แต่เสียอย่างเดียวเดย์ไม่มีความกล้าพอที่
จะปรากฎกายให้ความช่วยเหลือได้อย่างเต็มที่
เพราะเขากลัวเธอหรือว่าที่คุณแม่จำเขาได้ว่า
เขาเป็คนพาเธอไปเจอเื่นั้น
หน่วยฉุดเฉินนำร่างหนูนาที่ใกล้คลอดมา
ถึงโรงบาลแย่างทุลังทุเล เนื่องจากหญิงสาว
ร้องโอดโอยไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด เธอ
ขาดสติเธอกลัวว่าลูกของเธอจะเป็อะไร เธอ
ท้องได้แค่แปดเดือนเองนะ ไม่น่าจะคลอด
ตอนนี้แต่ลูกน้อยของเธอไม่คอยท่าจะออกอยู่
ประลอมประล่อ
"หนูจะรีบออกทำไมลูกยังไม่ถึงเก้าเดือน
เลย” โอ้ย!!"หนูร้องอย่างทรมาน เธอต้องรอ
ให้ปากมดลูกเปิดออกถึงจะคลอดได้เธอต้อง
รอถึงแปดชั่วโมง
"เจ๊นา น้องจะออกก็ให้ออกมาเถอะ"แพน
พูดไปร้องให้ไปสงสารเจ้นา ท้องแรกก็คลอด
ก่อนกำหนดสะแล้ว
"เฮียแกรู้ยังเนี้ย ว่าหลานมันจะคลอดแล้
ขว"หนูนาถามถึงหนูเล็ก
"เฮียรู้เื่แล้วเจ้ กำลังขับรถมา"
"โทรบอกเฮียแกเลยนะไม่ต้องขับรถไว
ขับช้าๆมันอันตรายโอ้ย!!"สิ้นสุดประโยคหนู
นาร้องออกมาอย่างแสนสาหัส ห่วงน้องก็ห่วง
ลูกก็จะคลอดก่อนกำหนด ร่างกายจะรับ
ความปวดร้าวไม่ไหวแล้ว แวบนึงเธอนึกถึง
เขาคนนั้น ถ้าเขาเป็คนดีไม่ทิ้งเธอ รับผิด
ชอบเธอกับลูกก็คงจะดีเธอจะได้อุ่นใจอย่าง
น้อยก็มีพ่อของลูกให้กำลังใจอยู่ข้างๆกาย แต่
มันก็เป็ความคิดที่แทรกเข้ามายามเธอ
ทรมานเท่านั้น ส่วนในความเป็จริงเธอมี
น้องสาวในใส้ที่ทอมคอยดูแลเอาใจใส่ทุกการ
ดำเนินชีวิต สาวน้อยสดใสน้องแพนผู้สร้าง
สีสันให้กับร้านให้กับชีวิตของเธอ เธอมีทุกคน
ข้างกายที่พร้อมจะดูแลเธอและลูกของเธอ
ณ เวลานี้ไม่ต้องรอให้ช่องคลอดของเธอ
ขยายเปิดแล้ว ร่างกายของหญิงสาวมีความ
ผิดปกติในขณะรอปากมดลูกเปิด แพทย์
ตัดสินใจผ่าเด็กคนนี้ออกมาซึ่งหนูเห็นด้วย
ตามที่แพทย์บอกเธอโดนวางยาสลบแล้ว
ทำการผ่าท้องช่วยชีวิตเด็กน้อยน่ารักออกมา
ผิดคาดเป็อย่างมากเด็กที่คลอดก่อนกำหนด
ส่วนใหญ่แล้วเด็กจะไม่ค่อยแข็งแรง ภูมิ
ต้านทานน้อย แต่เด็กน้อยคนนี้ที่คลอดก่อน
กำหนดมีความแข็งแรงเป็อย่างมาก หน้าตา
ผิวพรรณของเด็กน้อยไม่เหมือนกับผู้เป็แม่
เลย ผู้เป็แม่มีผิวพรรณออกขาว-เหลืองแต่
เด็กคนนี้ขาวเหมือนราวกับหิมะ ตากลมโต
จมูกโด่ง หน้าตาออกไปทางฝรั่งมากกว่าไทย
แพทย์ พยาบาลทั้งหมดที่อยู่ในห้องคลอด
ต่างอิจฉาหญิงสาวคนนี้ทำไมเธอวาสนาดี
ขนาดนี้ ลูกน่ารัก คมเข้มขนาดนี้ พ่อของเด็ก
คงหล่อเหลือคณา
3ชั่วโมงผ่านไป
หนูนาผู้หลับใหลในห้วงนิทรา ตื่นขึ้นมา
กับเสียงที่มันบ่งบอกว่าเธอควรตื่นได้แล้ว
เด็กน้อยกำลังรอเธออยู่ หญิงสาวหันซ้ายหัน
ขวามือบางลูบที่หน้าท้องที่มีแผลผ่าตัด
"ใช่สิ เราผ่าคลอดนิน่า" เมื่อนึกขึ้นได้หนู
นากดสัญญาเรียกพยาบาลเพื่อให้ความช่วย
เหลือต่อเธอ
"หมอคะ ฉันเจ็บท้อง"หญิงสาวพูดออก
ไปเพื่อให้คนที่กำลังเข้ามาหาเธอได้รับรู้เบื้อง
ต้น เขาจะได้จัดหายาให้เธอถูก
แพทย์ผลักประตูเข้ามาในห้องของเธอ
ทันที หนูนาบอกอาการที่ตอนนี้เธอกำลัง
เผชิญกับมันอยู่พร้อมมองหาแก้วตาดวงใจที่
