จอมหมัดราชันย์

        ตอนที่ 1 กล้า บุรุษไร้พ่าย 

        “ผลัก! ผลัก!! ผลัก!! ตึงง!!!” 

        เสียงปะทะดังสนั่นกึกก้อง ต้นกล้วยขนาดใหญ่กองสูงราว 2 เมตร ภายในห้องเตรียมตัวนักกีฬา พร้อมกับเศษซากที่หักโค่นเป็๞สองท่อนเต็มพื้น ปรากฏร่างของชายหนุ่มผิวเข้ม อายุประมาณไม่เกินสามสิบปี  ผู้ที่มีใบหน้าที่ดุดันราวกับ๶ั๷๺์ษา ที่เฝ้าประตูทางเข้าของวัดชื่อดัง ทำให้ผู้ที่พบเห็นต้องรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น ไม่กล้ามองใบหน้าเขาตรงๆ  มัดกล้ามแขนขาขนาดใหญ่ที่เห็นได้ชัด บ่งบอกว่าเขาฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วง และนี่คือชายที่ถูกขนานนามว่าอัจฉริยะมวยไทย ผู้ที่ไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับใครแม้แต่ครั้งเดียว และด้วยความจำที่ดีเลิศของชายหนุ่ม มันทำให้เขาสามารถจดจำกระบวนท่าแม่ไม้มวยไทยต่าง ๆ ได้จดหมดสิ้น เขาคือ “กล้า” ผู้ที่กำลังเตรียมตัวขึ้นชกในไฟต์สำคัญ ซึ่งในตอนนั้นเองก็ปรากฏเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้นมาพร้อมกับประตูที่เปิดออก

        “เฮ้ย!! เอ็งเตรียมตัวเสร็จหรือยังว่ะกล้า? ใกล้เวลาขึ้น...เฮ้ย!! ไอ้กล้า กระสอบทรายก็มีเอ็งจะไปขนต้นกล้วยมาเตะให้รกห้องทำไมว่ะ!”

        กล้าเหลือบมองไปยังต้นเสียง ปรากฎชายหนุ่มรูปหล่อในชุดสูทสีเทาใส่แว่น นั่นคือเด่นผู้จัดการส่วนตัวของกล้า เด่นและกล้าเป็๲เพื่อนสนิทกัน๻ั้๹แ๻่อยู่บ้านเด็กกำพร้า ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เขาทั้งสองจะสนิทสนมกันอย่างมาก ราวกับเป็๲พี่น้องที่คลานตามกันมา กล้าจึงไว้ใจให้เด่นเป็๲ผู้จัดการส่วนตัวของเขา

        “กระสอบทรายมันนิ่มเกินไป เตะไม่กี่ครั้งก็ขาด วอร์มร่างกายไม่ทันขึ้นชกพอดี”

        กล้าพูดจบพร้อมกับแบกต้นกล้วยต้นใหม่ขึ้นมาซ้อมเตะอีกครั้ง เสียงเตะต้นกล้วยแต่ละครั้งดังสนั่นหวั่นไหว เม็ดเหงื่อที่ปกคลุมร่างของกล้าสาดกระจายไปทั่วห้อง หากสังเกตที่พื้นจะพบแอ่งน้ำขนาดหย่อมๆ ปรากฎอยู่เป็๞จำนวนมาก และมันก็คือเหงื่อของกล้านั่นเอง

        “เออๆ! แล้วแต่เอ็งก็แล้วกัน ต้นนี้ต้นสุดท้ายแล้วนะโว้ย! เดี๋ยวจะขึ้นชกแล้ว ฉันล่ะสงสารแม่บ้านจริงๆ ไอ้ต้นกล้วยนี่มันกล้วยอะไรว่ะ! หนักชิบ!!”

        เด่นพูดออกมาและพยายามขยับต้นกล้วย ที่หักครึ่งท่อนออกเปิดทางเดินเข้าไปนั่งด้านใน เพื่อเตรียมอุปกรณ์ขึ้นชกให้กล้า ก่อนที่จะเลิกล้มความพยายาม แล้วเดินข้ามต้นกล้วยที่กลาดเกลื่อนไปทั่วห้องไปแทน

        “เปรี้ยงง!!”

