“มีห้องนอนห้องเดียวเองเหรอ?”คำถามแรกจากลลิตาั้แ่มาถึงที่พักในภูเก็ต เธอมองสำรวจทั่วห้องรีสอร์ทหรูตกแต่งด้วยโทนสีขาวสะอาดตามีกำแพงกระจกใสขนาดกว้างใหญ่มองออกไปข้างนอกเห็นวิวทะเลสีฟ้าครามยิ่งดูสว่างไสวเข้ากันกับโทนสีของห้องสระว่ายน้ำขนาดกลางส่วนตัวข้างนอกไว้นอนแช่รับลมทะเลภายในมีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน ทั้งห้องครัว ห้องรับแขกห้องน้ำพร้อมอ่างจากุชชี่สุดหรู แต่เสียดายที่มีเพียงห้องนอนเดียว
“เตียงคู่ด้วยนะ”เจซยิ้มกริ่มโน้มตัวไปกระซิบใกล้ใบหูแนบชิดจนหญิงสาวขนลุกซู่ ลลิตาไม่โต้ตอบอะไรกลับเดินตรงไปยังโซฟากว้างในห้องรับแขกหยิบเสื้อผ้าจากกระเป๋าเดินทางเก็บไว้ในตู้คนเดียวเงียบๆ
“เรานอนเตียงเดียวกันได้นะผมไม่ถือ” เจซยังคงชวนคุยอย่างอารมณ์ดีพร้อมหยิบเสื้อผ้าจากกระเป๋าเดินทางตัวเองไปจัดวางไว้ข้างเสื้อผ้าของเธอโดยไม่สนใจสายตามองค้อนจากหญิงสาวเขายืนใกล้เธอเสียจนได้กลิ่นของบุรุษเพศและเสียงหายใจหนักพาให้ลลิตาอดที่จะรู้สึกร้อนผ่าวแปลกๆ ไม่ได้
“คุณนอนคนเดียวเถอะฉันนอนโซฟาได้” เพราะเขาตั้งใจจะอยู่คนเดียวตอนแรกอยู่แล้วแถมยังมาจ่ายเพิ่มให้เธออยู่ด้วยอีกทำให้รู้สึกเกรงใจและไม่อยากรบกวนความเป็ส่วนตัวเขา อีกเหตุผลก็คือเขาน่าจะจ้องฉวยโอกาสจากเธอเป็แน่ ฉะนั้นอยู่ให้ห่างเขาไว้เสียดีกว่า
“ผมอยากนอนเตียงเดียวกับคุณง่ะ”เจซทำเสียงเง้างอน เขาไม่อยากอ้อมค้อมแล้ว งั้นก็รุกตรงๆ ไปเลยแล้วกันร่างสูงใหญ่กำยำค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้หญิงสาวมากขึ้นแม้เธอจะสูงร้อยเจ็ดสิบเิเแต่เมื่อเทียบกับเขาที่สูงร้อยแปดสิบกว่าพร้อมกับมัดกล้ามล่ำบึ้กแล้ว เธอดูตัวเล็กบอบบางไปเลย
ลลิตาก้าวถอยหลังจนชิดกำแพงแหงนหน้ามองร่างสูงใหญ่ตรงหน้า ดวงตาสวยคมจ้องสบตาเขาไม่กระพริบริมฝีปากบางเม้มตรง ภายนอกเธออาจจะดูไม่ได้เกรงกลัวหรือหวั่นไหวกับเสน่ห์ระยะประชิดนี้แต่ภายในใจกลับเต้นรัวโครมครามแทบจะหมดสติให้ได้
“ตอนกลางคืนมีผู้หญิงเยอะแยะให้นายใช้บริการอยู่” แม้น้ำเสียงหวานจะดูเรียบเฉยแต่เจซไม่ทันได้สังเกตว่าตอนนี้มือเรียวของเธอเริ่มสั่นมีเหงื่อซึมจนต้องรีบกุมมือเข้าหากันไว้
“แต่ผม...้าคุณคนเดียว”เพราะท่าทีอันแสนเ็าไม่สะทกสะท้านของหญิงสาว ส่งผลให้เกิดความอยากเอาชนะดวงตาคมสีฟ้าดูเข้มข้นขึ้น มีเปลวเพลิงเร่าร้อนเป็ประกายอยู่ภายในใบหน้าคมสันค่อยๆ โน้มใกล้ชิดดวงหน้านวล สติของลลิตาเริ่มหลุดลอยไปไกลดวงตาของเขาเหมือนมีเวทย์มนต์บางอย่างคอยสะกดจิตเธอไว้ให้หลงเข้าไปในเปลวเพลิงเร่าร้อนของดวงตาสีฟ้าแสนเสน่ห์คู่นั้น
