วูมมมมม!!!
แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจากร่างของภาคิน สายลมสีเขียวมรกตหมุนวนรอบกำแพงแห่งพฤกษา ทหารทั้งสองฝ่ายต่างหยุดมองโดยไม่รู้ตัว แม้แต่เหล่าเอลฟ์ระดับสูงเองยังรู้สึกได้ทันที พลังของภาคิน… กำลังเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ลูนาเรียกำหมัดแน่น
“นี่เขายังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่อีกเหรอ…”
เอลราธเองก็เริ่มเหงื่อตก เพราะั้แ่เจอภาคิน เขาไม่เคยัั “ขีดจำกัด” ของชายคนนี้เลย ส่วนกลางสนามรบ
ไลโอเนลเริ่มยิ้มออกมา
“ดี…”
“แบบนี้สิถึงจะเรียกว่านักรบ”
━━━━━━━━━━
บนท้องฟ้า
วงเวทหลายสิบชั้นเริ่มหมุนพร้อมกัน สีของมันแตกต่างกันออกไป
สีเขียวแห่งธรรมชาติ
สีทองแห่งแสง
สีแดงแห่งเพลิง
สีม่วงแห่งเงา
ราวกับพลังของฮีโร่ทุกสายกำลังถูกรวมเข้าด้วยกัน เหล่าเอลฟ์รอบตัวเริ่มพูดไม่ออก เพราะตามปกติ แค่ควบคุมเวทระดับสูงหนึ่งวงก็ยากแล้ว แต่นี่… ภาคินกำลังควบคุมหลายสิบวงพร้อมกัน ทันใดนั้นเอง เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้น แล้วกำลงเบา ๆ
เปรี้ยงงงงง!!!
วงเวททั้งหมดปลดปล่อยพลังพร้อมกัน สายฝนแห่งแสงพุ่งลงมาจากท้องฟ้า
ตูม!
ตูม!
ตูม!
ตูม!
พื้นดินด้านหน้ากำแพงะเิเป็แนวยาว กองทัพเผ่าสัตว์จำนวนมากถูกแรงะเิซัดกระเด็น อสูรทลายป้อมตัวหนึ่งถึงกับร้องคำรามลั่น
ก่อนล้มลงกับพื้น แต่ยังไม่จบ ภาคินหายตัวไปจากกำแพงทันที
ฟึ่บ!!!
ความเร็วของเขาเร็วเกินสายตา
เพียงพริบตาเดียว
เขาก็ปรากฏอยู่กลางสนามรบแล้ว
“อะไรนะ!?”
เฟนริสเบิกตากว้าง เพราะไม่มีใครคิดว่า มนุษย์คนหนึ่งจะะโลงมากลางกองทัพเผ่าสัตว์นับหมื่นแบบนี้
━━━━━━━━━━
ตู้มมม!!!
ทันทีที่เท้าของภาคินแตะพื้น คลื่นพลังมหาศาลก็ะเิออกโดยรอบ ทหารเผ่าสัตว์จำนวนมากกระเด็นทันที ภาคินยกปืนพลังงานขึ้นช้า ๆ ดวงตาสีทองเย็นเฉียบ ก่อนเหนี่ยวไก
ปัง!!!
ลำแสงพลังงานสีทองพุ่งทะลุสนามรบ อสูรทลายป้อมตัวหนึ่งถูกยิงเข้ากลางหัว
เปรี้ยงงง!!!
เกราะเหล็กหนาหลายชั้นแตกกระจาย สัตว์ั์ล้มลงทั้งตัว ทั้งสนามรบเงียบลงชั่วขณะ
“ยิงนัดเดียว…”
“ล้มอสูรทลายป้อมได้?”
เอลฟ์หลายคนพูดแทบไม่ออก แม้แต่ไลโอเนลยังเริ่มหรี่ตา
“พลังโจมตีระดับนั้น…”
“เกินมนุษย์ไปแล้ว”
━━━━━━━━━━
แต่ทันใดนั้นเอง
โฮกกกก!!!
อสูรทลายป้อมอีกสองตัวพุ่งเข้าหาภาคินพร้อมกัน พื้นดินสั่นะเืราวแผ่นดินไหว ไซเรน่าที่มองจากกำแพงถึงกับะโ
“ระวัง!”
แต่ภาคินกลับยืนนิ่ง ก่อนยกมือขึ้นช้า ๆ
วูมมมม!!!
โล่พลังขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้า
ตู้มมมม!!!
สัตว์ั์ทั้งสองพุ่งชนเต็มแรง แต่กลับหยุดอยู่กลางอากาศ เหมือนชนเข้ากับกำแพงเหล็ก
“เป็ไปไม่ได้…”
ลูนาเรียถึงกับพูดออกมาเบา ๆ เพราะแรงชนระดับนั้น ต่อให้เป็กำแพงเมืองมนุษย์ก็พังได้ แต่ภาคินกลับใช้มือเดียวรับไว้ จากนั้น… เขากำมือ
เปรี้ยงงง!!!
แรงะเิมหาศาลปะทุออกจากโล่ อสูรั์ทั้งสองถูกซัดลอยกระเด็นไปไกลหลายร้อยเมตร
━━━━━━━━━━
กลางกองทัพเผ่าสัตว์
เฟนริสเริ่มสีหน้าเปลี่ยน
“ถ้ายังปล่อยไว้…”
“แนวรุกเราจะแตก”
คาเรนเซียยิ้มบาง
“งั้นก็ถึงเวลาของพวกเราแล้ว”
ฟึ่บ!
