ถ้ำลึกซ่อนหยกศักดิ์สิทธิ์แสงสลัวส่องสองดวงใจ คำสาปตื่นขึ้นจากกาลเวลา ผูกมัดกายและิญญา อาจารย์นำทางเข้าสู่ความมืดศิษย์ตามติดด้วยใจหวั่นไหว รักหนึ่งคำ ทุกข์หมื่นภพ หนีไม่พ้นชะตาฟ้า
อาจารย์ฉี๋หลิงกับศิษย์ต้องห้าม (The Forbidden Martial Arts)
“หนึ่งััคือจุดเริ่มต้นของคำสาปหนึ่งการคือจุดจบของชะตา”
ลึกเข้าไปในป่าไผ่เมฆาหมอกหนาทึบจนแทบมองไม่เห็นทางกลุ่มภารกิจเดินทางมาถึงปากถ้ำโบราณที่ปกคลุมด้วยเถาวัลย์และหินหยกเก่าแก่ตามตำนานถ้ำหยกิญญาแห่งนี้คือสถานที่เก็บซ่อนพลังคำสาปและสมบัติล้ำค่าที่เชื่อมโยงกับวัฏจักรชาติ
ฉี๋หลิงสั่งให้ศิษย์คนอื่นตั้งค่ายพักด้านนอกและเฝ้าระวังแล้วหันไปมองเย่หยวนด้วยสายตาลึกซึ้ง “เ้าเข้าไปกับข้า”
จื่ออวิ๋นก้าวออกมา “อาจารย์ปล่อยให้ข้าไปด้วยเถิด เพื่อความปลอดภัย”
ฉี๋หลิงหันขวับ สายตาเย็นะเื“เ้าเฝ้าด้านนอก”
เย่หยวนเดินตามฉี๋หลิงเข้าไปในถ้ำโดยไม่กล้าขัดมือของอาจารย์จับข้อมือเขาแน่นจนเจ็บ
ภายในถ้ำมีแสงเรืองรองจากผลึกหยกสีครามและแดงผนังถ้ำแกะสลักภาพโบราณเื่ราวของจักรพรรดิเซียนกับชายชู้ต้องห้ามในชาติที่แล้วภาพนั้นชัดเจนขึ้นเมื่อทั้งคู่เดินลึกเข้าไป
หยกิญญาที่อกของฉี๋หลิงและเย่หยวนส่องแสงสว่างจ้าพร้อมกัน
ฉี๋หลิงดันเย่หยวนพิงผนังถ้ำเย็นเฉียบแล้วริมฝีปากอย่างดุเดือด ลิ้นพันกันลึกซึ้ง น้ำลายไหลย้อย
“ที่นี่...คือสถานที่ที่เราเคยผูกพันธ์กันในชาติที่แล้ว” ฉี๋หลิงกระซิบเสียงแหบพร่ามือถอดชุดของเย่หยวนออกอย่างรวดเร็ว ร่างกายขาวเนียนถูกกดทับกับผนังหยก
เขายกขาข้างหนึ่งของเย่หยวนขึ้นแล้วดันส่วนใหญ่โตเข้าไปอย่างรุนแรงในคราวเดียว เย่หยวนร้องเสียงหลงตัวสั่นเทิ้มด้วยความเ็ปและเสียวซ่าน
“อ๊าาา... ลึก... อาจารย์...”
ฉี๋หลิงกระแทกแรงและเร็ว ลึกสุดทุกครั้งราวกับ้าฝังตัวเองเข้าไปในิญญาของศิษย์ “ครางดังๆ ให้ข้าได้ยิน...ให้คำสาปได้ยิน”
หยกิญญาบนผนังถ้ำส่องแสงตอบสนองพลังเวทย์ไหลเวียนรอบทั้งคู่ ทำให้ััของแต่ละครั้งรุนแรงยิ่งขึ้นเย่หยวนรู้สึกเหมือนิญญาถูกดึงออกจากร่างแล้วกลับเข้ามาใหม่ซ้ำๆ
ฉี๋หลิงกัดที่ไหล่และอก จนเืซึมปนเหงื่อเขาหมุนตัวเย่หยวนให้หันหน้าเข้ากับผนัง แล้วกระแทกจากด้านหลังอย่างบ้าคลั่งมือหนึ่งบีบส่วนหน้าของเย่หยวน อีกมือกดหัวเขาแนบผนัง
“เ้าจะเป็ทาสของข้า... ตลอดกาล”เสียงฉี๋หลิงต่ำทุ้ม
เย่หยวนครางเสียงสั่น “ข้า...เป็ทาสของอาจารย์... แล้ว... อ๊าาา!”
ทั้งคู่ถึงจุดสุดยอดพร้อมกันหลายครั้งพลังิญญาไหลเวียนผสานกัน หยกิญญาส่องแสงเจิดจ้าภาพความทรงจำชาติที่แล้วไหลเข้ามาในหัวของทั้งคู่ชัดเจนยิ่งขึ้น – ความรักความทรยศ และการเวียนว่ายตายเกิด
หลังจบฉี๋หลิงอุ้มเย่หยวนที่นอนหมดแรงไปนั่งพิงผนังถ้ำ กอดเขาไว้แน่นจูบที่หน้าผากและน้ำตาที่ไหล
“ข้ารักเ้า... ทั้งในชาตินี้และทุกชาติ”เขากระซิบเบาๆ เป็ครั้งแรกที่เสียงอ่อนโยนจริงใจปนความมืดมิด
เย่หยวนซุกหน้าที่อกของอาจารย์ น้ำตาไหลเงียบ“ข้าก็... หลงท่านแล้ว”
เมื่อทั้งคู่เดินออกจากถ้ำกลุ่มด้านนอกเผชิญกับการโจมตีของิญญาเก่าแก่ฉี๋หลิงและเย่หยวนร่วมมือกันต่อสู้ด้วยพลังที่ผสานกันอย่างลงตัวจื่ออวิ๋นและหลี่เฉิงมองด้วยสายตาที่ซับซ้อน
พวกเขาพบดอกบัวิญญาแต่ฉี๋หลิงเก็บไว้คนเดียวโดยไม่ให้ใครรู้
พิเศษท้ายตอน
เย่หยวนเดินออกจากถ้ำด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อและยอมจำนนฉี๋หลิงกุมมือเขาไว้แน่นท่ามกลางหมอกหนา ด้านหลังจื่ออวิ๋นกำหมัดแน่นด้วยความเ็ปขณะที่พลังคำสาปจากถ้ำกำลังแผ่ขยายไปทั่วป่าไผ่ วัฏจักรชาติภพเริ่มหมุนเวียนเร็วขึ้น
ถ้ำหยกส่องแสงสองใจผูกมัดิญญาแน่นแฟ้น ความทรงจำชาติที่แล้ว ไหลเวียนในสายเื
หึงหวงรักและคำสาปปะปนกันจนแยกไม่ออก เดินทางนี้... เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
..สุสาส์นราคะ...
![[จบ] การกลับมาของจอมเวทระดับ 8 [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1755503254_37753987.webp)
14K
