เสียงล้อรถยนต์บดกับกรวดทรายบริเวณลานจอดรถด้านหน้าคฤหาสน์หรูดังก้องขึ้นในความเงียบสงบของยามค่ำคืน แพรพิมพ์ซึ่งนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาหนังแท้ภายในห้องนั่งเล่นสะดุ้งสุดตัว หัวใจของสะใภ้สาวเต้นระรัวผิดจังหวะด้วยความตื่นตระหนกปนหวาดหวั่น มือเรียวบางที่กำลังถือถ้วยชาร้อนสั่นเทาเล็กน้อยจนต้องรีบวางมันลงบนโต๊ะกระจกใสข้างกาย
นั่นคือเสียงรถยนต์ของภพ... สามีของเธอเดินทางกลับมาถึงบ้านแล้ว
หลังจากเหตุการณ์เร่าร้อนชวนสั่นสะท้านฝังลึกในสมองที่ลานจอดรถใต้ดินวันนั้น แพรพิมพ์ใช้ชีวิตอยู่อย่างกังวลใจและว้าวุ่นตระหนกตลอดเวลายามที่ต้องสบตากับภัทร์ภายในบ้านหลังเดียวกัน ทุกจังหวะชีวิตที่พวกเขาสวนทางกันในโถงทางเดินยาวหรูหรา ล้วนแฝงไปด้วยประกายไฟแห่งความลับลับหลังพี่ชายที่ยังคงคุกรุ่นรุนแรง จนเธอแทบไม่เป็ตัวของตัวเอง และเวลานี้ คนที่เป็เ้าของสิทธิ์อันชอบธรรมในตัวเธอก็กำลังก้าวผ่านประตูบ้านเข้ามา
“พิมพ์ครับ! ผมกลับมาแล้ว” เสียงห้าวทุ้มคุ้นเคยของภพดังนำเข้ามาก่อนที่ตัวจะปรากฏ ชายหนุ่มวัยสามสิบเศษในชุดสูททำงานที่ค่อนข้างยับย่นเล็กน้อยจากการเดินทางไกลก้าวเข้ามาในห้องโถง ใบหน้าของเขาไม่ได้มีความเหนื่อยล้าอย่างทุกครั้ง ทว่ากลับประดับไปด้วยรอยยิ้มกว้างขวางและดวงตาที่เป็ประกายระยิบระยับด้วยความยินดี
“ภพ... กลับมาแล้วหรือคะ” แพรพิมพ์พยายามสะกดกลั้นความสับสนในอก หยัดกายยืนขึ้นต้อนรับสามีพร้อมสวมหน้ากากภรรยาแสนดีอย่างรวดเร็ว เธอขยับเข้าไปรับเสื้อสูทตัวนอกและกระเป๋าเอกสารจากมือเขาตามหน้าที่ ทว่าเมื่อภพดึงร่างบอบบางของเธอเข้าไปสวมกอดลูบไล้แผ่นหลังเบาๆ พิมพ์กลับรู้สึกเกร็งกายอย่างห้ามไม่ได้ กลิ่นกายของสามีที่เคยคุ้นชิน เวลานี้กลับดูแปลกแยกและชวนให้คิดถึงกลิ่นอายเหงื่อร้อนแรงและกลิ่นรักดิบชื้นของภัทร์ที่เพิ่งแนบสนิทกับผิวเนื้อของเธอเมื่อไม่กี่วันก่อน
“มีข่าวดีที่สุดเลยครับพิมพ์” ภพผละออกพลางกุมไหล่เธอไว้ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นฉายชัด “คุณอรัญญา ลูกค้ารายใหญ่ที่เราส่งของขวัญไปให้โทรหาผมด้วยตัวเองเลยนะ เขาชอบชุดแก้วคริสตัลแกะสลักโบราณชิ้นนั้นมาก ชื่นชมไม่หยุดปากเลยว่าบริษัทของเรามีรสนิยมลึกซึ้งและใส่ใจในรายละเอียดส่วนตัวของเขาอย่างหาตัวจับยาก ดีลร่วมทุนโครงการใหม่มูลค่ากว่าร้อยล้านที่เคยยืดเยื้ออยู่ คุณอรัญญาสั่งเซ็นสัญญาทันทีโดยไม่มีเงื่อนไขเพิ่มเติมเลย!”