แต่ดูเหมือนอดีตจะฝังรากลึกเข้าไปในจิตใจหญิงสาวเสียจนเกิดภาพซ้อนของชายวัยกลางคน ใบหน้าอ้วนฉุมีเหนียงพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างน่าสะอิดสะเอียนนั้น ตามมาหลอกหลอนชั่วแวบเดียวลลิตารีบผลักชายหนุ่มสุดแรงจนร่างกำยำเซไปชนกับโซฟาด้านหลังเธอเริ่มดึงสติกลับมาได้ภาพตรงหน้าทำให้เธอใทำตัวไม่ถูก
“ฉะ ฉันขอโทษ”หญิงสาวเดินไปช่วยพยุงตัวเขาไว้ พร้อมพูดด้วยเสียงอันแ่เบาดวงตาสวยฉายแววรู้สึกผิดและแฝงไปด้วยความเ็ปที่เขาพึ่งเคยเห็น
“ผมต่างหากที่ต้องขอโทษคุณ”เขาถอยห่างจากเธอไปหนึ่งก้าว รู้สึกแปลกใจกับเหตุการณ์เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นกับเธอเหมือนผู้หญิงคนนี้จะมีเื่ราวอะไรบางอย่างที่เขาต้องค้นหาเสียแล้วเจซยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดูเหมือนจะมีอะไรสนุกๆ ให้เขาได้ท้าทายแล้วสิ
“งั้นเดี๋ยวผมนอนโซฟาคุณนอนเตียงแบบนี้โอเคกว่าไหม” น้ำเสียงที่ดูจะจริงจังมากขึ้นจากเขาทำให้เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มอีกครั้ง เธอรีบปฏิเสธทันควัน
“ไม่เป็ไรฉันนอนโซฟาได้จริงๆ คุณเป็คนจองห้องนี้ั้แ่แรก ก็ควรได้ตามที่ตั้งใจไว้ฉันไม่อยากเอาเปรียบคุณ” น้ำเสียงเธอหนักแน่นจริงจังเช่นกันเธอไม่ชอบความอยุติธรรม แม้จะเป็เื่เล็กน้อยก็ตาม
“ผมก็ไม่อยากเอาเปรียบคุณไม่ยอมเหมือนกันถ้าคุณต้องนอนโซฟา...”
ทั้งสองโต้เถียงเื่ที่นอนกันอยู่นานจนสุดท้ายภาพตัดมาที่เตียงนอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์ถูกแบ่งชายแดนเป็สองฝั่งโดยหมอนข้างเจซยิ้มกริ่มพึงพอใจเล็กๆ เอาเหอะ! หมอนข้างผอมๆ พวกนี้ไม่เป็อุปสรรคใดๆอยู่แล้วล่ะ ส่วนลลิตาที่ยืนคอตกอย่างยอมแพ้กับความดื้อรั้นของชายหนุ่มถึงศึกนี้เธอจะเถียงไม่สู้ แต่อย่าหวังว่าจะได้แต๊ะอั๋งเธอเชียว เธอพร้อมสวนทุกขณะ
“เย็นมากแล้วไปหาอะไรกินกัน!” กว่าจะเดินทางมาถึงที่พักก็บ่ายคล้อยไปแล้วแถมยังมาเถียงกันเื่ที่นอนเ้าปัญหานี่อีก ตอนนี้เขาหิวจนไส้กิ่วไปหมดแล้วส่วนลลิตาพยักหน้าน้อยๆ เธอเองก็หิวเช่นกัน
ย่านสตรีทฟู๊ดใกล้กับที่พักมีอาหารเมนูหลากหลายส่วนใหญ่เน้นไปทางอาหารทะเลสดๆ ที่มีบริการปิ้งย่างหรืออาหารตามสั่ง มีทั้งรถเข็นและร้านอาหารให้เลือกสรรหลากหลายตามใจชอบ เป็ศูนย์รวมหย่อมๆของนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติ บางคนมาเป็คู่ มาเป็ทั้งครอบครัว ใดๆล้วนแต่พบรอยยิ้มมีความสุขสนุกสนาน
