Episode
|1|
‘อีโรติกเกินไปไหมเนี่ย’
หลังจากเสร็จสิ้นงานแจกลายเซ็น..
(บ้านเกรซ)
ภายในบ้านหลังเล็กสองชั้นที่มีแค่พี่น้องอาศัยอยู่ พี่สาวของบ้านนั้นกำลังนั่งวาดการ์ตูนอยู่ตรงโต๊ะทำงานด้านนอกห้องรับแขก ส่วนน้องสาวคนเล็กก็ทำอะไรงุ่นง่านอยู่ในครัว เพียงไม่นานเธอก็เดินถือแอปเปิลออกมากินอย่างเอร็ดอร่อย
เกรซในชุดนอนสบายตัว เสื้อแขนยาวลายการ์ตูน กางเกงลากพื้น เธอเดินตรงปรี่ไปยังพี่กวางที่กำลังตั้งใจรังสรรค์ผลงานออกมาให้ดีที่สุด
“พี่กวาง”
“หื้ม”
“ทำไมพี่ต้องวาดหน้าพระรองร้ายขนาดนั้นด้วยอะ ปกติแล้วพระรองต้องแสนดีไม่ใช่เหรอ ที่หนูเห็นผ่านตามา.. หนูก็คิดว่าไอ้หัวเทานี่เป็พระเอกนะเนี่ย เป็แค่พระรองเหรอ?”
เกรซเอ่ยถามพลางหรี่ตาจ้องมองไอ้หน้าหล่อที่กำลังแสยะยิ้มบนหน้าจอใหญ่ ซึ่งเป็ฉากที่เขากำลังพูดคุยอยู่กับผู้หญิงหน้าสวย คาดเดาได้ว่านี่น่าจะเป็นางเอกของเื่
“ก็ถ้าพี่สร้างตัวละครแบบธรรมดาแล้วการ์ตูนของพี่จะดังเหรอจ๊ะ ที่มันดังก็เพราะว่าเนื้อเื่กับตัวละครมันไม่ธรรมดาไง”
“ก็เลยให้พระเอกแสนเลวเป็พระรองแทนเนี่ยนะ”
“ไม่รู้สิ ไม่บอกหรอก คิกๆๆ”
“ชิชะ.. สรุปว่าอีตาฟินิกซ์อะไรนี่ก็คือพระรองของพี่..”
ฟุบ..
น้องสาวคนเล็กบ่นพึมพำก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาด้านหลัง เธอยังคงจ้องมองไปยังโต๊ะทำงานของพี่กวางอย่างไม่เข้าใจ ถึงแม้ว่าเธอจะมีพี่สาวเป็นักวาด แต่ก็ใช่ว่าเธอจะรู้เื่ราวทุกอย่าง
เพราะพี่กวางไม่ยอมบอกอะไรเธอเลยต่างหาก!
“พระรองไม่จำเป็ต้องแสนดีเสมอไปนะเกรซ คิกๆ บางทีพระรองก็ต้องร้ายบ้าง”
“เหอะ แล้วถ้าพระรองร้าย พระเอกร้าย นางเอกจะไปพึ่งใครล่ะพี่กวาง ตอนจบนางเอกของพี่จะได้กับคนขับรถหรือไง”
“พระเอกที่พี่วาดก็แสนดีไง แต่พระรองร้าย” กวางเอ่ยพลางอมยิ้มกรุ้มกริ่ม
“โอเค๊.. ฉีกทุกกฎของพล็อตการ์ตูนเลยค่ะ เต็มที่”
“คิกๆๆๆ”
เสียงหัวเราะของนักวาดคนสวยดังออกมา ก่อนที่จะทำให้น้องสาวเป็ฝ่ายเงียบเชียบไป เพียงไม่นานเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา เกรซตัดสินใจกดเข้าแอพการ์ตูนชื่อดังที่พี่สาวตัวเองลงผลงาน
“งั้นเกรซขอลองอ่านสักตอนได้ไหม อยากจะรู้ว่าตาหัวเทาคนนั้นจะร้ายสักแค่ไหน เห็นแฟนคลับพี่กรี๊ดกร๊าดกันจังเลยอะ”
“คิกๆ ก็เอาสิ”
กวางที่ก้าวผ่านความอายน้องสาวเอ่ยเสียงเรียบ เธอไม่ได้หันมาอธิบายอะไรต่อนอกเหนือจากนั้น
วืบ..
