ระบบฝึกฝนสัตว์อสูร

        บทที่ 52

        ปะทะยอดฝีมือ

        ยอดฝีมือลอยตัวขึ้นไปบริเวณกลางอากาศชายชุดเขียวที่ลอยอยู่มองตรงมาพร้อมกับยกยิ้มราวกับว่าตนเองเป็นผู้ชนะ

        จางหมิงที่อยู่บริเวณด้านล่างยกยิ้มที่มุมปากแล้วก็พูดขึ้น “ เจ้านั่นแหละที่ยังคงอ่อนหัด”

        เมื่อจางหมิงกล่าวออกไปเช่นนั้นผู้ที่กำลังลอยกายอยู่บริเวณด้านบนแสดงใบหน้าปลัดใจ

        ยามนี้มันเต็มไปด้วยความสับสนกับคำพูดที่ถูกพูดออกมา

        “ ลอยตัวอยู่บริเวณด้านบนเช่นนั้นแล้วเจ้าจะเคลื่อนไหวหลบได้อย่างไร” จางหมิง ใบหน้าราวกับว่าทุกอย่างเข้าแผนการของเขาทั้งหมด

        ร่างกายบังคับเถาวัลย์ปีศาจทำการปล่อยเถาวัลย์จำนวนมากพุ่งทะยานไปบริเวณด้านหน้า

        เถาวัลย์นั้นมันได้ไปล้อมรอบอยู่บริเวณจุดที่ชายผู้นั้นกำลังจะตกลง

        มันขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันมองเห็นแผนการที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ก่อนที่ตนเองนั้นกำลังจะลงไป

        ไม่เพียงเท่านั้นเส้นใยเหล็กของแมงมุมเหล็กถูกวางเอาไว้บริเวณพื้นเส้นใยเหล็กขนาดใหญ่ล้อมรอบอยู่บริเวณพื้นเตรียมการให้คนผู้นั้นตกลงมาละเหยียบลงที่มัน

        จางหมิงเฝ้ารอจุดที่คนผู้นั้นกำลังจะตกลงมา

        แต่ในขณะที่ชายผู้นั้นกำลังจะตกลงมามันใช้ฝ่ามือของตนเองทั้งสองข้างยกขึ้นรวบรวมลมปราณและปล่อยลงไปที่พื้นอย่างเต็มแรง

        ฝ่ามือที่ปลดปล่อยลมปราณกระแทกลงไปที่พื้นทำให้เส้นใยเหล็กแล้วก็เถาวัลย์เหล่านั้นกระจายออก

        ชายชุดเขียวผู้หาญกล้ายกลิ้มราวกับว่าตนเองชนะเพราะเพียงแค่ใช้ฝ่ามือของมันก็ทำลายการป้องกันและการเตรียมการที่ถูกวางเอาไว้ที่พื้นทั้งหมดแล้ว

        แต่ในขณะที่มันคิดว่าตนเองกำลังชนะอยู่นั้นราชาหมาป่าโลหิตทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วโจมตีเข้าใส่กลางร่างกายของมัน

        “ ฉึบ!!!! ” คมเขี้ยวอันแหลมคมงับเข้าที่กลางล่างของมัน

        ฟันอันแหลมคมของหมาป่าโลหิตกัดเข้าที่กลางหลังของชายผู้นั้นชายผู้นั้นรวบรวมลมปราณกระแทกออกมาจากภายในร่างกาย

        มันดีดร่างกายของหมาป่าโลหิตกระเด็นออกมาจากบริเวณนั้น

        เพียงแต่ว่าถึงแม้มันจะทำการใช้ลมปราณของตนเองผักดันร่างของหมาป่าโลหิตออกมาโดยการระเบิดภายใน

        แต่ว่าการโจมตีก่อนหน้านี้มันก็ไม่สามารถลบผล

        ยามนี้ล่างของคนผู้นั้นกำลังนั่งคุกเข่าอยู่บริเวณพื้นบริเวณหน้าท้องของมันมีรอยฟันขนาดใหญ่ของหมาป่าโลหิตกัดเข้าไปอย่างเต็มเขี้ยว

        ยอดฝีมือชุดเขียวนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นพร้อมกับยกฝ่ามือขึ้นมาจับกุมบริเวณบาดแผลที่ปรากฏขึ้นบริเวณหน้าท้อง

        มันเป็นรอยที่ฝังลึกเข้าไปภายในผิวหนังโดยการโจมตีนี้สร้างความเจ็บปวดให้กับมัน

        ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดมันกัดฟันของตนเองแน่น

        จางหมิงที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านหน้ายกยิ้มที่บริเวณมุมปากอย่างประสบความสำเร็จ

        มองดูจากระดับฝีมือของคนผู้หนีน่าจะอยู่ในระดับหกขั้นต่ำเขารู้อยู่แล้วว่าระดับฝีมือของมันคงจะทำลายพัจูนาการหรือว่ากับดักที่เตรียมเอาไว้บริเวณด้านล่างได้

        แต่ว่าแล้วอย่างไรเขาเตรียมการเอาไว้ทั้งหมดแล้วกับดักที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นเพียงแค่ตัวล่อเท่านั้น

        แต่ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงในการจะเล่นงานมันนั่นคือให้หมาป่าโลหิตพรุ่งทะยานเข้าไปโจมตีใส่มันในขณะที่มันกำลังเผลอต่างหาก

        แล้วมันเองก็ได้ผลด้วยเช่นเดียวกันในช่วงที่คนผู้นั้นคิดว่าตนเองเป็นฝ่ายชนะการป้องกันลดต่ำลงทำให้โดนโจมตีถ้าอย่างง่ายดาย

        คมเขี้ยวของราชาหมาป่าโลหิตมีความแหลมคมเป็นอย่างมากอย่างไรก็แหลมคมมากกว่ากระบี่ที่แฝงเร้นลมปราณอย่างไรก็แทงเข้าผิวหนังของมันได้อย่างแน่นอน

        ชายผู้นั้นทั้งอับอายทั้งเจ็บใจในตอนนี้ไม่มีอะไรน่าเจ็บใจไปมากกว่านี้อีกแล้ว

        เป็นเพราะว่าในตอนนั้นมันรู้สึกว่าตนเองเป็นฝ่ายชนะทำให้ได้รับการโจมตีบาดเจ็บจนอยู่ในสภาพเช่นนี้

        บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและบาดแผลที่ได้รับเข้าไปอ่ะมันยังไม่เจ็บปวดเท่าบาดแผลในใจ 

        ในตอนนี้ความอับอายภายในใจที่บังเกิดขึ้นมันราวกับเปลวเพลิงที่แผดเผา

        ชายผู้นั้นขึ้นมาอย่างรวดเร็วดวงตาของมันจ้องมองตรงไปบริเวณด้านหน้า

        มันตั้งใจจะเข้าต่อสู้อย่างเต็มกำลังลมปราณจำนวนมหาศาลถูกรวบรวมเอาไว้บริเวณฝ่ามือทั้งสองข้างของมัน

        ลมปราณอันมหาศาลที่ถูกรวบรวมเอาไว้ในตอนนี้มันได้ก่อกำเนิดกลายเป็นคลื่นลมปราณอันแข็งแกร่ง มองเห็นเป็นรูปลักษณะของลมปราณสีแดงราวกับเปลวเพลิง

        มองเห็นเช่นนั้นก็รู้ได้อย่างชัดเจนว่ามันเป็นวิชาวรยุทธ

        จางหมิงใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองอย่างจริงจังเขาวิเคราะห์วิชาที่มันใช้ออกมาเอาอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้

        หลังจากที่ลองจ้องมองดูแล้วแล้วก็ลองต่ตองดูจึงมองเห็นว่าวิชาที่ปรากฏขึ้นมันเป็นวิชาฝ่ามือเพลิงคลั่ง