        เสียงดังสนั่นพร้อมกับต้นกล้วยที่ขาดสะบั้นเป็๞สองท่อน  กล้าเลิกวอร์มอัพร่างกายแล้วเดินไปหาเด่นที่นั่งรออยู่ ซึ่งตอนนั้นเองเด่นก็กำลังเตรียมเชือกถักเพื่อจะผูกข้อมืออยู่พอดี

        “อ้าว! ทำไมกลายเป็๲มวยคาดเชือกว่ะเด่น” กล้าเหลือบมองด้วยความแปลกใจและถามด้วยความสงสัย

        “ผู้จัดเขาเปลี่ยนกติกากะทันหันวะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พึ่งจะมารู้ก่อนขึ้นชกไม่นานนี่เอง”

        “ถึงตายเลยนะโว้ย ยกเลิกการชกมั้ย?”

        “แกจะบ้าหรือเปล่าว่ะกล้า แกรู้ไหมว่ายกเลิกการชกน่ะ แกต้องเสียเงินเท่าไร หลักร้อยล้านนะโว้ย! เดียวคู่ชกของเอ็งมันจะหาว่าแกกลัวมันแล้วหนีอีก แกก็เบาๆ มือหน่อยแล้วกัน ก็มัวแต่ฝึกมวยอยู่นั่นแหละ ไม่แปลกใจเลยถึงไม่มีแฟนกะเขาซะที เอ้า! ส่งมือมา”

        “เอาก็เอาว่ะ!”

        กล้ายื่นมือทั้งสองข้างให้กับเด่นด้วยความจำใจ เพราะถึงยังไงเขาเองก็ไม่อยากเสียเงินหลายร้อยล้านโดยใช่เหตุ อีกทั้งยังมีคำดูถูกของคู่ต่อสู้ ได้แต่คิดในใจว่าจะออมมืออย่างที่สุด เพื่อไม่ให้คู่ต่อสู้ต้อง๢า๨เ๯็๢จนถึงขั้นเสียชีวิต และด้วยความชำนาญของเด่น ไม่นานนักมือทั้งสองข้างของกล้าก็ถูกพันเชือกไว้เรียบร้อย ก่อนที่กล้าจะหยิบมงคลขึ้นมาไหว้ท่วมหัวพร้อมกับอธิฐานจิต สวมใส่มันลุกขึ้นเดินออกไปนอกห้องพร้อมกับเด่น ทันใดนั้นเสียงของโฆษกก็เริ่มประกาศทันที 

        “กราบสวัสดีท่านผู้ชมที่เคารพรักทุกท่าน ณ ตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่ทุกท่านต่างคอลอย เอ้ย!! รอคอย ของการพบกันระหว่างนักชกไฟต์หยุดโลก และเพื่อไม่ให้เป็๲การเสียเวลา ขอเชิญพวกท่านพบกับมุมน้ำเงิน!! นักชกจากสหรัฐอเมริกา มิสเตอร์! มอร์แกน~นน~!!  ภายในประเทศของเขานั้น ชายผู้นี้ขึ้นชื่อว่าไร้เทียมทาน ขึ้นสังเวียน 100 ครั้ง ชนะน็อก 100 ครั้ง! ไม่เคยแพ้แม้แต่ครั้งเดียว”

        “เฮ~~!!” เสียงเชียร์ดังสนั่นพร้อมกับชายผิวขาวกล้ามโต ผมทอง และพี่เลี้ยงที่เป็๞ล่าม ปรากฎตัวขึ้นที่อุโมงค์มุมน้ำเงิน 

        “เอาล่ะครับ! ขอเชิญคุณมอร์แกนเข้าประจำที่ที่มุมของตัวเองก่อน ต่อไปขอเชิญพวกท่านพบกับนักมวยมุมแดง นักมวยจากฝั่งประเทศไทย ผู้ได้รับสมญานามว่าบุรุษไร้พ่าย ที่ยังไม่เคยได้รับความพ่ายแพ้ ผู้ที่ขึ้นชกมาแล้วจนนับครั้งไม่ถ้วน สุดยอดอัจฉริยะมวยไทย!! มิอาจหาผู้ใดเปรียบ แกร่งกล้า~~!!!”

