อุ้มบุญ ลุ้นรัก #17
กิจกรรมงดออกเสียง NC
เพราะลูกสาวตัวน้อยเป็เด็กน่ารัก อารมณ์ดี ไม่งอแง หลับแล้วแทบไม่ตื่นใน่กลางคืนทำให้เจฟฟรีย์เบาใจจึงฝากลูกสาวไว้ให้คุณย่ากับคุณปู่ดูแลแทนในค่ำคืนนี้ ส่วนตนเองกับภรรยามีภารกิจสำคัญที่ต้องทำนั่นก็คือกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัวฉันผัวเมียจึงไม่สามารถดูแลลูกสาวได้
"คุณเจฟขา มันจะดีเหรอที่ฝากยัยหนูให้มัมดูแล" หล่อนหันไปถามสามีทันทีที่ประตูห้องปิด หลังจากที่ฝากลูกสาวให้มาดามแป้งหอมเสร็จสามีตัวดีก็ลากกลับมาที่ห้องนอนอย่างรวดเร็ว
"ดีสิ คุณย่าเขาอยากนอนกับหลานมานานแล้ว เราควรสนองความ้าของคนแก่"
"ข้ออ้างมากกว่า" หล่อนค้อนควัก รู้ไส้รู้พุงสามีเป็อย่างดี
"หึหึ แล้วยอมไหม"
"เดินตามกลับมาขนาดนี้หรือจะไม่ยอม"
"ในเมื่อยอมเดินกลับมาก็ช่วยถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นออกด้วยสิครับ"
"ได้คืบจะเอาศอก"
"ใครว่าจะเอาศอก แด๊ดดี้จะเอาหม่ามี้"
"ถ้าจะเอาก็ถอดเสื้อผ้าเอง หม่ามี้ไม่ช่วย"
"หึ ไม่มีปัญหา"
สองคนผัวเมียพูดโต้ตอบกันอย่างท้าทายในขณะที่ขาทั้งสองข้างกำลังเดินไปยังเตียงนอน เจฟฟรีย์ไม่รอให้เวลาเสียเปล่าในขณะเดินตามหลังภรรยามาก็ถอดเสื้อผ้าทิ้งไว้บนพื้นจนมันเรี่ยราดไปหมด
ส่วนแก้วใสก็ไม่น้อยหน้าถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่มือกลับค่อย ๆ ดึงชุดเดรสออกจากตัวแล้วโยนมันให้สามีซึ่งกำลังเดินตามมาอย่างยั่วยวนทำให้ร่างกายเหลือแต่บรากับแพนตี้ล่อตาล่อใจคนหื่นเป็อย่างมาก หล่อนตั้งใจว่าค่ำคืนนี้จะปรนนิบัติสามีให้ถึงใจ ไหน ๆ ก็แพ้พนันต้องโดนคนหื่นลงโทษอยู่แล้วก็ใช้โอกาสนี้ตอบแทนความน่ารักของเขาไปเลย
คุณพ่อลูกหนึ่งมองการกระทำของภรรยาด้วยความชอบใจทำให้ร่างกายรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาโดยเฉพาะเ้าปืนใหญ่ที่ตื่นขึ้นมาโดยไม่ต้องปลุก เขารีบเอื้อมมือไปจับที่ตะขอชุดชั้นในแล้วปลดออกอย่างรีบร้อนก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างแหล่งอาหารของลูกสาว คนหื่นเคล้นคลึงดอกบัวตูมอยู่ครู่เดียวก็ค่อย ๆ ลดระดับมือลงมาเรื่อย ๆ จนถึงโหนกนูนที่หลบอยู่ในแพนตีตัวสวย จากนั้นก็สอดเข้าไปขย้ำเบา ๆ แต่สร้างความเสียวให้คนเป็เมียได้เป็อย่างมากจนหลุดเสียงครางออกมา ร่างกายก็อ่อนปวกเปียกขึ้นมาทันใด
"อ๊ะ คะ คุณเจฟ"
"จ๋า แก้วใสของคุณเจฟ"
"มะ มันเสียว แก้ว แก้วจะขาดใจ"