“จริงหรือคะภพ... ยินดีด้วยนะคะ” พิมพ์ส่งยิ้มอ่อนโยนให้สามี หัวใจที่เคยตึงเครียดเบาบางลงเล็กน้อยเมื่อพบว่าความพยายามและอุปสรรคชวนใจสั่นในห้างสรรพสินค้าวันนั้นสัมฤทธิผลอย่างดียิ่ง “พิมพ์ดีใจด้วยจริงๆ ค่ะที่คุณเจรจางานนี้สำเร็จ”
“ต้องขอบคุณพิมพ์ต่างหากล่ะครับที่ช่วยดูแลเื่ของขวัญชิ้นสำคัญนี้ให้” ภพเอ่ยชื่นชมอย่างจริงใจ มือหนาลูบไล้แก้มเนียนของภรรยาสะรักใคร่
“มะ...ไม่ใช่ฝีมือพิมพ์คนเดียวหรอกค่ะภพ” พิมพ์รีบละล่ำละลักปฏิเสธ น้ำเสียงสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อต้องเอ่ยถึงบุคคลที่สาม “พอดี... พอดีวันนั้นภัทร์เขาเดินทางไปด้วย และช่วยออกไอเดียเลือกของชิ้นนั้นจากร้านบูติกเฉพาะทางน่ะค่ะ ถ้าไม่ได้เซนส์การเลือกของภัทร์ช่วยไว้ พิมพ์ก็คงนึกไม่ออกเหมือนกัน”
“อ้าวเหรอ?” ภพเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ เป็จังหวะเดียวกับที่เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังมาจากบันไดวนหรูหรากลางโถงบ้าน ทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันและพบร่างสูงโปร่งของภัทร์ในชุดลำลอง เสื้อยืดสีเทาเข้ารูปอวดลอนกล้ามเนื้อแกร่งและกางเกงยีนส์สีเข้ม ชายหนุ่มรูปงามเดินลงมาด้วยท่าทางสบายอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติประดับรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาคมกริบกวาดมองสบตากับพี่สะใภ้แวบหนึ่งจนพิมพ์ต้องเป็ฝ่ายหลบสายตาไปทางอื่นด้วยความขัดเขิน
“อ้าว พี่ภพ กลับมาแล้วเหรอครับ ยินดีด้วยกับดีลร้อยล้านนะครับ” ภัทร์เอ่ยทักทายพี่ชายเสียงเรียบ ทว่ามีหางเสียงที่แสดงถึงความมั่นใจลึกๆ
“ภัทร์! พอดีเลย พี่กำลังพูดถึงแกอยู่” ภพหันไปกวาดแขนตบไหล่น้องชายแกร่งเบาๆ ด้วยความเอ็นดู “พิมพ์เขาบอกว่าแกช่วยเลือกของขวัญชิ้นนั้นจนทำให้คุณอรัญญาประทับใจมาก พี่ไม่คิดเลยนะว่าเด็กเพิ่งเรียนจบอย่างแกจะมีเซนส์และรสนิยมเื่ของสะสมคลาสสิกดีขนาดนี้ เก่งมากน้องชาย!”
“ขอบคุณครับพี่ภพ ผมก็แค่เลือกของที่ดูคู่ควรและมีระดับที่สุด... เหมาะกับคนรับน่ะครับ” ภัทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ทว่าดวงตาคมกริบกลับทอดมองตรงมายังดวงตาของแพรพิมพ์อย่างมีความหมายแฝงเร้นลึกซึ้ง คำว่า "คู่ควรและมีระดับที่สุด" ของเขา ราวกับจะจงใจสื่อถึงเรือนร่างและตัวตนของสะใภ้สาวแสนสวยตรงหน้า พิมพ์รู้สึกแก้มร้อนผ่าวและรีบก้มหน้ามองปลายนิ้วตัวเองเพื่อหลบเลี่ยงแรงกดดันทางสายตาอันแรงกล้าของชู้รักวัยหนุ่ม
“ดีลใหญ่สำเร็จทั้งที คืนนี้เราต้องฉลองกันหน่อยแล้ว” ภพหันไปสั่งงานแม่บ้านให้จัดแจงเตรียมดินเนอร์หรูมื้อค่ำภายในห้องอาหารทันทีเพื่อฉลองผลงานและความสำเร็จในครั้งนี้