        “ วิชาฝ่ามือเพลิงคลั่งหนึ่งในสุดยอดวิชาชุดฝ่ามือที่มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ” จ้างหมิงแสดงใบหน้าจริงจังเมื่อมองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้

        โดยลมปราณจำนวนมหาศาลที่ปลดปล่อยออกมาและทำให้มองเห็นเป็นรูปลักษณะของลมปราณเพลิงสีแดงหอหุ้มฝ่ามือเอาไว้

        เมื่อได้มองดูแล้วจึงรู้ว่ามันเป็นวิชาฝ่ามือเพลิงคลั่งอย่างแน่นอนโดยวิชานี้มีความพิเศษเป็นอย่างมากเป็นหนึ่งในสุดยอดวิชาชุดฝ่ามือที่แข็งแกร่ง

        “ วิชาภายในใต้หล้าแห่งนี้ย่อมมีการจัดลำดับความแข็งแกร่งของยอดวิชา โดยภายในใต้หล้านี้ไม่ได้แตกต่างฉากสถานที่ดีข้าจากมาซักเท่าไหร่ผู้คนเรียกขานความแข็งแกร่งของวิชาเป็นลำดับขั้น ”

        “ โดยระดับวิชาที่บ่งบอกถึงความลำลึกหรือความแข็งแกร่งรวมไปถึงบ่งบอกถึงความหายากมันจะแบ่งออกเป็นทั้งหมดหกระดับระดับแรกวิชาระดับทั่วไปพบเจอได้ง่ายง่ายระดับที่สองวิชาระดับชั้นยอดเป็นวิชาที่หาพบได้ยากขึ้นมาอีกระดับนึงส่วนระดับที่สามถูกเรียกว่าวิชาระดับราชันย์ ระดับที่สี่เป็นวิชาระดับจักรพรรดิระดับที่ห้าเป็นวิชาระดับพิภพระดับที่หกระดับสุดท้ายที่เป็นระดับที่หายากมากที่สุดก็คือวิชาระดับสวรรค์นิรันดร์”

        “ โดยวิชาฝ่ามือเพลิงคลั่งอยู่ในระดับราชันย์แต่ระดับของวิชานั้นนั้นที่ถูกจัดลำดับอยู่ในระดับต่างๆมันก็เป็นกำลังโดยรวมที่ถูกจัดอันดับโดยมองถึงผู้ที่สามารถฝึกฝนถึงระดับสูงสุดได้”

        “ วิชาฝ่ามือเพลิงคลั่งของคนผู้นี้จริงอยู่ว่าเป็นวิชาหายากระดับราชันแต่ไม่รู้ว่ามันฝึกฝนถึงขั้นใดแล้ว”

        คนผู้นั้นเตรียมจะปล่อยการโจมตีพุ่งทะยานเข้ามาการที่มันงัดวิชานี้ออกมาใช้ก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่ามันเตรียมจะลงมืออย่างเต็มกำลัง

        มันพุ่งทะยานเข้ามาบริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็วฝ่ามือที่ห่อหุ้มด้วยลมปราณเปลวเพลิงพุ่งทะยานเป็นเส้นตรงเข้าหาร่างของหมาป่าโลหิต

        จางหมิงแสดงใบหน้าจริงจัง

        มองเห็นการเคลื่อนไหวของมันพรุ่งตรงเข้ามาเป็นเส้นตรง

        จางหมิงบังคับสัตว์อสูรอย่างรวดเร็วในขณะที่มันกำลังพุ่งตรงเข้ามาหมาป่าโลหิตร่างกายเตรียมท่าทางตั้งรับ

        แต่เมื่อมันพุ่งทะยานเข้ามาจนประชิดแล้วก็กำลังจะปล่อยฝ่ามือออกมาบริเวณด้านหน้า

        ทางด้านของจางหมิงกลับบังคับสัตว์อสูรของตนเองให้กระโดดไปบริเวณด้านข้าง

        ชายชุดเขียวผู้นั้นมองตามไปแล้วกล่าวขึ้นมา “ คิดหนีงั้นรึ?”

