ราชาไร้บัลลังก์

มิคาเอลถูกผู้อาวุโสใหญ่นำมาที่ลานกว้างกลางหมู่บ้าน โดยที่นั่งของมิคาเอลคือที่นั่งของผู้อาวุโสใหญ่มันไม่กล้าละเลยมิคาเอลเพราะยังไงมิคาเอลก็เป็นถึงลูกบุญธรรมและลูกศิษย์ของผู้นำเผ่าสัตว์อสูรนี่ยังไม่รวมความจริงที่ว่ามิคาเอลแข็งแกร่งกว่ามันมาก มากจนฆ่ามันได้ด้วยการต่อยเพียงครั้งเดียว
''คุณชายรอซักครู่ข้าจะให้คนไปยกอาหารและเครื่องดื่มมาให้''มิคาเอลพยักหน้า จากนั้นจึงมองไปรอบๆช่วยไม่ได้ที่มิคาเอลจะต้องกัดฟันแน่นหลังจากมองไปสักพัก บ้านที่ใช้อาศัยอยู่เรียบง่ายอาหารการกินไม่มีปัญหา แต่หน้าตาของทุกคนมิคาเอลสามารถบอกได้เลยว่าไม่มีความสุขตลอดเวลาได้แต่หลบซ่อนโดยออกไปไหนไม่ได้ ไม่ได้พบเจอใครอื่นหรือสิ่งต่างๆด้านนอกยิ่งเด็กรุ่นหลังที่เกิดมาด้วยแล้วพวกมันคงได้แต่อยู่ที่นี่มาโดยตลอด
''หืม...เจ้าน่ะหรือลูกบุญธรรมของผู้นำเผ่าสัตว์อสูร ดูท่าทางไม่เอาไหนเลยนี่หว่า''เสียงที่หยิ่งผยองดังขึ้นมิคาเอลกลับไม่สนใจเพราะนี่คงเป็นลูกชายของผู้อาวุโสใหญ่
''เจ้ามาลองสู้กับข้าก่อนที่ทุกคนจะมารวมกันหมดดูซักครั้งเป็นไง''มันยังคงพูดต่อไปแม้มิคาเอลจะไม่สนใจ
''...''
''หรือว่าเจ้าเป็นใบ้ ให้ตายสิผู้นำเผ่าสัตว์อสูรน่าสมเพชจริงๆที่รับเจ้ามาเป็นลูกบุญธรรมและลูกศิษย์''ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมมันถึงรู้เพราะผู้อาวุโสใหญ่ที่หายไปบอกให้คนเตรียมอาหารมาให้มิคาเอลได้บอกเรื่องต่างๆแบบคร่าวๆให้ลูกชายมันฟังหมดแล้วและก่อนจะแยกกันยังกำชับเอาไว้ว่าอย่าไปหาเรื่องอีกฝ่ายอย่างเด็ดขาด แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ฟัง
''เจ้าไสหัวไปไกลๆได้มั้ย มันน่ารำคาญ''มิคาเอลเริ่มหงุดหงิดมากขึ้น มากขึ้น
''เจ้านี่ปากเก่งผิดกับท่าทางเลยนะ ท้าสู้กลับไม่กล้าแต่กล้าด่าข้า เจ้ารู้มั้ยว่าข้าคือใครและเก่งแค่ไหนข้าคือลูกของคนที่เจ้าตามมานั่นแหละในอนาคตพ่อของข้าจะได้ครอบครองเผ่าสัตว์อสูร1ใน4ส่วนนอกจากนี้ตัวข้ายังมีสายเลือดมังกรผู้สังหารพระเจ้าที่หนาแน่นและมีพลังถึงระดับ6เทพจุติข้ากับเจ้ามันต่างกันมากนักเพราะฉะนั้นอย่าปากดี เดี๋ยวข้าจะทนไม่ไหวจนเผลอตบเจ้าตาย''พูดจบมันก็แสยะยิ้มออกมาก่อนจะนั่งข้างๆมิคาเอลและคอยทำท่าทางกวนประสาทอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งมิคาเอลยิ้มขึ้นแล้วยกมือขวาขึ้นมาช้าๆจากนั้นจึงจับไปที่ไหล่ของอีกฝ่าย