"แค่มือเองจะขาดใจแล้วเหรอ"
"อืม ๆ ชะ ช่วยแก้วด้วย อ๊ะ ผัวขา ช่วยเมียด้วย"
"ได้สิ เมียขอผัวจัดให้เอง เอาตรงไหนดี"
"ตะ เตียง ตะ ตอนนี้"
"หึหึ ร้อนแรงเหลือเกินเมียจ๋า"
ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอถูกอกถูกใจอย่างมากเมื่อเมียสาวกลายร่างเป็นางยั่ว ชี้นิ้วให้ตนเองทำเื่อย่างว่าบนเตียงและต้องทำตอนนี้ เขาจึงไม่รอช้ารีบอุ้มคนใจร้อนวางไว้บนเตียงแล้วดึงแพนตี้อย่างแรงจนมันขาดวิ่นแล้วเขวี้ยงทิ้งไปไกล ๆ ทำให้เห็นความสวยงามเต็ม ๆ ตาซึ่งไม่ได้เห็นตั้งหลายเดือนหลังจากที่เมียท้องแก่
แก้วใสนอนคว่ำหน้าได้เพียงครู่เดียวก็รับรู้ถึงของแข็ง ๆ ที่สอดเข้ามาในรูสวาท จากนั้นร่างกายก็เริ่มสั่นไหวไปตามแรงอารมณ์ เสียวจนทนไม่ไหวต้องจิกเล็บลงบนที่นอนเพื่อระบายพร้อมกับปล่อยเสียงครางออกมาจากปากสวยแข่งกับคนหื่นที่เปล่งเสียงเรียกชื่อเมียอย่างไม่หยุดหย่อน ร่างกายของทั้งสองคนอยู่ในสภาวะตึงเครียดได้ครู่ใหญ่ ๆ ก็ถึงเวลาผ่อนคลายเมื่อคนเป็สามีสามารถนำพาภรรยาเดินทางไปถึงจุดมุ่งหมายได้สำเร็จ
"โอ้วววววววว แก้วววว ผะ ผมรักคุณ อ๊ะ"
"กะ แก้วก็รักคุณ กรี๊ดดดดดดดด"
"ต่อเลยนะ ผมหิว"
"คะ คุณเจฟ"
แก้วใสพูดได้เพียงเท่านั้นร่างกายก็ถูกสามีพลิกให้หนอนหงายแล้วเริ่มบทรักอีกครั้งอย่างนุ่มนวล เขาทั้งจับ ทั้งจูบ ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ไม่โดนสำรวจและตีตราจอง เจฟฟรีย์อดอยากปากแห้งมานานจึงตั้งใจว่าจะกินเมียสาวทั้งคืนแต่อะไรก็ไม่แน่นอน สิ่งที่คิดกับความเป็จริงมันมักจะส่วนทางกันเสมอเมื่อลูกสาวที่ไม่เคยแผลงฤทธิ์กลับแผดเสียงร้องไห้จ้าละหวั่นดังไปทั่วคฤหาสน์หลังใหญ่จนคุณย่าต้องมาเคาะประตูตามพ่อกับแม่ของหนูน้อยไปดูแลแทน
"ไม่ต้องมาทำตาแป๋วใส่แด๊ดดี้เลยนะลูกหมู"
เจฟฟรีย์ทำเสียงเข้มใส่ลูกสาวตัวน้อย หลังจากที่ตนเองและภรรยากุลีกุจอลุกจากเตียงแล้วใส่เสื้อผ้าผิด ๆ ถูก ๆ เปิดประตูรับลูกสาวเข้ามาในห้องด้วยความตกอกใกลัวว่ากู๊ดเลิฟจะเป็อะไรถึงร้องไห้เสียงดังแต่ที่ไหนได้เมื่อเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของมารดาจากที่ร้องไห้เป็เตาเผ่ากลับหยุดร้องอย่างอัตโนมัติและจ้องมองพ่อกับแม่ตาแป๋วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เนื่องจากปกติเด็กน้อยมีแม่คอยดูแลได้กลิ่นตัวแม่ตลอดจึงไม่งอแงแต่คืนนี้ไม่ใช่
"หนูคิดถึงหม่ามี้ใช่ไหมคะ โอ๋ ๆ หม่ามี้ก็คิดถึงหนู"