สหายร่วมเดินทาง(?)สองคนดูจากภายนอกเหมือนจะมีโทนอารมณ์แตกต่างกันเสียเหลือเกินชายหนุ่มฝรั่งหัวทองตัวสูงใหญ่กำยำกับใบหน้าหล่อเหลาดูดีอย่างกับนายแบบดวงตาคมสีฟ้านั้นฉายแววเต้นระริกตื่นตาตื่นใจไปกับ์ตรงหน้าที่มองไปทางไหนก็มีแต่อาหารน่าอร่อยทั้งนั้นเขาแทบจะเดินแวะเข้าไปดู ไปชิมทุกร้าน
แตกต่างกับหญิงสาวชาวไทยที่เดินอยู่ข้างๆใบหน้าเธอดูเรียบนิ่ง เหมือนมีจุดหมายไว้ในใจแล้วั้แ่ออกจากบ้านเมื่อเห็นร้านเป้าหมายจึงทิ้งชายหนุ่มให้สำรวจคนเดียวแล้วเดินตรงไปยังร้านผัดไทยรถเข็นเล็กๆที่มีลูกค้านั่งเต็มร้าน สั่งผัดไทยกุ้งสดหนึ่งห่อกลับบ้าน แล้วยืนรอนิ่งๆแต่ต้องสะดุ้งเล็กน้อยที่หนุ่มฝรั่งหัวทองเพื่อนร่วมเดินทางของเธอมาจูงมือลากเธอไปยังร้านรถเข็นฝั่งตรงข้ามใกล้ๆ
“ลิต้าอันนี้คือของหวานหรือของคาว?” คิ้วเรียวของเขาขมวดมุ่นสงสัยไปกับแผ่นแป้งสีขาวที่ห่ออะไรบางอย่างข้างในภายนอกให้อารมณ์เป็เหมือนของหวานแต่รูปในป้ายกลับมีผักสอดไส้อยู่ข้างในแถมมีซอสราดหน้าตาน่ารับประทานมากแต่เขาไม่แน่ใจว่าต้องกินอย่างไร ต้องพึ่งเ้าของประเทศอย่างเธอ
“มันคือปอเปี๊ยะสดเป็อาหารทานเล่น ไม่ใช่ของหวาน ลองดูก็ได้นะ” ลลิตาแอบยิ้มน้อยๆกับความอยากรู้อยากเห็นของเขา
“งั้นเอาหนึ่งชุดครับ”ชายหนุ่มรับกล่องอาหารถือไว้ในมือด้วยความตื่นเต้น แล้วก็จูงมือเธอแวะไปร้านอื่นๆแล้วก็ถามเช่นนี้ไปอีกหลายร้าน แต่เขากลับไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกรำคาญแต่อย่างใดกลับรู้สึกมีความสุขเสียด้วยซ้ำ
ตอนนี้ทั้งสองนั่งอยู่บนม้านั่งริมทะเลในมือของหญิงสาวมีเพียงห่อผัดไทยและน้ำผลไม้รวมปั่น แตกต่างกับชายหนุ่มข้างๆที่มีห่ออาหารเกือบสิบเมนู เพราะเลือกไม่ได้ก็ซื้อมาทุกอย่างเสียเลย
“ลิต้าคุณเคยอยู่ที่นี่เหรอ?” เพราะลลิตาดูเหมือนจะคุ้นเคยกับสถานที่ในภูเก็ตนี้ดีเจซถามขณะที่ยังเคี้ยวปอเปี๊ยะสดที่แม้จะเริ่มเย็นแต่รสชาติของแป้งที่ห่อผักสดกับเนื้อกุ้งตัวโตช่างเข้ากันได้ดีกับซอสอย่างไม่น่าเชื่อ
“หลายปีก่อนฉันเคยมาแข่งมวยแถวนี้บ่อยๆ น่ะ” เธอเคี้ยวกุ้งไปตอบไปน้ำเสียงเรียบเรื่อยผ่อนคลายดูเหมือนกำแพงน้ำแข็งรอบตัวจะเริ่มละลายโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัวเช่นกันคำตอบของหญิงสาวทำให้เขาผงะ หยุดเคี้ยวปอเปี๊ยะแล้วหันมามองเธออึ้งๆสักพักจึงยิ้มกว้างออกมา ว่าแล้วเชียว!