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา บนโต๊ะอาหารยาวที่ปูด้วยผ้าลินินสีขาวสะดาดตา ท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับจากโคมระย้าคริสตัล้า อาหารเลิศรสและไวน์แดงชั้นดีถูกจัดเสิร์ฟอย่างหรูหรา ภพนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะอาหารแสดงบทบาทเ้าบ้านผู้ทรงเกียรติและเบิกบานใจ ขณะที่แพรพิมพ์นั่งอยู่เคียงข้างสามีด้านขวา และภัทร์นั่งอยู่ที่นั่งฝั่งตรงข้ามเยื้องๆ กัน
บรรยากาศมื้อค่ำดำเนินไปท่ามกลางเสียงหัวเราะและการบอกเล่าเื่ความสำเร็จทางธุรกิจอันยิ่งใหญ่ของภพ ชายหนุ่มพูดคุยอย่างออกรสออกชาติโดยไม่มีทีท่าระแคะระคายถึงรอยร้าวลึกในความสัมพันธ์คู่ครองของตนเองแม้แต่น้อย ทว่าภายใต้ร่มเงาของโต๊ะอาหารหรูหรากลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดทางอารมณ์ที่ร้อนระอุจนแทบจะะเิออก
ทุกจังหวะที่แพรพิมพ์ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม สายตาคมกล้าของภัทร์จะลอบจ้องมองกลีบปากอิ่มสีระเรื่อของเธออย่างไม่วางตา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาและคลั่งไคล้อย่างเปิดเผยยามที่พี่ชายเผลอหันไปตักอาหาร พิมพ์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเล่นอยู่กับกองไฟวิปลาสที่พร้อมจะเผาไหม้เธอให้เป็จลทุกเมื่อ เธอพยายามทำตัวนิ่งสงบ วางท่าทีเฉยเมยราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ทว่าเนื้อตัวภายในกลับสั่นสะท้านและตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะทะลักออกมาจากอก
“พิมพ์ครับ ตักนี่สิ อร่อยนะ” ภพตักอาหารใส่จานให้ภรรยาด้วยความใส่ใจตามประสาสามีที่ดี
“ขอบคุณค่ะภพ...” พิมพ์เอ่ยตอบเสียงแ่ พยายามปั้นยิ้มตอบรับความหวังดีของสามี ทว่าแววตาหึงหวงและเข้มขรึมของภัทร์ที่ฝั่งตรงข้ามกลับตวัดจ้องมองช้อนในมือเธอนิ่ง จนพิมพ์รู้สึกเหมือนกำลังทำผิดบาปครั้งใหญ่ยิ่งกว่าเดิม
จังหวะหนึ่งที่ภพเอื้อมมือไปหยิบขวดไวน์เพื่อรินเพิ่ม ภัทร์ขยับตัวส่งชามสลัดมาตรงหน้าของแพรพิมพ์ ชายหนุ่มจงใจเอื้อมมือยาวส่งชามประคองจนปลายนิ้วหนาร้อนผ่าวััแตะต้องเข้ากับนิ้วเรียวบางของพิมพ์อย่างแแ่กระชับ ััอุ่นชื้นแฝงพลังหนุ่มฉกรรจ์ของเขาจุดประกายไฟแล่นพล่านข้ามขั้วหัวใจของสะใภ้สาวทันทีจนเธอสะดุ้งมือสั่น ช้อนสลัดแทบจะหลุดจากมือร่วงลงพื้น
“อุ๊ย...” พิมพ์อุทานแ่เบาด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าเนียนแดงซ่านขึ้นมาทันตาเห็น
“เป็อะไรไปเหรอพิมพ์?” ภพหันมาถามด้วยความห่วงใย
“ปะ...เปล่าค่ะ พอดีมือลื่นนิดหน่อยน่ะค่ะภพ ไม่มีอะไรค่ะ” พิมพ์รีบตอบรับเสียงสั่นพลางชักมือกลับมาวางบนตักแน่น หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าสามีจะได้ยินเสียงลอกเลียนของมัน ลอบมองหน้าภัทร์ที่นั่งยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์และท้าทายไร้ความเกรงกลัวใดๆ