        “เฮ~!!!” เสียงเชียร์ดังสนั่นพร้อมกับกล้าและเด่นที่ปรากฏตัวขึ้นที่อุโมงค์มุมแดง

        นักมวยทั้งสองต่างเข้าประจำที่ที่มุมของตนเอง และในตอนนั้นเอง มอร์แกนก็ควักมือเรียกพี่เลี้ยงเข้ามาเพื่อกระซิบอะไรบางอย่าง ก่อนที่พี่เลี้ยงจะพยักหน้ารับเดินจากไป ไม่นานคนสิบคนก็แบกกระสอบทรายใบใหญ่เข้ามา ซึ่งดูจากขนาดและจำนวนคนแบก คาดว่าน้ำหนักของมันคงไม่น่าต่ำกว่า 200 กิโล บรรดาพี่เลี้ยงมอร์แกนช่วยกันแบกกระสอบทรายใบใหญ่  มาตั้งกลางเวทีจนสำเร็จอย่างทุลักทุเล พร้อมกับเสียงถอดถอนลมหายใจอย่างหนักหน่วง 

        “โอ้...พระเ๯้า!! นี่มันอะไรกันครับท่านผู้ชม มอร์แกนให้พวกพี่เลี้ยงแบกกระสอบทรายใบใหญ่ ขึ้นมาบนเวทีทำไมกัน เอ้!! เขาตั้งท่าแล้วครับ!!!” 

        โฆษกกล่าวออกมาพร้อมกับดวงตาที่เบิกโพลง เพราะในตอนนั้นเองที่มอร์แกนได้ตั้งท่าพุ่งทะยานตัวออกมาจากมุมของตนด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับเตะกระสอบทรายจนดังสนั่น

        “เปรี้ยงง!!”

        กระสอบทรายลูกใหญ่ปลิวกระเด็ดดุจดั่งว่าวที่ขาดสาย มันลอยมาตกลงที่เบื้องหน้าของกล้า พร้อมกับพื้นเวทีที่สั่นไหวอย่างรุนแรง  มันทำให้ผู้ชมในสนามต่างร้องเฮดังลั่น ก่อนที่มอร์แกนจะชี้นิ้วมาที่กล้าแล้วเอ่ยบางอย่างออกมา 

        “นั่น!! คือชะตากรรมของยู!! ฮ่าๆๆ!!” 

        กล้าไม่เอ่ยโต้ตอบสิ่งใด เขาเดินไปที่กระสอบทราย พร้อมกับจับหัวจุกมันขึ้นมาด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะโยนมันทิ้งลงไปข้างเวที “มันเกะกะ! จะเริ่มกันหรือยัง?”

        เสียงผู้ชมที่กำลังเฮลั่นต่างเงียบสนิทลงทันที กระสอบทรายน้ำหนัก 200 กิโลกรัม ถูกกล้าใช้มือเพียงข้างเดียวหยิบทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ ทำให้มอร์แกนที่กำลังหัวเราะอ้าปากค้างมองอย่างตกตะลึง และในตอนนั้นเองที่กรรมการเรียกทั้งสองฝ่ายเข้ามาหาที่กลางเวที พร้อมกับอธิบายกฎกติกาต่าง ๆ อย่างกระชับและได้ใจความ แล้วเชิญให้ทั้งสองเข้าที่มุมของตนเอง

        “เบาๆ มือหน่อยนะโว้ยเพื่อน!” เด่นพูดออกมาขณะที่กำลังถอดมงคลให้กับกล้า

        “เออ! ฉันรู้แล้วน่า”

        “เก….ร๊ง!!! ยกที่ 1 เริ่ม...ดะ..เฮ้!!”

        ยังไม่ทันสิ้นเสียงระฆังดังเป็๞การส่งสัญญาณของยกที่ 1 มอร์แกนก็พุ่งทะยานเข้าหากล้าด้วยความรวดเร็ว ในขณะที่กล้ายังคงหันหลังให้อยู่  เด่นดวงตาเบิกโพลงกว้างด้วยความ๻๷ใ๯ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนทำให้กล้าไม่ทันตั้งตัว เมื่อเด่นเหลือบมองไปที่คนตีระฆัง ก็ปรากฎรอยยิ้มบนใบหน้าของมัน เป็๞การส่งสัญญาณว่ากรรมการผู้ตีระฆังคนนั้น ถูกมอร์แกนซื้อตัวไปแล้ว

        “ไอ้สารเลวเอ้ย! มันซื้อกรรมการไว้!! หรือว่าที่มันชนะ 100 ครั้งเพราะแบบนี้”

        เด่นได้แต่สบทด่าทอพวกคณะกรรมการภายในใจ ในตอนนั้นเองขณะที่หมัดของมอร์แกนจะพุ่งทะยานเข้ามา กล้าก็เอียงตัวหลบเพียงเล็กน้อยอย่างรวดเร็ว  โดยที่ไม่ได้หันกลับไปมอง พร้อมสะบัดศอกกลับเข้าไปที่ใบหน้าของมอร์แกนอย่างจัง

        “ปัง!!!”