“โอ้ว! อย่างนี้นี่เอง!ถึงว่าทำไมคุณสู้พวกนั้นได้สบายๆ เลย” เมื่อได้รู้ว่าเธอเป็นักมวยหนึ่งในกีฬาที่เขาโปรดปราน เขากลับรู้สึกตื่นเต้นชอบเธอยิ่งกว่าเดิมเธอคือผู้หญิงที่เขาตามหาจริงๆ
“แต่มันก็นานมาแล้วล่ะ”นึกย้อนภาพในอดีตเป็ความทรงจำที่สนุกไปอีกแบบ ได้เดินสายชกมวยทั่วประเทศตอนนั้นเธอยังเด็กมีความเืร้อน มั่นใจในตัวเอง กระหายชัยชนะแต่เมื่อหลังจากเหตุการณ์วันนั้น...มันหนักหนาเสียจนเธอตัดสินใจหันหลังให้กับเส้นทางที่เคยรักนี้ตลอดไป
“ทำไมคุณถึงเลิกชกมวยล่ะ”ดูจากทักษะของเธอในวันนั้นแล้ว หญิงสาวน่าจะเป็นักมวยอาชีพอันดับต้นๆของวงการเลยก็ว่าได้เหตุผลอะไรกันที่ทำให้เธอเปลี่ยนอาชีพมาเป็แม่ค้าขายข้าวแกงเสียอย่างนั้น
“เหตุผลมันซับซ้อนเอาเป็ว่ามีปัญหากับค่ายมวย ประมาณนี้”เธอไม่อยากพูดถึงเื่อดีตอันชอกช้ำอีกแล้ว อดีตที่ทำให้เธอเ็ปที่สุดในชีวิต
“แฟนเก่าพวกนั้นแสดงว่ามาจากค่ายมวยสินะ” จากคำพูดของเธอและเหตุการณ์วันนั้นทำให้พอประติดประต่อเื่ราวได้ ดูจากลักษณะแล้วปัญหากับค่ายมวยที่ถึงขนาดใช้กำลังผู้ชายหลายคนมาตามล่าน่าจะเป็ปัญหาที่ไม่ธรรมดาจริงๆ
“ไอ้พวกนั้นไม่มีทางเป็แฟนฉันแน่นอน” ลลิตาถอนหายใจกับความกวนประสาทของเขาเหมือนเธอเคยบอกเจซไปแล้วนะ
“แล้วผมล่ะมีทางเป็ไปได้ไหม?” บรรยากาศรอบๆ กลับเปลี่ยนไปกะทันหัน คำพูดชวนเลี่ยนของเขาทำให้เธอหันหน้าไปทางชายหนุ่มพบว่าใบหน้าหล่อเหลานั้นโน้มเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเกือบชิดกันเสียแล้วภาพเทพบุตรตรงหน้าพาให้แก้มทั้งสองร้อนผ่าว ดวงตาสีฟ้าคู่นั้น มีเปลวเพลิงร้อนลุกโชนอยู่ภายใน
บรื้นนนนน!!!เสียงเร่งเครื่องของคาราวานบิ๊กไบท์บนท้องถนน ทำให้ทั้งสองกลับมามีสติผละออกหันหน้าไปทางอื่นด้วยความเขินอาย บ้าเอ้ย!เขาพลาดโอกาสลิ้มรสริมฝีปากบางนั้นอีกแล้ว! เจซได้แต่สบถในใจส่วนลลิตาได้แต่นั่งก้มหน้ารับประทานผัดไทยต่อ แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้รู้สึกถึงรสชาติใดๆเพราะภาพดวงตาสีฟ้าร้อนแรงคู่นั้นยังคงตราตรึงใจเธออยู่
หลังจากรับประทานอาหารเย็นและนั่งรับลมทะเลอยู่ครู่ใหญ่ทั้งสองมาถึงที่พักก็ปาไปดึกดื่นเสียแล้ว เจซที่อาบน้ำทำธุระส่วนตัวเสร็จก่อนเธอตอนนี้นอนยิ้มแป้น ส่งแววตาเป็ประกายอยู่บนเตียงร่างกำยำสวมแต่เพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์แผงอกหนั่นแน่นใหญ่โตกล้ามไหล่และแขนเป็มัดเรียงตัวสวยซิกแพคเป็ลอนแน่นเรียงตัวชัดเหมือนคนออกกำลังกายเป็ประจำยิ่งสีผิวที่ดูแทนหน่อยๆ ทำให้มีเสน่ห์เซ็กซี่เหลือร้ายสายตาโลมเลียด้วยความเผลอตัวจากเธอ ทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาทันทีตรงเป้ากางเกงของเขาเหมือนจะแข็งเกร็งอย่างห้ามไม่อยู่