ร่างของเธอหายไปทันที ขณะเดียวกัน เฟนริสเองก็ดึงดาบคู่สีเงินออกมา ดวงตาของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็สีแดง
“ในที่สุด…”
“ก็ได้ล่าเหยื่อที่น่าสนใจสักที”
━━━━━━━━━━
กลางสนามรบ
ภาคินกำลังยิงสนับสนุนแนวเอลฟ์อย่างต่อเนื่อง ทุกนัดของเขาแม่นยำราวเครื่องจักร ไม่มีพลาดแม้แต่น้อย แต่ทันใดนั้นเอง
ฟึ่บ!
เขาหันตัวหลบทันที
มีดสีดำพุ่งผ่านแก้มไปเพียงนิดเดียว
“โอ้?”
เสียงหัวเราะของหญิงสาวดังขึ้นจากด้านหลัง
“หลบได้ด้วยเหรอ”
คาเรนเซียปรากฏตัวขึ้นบนก้อนหิน หางจิ้งจอกสีแดงแกว่งช้า ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย
“มนุษย์…”
“เ้าหล่อกว่าที่คิดนะ”
ภาคินถอนหายใจเบา ๆ
“นี่เวลาจีบกันเหรอ”
ไซเรน่าที่อยู่บนกำแพงถึงกับชะงัก
“หมอนี่…”
แต่ก่อนที่ใครจะพูดอะไรต่อ
ฟึ่บ!!!
เฟนริสพุ่งเข้ามาจากด้านข้างด้วยความเร็วสูง ดาบคู่ฟาดใส่ภาคินทันที
เคร้งงง!!!
ภาคินชักดาบพลังงานขึ้นมารับในเสี้ยววินาที แรงปะทะทำให้พื้นดินแตกร้าว
เฟนริสยิ้มกว้าง
“ดี!”
“ตอบสนองได้ทันจริง ๆ!”
จากนั้นเขาก็เร่งความเร็วทันที
ฟึ่บ!
ฟึ่บ!
ฟึ่บ!
เงาดาบจำนวนมากปรากฏขึ้นรอบตัวภาคิน เร็วเกินสายตามนุษย์ทั่วไป แต่ภาคินกลับรับได้ทั้งหมด
เคร้ง!
เคร้ง!
เคร้ง!
ประกายไฟกระจายทั่วสนามรบ คาเรนเซียเองก็เริ่มใช้เวทภาพลวงตา เงาจิ้งจอกจำนวนมากปรากฏขึ้นรอบตัว พยายามรบกวนสมาธิภาคิน เอลราธที่มองอยู่ถึงกับหน้าซีด
“ถูกสองคนนั้นรุม…”
“อันตรายแล้ว”
เพราะทั้งเฟนริสและคาเรนเซีย คือระดับฮีโร่สูงสุดของเผ่าสัตว์ แต่ในวินาทีนั้นเอง ภาคินกลับยิ้มออกมา
“ดีเหมือนกัน”
“จะได้ลองพลังใหม่พอดี”
วูมมมมม!!!
พลังอีกสายเริ่มปะทุออกจากร่างเขา คราวนี้ไม่ใช่พลังเอลฟ์ แต่เป็พลังเงาสีดำเข้ม เฟนริสเบิกตากว้างทันที
“พลังนักฆ่า!?”
ฟึ่บ!!!
ภาคินหายตัวไปต่อหน้าทุกคน คาเรนเซียถึงกับหันซ้ายขวา
“หายไปไหน!?”
แต่ทันใดนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นด้านหลังเธอ
“ตรงนี้”
ฉัวะ!!!
ดาบพลังงานฟันผ่านภาพลวงตาทั้งหมดในครั้งเดียว คาเรนเซียรีบถอยทันที ดวงตาเริ่มจริงจังขึ้น
“หมอนี่…”
“ใช้ได้ทุกสายจริง ๆ”
━━━━━━━━━━
บนกำแพงแห่งพฤกษา
อาเอลเรียกำลังมองสนามรบเงียบ ๆ สายตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย เพราะทุกครั้งที่ภาคินเปลี่ยนพลัง ต้นไม้โลกจะตอบสนองตามไปด้วย
ราวกับ… ยอมรับเขาจริง ๆ ลูนาเรียเดินเข้ามา ก่อนพูดเบา ๆ
“ฝ่าา…”
“เขาอาจเป็คนที่จะเปลี่ยนโลกนี้จริง ๆ”
อาเอลเรียเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนตอบช้า ๆ
“หรืออาจเป็…”
“คนที่จะตัดสินชะตาของทุกเผ่าพันธุ์”
ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าด้านไกลก็เริ่มเปลี่ยนสี กลุ่มเมฆสีดำมหาศาลกำลังก่อตัว และแรงกดดันใหม่…
เริ่มปกคลุมสนามรบทั้งหมด ไลโอเนลเงยหน้าขึ้นทันที ก่อนหรี่ตา
“นั่นมัน…”
เฟนริสเองก็หยุดมือชั่วคราว สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เพราะพลังที่กำลังเข้ามา… ไม่ใช่ของเผ่าสัตว์ แต่เป็พลังปีศาจ ภาคินเองก็ััได้ทันที ก่อนกำหมัดแน่นช้า ๆ
“จางฮ่าว…”
ในที่สุด ผู้เล่นจากโลกเดียวกัน ก็กำลังจะปรากฏตัวแล้ว…
3K