"ห่างกันแป๊บเดียวก็ไม่ได้ใช่ไหม น่าตีจริง ๆ เลย"
เขาเอ่ยอย่างไม่จริงจังนักแต่กลับทำให้เด็กน้อยร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้งราวกับน้อยอกน้อยใจที่จะโดนพ่อตี
"แง้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "
"อ้าว แด๊ดดี้ล้อเล่นลูก ไม่ร้องครับไม่ร้อง"
"แง้ ๆ ๆ ๆ ๆ "
"ไม่ร้องนะคะ ลูกหมูของหม่ามี้ แด๊ดดี้แค่ล้อเล่นเองลูกขา"
"มาครับแด๊ดดี้อุ้มเอง โอ๋ ๆ ไม่ร้องน่า คนสวยของแด๊ด"
ตัวต้นเหตุทำลูกร้องไห้รีบอุ้มหนูน้อยขึ้นมาในอ้อมแขนแล้วเดินกล่อมไปทั่วห้องนอนใหญ่พร้อมกับขอโทษขอโพยลูกสาวที่พูดจาไม่ดี นานหลายนาทีกว่ากู๊ดเลิฟจะยอมสงบและนอนนิ่ง ๆ มองพ่อตาแป๋วอีกครั้งพร้อมกับส่งเสียงอ้อแอ้ชูไม้ชูมือขึ้นมาปัดป่ายตามอกของพ่อ
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ ลูกสาวของคุณเจฟคงหิวนม"
แก้วใสเห็นแบบนั้นก็เข้าใจทันที ลูกสาวน่าจะหิวนมถึงได้จับไปที่หน้าอกของพ่อ
"หิวนมเหรอลูกเดี๋ยวไปหม่ำ ๆ แล้วนอนนะครับ"
ชายหนุ่มค่อย ๆ ส่งตัวลูกสาวให้ภรรยา เมื่อจัดท่าทางเรียบร้อยคุณแม่ของหนูน้อยก็รีบถลกเสื้อแล้วป้อนนม ทันทีที่เต้าอวบเข้าปากเสียงดูดจ๊วบ จ๊วบ ก็ดังขึ้นมาราวกับหิวมานานสร้างความอิจฉาให้คนเป็พ่อไม่น้อยแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนมองลูกสาวดูดนม เจฟฟรีย์ยิ้มตรงมุมปากเมื่อหวนคิดถึงกิจกรรมเข้าจังหวะของตนเองกับเมียก่อนหน้านี้ โชคดีที่เขาได้กินตับเมียไปหลายรอบแล้วไม่อย่างนั้นร้องไห้แข่งกับลูกแน่
"ยิ้มอะไรคะคุณเจฟ อิจฉาลูกเหรอคะ"
"หึหึ อิจฉามาก กินไม่เกรงใจแด๊ดดี้เลย เ้าหมูอ้วน"
"คิกคิก ลูกหลับแล้ว คุณเจฟค่อยมาดูดนะคะ"
"อย่ามายั่วผัวนะครับคุณเมีย คุณเจฟเอาจริง"
"ไม่ได้ยั่ว เมียก็เอาจริง"
หล่อนส่งสายตาเชื้อเชิญให้สามีเป็การบอกนัย ๆ ว่าลูกหลับเราจัดต่อ พอได้ยินแบบนั้นคนเป็สามีก็ยิ้มหน้าบานภาวนาให้ลูกสาวหลับเร็ว ๆ เขากับเมียจะได้ไปสานต่อเื่ที่ทำค้าง ๆ กันไว้ คนอย่างเจฟฟรีย์ทำตรงไหนก็ได้ไม่จำเป็ต้องบนเตียงอย่างเดียวจึงกวาดสายตาไปมองรอบ ๆ พินิจพิจารณาอยู่สักพักก็พยักหน้าหงึก ๆ ให้ตัวเองในเมื่อบนเตียงทำรักไม่ได้ก็เอาบนพื้นนี่แหละสะดวกสุด
"หวังว่าลูกหมูจะไม่ตื่นมาขัดแด๊ดดี้อีกนะครับ"
ชายหนุ่มกระซิบข้าง ๆ หูของภรรยา ก่อนจะเริ่มทำรักอีกครั้งอย่างเนิบ ๆ ช้า ๆ และงดออกเสียงไปเกือบทั้งคืน
******************