ภพหันกลับมามองน้องชายช้าๆ แววตาครุ่นคิดชั่วครู่จนพิมพ์ใจหายวาบ กลัวเหลือเกินว่าความจริงอันเน่าหนอนจะถูกเปิดเผยตรงโต๊ะอาหารแห่งนี้ ทว่าสิ่งที่ภพเอ่ยออกมากลับเป็สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด
“ภัทร์... พี่เห็นแววในตัวแกจากงานเลือกของขวัญครั้งนี้จริงๆ รสนิยมและเซนส์การประสานงานของแกเข้าขั้นยอดเยี่ยม และแกเองก็เรียนจบด้านบริหารมาโดยตรงด้วย” ภพเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังและตั้งความหวัง “ตอนนี้บริษัทกำลังขยายโครงการใหญ่และพี่้าคนที่ไว้ใจได้มาช่วยแบ่งเบาภาระ พี่อยากให้แกเข้ามาทำงานในฐานะ 'ผู้ช่วยส่วนตัว' ของพี่อย่างเป็ทางการ เริ่มงานสัปดาห์หน้าเลยเป็ไง คอยช่วยประสานงานเื่ลูกค้าคนสำคัญ และช่วยดูแลพิมพ์เวลที่พี่ต้องเดินทางไปติดต่องานต่างจังหวัดด้วย”
คำประกาศของภพเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดกลางโต๊ะอาหาร แพรพิมพ์เบิกตากว้างสะท้านใจวาบ ดวงตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความตระหนกสูงสุด การให้ภัทร์เข้ามาทำงานเป็ผู้ช่วยส่วนตัวย่อมหมายความว่าชายหนุ่มหนุ่มแน่นคนนี้จะก้าวเข้ามามีบทบาทในแวดวงชีวิตของเธอและภพเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมง! ความลับลักลอบที่เธอพยายามจะกดทับเอาไว้ ย่อมมีความเสี่ยงที่จะแตกสลายและถูกจับได้ง่ายยิ่งขึ้นเป็ทวีคูณ
“ภพคะ... แต่ว่าภัทร์เขาเพิ่งเรียนจบ จะไม่ให้เขาไปลองหาประสบการณ์ที่อื่นก่อนหรือคะ...” พิมพ์พยายามทัดทานน้ำเสียงสั่นเครือ หวังใจจะดึงตัวถอยห่างจากหลุมพรางพิศวาสนี้
“ไม่หรอกพิมพ์ ทำงานกับพี่ชายตัวเองนี่แหละดีที่สุด ภัทร์หัวดีและไว้ใจได้ที่สุดแล้วจริงไหม?” ภพหันไปถามความเห็นน้องชาย
ภัทร์จ้องมองดวงตาสั่นระริกที่เต็มไปด้วยความว้าวุ่นตระหนกของพี่สะใภ้แสนสวยชั่วครู่ รอยยิ้มกรุ่มกริ่มและแววตาของผู้ล่าที่ถือไพ่เหนือกว่าฉายชัดในดวงตาคม ชายหนุ่มโคลงแก้วไวน์เบาๆ ก่อนจะเอ่ยปากตอบตกลงด้วยน้ำเสียงหนักแน่นนุ่มนวล
“ตกลงครับพี่ภพ ขอบคุณพี่มากที่ให้โอกาสผมทำงานใกล้ชิดขนาดนี้” ภัทร์จงใจเน้นเสียงคำว่าใกล้ชิด พลางทอดสายตามองแพรพิมพ์อย่างมีนัยสำคัญรุนแรง “ผมสัญญาครับ... ว่าจะทำหน้าที่ 'ดูแล' และประสานงานทุกอย่างแทนพี่ภพอย่างสุดความสามารถ... จะไม่ให้ขาดตกบกพร่องเลยสักเื่เดียวครับ”
แพรพิมพ์กลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากด้วยความสยดสยองปนร้อนรุ่ม คำสัญญาของน้องสามีดังสะท้อนอยู่ในสมองของเธอราวกับเป็ตราบาปและการประกาศสิทธิ์อันลับหลังอย่างสมบูรณ์แบบ ชีวิตหลังจากนี้ของเธอคงไม่มีวันสงบสุขอีกต่อไปเมื่อชายหนุ่มผู้กุมความลับเร่าร้อนบนเบาะหลังรถยนต์คนนั้น จะก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านและในงานร่วมกันในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวของสามีเธอ
หลังจากสิ้นสุดมื้อค่ำอันน่ากระอักกระอ่วนใจ ภพได้รับโทรศัพท์สายด่วนจากเลขาฯ เื่ปัญหาสัญญาของอีกโครงการหนึ่ง ชายหนุ่มรีบขอตัวเดินกึ่งวิ่งขึ้นไปยังห้องทำงานชั้นบนของคฤหาสน์ทันที ทิ้งให้แพรพิมพ์และภัทร์ยืนอยู่ภายในโถงทางเดินชั้นล่างเพียงลำพังท่ามกลางแสงไฟสลัวเลือนรางของบ้าน
พิมพ์รีบหันหลังเตรียมก้าวเดินขึ้นบันไดเพื่อหนีกลับเข้าห้องนอนของตนทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์บีบคั้น ทว่ายังไม่ทันที่เท้าจะเหยียบขั้นบันไดขั้นแรก ร่างสูงใหญ่ของภัทร์ก็ขยับข้ามก้าวเข้ามาขวางหน้าเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว กลิ่นอายกายชายหนุ่มหนุ่มฉกรรจ์และรังสีความร้อนแรงแผ่ซ่านคุกคามจนพิมพ์ต้องก้าวถอยหลังกิริยาตื่นๆ
“หลบไปนะคะภัทร์... พี่ภพอยู่ข้างบน” พิมพ์กระซิบเตือนเสียงเข้มพลางหันซ้ายหันขวาระแวงสายตาแม่บ้าน
“พี่ภพยุ่งอยู่กับเอกสารสัญญาข้างบนอีกนานครับพี่พิมพ์” ภัทร์กระซิบตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ชายหนุ่มขยับก้าวเข้ามาชิดจนอกกว้างเกือบจะเบียดชนเนินอกอวบอิ่มของเธอ ก้มหน้าลงต่ำจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างหูเนียน “ดีใจไหมครับ... ที่ต่อไปนี้เราจะได้เจอกันบ่อยขึ้น ทำงานร่วมกัน... และผมจะได้ดูแลพี่ในระยะประชิดอย่างเป็ทางการเสียที”
“ภัทร์! อย่าพูดจาบ้าๆ แบบนี้นะคะ มันผิด...” พิมพ์หน้าแดงซ่านขยับหนี ทว่ามือหนาแกร่งของภัทร์กลับเอื้อมมือขึ้นมาลูบไล้แก้มเนียนเนียนนุ่มของสะใภ้สาวแ่เบา ััปลายนิ้วหยาบเล็กน้อยของเขาปลุกกระแสเสน่หารัญจวนใจและรสชาติความเสียวซ่านร้อนแรงใต้ร่มผ้าให้ตื่นตื่นสะท้านขึ้นมาทันตาเห็นจนเธอขาอ่อนแรงเกือบจะทรงตัวไม่อยู่
“พี่พิมพ์ปฏิเสธปากเก่งเสมอเลยครับ...” ภัทร์ยิ้มพราย ดวงตาคุกคามเปี่ยมไปด้วยความเสน่หาชวนฝัน “แต่ตัวพี่มันตอบรับผมทุกครั้งเลยนะ... จำเื่หลังรถวันนั้นไม่ได้แล้วเหรอครับว่าตัวพี่ตอดรัดผมแน่นขนาดไหน...”
“ภัทร์! พอได้แล้ว...” พิมพ์รีบปัดมือเขาออกด้วยหัวใจเต้นสั่นระทึกปนหวาดกลัวสะท้านในอก เธอรีบหมุนกายก้าววิ่งขึ้นบันไดกลับห้องนอนของตัวเองอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดจะหันกลับมามองด้านหลังอีก ทิ้งให้ภัทร์ยืนยิ้มกริ่มพึงพอใจมองร่างอ้อนแอ้นในชุดสวยที่วิ่งหนีไปจนลับตา
ภายในห้องนอนที่เงียบงัน แพรพิมพ์ทรุดตัวลงพิงบานประตูปิดสนิทหอบหายใจสะท้านรัว มือเรียวทาบกุมแผ่นอกตนเองที่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะเต้นระทึกของหัวใจ ใบหน้าเนียนแดงจัดจนร้อนผ่าว เธอพยายามสะกดกลั้นอารมณ์สับสนปนเปและความ้าพิศวาสลักลอบที่เผลอไผลโหยหาขึ้นมาอย่างน่าละอาย พิมพ์รู้ซึ้งแก่ใจแล้วว่าชีวิตสมรสและกำแพงศีลธรรมที่เคยปกป้องเธอกำลังแตกร้าวทีละนิด และผู้ช่วยส่วนตัวคนใหม่ของสามี... กำลังจะทำลายทุกอย่างให้พังพินาศในอีกไม่ช้า
3K