เลื่อนๆ ๆ ๆ ๆ
เกรซที่ไม่รอช้าจึงกดเข้าไปในเนื้อเื่ทันที เธอจ้องมองภาพหน้าปกที่สวยสะดุดตา โดยภาพนั้นมีทั้ง พระเอก พระรอง และนางเอกที่ยืนอยู่ตรงกลาง ปลายนิ้วชี้เลื่อนไปมาอยู่แบบนั้นก่อนจะสุ่มกดเข้าไปในตอนกลางๆเื่
‘ทะลุรักไปหักหลังพระรอง NC’
“อะอ๊าาาาาาาา!!!”
“ชอบไหมล่ะ หื้ม.. เธอน่าจะชอบอะไรที่มันเร้าใจแบบนี้นะ ลองมองลงไปด้านล่างสิ”
“ปล่อยฉันนะคะคุณฟินิกซ์ อื๊ออออ!! ฉ..ฉันกลัวว่าฉันจะตก”
“ไม่ตกหรอก ฉันจับเธอไว้อยู่นี่ไง”
“แต่ฉัน..”
“หึ.. เชื่อใจฉันสิว่าฉันไม่ปล่อยให้เธอตกหรอก หลับตาลงและก็ครางออกมาให้ฉันได้ยินก็พอแล้ว โซเฟีย..”
ภาพที่เกรซเห็นอยู่ในตอนนี้ก็คือพระรองอย่างฟินิกซ์..กำลังมีอะไรกับหญิงสาวผมลอนยาว ซึ่งเธอก็คือนางเอกของเื่ ทั้งสองยืนอยู่บนูเาที่สูงมาก ด้านล่างเป็เหวลึก โดยรอบรายล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ท้องฟ้ามืดสนิทจนน่ากลัว
ใบหน้าที่แสนหล่อเหลาของฟินิกซ์ทำให้เกรซกลืนน้ำลายลงคอ เพราะตอนนี้เขาเปลือยเปล่าทั้งหมด แถมพี่สาวของเธอยังวาดรายละเอียดทุกอย่างบนตัวของเขาได้อย่างสวยงาม
ทั้งกล้ามแขน.. ผิวพรรณ.. หุ่นกำยำ และ.. เบื้องล่างที่มีขนาดใหญ่มหึมา
“ว๊ากกกกกกกกกกกกก!!!”
ทันใดนั้นเองสาวห้าวที่กำลังเลื่อนรูปลงด้านล่างก็ต้องแหกปากร้องลั่นออกมา เพราะว่าเธอได้เห็นเ้าน้องชายของไอ้พระรองหน้าหื่นนี่เต็มตา แม้จะรู้ว่ามันเป็แค่ภาพวาด แต่มันก็สมจริงเกินไป
“เป็อะไรไปเนี่ยเกรซ!! พี่ใหมดเลย”
“พี่กว๊างงงงงงงง”
“อะไร?”
กวางขมวดคิ้วพลางหันมามองน้องสาวที่ยืนเบิกตาโพลงด้วยสีหน้าแตกตื่น
“ก..ก็เมื่อกี๊หนูกดเข้าไปอ่านตอนที่อีตาฟินิกซ์มีอะไรกับนางเอกอะ บนูเาอะไรเนี่ย แล้วมันเห็น..ไอ้พันธุ์นั้น..”