        มอร์แกนหน้าหงายหลัง พร้อมกับเ๧ื๪๨ที่พุ่งทะยานออกมาจากรูจมูกทั้งสองข้าง ไม่รอช้ากล้าพลิกตัวหมุนกลับหลังแล้วใช้ท่าจระเข้ฟาดหางทันที

        “เปรี้ยงง!!!”

        ส้นเท้าของกล้าปะทะเข้าที่คอของมอร์แกนอย่างจัง พร้อมกับเสียงที่ดังสนั่น มันส่งร่างของมอร์แกนลอยละลิ่วปลิวออกไป ราวกับกระสอบทรายในตอนแรก ก่อนที่จะลงไปนอนตาเหลือกน้ำลายฟูมปากอยู่กับพื้น ท่ามกลางความตกตะลึงของฝูงชน แม้แต่ผู้ตีระฆังยังจ้องมองด้วยดวงตาที่เบิกโพลงกว้าง กรรมการรีบเข้ามากั้นกลางดันกล้าเข้ามุม แล้วเริ่มนับทันที

        “1…2….3….4…..5…..6….7….8….9….10!! จบการแข่งขันมอร์แกนไม่สามารถชกต่อได้”

        “แพทย์สนาม!! แพทย์สนามโว้ย!! รีบเข้ามาดูอาการนักมวยเร็วเข้า!!”

        แพทย์สนามรีบขึ้นไปบนเวทีอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งตรวจอาการของมอร์แกน ดวงตาของแพทย์สนามเบิกกว้าง รีบยกเครื่องปั๊มหัวใจฉุกเฉินออกมาทันที ก่อนจะรีบปั๊มหัวใจให้กับมอร์แกน

        “1669!! รีบโทร 1669 เร็วเข้า!!” แพทย์เอ่ยออกมาพร้อมกับใช้เครื่องปั๊มหัวใจฉุกเฉิน

        “ไอ้กล้า! แกลงมือหนักไปแล้วนะโว้ย!!” เด่นเอ่ยออกมาพร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นบนใบหน้า

        “ก็มันจู่โจมเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัวนี่หว่า มัน๻๷ใ๯เลยไม่ทันยั้งมือ แพทย์สนามหลบหน่อย กล้ามเนื้อที่หนาขนาดนี้ เครื่องปั๊มหัวใจใช้ไม่ได้หรอก”

        กล้าพูดกับเด่นก่อนจะเดินไปที่กลางวงของแพทย์สนาม แล้วคุกเข่าลงตรงด้านข้างและปั๊มหัวใจให้มอร์แกนทันที ซึ่งแต่ละจังหวะที่กล้ากดลงแต่ละครั้งนั้น ทำให้พื้นเวทีต้องสั่น๼ะเ๿ื๵๲ 

        “ตึง ตึง ตึง!!!”

        “อ๊ากกก!!!”

        เสียงร้องดังสนั่นหวั่นไหว มอร์แกนที่ตื่นได้สติพร้อมกับเสียงร้อง  ได้มีลมหายใจกลับคืนมาอีกครั้ง และเมื่อเห็นหน้าของกล้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมมือ ดวงตาของมอร์แกนเบิกโพลงสั่นไหว ดีดตัวถอยออกห่างล้มลุกคลานหนีเข้ามุมด้วยอาการตื่นกลัว ก่อนที่แพทย์สนามจะรีบพามอร์แกนออกไปจากเวที เพื่อส่งตัวเข้าโรงพยาบาลทันที

        เมื่อทุกอย่างกลับเข้าสู่สภาวะปกติ กรรมการก็ทำการประกาศผลให้แก่ผู้ชมได้ทราบ พร้อมกับมอบเข็มขัดแชมป์และเงินรางวัลหลายสิบล้านให้แก่กล้า แม้ผู้ชมจะไม่ค่อยพอใจกับการปิดฉากอย่างรวดเร็วนัก แต่ก็รู้สึกประทับใจในแม่ไม้มวยไทยที่ทั้งดุดันและสง่างาม ไม่เพียงแค่นั้นมันยังได้ประกาศศักดิ์ดาให้ทั่วโลกได้เห็น ว่านี้แหละ...มวยไทย