องพูดถึงศิลปะการต่อสู้ระดับหลัก
ในขณะนี้ มือที่เคลื่อนไหวของ จ้าวคุณ ยังสร้างแรงกดดันอย่างมากให้กับ จ้าวเฟิง ราวกับว่าเขาแค่้าเคลื่อนไหวแล้วงูพิษก็จะโจมตี
“ไม่แปลกใจเลยที่ จ้าวคุน มั่นใจที่จะโค่นข้าลงได้ในกระบวนท่าเดียว!”
หัวใจของจ่าวเฟิงเต้นแรง ขณะที่เขารู้ว่าภายใต้สถานการณ์ปกติ เขาไม่สามารถขยับได้แม้แต่ก้าวเดียวจากทักษะการต่อสู้ระดับสูงและถึงอย่างนั้น การฝึกฝนของ จ้าวคุน ก็สูงกว่าตัวเขาเอง 1 ขั้น
เพ!เพ!......
ภายใต้แรงกดดัน จ้าวเฟิงรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของตาซ้ายของเขา สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น
ตอนนี้ จ้าวเฟิง ใช้พลังทั้งหมดของเขาไปที่ตาซ้ายและมองไปที่ จ้าวคุน
ไม่มีใครรู้ว่าในขณะนี้ ดวงตาซ้ายของจ่าวเฟิงเปล่งแสงสีเขียวจางๆ......
ชู่ว!
จ้าวเฟิง รู้สึกเหมือนได้เข้าสู่การมองเห็นขั้นสูง ในการมองเห็นของเขา ร่างกายของ จ้าวคุน ขยายใหญ่ขึ้น และทุกการเปลี่ยนแปลง รวมถึงอัตราการหายใจ การเต้นของหัวใจ กล้ามเนื้อของร่างกาย เส้นเื ทั้งหมดนี้มองเห็นได้ด้วยตาซ้ายของเขาและขณะนั้นโลกก็ดูเหมือนจะหมุนช้าลงหลายเท่า
อย่างไรก็ตาม ความเร็วของโลกไม่ได้ลดลงเลยการเปลี่ยนแปลงคือความเร็วในการตอบสนองของ จ้าวเฟิง!
ภายใต้ความกดดัน หัวใจของ จ้าวเฟิง รู้สึกสงบอย่างยิ่ง
จ้าวคุน คู่ต่อสู้ของเขาตัวสั่นโดยไม่รู้ตัวและมีความรู้สึกราวกับว่าความลับทั้งหมดของเขาถูกเปิดเผย
“การเปลี่ยนแปลงครั้งที่สามของงูพิษ!”
จ้าวคุน มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกลัวและใช้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดโดยไม่ลังเล ร่างกายของเขาเหมือนงูพิษและเหมือนสายฟ้า มีทั้งความเร็วและพลังที่รุนแรง
ชู่ว!
ในชั่วพริบตา จ้าวคุนชูสองนิ้วเข้าหากัน และเหมือนฟันของงูพิษที่ฟันผ่านอากาศขณะที่พวกมันแทงเข้าหาจ้าวเฟิง
เร็วมาก!
สาวกนิกายหลายคนคิด
รุ่นเยาว์จำนวนมากในขั้นที่ 2 ของเส้นทางการต่อสู้ไม่สามารถจัดการได้ว่า จ้าวคุน เคลื่อนไหวอย่างไร
เช่นเดียวกับที่ฟันของ จ้าวคุน เหมือนนิ้วกำลังจะโดน จ้าวเฟิง
ปึก!
ทันใดนั้น กำปั้นที่แข็งแกร่งก็ชกไปในอากาศ กระแทกแขนของ จ้าวคุน ทำให้เขาล้มลง
"เกิดอะไรขึ้น?"
จ้าวคุน รู้สึกว่าจิตใจของเขาสั่นสะท้านในขณะที่ร่างกายของเขาแข็งทื่อเนื่องจากความใ แขนของเขาชา
นิ้วของเขาซึ่งอยู่ห่างจากหน้าอกของจ่าวเฟิงเพียงครึ่งนิ้ว ไม่สามารถเคลื่อนไปข้างหน้าได้
หวือ——
จู่ๆท้องของ จ้าวคุน ก็รู้สึกเ็ปในขณะที่เขาถูกส่งออกไปพร้อมกับเสียงกรีดร้อง
"เกิดอะไรขึ้น!?"
บรรดาศิษย์ต่างโห่ร้องด้วยความใ
“หนึ่งกระบวนท่า เ้าแพ้แล้ว......”