จั๋วเหรินหาวแฝงกายในชุดดำออกมายังเรือนของฉงจื่ออี้
“ทางนี้!” ไป๋ซิงซวี่สายลับน้ำตาลปั้นที่แฝงกายมาเป็บ่าวเรือนนี้ รอดูต้นทางให้เขาไม่สามารถเข้าไปในเรือนได้ยามค่ำคืนมีเพียงสาวใช้สี่คนคอยดูแลความเรียบร้อยในเรือน “ท่านขึ้นไปบนหลังคาได้เลยข้าดูต้นทางไว้แล้ว”
ชายหนุ่มชุดดำพยักหน้าเขากระโจนขึ้นไปบนตำแหน่งที่เป็ห้องหนังสือของคุณชายใหญ่ฉงเห็นคนผู้นั้นนั่งอ่านหนังสืออยู่เพียงลำพังไม่นานนักภรรยาของฉงจื่ออี้ก็เดินเข้ามา
“ท่านพี่! ข้าอายบ่าวนะเ้าคะเหตุใดท่านจึงไม่เข้าไปนอนในห้อง?”
“เ้าอย่ามารบกวนข้า ในห้องนี้เป็เขตส่วนตัวของข้า”
“ข้าก็ไม่ได้อยากมารบกวนท่านแต่ท่านอย่าเอาผู้อื่นเข้ามาในห้องนี้ได้หรือไม่?” น้ำเสียงของโซว่ฮูหยินสะบัดสายตาของนางดูคุมแค้นสามี
“ข้ากับเ้าแยกห้องนอนกันแล้วยังจะมาวุ่นวายอะไรกับข้าอีก? เ้าไม่อยากให้ข้าแอบไปหอโคมเขียวข้าก็ไม่ไปแล้วนี่?”
“ใช่! ท่านไม่ออกไปหอโคมเขียวแต่ท่านกลับวุ่นวายกับคนในเรือนแทน ท่านพี่!เสี่ยวเสวี่ยถูกข้าไปแล้ว ท่านก็ยังคิดจะหาคนมาแทนอีกหรือ?”
ฉงจื่ออี้ได้ยินชื่ออดีตสาวใช้อุ่นเตียงก็กำหมัดลุกขึ้นหันไปเผชิญหน้ากับ ฮูหยินของตน “เป็เพราะเ้า! เ้าปล่อยให้นางไปแต่งงานกับผู้อื่นข้ากับนางอยู่กันมาหลายปีก่อนเ้าจะมาหากไม่เห็นแก่หน้าบิดาของเ้าข้าจะเขียนจดหมายหย่าเสียเดี๋ยวนี้!”
“ท่านกล้าหรือ? ท่านพี่! ต่อหน้าทุกคน ท่านก็ดุข้า! ถึงข้าจะยอมท่านเื่ที่ท่านไม่ให้เกียรติข้าแต่หากเป็เื่สตรีอื่นข้าบอกแล้วข้ายอมไม่ได้”
โซว่ฮูหยินดวงตาเจ็บแค้นน้ำเสียงแข็งกระด้าง
“ฮูหยิน เ้าอย่าให้มันเกินไปนัก! เื่ครั้งก่อนที่ศาลาริมน้ำข้าไม่เอาเื่เ้าเพราะยังไว้หน้า หากคิดจะวุ่นวายเื่นี้อีกล่ะก็ข้าจะรับอนุสักสองคนดีหรือไม่?”
“ท่านคิดจะบีบคั้นข้าหรือ?”
“ครบปีแล้ว เ้ายังไม่ตั้งครรภ์หากท่านย่าถาม ข้าก็จะอ้างว่าควรรับอนุเพิ่มเพื่อให้ท่านย่าได้มีหลานเร็วๆอยากรู้นักว่ายามนั้นเ้าจะทำเช่นใด?”
“นี่ท่าน!”นางร้องตวาดเสียงดังก่อนจะสะบัดหน้ากลับออกจากห้องหนังสือไป
จั๋วเหรินหาวกลับมายังเรือนของตนพบฉงหยวนหยวนเดินวนเวียนไปมารออยู่ ครั้นเห็นเขากลับมานางก็รีบเอ่ยถาม
“พี่ใหญ่ของท่านเคยมีเื่กับโซว่ฮูหยินที่ศาลาริมน้ำด้วยหรือ?”