“ฮะฮ่าๆๆๆๆ ไอ้พันธุ์นั้น.. ฮ่าๆๆๆ ดูแกเรียกเข้าสิ”
“โอ๊ยยยย พี่กวางขำอะไรเล่า!! หนูในี่หน่า เคยแต่ดูหนังโป๊อะ ไม่เคยอ่านการ์ตูนโป๊ มันชัดเจนมาก ทั้งเส้นเื ทั้งสีสันของมัน แถมตรงหัว.. เฮ้อ..”
เกรซทำหน้ามุ่ยเหมือนเด็กน้อย เพราะตอนนี้พี่สาวของเธอหัวเราะลั่นจนเกือบตกเก้าอี้
“ฮ่าๆๆๆๆ ดูหนังโป๊นี่หนักกว่าอ่านการ์ตูนโป๊ของพี่อีกนะ”
“ก..ก็นั่นแหละ! เฮ้อ.. นี่หนูถามจริงเถอะพี่กวาง”
“หื้ม?”
“ทำไมพี่ถึงให้พระรองมีอะไรกับนางเอกล่ะ พี่ไม่กลัวว่าพวกนักอ่านของพี่เขาจะไม่ชอบเหรอ นางเอกก็เป็นางวันทองสองใจเลยนะ”
เกรซเริ่มทักท้วงจากเนื้อเื่ที่ตัวเองวิเคราะห์ได้ บทแบบนี้มันก็ไม่ต่างอะไรจากนิยายรักฉบับผู้ใหญ่ แม้สังคมส่วนหนึ่งจะยอมรับได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าส่วนที่เหลือจะยอมรับนี่หน่า
“ก็เพราะพี่เขียนแบบที่ทุกคนคาดเดาไม่ได้ไงล่ะ นักอ่านถึงได้ชอบการ์ตูนของพี่ หึๆ เื่นี้พี่ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าใครเป็พระเอกพระรอง ให้ลุ้นตอนจบทีเดียว”
“ห๊ะ? แล้วที่พี่โปรโมทว่าพระเอกแสนดี พระรองนิสัยไม่ดีล่ะ”
“อันนี้พี่ก็.. ไม่บอกหรอก คิกๆ”
“เฮ้ออออ จะบ้าตาย หนูไปนอนเล่า!!”
น้องสาวคนเล็กว่าแบบนั้นก่อนจะเอื้อมไปหยิบแอปเปิลบนโซฟา เพียงไม่นานเกรซก็ทำท่าจะหันหลังกลับไป
“พี่กวางก็อย่านอนดึกมากนะ รักษาสุขภาพตัวเองด้วย หนูรู้ว่าพี่ต้องรีบปั่นต้นฉบับให้นักอ่านได้อ่าน แต่..ปีนี้พี่ป่วยเกือบทุกเดือนเลย หนูเป็ห่วงนะพี่กวาง”
สีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังนั้นทำให้พี่สาวลอบยิ้มบาง เธอหันกลับมามองสาวน้อยในชุดนอนน่ารัก
“พี่รู้แล้วน่า ขอบคุณนะที่เป็ห่วงพี่อะ”
“…..”
“แต่พี่ต้องทำงานทุกวันน่ะสิเกรซ พี่ไม่อยากให้นักอ่านที่เฝ้ารอผลงานพี่เขาต้องรอนาน วันนี้พี่ก็เห็นได้เลยว่าพวกเขารักพี่มากขนาดไหน บางคนอยู่ไกลถึงเชียงใหม่ ภาคใต้ ก็ยังมาหาพี่เลยนะ”
“อื้มมม.. หนูรู้แล้วว่าพี่รักแฟนคลับ แต่พี่ก็ต้องรักตัวเองด้วย”
“คิกๆ รู้แล้วจ้ะ”
กวางตอบรับแบบนั้นก่อนจะส่งยิ้มหวานให้น้องสาว เพียงไม่นานเธอก็หันกลับไปทำงานบนโต๊ะของตัวเองต่อ ก่อนที่แววตาเป็ห่วงจะจ้องมองพี่สาวได้สักพัก เกรซก็เดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของบ้านเพื่อกลับเข้าห้องนอนในทันที