        มันหันตามทิศทางที่กระโดดไปจนไม่ได้มองบริเวณด้านหน้าเมื่อหันกลับไปมองบริเวณด้านหน้าก็มองเห็นว่าแมงมุมเหล็กทั้งสองตัวยืนเผชิญหน้าอยู่

        พวกมันพ่นเส้นใยเหล็กออกมาอย่างรวดเร็วพุ่งทะยานจับกุมร่างกายของคนผู้นั้นเอาไว้ 

        ร่างกายโดนเส้นใยเหล็กเหล่านั้นมักตึงเอาไว้ติดกับต้นไม้ “ นี่มัน!!! ”

        มันแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บใจเมื่อโดนการโจมตีนั้นพรุ่งทะยานเข้ามาจับกุมร่างกายของตนเอง

        ที่อยู่ภายในสภาพเช่นนี้ก็เป็นเพราะว่ามันนั้นประมาทมันประมาทเกินไปจนทำให้ร่างกายโดนจับกุมได้อย่างง่ายดายและเสียท่าจนได้

        จางหมิงใช้โอกาสที่คนผู้นี้กำลังโกรธในการจับกุมร่างกายของมันเอาไว้อย่างง่ายดาย

        เขารู้ดีผู้ฝึกฝนวรยุทธหรือว่าผู้ที่เป็นมนุษย์อย่างไรเสียก็ไม่สามารถละทิ้งอารมณ์ความรู้สึกของตนเองได้

        มองเห็นคนผู้นั้นถูกความโกรธเข้าครอบงำรู้ได้ในทันทีว่าตนเองสามารถใช้ข้อได้เปรียบในส่วนนี้เล่นงานได้

        แล้วมันเองก็ได้ผลชายผู้นั้นโดนจับกุมเอาไว้

        มันกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บปวดตอนนี้เส้นใยเหล็กเหล่านั้นที่มีพิษของแมงมุมเหล็กอยู่มันทำให้ผิวหนังแสบร้อน 

        ชายชุดเขียวกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บปวดแน่นอนว่ายอดฝีมือเช่นมันไม่มีทางสิ้นท่าเช่นนี้อย่างแน่นอน

        มันยกเท้าของตนเองขึ้นมาใช้ส้นเท้ากระแทกเข้าไปที่ลำต้นของต้นไม้ที่มันโดนมัดเอาไว้อย่างรุนแรง

        “ ตรึง!!!! ” เสียงดังกังวาลเสียงของส้นเท้าที่กระแทกเข้าไปที่นำต้นไม้ขนาดใหญ่

        เมื่อมันกระแทกเข้าไปเสียงดังสนั่นหวั่นไหวลำต้นของต้นไม้ขนาดยักษ์ค่อยๆเอนไปบริเวณด้านหลัง

        ชายผู้นั้นใช้โอกาสนั้นในการดิ้นหลุดจากการจับมัดจากนั้นมันก็พุ่งทะยานไปคว้าจับร่างของพรรคพวกมันแล้วหนีออกไปจากบริเวณนี้อย่างรวดเร็ว

        ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก

        เหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นในเวลาที่ไม่ถึงสิบลมหายใจเสียด้วยซ้ำชายผู้นั้นก็หนีออกไปจากบริเวณนี้เรียบร้อยแล้ว

        จางหมิงยืนนิ่งจ้องมองพวกมันที่หนีไป “ ไม่ไหวไม่ควรตามไปไม่รู้ว่าพวกมันมีจำนวนที่มากกว่านี้อีกหรือไม่ถ้าพบเจอพวกมันอีกคงจะแย่ ”

        ภายในใจไม่ใช่ว่าไม่อยากตามไปแต่เพียงรู้ดิว่าถ้าตามไปบางทีเขาอาจจะเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบก็ได้

        “ ดูเหมือนว่าภายในป่าแห่งนี้จะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นแล้วสินะ ” จางหมิงเริ่มไม่สบายใจ 

        จบบท