ตอนที่12งานประลองระหว่างตระกูล2
ณ. เวทีที่เก้า
บนเวทีประลองทั้งสามคนของตระกูลเลี่ยงหรงต่างถูกตอนด้วยกระทวนท่าทักษะต่างๆอย่างต่อเนื่องตอนนี้เกินที่ทั้งสามจะรับมือไหวก็เต็มกลืนแล้วด้วยพลังที่ลดลงไปเรื่อยทั้งสามทำได้เพียงผสานทักษะโล่พิทักษ์เพื่อป้องกันไปเรี่อยๆ
[ทักษะโล่พิทักษ์]
หวืด...
"พวกเรารวมมือกันโจมตีมันเลย"
[ทักษะคมเคี้ยวหมาป่า]
[ทักษะพยัคสยบ]
"ทักษะทั้งหมดรวมแล้วน่าจะมีพลังระดับพื้นฐานขั้นกลางเลย"
เสียงชาวบ้านผู้ชมร้องออกมาด้วยความใ
เมื่อเหย่ฉีหันไปมองช่างลี่แล้วพูดออกไปว่า"นี่เ้าไม่คิดจะช่วยกันบ้างหรือไง"
เมื่อช่างลี่ได้ยินหญิงสาวขอความเข้าไม่ได้เข้าไปช่วยในทันที
ตูม....เพ่ง...เพ้ง!!!
เสียงแตกราวของทักษะโล่พิทักษ์ทั้งสามได้รับผลกระทบในทันทีพลังภายในปั่นป่วนไม่อาจลุกยืนได้ช่างลี่ได้เดินมาใกล้ๆทั้งสามคนแล้วพูดออกไปว่า"ถ้าข้าช่วยแม่นางเหย่ฉีแล้วข้าจะได้อะไร"
"เ้า"เหย่ฉีเถลิงตาใส่ช่างลี่ด้วยความโกรธอีกสองคนทีเหลือและคนอื่นๆถึงกับงุนงงในคำพูดช่างลี่ไปเลย
"น้ำหน้าอย่างแกจะช่วยสามคนนั้นฮาๆๆ"ชายหนึ่งในยี่สิบคนหัวเราะออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าหาช่างลี่โดยปล่อยหมัดอย่างรวดเร็วและทรงพลังอย่างมากใส่ช่างลี่
เมื่อช่างลี่เห็นก็แอบยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย
ก่อนจะหันกลับไปถามที่เหย่ฉีที่นั่งอยู่ไม่ใกล้ซึ่งมีคนกำลังพุ่งมาหานางเช่นกัน
"แม่นางเหย่ฉี่จะให้ข้าช่วยหรือไม่แต่ถ้าข้าช่วยเ้าแล้วเ้าต้องเป็ของข้าเป็ค่าตอบแทน"
เมื่อพูดจบช่างลี่ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยดูเ้าเลย์อย่างมาก เหย่ฉีได้ยินแต่นางไม่มีทางเลือกแล้วในตอนนี้ เหย่ฉีนั้นงดงามเป็อย่างมากด้วยใบหน้าเรียวคมตากลมโตหน้าอกที่สมส่วนพอดีกับรูปร่างใส่ชุดสีชมพูอ่อนสลับขาวสวยงามอย่างมากจนทำให้ช่างลี่พูดจาหยอกล้อออกไปเช่นนั้นนางเพียงพยักหน้าเบาๆ
"ถ้าเ้าทำไม่ได้ข้าจะฆ่าเ้าเอง!!!ไอ้คนลามก"
การพูดคุยนี้กิน่เวลาไม่กี่อึดใจหลังจากพูดคุยเสร็จช่างลี่ก็หายไปจากจุดที่เขายืนมาโผล่ตรงหน้าคนที่จะปล่อยหมัดใส่เข้าโดยการปล่อยหมัดธรรมดาสวนกลับไป
แกร๊ก...
คนที่โดนช่างลี่ปล่อยหมัดสวนไปกระดูกหักในทันทีแถมกระเด็นตกเวทีไปผู้คนต่างใไปกันหมดทั้งลานประลองเงียบกริบได้ยินแม้กระทั้งเสียงลมหายใจ
คนที่ใที่สุดคงหนีไม่พ้นเหย่ฉีและคนภายในตระกูลของเขาเองเพราะเหย่ฉีไม่คิดว่าช่างลี่จะทำได้เลยตอบตกลงไปแต่นางกลับคิดผิดมหันต์
ช่างลี่ได้ใช้ทักษะหมัดลบเลือนออกไปโดยที่ไม่มีใครมองออกและทำให้หมัดของเขาเป็แค่หมัดธรรมไม่มีพลังใดๆ
คนที่พุ่งมหาเหย่ฉีอยู่ๆก็หยุดชะงักไม่อาจขยับได้เพราะแรงกดทับที่มหาศาลจากช่างลี่ด้วยระดับพลังช่างลี่ในตอนนี้คือ
[ระดับฝึกยุทธขั้นที่หนึ่ง่ปลาย]
เขาปล่อยพลังออกมาเพื่อข่มขวัญคนที่เหลือให้ยอมแพ้เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องลงมือทำร้ายใครแต่คนที่สามารถรับรู้ได้มีเพียงคนบนเวทีเท่านั้น..
ไม่นานหลังจากนั้นทุกคนก็ยอมแพ้เหลือเพียงแค่ตระกูลเลี่ยงหรงเพียงสี่คนเท่านั้นที่ผ่านเข้ารอบก่อนจะลงจากลานประลองช่างลี่ได้พูดแหย่ต่อเหย่ฉีอีกรอบ
"หวังว่าเ้าคงไม่ลืมนะเหย่เอ๋อที่รัก"
"เ้าไอ้คนลามก"นางหน้าแดงม้วนตัววิ่งลงเวทีไปนางไม่คิดว่าช่างลี่จะกล้าพูดกลางเวทีขนาดนี้..
ช่างลี่ยิ้มมุมปากเช่นเคยลงจากเวทีเพื่อกลับไปที่โรงเตี๊ยมรอประลองในรอบสุดท้ายของวันพรุ่งนี้ โดยมีคนหลายกลุ่มกำลังจ้องมองช่างลี่อยู่ไกลๆ
ช่างลี่เดินผ่านตลาดผู้คนมากมายจับจ่ายซื้อของต่างๆซึ่งช่างลี่ได้ขอตัวแยกจากพ่อของเขาเพื่อมาเดินตลอดนั้นเอง
ช่างลี่เดินมาจนถึงหน้าหอบุฟผามีสาวงามมากมากมายใส่ชุดบางๆออกมาตอนรับแขกพร้อมกับูเาคู่ที่มีเนิ่นร่องอย่างเห็นได้ชัดสวมใส่ชุดสีต่างๆบางจนแทบจะเห็นผิวพรรณด้านในรวมไปถึงของสงวนแต่มีชุดซับในปิดไว้เพียงนิดแต่ช่างลี่ยังเด็ดอยู่มากถึงแม้ว่าร่างกายเขาจะพัฒนาไปเท่าเด็กอายุสิบสี่สิบห้าแล้วก็ตามด้วยระดับพลังของเขาทำให้ร่างกายเติบโตเร็วช่างลี่ต้องอดทนต่ออารมณ์ของเขาและหันหลังกลับโรงเตี๊ยมในทันที...
801