''เดี๋ยวก่อนคุณชาย อย่าฆ่าลูกข้า''ก่อนที่มิคาเอลจะลงมือสั่งสอนอีกฝ่ายผู้อาวุโสใหญ่ดันกลับมาซะก่อนมิคาเอลจึงหุบยิ้มแล้วชักมือกลับมา
''ท่านพ่อท่านพูดอะไรถ้าไอ้อ่อนนี่สามารถฆ่าข้าได้ข้าคงเป็นได้แค่หมาข้างถนนแล้ว''ทันทีที่พูดจบ เพี๊ยะ!ผู้อาวุโสใหญ่ตบหน้าลูกชายตนเองด้วยความรุนแรงทันทีนี่นับเป็นความผิดของมันด้วยที่ไม่ได้บอกระดับพลังของมิคาเอลให้มันรู้และตอนนี้เองก็ไม่ทันแล้ว
''คุณชายอย่าถือสามันเลย มันก็เป็นแบบนี้แหละ ตอนนี้ข้านำอาหารมาแล้วรออีกเดี๋ยวคนก็มาครบแล้วเพราะฉะนั้นกินอาหารรอได้เลย''ผู้อาวุโสใหญ่พูดขณะหน้าซีดหากมีคาเอลลงมืออะไรจะเกิดขึ้นบ้าง?
''ท่านพ่อนี่ท่าน...''
''เงียบซะ หากยังไม่เงียบก็ไสหัวออกไปจากที่นี่''เมื่อโดนผู้เป็นพ่อที่มีแววตาดุร้ายดุเข้ามันก็หุบปากทันทีตอนนี้มันนั่งนิ่งเหมือนลูกหมาแต่แววตาของมันยังคงเป็นแบบเดิม ไม่สิ...ดูแล้วมันต้องการฆ่ามิคาเอลในเวลาต่อมาคนทั้งหมดก็มากันครบ ผู้อาวุโสใหญ่จึงเริ่มพูดขึ้น
''เอาหละ วันนี้ข้าจะบอกความจริงกับพวกเจ้า ในอีก100กว่าปีพวกเจ้าจะต้องตายทั้งหมดที่พวกเจ้ารอดมาได้ทุกวันนี้ก็เพราะผู้นำเผ่าสัตว์อสูรต้องการสายเลือดของพวกเจ้า ฮี่ ฮี่ ฮี่ ทีนี้ก้มลงซะ''คนในหมู่บ้านต่างสับสนกับสิ่งที่ผู้อาวุโสใหญ่ นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่
''อย่าบอกนะว่าเจ้าทรยศตระกูล''1ใน50คนที่อยู่ในสงครามพูดขึ้นขณะเรียกดาบและมังกรออกมาเพราะอยู่ในเหตุการณ์มันจึงเดาเรื่องทั้งหมดออกได้ไม่ยาก
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ใช่ข้าทรยศแล้วมันยังไงล่ะ พวกเจ้าไม่ต้องต่อต้านไปหรอก''อีก49คนเรียกอาวุธและมังกรออกมาเหมือนกันแต่ในจังหวะนั่นผู้อาวุโสฝ่ายผู้อาวุโสใหญ่อีก10คนก็ปรากฎตัวออกมาและเข้าโจมตีคนทั้ง50คนในพริบตา ทั้ง50คนสู้ไม่ได้แม้แต่นิดเดียว ระดับพลังต่างชั้นกันเกินไปโดยตั้งแต่มาที่นี่ผู้อาวุโสใหญ่บอกตลอดว่าไม่มีทรัพยากรในการฝึก ทุกคนจึงดูดซับแค่พลังธรรมชาติแต่ในความเป็นจริงมันกลับเก็บไว้ใช้เฉพาะพวกมันเอง นี่จึงทำให้พวกมันแกร่งที่สุดในนี้
''นะ...นี่เจ้า สารเลว มันให้อะไร เจ้าถึงทรยศตระกูลของเรา''1ใน50คนได้ถามออกมาขณะเลือดท่วมตัวตอนนี้มังกรขอทั้ง50คนเองก็บาดเจ็บหนักและกลับเข้าไปในตระตูพรสวรรค์หมดแล้ว
