ฟางหรงฟื้นขึ้นมาหลังจากสลบไปเกือบ 3 ชั่วโมง ก็ผวากอดฟางซินทันทีและร้องไห้ไปด้วย ฟางซินกอดฟางหรงไว้แน่น “มันผ่านไปแล้วฟางหรงไม่เป็อะไรแล้วนะลูก” เธอได้แต่กอดและพูดปลอบฟางหรงไป พอกลับมาถึงบ้านเธอได้จัดการอาบน้ำแต่งตัวให้ฟางหรงเสร็จฉันแล้วก็อุ้มฟางหรงนั่งบนเตียงของเธอ “วันนี้นอนกับแม่นะ โอเคมั้ย”
“ครับ ผมก็อยากนอนกับแม่ครับ” ฟางหรงมองไปที่ฟางซินด้วยสายตาสั่นไหว
เธอเดินเข้าไปกอดฟางหรงเอาไว้แล้วได้แต่บอกว่า “ทุกอย่างมันผ่านไปแล้วลูก แม่จะปกป้องฟางหรงเองนะ”
พอจบคำพูดของเธอ ฟางหรงก็ร้องไห้ออกอย่างหนังและกอดเธอเอาไว้จนหลับไป เธอได้แต่แค้นพวกสวะนั้นที่ทำให้ฟางหรงเป็แบบนี้ เธออยากจะแล่เนื้อเถือหนังพวกมันจริงๆ วันรุ่งขึ้นฟางซินตื่นขึ้นมาทำโจ๊กเป็ข้าวเช้าให้ฟางหรง แล้วเดินเข้าไปปลุกฟางหรงในห้องนอน
“ตื่นได้แล้วลูก ไม่ล้างหน้าแล้วออกไปทานโจ๊กนะ”
“ครับแม่ ขอบคุณมากนะครับ”
หลังจากนั้นเสียงกริ่งก็ดังขึ้น เธอเดินไม่ดูที่อินเตอร์คอมหน้าประตูแล้วพบว่าเป็ช่างแต่งห้องที่นัดเอาไว้ เธอเปิดประตูห้องให้ช่างเข้ามาในห้อง พร้อมกับที่ฟางหรงเปิดประตูออกมาจากห้องพอดี ฟางหรงมีอาการสะดุ้งในิดหน่อยกับคนแปลกหน้า แล้วรีบเดินมาหาฟางซินทันที “ช่างเขามาตกแต่งห้องลูกน่ะ”
เธอเดินจูงมือฟางหรงนำทางช่างไปที่ห้องที่จะตกแต่ง “ไม่ทราบว่าจะใช้เวลากี่วันคะ” เธอสอบถามช่างไป
“น่าจะใช้เวลาไม่เกิน 2 วันนะครับ”
“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”
พอถามเสร็จเธอก็พาฟางหรงออกไปทานข้าวที่โต็ะข้างนอกต่อแล้วปล่อยช่างตกแต่ห้องต่อไป ดูฟางหรงทานข้าวเสร็จแล้วเธอก็เดินไปนั่งออกแบบเสื้อผ้าต่อที่โซฟาโดยข้างๆมีฟางหรงที่ยังตามติดมานั่งข้างๆเธออยู่ ฟางซินนั่งออกแบบและหาของมูลร้านต่างๆที่จะนำเสื้อผ้าไปฝากขายก่อน แม้ตามจริงเธออยากจะเปิดร้านเองมากกว่าก็ตาม เพราะว่าเงินของเธอตอนนี้ต้องเก็บไว้ทำอย่างอื่นก่อน พอใกล้มื้อเที่ยงเธอได้สั่งอาหารออนไลน์มาทานแทนการทำอาหารเอง หลังจากผ่านไป 2 วัน ห้องของฟางหรงก็เสร็จเรียบร้อยฟางหรงดูตื่นเต้นกับห้องนอนใหม่มากเลยที่เดียว และของที่เธอสั่งเอาไว้ก็มาส่ง ตอนที่ฟางซินออกไปรับของนั้นเธอพบว่าสองห้องฝั่งตรงข้ามมีเพื่อนบ้านใหม่ที่ซื้อต่อห้องทั้งสองแล้วกำลังรีโนเวทใหม่อยู่ เธอมองอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก ฟางซินรับของเสร็จเธอก็หมุนตัวเดินกลับเข้าห้องไป ทำให้เธอไม่เห็นว่ามีผู้ชายคนนึ่งเดินออกจากลิฟท์มาพอดี
ฝากกดติดตามและเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ติชมแนะนำกันเข้ามาได้นะคะ
19K