“มองแบบนี้ผมเขินนะคุณจะข่มขืนผมเหรอ” คำพูดของเขาทำให้ลลิตารู้สึกตัว เสมองไปทางอื่น ใบหน้าร้อนผ่าวใจเต้นรัวแรง นึกโทษตัวเองที่เผลอตัวไปกับร่างกายของบุรุษเพศสุดเพอร์เฟคตรงหน้านี้เธออยู่วงการมวยมาหลายปี แน่นอนว่าต้องได้เห็นเรือนกายของบุรุษเป็ธรรมดา แต่ร่างกายของเขาทำให้เธอรู้สึกร้อนรุ่มไปอีกแบบเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่
“อากาศที่นี่ร้อนจังผมถอดทั้งหมดได้ไหม?” ท่าทางของเธอทำให้เขานึกสนุกอยากแกล้ง เจซยิ้มยียวนกวนประสาทมือแกร่งทำท่าจะถอดกางเกงนอน หญิงสาวรีบห้ามแทบไม่ทันมือเรียวยกขึ้นมาบังภาพข้างหน้า พร้อมหันหน้าหนี หลับตาปี๋
“เฮ้ย!!!หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!” ปฏิกิริยาของเธอทำให้เจซหัวเราะชอบใจร่างกำยำลุกขึ้นจากที่นอนเดินตรงมาหาหญิงสาวตรงหน้ามือแกร่งยังคงจับตรงเชือกผูกกางเกงแล้วค่อยๆ แก้ปมออก
“ของดีนะลิต้าไม่อยากเห็นหรอ~” ร่างสูงยังคงเดินรุกเข้ามาใกล้ๆ น้ำเสียงแหบพร่ายิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ ดวงตาสีฟ้ารุ่มร้อน ท่าทางทีเล่นทีจริง
“ไม่!เดี๋ยวฉันไปเพิ่มแอร์ให้ ถ้านายเข้ามาใกล้อีก ฉันจะไปนอนที่โซฟา!”หญิงสาวกลั้นใจพูดรัวเร็วลิ้นแทบพันกัน คำขู่ของเธอทำให้เขาหยุดชะงักชายหนุ่มเผลอสบถคำหยาบอย่างไม่สบอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งเล็กน้อยแต่ดวงตายังคงฉายแววซุกซน ที่จริงเขาแค่อยากแกล้ง แต่ก็แอบเสียดายนั่นแหละ
เจซเดินกลับไปนอนบนเตียงพร้อมกับหันหลังให้ไม่พูดจาอะไรออกมาอีก ลลิตาถอนหายใจโล่ง หยิบรีโมทมาเพิ่มความเย็นให้อีกปิดไฟเหลือไว้แค่ไฟตรงหัวเตียงแล้วเข้านอนเตียงฝั่งของตัวเอง หันหลังให้เขาเช่นกันแน่นอนว่าเธอนอนไม่หลับ เพราะมัวแต่ระแวงชายหนุ่มตัวโตที่นอนอยู่ข้างๆได้แต่คิดทบทวนกับตัวเองว่านี่เธอตัดสินใจถูกแล้วใช่ไหมที่เลือกมากับพ่อหนุ่มลุคเพลย์บอยสุดแสนอันตรายอย่างเขา
ส่วนทางด้านเจซเองก็นอนไม่หลับเช่นกันเพราะมัวแต่ข่มความ้ารุนแรงที่มันพลุ่งพล่านจนแทบะเิออกมาให้ได้เขาไม่เคยรู้สึกทรมานเพราะความกำหนัดมากขนาดนี้มาก่อนคอยดูเถอะตอนนี้เขายอมอดทนได้ แต่อย่าให้ได้ถึงวันนั้น วันที่เขาพิชิตใจเธอได้เขาจะจัดเต็มที่จนเดินไม่ได้แน่!
788
![ถูกอัญเชิญมาเป็นนักฆ่าในต่างโลก (Yobidasareta Satsurikusha) [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1587287833_34684722.webp)