''ไม่มากมายอะไร ข้าได้ปกครองเผ่าสัตว์อสูร1ใน4ส่วน''
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า โง่เง่า เจ้าคิดจริงๆว่ามันจะให้เจ้า เจ้าคิดจริงๆว่ามันจะปล่อยเจ้าไป โง่เง่าจริงๆตระกูลต้องมาสูญสิ้นเพราะคนโง่แบบเจ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า''โห่ร้องออกมาอย่างน่าสงสาร ทั้ง50คนปวดใจไม่คิดเลยว่าคนที่พวกมันคอยพึ่งพาและไว้ใจกลับกลายเป็นคนทรยศบูม! การเล่นจบลงเท่านี้ ผู้อาวุโสใหญ่ปลดปล่อยพลังเข้ากดดันทุกคนในหมู่บ้านจนล้มลง
''อืม...ที่เหลือข้าจัดการเอง''มิคาเอลยืนขึ้นขณะหลับตาลง ปล่อยพลังออกไปไม่นานทุกคนก็หลับไปมิคาเอลแค่ทำให้หลับเฉยๆไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น
''เรียบร้อย ทีนี้พวกเจ้าก็นำพวกมันไปไว้ที่เดียวกันให้หมด รอข้ากลับมาครั้งหน้าและพวกเจ้าทุกคนจะต้องอยู่แต่ในนี้ห้ามออกไปไหน ข้ากลัวว่าเผ่าเทพและเผ่ามารอาจจะส่งคนมาแกะรอยพวกเราและส่งคนเข้ามาแย่งชิงคนพวกนี้ไป''มิคาเอลพูดจบก็ไม่รออะไรอีกมันเดินทางกลับสถาบันสัตว์อสูรทันที
''ท่านพ่อ ท่านไม่โกรธบ้างรึไงที่มันวางท่าใหญ่โตขนาดนั้น ท่านไม่น่าห้ามข้าเลย ไม่งั้น...''
''ไอ้โง่ จะตายอยู่แล้วยังไม่รู้ตัวอีก มันมีพลังเท่าไหร่รู้มั้ย มันมีมากกว่าข้าซะอีกและขอบเขตพลังของมันก็ใหญ่โตมากเจ้าจะเอาอะไรไปจัดการมัน ทางที่ดีทำตัวเงียบๆไว้ซะเพราะแค่มันใช้นิ้วเดียวเจ้าก็เละแล้ว''ผู้อาวุโสใหญ่พุ่งหายไปทันทีทิ้งให้ลูกชายของมันขมวดคิ้วแน่น
''จะเป็นไปได้ยังไง ร่างกายดูปวกเปียกขนาดนั้นแถมระดับพลังเองก็...หึ หึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้ารู้แล้วท่านพ่อแค่ต้องการขู่ข้า ที่ท่านพ่อกลัวจริงๆคือผู้นำเผ่าสัตว์อสูรมากกว่าเรื่องนี้ง่ายกว่าที่คิดเอาไว้อีกเจอมันครั้งหน้าข้าจะลอบโจมตีมันในที่ลับแล้วลำลายหลักฐานทั้งหมดทิ้ง''ไม่ยอมง่ายๆ ในความคิดของลูกชายผู้อาวุโสใหญ่มีแต่ต้องสั่งสอนแล้วฆ่ามิคาเอลทิ้งเท่านั้นถึงจะหายแค้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่148:ไอ้อ่อน?

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่148:ไอ้อ่อน?

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้