อยู่ในท้องของเธอยาวนานถึงแปดเดือน
"ลูกของคนไข้อยู่ในตู้อบนะคะ รออีกแค่
สิบชั่วโมงคุณแม่จะได้พบน้องแล้วคะ"แพทย์
พูดออกมาท่าทางเป็กันเองเพื่อละลาย
พฤติกรรมของหนูนาที่มีอาการเกร็งเมื่ออยู่
ต่อหน้าแพทย์
"น้องเป็ไงบ้างคะ"
"แข็งแรงมากเลยคะ ไม่มีโรคแทรกซ้อน
เลย คุณแม่มีชื่อให้น้องรึยังคะ จะได้ทำ
ประวัติให้น้อง:)"
"น้องชื่อ... "
"น้องชื่อ ลูกหนู คะ ชื่อจริง สุดที่รัก ราช
ราภา"หนูนาตั้งชื่อขึ้นมาทันทีที่ตนนึกขึ้นได้
เธอตั้งใจจะให้หนูน้อยชื่อสุดที่รักแต่จะให้เป็
ชื่อเล่นมันจะยาวไปเลยให้เป็ชื่อจริงสะเลย
ชื่อตรงตาม้าของแม่ ชื่อนี้ถูกตั้งเอาไว้
แล้วว่าจะให้เป็ชื่อของลูกไม่ว่าจะเป็เด็ก
หญิงหรือเด็กชายก็ดูน่ารักและไม่ซ้ำใคร
ลูกหนู เด็กหญิงตัวน้อยที่ออกมาลืมตาดูโลก
อันแสนกว้างใหญ่ ชื่อที่หนูนาตั้งให้ล้วน
ความหมาย ลูกหนู หมายถึง ลูกของหนูนา ห
บานแท้ๆของหนูเล็ก สุดที่รักเป็เสมือนที่รัก
จองคนรอบข้าง รัก เอ็นดู เมมตา
ม
"ชื่อน่ารักจังคะ"คุณหมอยิ้มให้ทันที
จังหวะนั้นหนูเล็กกับแพนเข้ามาเพื่อหาพี่สาว
ของตน
"เจ็เป็ไง เจ็บแผลไหม"
"เฮียใจเย็น เจ๊นาพึ่งฟื้น"
"เฮียเป็ห่วงนิ"
"เฮียห่วงไม่ว่า อายหมอก่อนไหมน้ำมูก
น้ำตาเลอะหน้าแล้ว"เมื่อหนูเล็กได้สติก็เช็ค
หน้าตาของตน พอหนูเล็กรับรู้ว่าพี่สาวของ
ตนจะคลอดก็ดีใจใหญ่ แต่พอรู้ว่าไม่สามารถ
คลอดเองได้และหบานเธอต้องอยู่ในตู้อบมัน
ทำให้เธอสงสารหลานกับพี่สาวจนร้องไห้ออก
มา ถ้าไม่รักเืเนื้อเชื้อไขจะให้รักใคร หนู
เล็กหันไปหาแพทย์ที่อยู่ในห้องเพื่อถาม
อาการของหลานตัวน้อย
"หลานผมเป็ไงบ้างฮะ"
"ต้องรออีกสักระยะนะคะ ถึงจะเจอเด็ก
ได้ ญาติคนไข้ช่วยกรอกประวัติคุณแม่กับคุณ
พ่อให้หน่อยนะคะ"
"ได้ครับ เดียวผมตามไป"หลังจากพูดจบ
แพทย์เดินออกจากห้องของหนูนา แค่ความ
หนักใจมันอยู่ที่หนูนา เอาไงกับพ่อของลูกดี
"เจ๊ ประวัติเจ๊เล็กใส่เป็โสดไปนะ"
"เออ จะทำไรก็ทำไปเถอะ ฉันไม่สนใจอยู่
แล้ว"
"เคเจ ไอ้แพนดูแลเจ็ด้วย"
"ไม่ต้องห่วงเฮีย สบายมากๆๆๆ"
หนูเล็กออกไปจากห้องดพื่อทำธุระให้พี่
สาวของตนในระหว่างร่างบางของหนูเล็ก
เข้าไปชนกับใครบางคน
"โทษฮะ" หนูเล็กขอโทษเป็มารยาทแล้ว
เดินต่อไปยังจุดหมายปลายทางโดยไม่ได้
สนใจว่าบุคคลที่เธอเดินชนเมื่อครู่ คือบุคคล
อันตราย
หนูเล็กกรอกประวัติของหลานสาวเสร็จ
เธอเดินออกไปซื้อกาแฟให้แพนก่อน ยัยแพน
เป็เด็กที่ชอบเกรงใจตอนนี้แพนคงจะง่วง
มากเนื่องจากแพนทำงานล่วงเวลาไหนจะมา
ซื้อของกับเจ้นาอีก ยิ่งตอนนี้หลานคลอดแล้ว
คงตะนอนกกหนูนากับลูกหนูไม่ห่างแน่
"แพน นอนก่อนไหมเดียวเป็ลมเป็
แล้ง"หนูนาที่อยู่กับแพนมาแต่ต้นถามขึ้น
แพนไม่ยอมไปไหนแน่ยิ่งเป็เธอ แพนคงเฝ้า
จนเธอหายแน
"ไม่อะเจ้ หนูขออยู่กับเจ็ก่อนนะ"
"ั้แ่เมื่อวานแกได้นานยังแพน ก่อนที่
คลอดแกนอนยังไม่ถึงสี่ชั่วโมงเลยนะ"
"เจรได้ไงอะ"
"ฉันเป็เ้าของร้าน ฉันต้องรู้สิ"
"โถ่เจ"
"ถ้าแกอยากเฝ้าฉันก็ได้ แต่ตอนนี้แก
นอนก่อน นี้คือคำสั่ง"
6K
