ตอนที่ 9: ผู้ถูกทอดทิ้ง
ความมืดปกคลุมทั่วทั้งชั้นใต้ดิน
มีเพียงแสงสีแดงจากดวงตานับสิบคู่ที่ลอยอยู่ในเงามืด
คิรันหยุดยืนอยู่บนบันไดขั้นสุดท้าย
กลิ่นเื…แรงผิดปกติ
เหมือนที่นี่เคยมีการสังหารหมู่เกิดขึ้น
«[เริ่มภารกิจลับ]»
«[กำจัด “ผู้ถูกทอดทิ้ง”]»
เสียงหายใจต่ำๆ ดังขึ้นรอบตัว
ตึก…
ตึก…
เสียงฝีเท้าหนักดังสะท้อนผ่านความมืด
ก่อนที่เงาขนาดใหญ่จะเดินออกมา
ร่างของมันสูงเกือบสามเมตร
ิัซีดขาวเหมือนศพ
แขนยาวผิดมนุษย์
และที่น่ากลัวที่สุดคือ—
“มันมีหน้าของคน…”
ใบหน้าหลายใบฝังอยู่ทั่วร่างกาย
ทุกใบหน้ากำลังขยับปากเหมือนพึมพำอะไรบางอย่าง
“ช่วย…ด้วย…”
“หนาว…”
“ฆ่า…”
เสียงแหบแห้งดังปะปนกันจนบิดเบี้ยว
คิรันหรี่ตา
“…การทดลอง?”
ทันใดนั้น
ดวงตาสีแดงทั้งหมดหันมาพร้อมกัน
แล้ว—
มันพุ่งเข้าใส่
พื้นแตกกระจายทันที
เร็วเกินขนาดร่าง
คิรันถอยหลบแทบไม่ทัน
กรงเล็บั์ฟาดผ่านหน้าเขาไปเพียงนิดเดียว
ตูม!
กำแพงด้านหลังะเิ
“แรงชะมัด…”
เขากัดฟัน
«[ตรวจพบพลังงานผิดปกติ]»
«[คำเตือน: ศัตรูอยู่เหนือระดับปัจจุบัน]»
“รู้อยู่แล้ว”
คิรันขยับตัวอีกครั้ง
แต่สัตว์ประหลาดไม่เปิดช่องว่างเลย
แขนยาวของมันพุ่งเข้ามาต่อเนื่อง
เร็ว
หนัก
บ้าคลั่ง
คิรันใช้ “ก้าวฉับไว” หลบอย่างต่อเนื่อง
แต่ร่างกายเริ่มรับไม่ไหว
«[พลังงานแกนลดลง]»
«[เสถียรภาพ: 31%]»
“ถ้ายืดเยื้อ…แพ้แน่”
เขามองรอบตัวอย่างรวดเร็ว
กำแพงเต็มไปด้วยรอยขีดเขียนประหลาด
โซ่ขนาดใหญ่
ห้องทดลองแตกพัง
และตรงกลางห้อง—
“แกนควบคุม?”
คริสตัลสีดำขนาดใหญ่ฝังอยู่ในพื้น
มีสายพลังงานเชื่อมเข้ากับร่างของสัตว์ประหลาด
“…งั้นเหรอ”
คิรันยิ้มบางๆ
“นายยังไม่สมบูรณ์”
สัตว์ประหลาดคำรามลั่น
เหมือนเข้าใจสิ่งที่เขาพูด
แล้วพุ่งเข้ามาอีกครั้ง
แต่คราวนี้—
คิรันไม่ถอย
เขาพุ่งตรงเข้าใส่แทน
“บ้าไปแล้วเหรอ!?”
เสียงหลายใบหน้าบนร่างมันกรีดร้องพร้อมกัน
ฉึก!
กรงเล็บแทงทะลุไหล่ของคิรัน
เืสาด
«[HP: 11/100]»
แต่เขาไม่หยุด
กลับคว้าแขนของมันแน่น
“จับได้แล้ว”
ดวงตาของเขาเย็นเฉียบ
«[สภาวะใกล้ตาย]»
«[พร์ “ผู้รอดชีวิต” ทำงาน]»
โลกช้าลงทันที
เสียงทุกอย่างเงียบหาย
เหลือเพียงจังหวะพลังงานที่ไหลผ่านห้อง
และเขา “เห็น” จุดเชื่อมต่อ
ระหว่างสัตว์ประหลาดกับแกนควบคุม
“ตรงนั้น…”
คิรันะเิพลังทั้งหมดที่มี
«[หลอมรวมแกนพลัง]»
«[ฟันเหล็ก + ก้าวฉับไว]»
«[เสถียรภาพ: 18%]»
เส้นเืทั่วร่างปริแตก
ความเ็ปพุ่งขึ้นจนแทบหมดสติ
แต่เขาฝืน
“อีกครั้งเดียว…”
ร่างของเขาหายไปจากจุดเดิม
แล้วปรากฏตรงหน้าแกนควบคุม
สัตว์ประหลาดหันกลับมาทันที
ช้าเกินไป
“แตกซะ”
คิรันฟันลงสุดแรง
ฉัวะ!
รอยร้าวปรากฏบนคริสตัลสีดำ
ก่อน—
ตูม!!!
แรงะเิกระแทกทั้งห้อง
สายพลังงานทั้งหมดขาดสะบั้น
สัตว์ประหลาดร้องลั่น
ใบหน้าทั่วร่างเริ่มกรีดร้องพร้อมกัน
“ไม่—!”
“ช่วยด้วย!”
“เจ็บ—!”
ร่างขนาดมหึมาบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง
แล้วค่อยๆ สลาย
กลายเป็ผงสีดำ
ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
—
«[กำจัด “ผู้ถูกทอดทิ้ง” สำเร็จ]»
«[ได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมาก]»
«[ระดับเพิ่มขึ้น]»
«[เลเวล 5 → 7]»
«[ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่]»
«[เปิดใช้งาน: คลังแกนพลัง]»
คิรันทรุดลงกับพื้น
หอบหนัก
เืไหลไม่หยุด
แต่ดวงตายังคงจับจ้องหน้าจอระบบ
«[คุณคือผู้เล่นคนแรกที่เคลียร์ภารกิจลับ]»
«[รางวัลพิเศษถูกมอบให้]»
ครืด…
พื้นห้องเริ่มสั่น
ก่อนที่บางอย่างจะลอยขึ้นมาจากเศษซาก
คริสตัลสีดำสนิท
แต่ภายในมีแสงสีแดงหมุนวนอยู่
แรงกดดันของมันหนักจนห้องทั้งห้องสั่นไหว
«[ตรวจพบแกนพลังระดับสูง]»
«[ชื่อ: “แกนกลืนกิน”]»
«[ระดับอันตราย: สูงมาก]»
«[คำเตือน: มีโอกาสสูญเสียการควบคุม]»
คิรันมองมันนิ่งๆ
แล้วหัวเราะเบาๆ
“…ของแบบนี้สิ”
เขายื่นมือออกไป
โดยไม่ลังเล
3K