“เอ๋?เื่นี้ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน คงต้องสอบถามปังฮุ่ยกับปังิ่แล้วล่ะ”นางรีบเดินไปเปิดประตูเรียกให้สาวใช้ทั้งสองเข้ามา
สาวใช้ทั้งสองฟังสิ่งที่จั๋วเหรินหาวได้ยินมาแล้วก็พลันนึกบางอย่างขึ้นได้
“หรือว่าจะเป็เื่นั้นเ้าคะ?ข้าเคยได้ยินสาวใช้เรือนคุณชายใหญ่พูดถึงครั้งหนึ่งว่าสองสามีภรรยาไปทะเลาะกันอยู่ศาลาริมน้ำเพราะเห็นเงาสตรีออกไปก่อนที่โซว่ฮูหยินจะเข้าไปถึง”
“อนุหนง!”จั๋วเหรินหาวกับฉงหยวนหยวนเอ่ยขึ้นพร้อมกัน
“อาจจะเป็ไปได้เ้าคะแต่ข้าก็ได้ยินมาอีกเื่ดูเหมือนโซว่ฮูหยินจะสงสัยว่าคุณชายใหญ่แอบเอาสาวใช้เข้าไปนอนด้วยในห้องหนังสือเ้าคะ”
จั๋วเหรินหาวขมวดคิ้วหันไปมองฉงหยวนหยวน
“พี่ใหญ่เคยมีสาวใช้อุ่นเตียงอยู่หนึ่งคนก่อนจะแต่งงานภายหลังโซว่ฮูหยินอาศัย่ที่พี่ใหญ่ไปราชการเมืองอื่นขายนางให้ไปเป็ภรรยาพ่อค้าขายหมูเื่นี้ได้ยินว่าพี่ใหญ่เจ็บแค้นฮูหยินน้อยมากจึงหนีออกไปเที่ยวหออิงราตรีถึงสองคืนติดกันแต่พวกเขาก็ไม่กล้าทะเลาะกันเพราะเกรงท่านย่าจะทราบเข้า”
“แล้วเหตุใดพวกท่านถึงทราบเื่?”
“ในหมู่สาวใช้ไม่มีความลับหรอก พวกนางมักจะหลุดเื่พวกนี้ออกจากปากไม่วันก็วันหนึ่ง”
“อืม...สรุปว่าคุณชายใหญ่เป็คนชอบเที่ยวหอคณิกาและยามนี้ไม่ยอมร่วมห้องกับภรรยา มีสาวใช้ที่แอบเอาเข้าไปนอนในห้องหนังสือด้วยและยังติดต่อกับอนุหนงอีก ดูที...ดวงดอกท้อของคุณใหญ่ชายช่างเบ่งบานเสียจริง”ชายหนุ่มหันไปมองสตรีทั้งสามอีกครา “เล่าให้ข้าฟังเื่ของอนุหนงหน่อยสิข้าอยากจะรู้ความเป็ไปของนางในเรือนนี้อย่างละเอียดสักหน่อย”
ฉงหยวนหยวนจึงเป็คนเล่า“ข้ารู้มาว่าอนุหนงเป็หญิงคณิกาที่ท่านพ่อไปไถตัวมาจากเมืองฉู่จิ้งเพราะได้รับการฝากฝังั้แ่นำตัวเข้าเรือนมาก็ให้ความเมตตานางอย่างมากทั้งนางได้เรือนใหม่และท่านพ่อยังไปหานางบ่อยกว่าผู้อื่นนางมีสาวใช้หนึ่งคนติดตามมาด้วยคือหลินเฉินส่วนอีกคนนั้นเป็ท่านพ่อซื้อสัญญาจ้างมาใหม่อนุทั้งสามล้วนไม่ชอบใจนางเพราะนางเป็ผู้ที่เรือนร่างและใบหน้าเย้ายวนทั้งยังไม่ยอมลงให้ผู้ใด ท่านย่ารังเกียจหญิงคณิกาอยู่แล้วจึงไม่ให้นางไปเข้าพบ”
“ท่านแม่ของเ้าเล่า?”
“ท่านแม่ข้าไม่อยากจะถือสาขอเพียงนางไม่วุ่นวายท่านแม่ข้าก็ไม่ยุ่งกับนางเช่นนั้นการคารวะน้ำชาของอนุทั้งสี่ต่อท่านแม่จะทำทุกสามวัน”
“สาวใช้หลินเฉินผู้นั้นนางเคยมีเื่กับผู้ใดหรือไม่?” ชายหนุ่มหันไปถามสาวใช้ทั้งสองที่ยืนสงบเสงี่ยมฟังอยู่
“นางเคยมีเื่กับสาวใช้ประจำตัวโซว่ฮูหยินครั้งหนึ่งตอนที่ไปรอรับอาหารอยู่หน้าโรงครัว พูดประชดประชันกันไปมาจากนั้นก็ทะเลาะกันจนทำถาดอาหารพังเ้าค่ะ”
จั๋วเหรินหาวพยักหน้าและใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง“ไม่แน่ว่าคดีของหลินเฉินอาจจะเกิดจากคุณชายใหญ่เป็ต้นเหตุเห็นทีต้องสืบเื่นี้ให้ละเอียด”
ปังฮุ่ยกับปังิ่รับหน้าที่คอยฟังเื่ราวที่น่าสนใจจากบรรดาคนรับใช้แล้วนำมารายงานให้เ้านายทั้งสองได้ทราบในตอนหัวค่ำยามนี้จะรออาศัยเพียงแค่สายสืบไม่ได้แล้วจั๋วเหรินหาวเห็นว่าสาวใช้ทั้งสองเหมาะที่จะช่วยสืบเสาะหาต้นตอของความขัดแย้งที่จะเป็แรงจูงใจในการฆ่าหลินเฉิน
“ข้าอยากให้พวกเ้าสองคนช่วยหาดูทีว่าสาวใช้คนใดคือคนที่คุณชายใหญ่พาเข้าไปในห้องหนังสือ?”
************************
2K
