วันต่อมา
ณิชายืนอยู่ในห้องทำงานของพฤกษ์ ขณะที่เขากำลังอ่านเอกสารสำคัญอยู่
"พรุ่งนี้ฉันมีประชุมสำคัญกับนักลงทุนจากต่างประเทศ เธอจะต้องไปกับฉัน" พฤกษ์พูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นจากเอกสาร
ณิชาขมวดคิ้ว "แต่ฉันไม่รู้เื่ธุรกิจของคุณเลยนะคะ"
พฤกษ์เงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบสบตาเธอ "ฉันไม่ได้้าให้เธอพูดเื่ธุรกิจ ฉัน้าให้เธออยู่ข้าง ๆ ฉัน"
คำพูดของเขาทำให้หัวใจของณิชาเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
"คุณหมายความว่ายังไงคะ?"
พฤกษ์ปิดแฟ้มเอกสาร ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินมาหาเธอ
"นักลงทุนบางคนให้ความสำคัญกับ 'ภาพลักษณ์' มากกว่าข้อมูลตัวเลข ฉัน้าให้เธอแสดงบทบาทเป็คนที่ฉันไว้ใจ และอยู่เคียงข้างฉันเสมอ"
ณิชาเข้าใจทันทีว่าตัวเองกำลังถูกใช้เป็ "เครื่องมือ" ทางธุรกิจ แต่น่าแปลกที่เธอไม่ได้โกรธเขาเท่าที่ควรจะเป็
"ตกลงค่ะ" เธอตอบ แม้จะยังไม่แน่ใจว่ากำลังเดินเข้าสู่สถานการณ์แบบไหน
วันประชุม
ณิชาสวมชุดเดรสเรียบหรูที่พฤกษ์เตรียมให้ ขณะที่เดินเคียงข้างเขาเข้าไปในห้องประชุมสุดหรูของโรงแรมระดับห้าดาว
นักลงทุนชาวต่างชาติหลายคนนั่งอยู่ในห้อง ทุกคนหันมามองพวกเขาทันทีที่ก้าวเข้ามา และแน่นอนว่า… มี ธนัท อยู่ในนั้นด้วย
ดวงตาคมของเขามองตรงมาที่เธอด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพูดขึ้น
"ไม่คิดเลยว่าคุณพฤกษ์จะพาผู้ช่วยคนสวยมาด้วย"
พฤกษ์เหลือบตามองธนัท ก่อนจะวางมือลงบนหลังมือของณิชา ราวกับ้าแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเธอเป็ "คนของเขา"
ณิชาสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็เลือกที่จะไม่ดึงมือกลับ
"เธอไม่ใช่แค่ผู้ช่วย" พฤกษ์พูดเสียงเรียบ แต่เต็มไปด้วยความหมายแฝง
คำพูดของเขาทำให้ทุกคนในห้องประชุมเริ่มมองณิชาในอีกมุมหนึ่งทันที
รวมถึง… ธนัท
เขายิ้มมุมปากก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ "น่าสนใจ… งั้นเรามาดูกันว่าคุณพฤกษ์จะเล่นเกมนี้ได้ดีแค่ไหน"
ณิชาเริ่มรู้แล้วว่าตัวเองไม่ได้เป็แค่ผู้ช่วยของพฤกษ์อีกต่อไป
แต่เธอกลายเป็หมากสำคัญในเกมธุรกิจของเขาไปแล้ว—และเธออาจจะไม่มีวันถอยกลับได้อีก…